မင္းေဆြ
အမူဟု အမ်ားက ေခၚၾကေသာ မူမူသည္ ေတာ္ေတာ္လွသည္။ အုိးကလည္း လံုးက်စ္ေနသည္။ ကုိယ္လံုးကလည္း သြယ္သြယ္ေလး။ ရင္ကုိ ၾကည့္ဦး မလား စြင့္စြင့္ကားကားေလး။ ဟုိေကာင္ မင္းထုိက္နဲ႔ လားလား မွ မတန္။ မင္းေဆြ အဖုိ႔ သိပ္မခက္လွ။ သူ႔ဖခင္က ရြာမွာ ဖိန္႔ဖိန္႔တုန္ေအာင္ ေၾကာက္ရသည့္ သူေဌးႀကီး။ ၾသဇာကလည္း ႀကီး။ ၿပီးေတာ့ လုပ္သမွ်ကလည္း တင့္တယ္။ မင္းေဆြ၏ ဖခင္နာမည္က ေဆြမင္း။ ခန္႔ခန္႔ညားညား ဝတ္စားတတ္ၿပီး တကယ့္ လူႀကီး လူေကာင္း စတုိင္က အျပည့္။ ေလာင္းကစားလုပ္ၿပီး အေႂကြးဗရဗ်စ္နဲ႔ လူတေယာက္၏ သမီးေလးကုိ အေႂကြးသိမ္းပစ္လုိက္သည္ေတာင္ အမ်ားက သူ႔အတြက္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရေအာင္ အကြက္ဆင္တတ္ေသးသည္။ ၾကည့္ေလ အေဖျဖစ္သူက ဖဲသမား။ အ႐ႈံးက ေျပာျပလုိ႔မရႏုိင္ေအာင္။ လယ္ယာေတြ ေရာင္းကုန္လုိ႔မက အိမ္ဂရမ္ပါ ေပါင္ထားရသည့္ အျဖစ္။ ဘယ္လုိမွ ျပန္မဆပ္ႏုိင္သည့္ အဆံုး သမီးကုိ ထုိးအပ္လုိက္ရသည္။ တကယ္တမ္း သူ႔လူေတြနဲ႔ ဖဲလိမ္႐ုိက္လုိက္ၿပီး တျဖည္းျဖည္း လွလာကာ တဏွာႀကီးလွေသာ ေဆြမင္း၏ အႀကိဳက္ ထုိဖဲသမားေလး သမီးအလွေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ မယားကလည္း သေဘာ တူသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ၿမိဳ႕တက္ၿပီး ဟိုတယ္တြင္ ဖာမေတြနဲ႔ သြားသြားေပ်ာ္ၿပီး အတူတူ ျပန္ျပန္အိပ္ေသာအခါ နာမည္ႀကီးသည့္ ေလးလံုးေရာဂါ ပါလာမည္ကလည္း စုိးသျဖင့္ လုိက္ေလ်ာသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဖဲသမား သမီးကုိ အပိုင္ၾကံလုိက္ေတာ့ ပါလာေလသည္။
တင္လွသည္ ဖခင္၏ ဖဲ႐ႈံးေႂကြးကုိ သူမဘဝနဲ႔ ဆပ္ရန္ ေဆြမင္းအိမ္ကုိ ေရာက္လာသည္။ ေဆြမင္းက မျပန္ေသးသည့္ သူမအေဖကုိ ႏွင္လႊတ္သည္။
“ကဲ ခင္ဗ်ားျပန္ေတာ့ေလ၊ ခင္ဗ်ားအိမ္ကုိ က်ဳပ္ မသိမ္းေတာ့ပါဘူးဗ်ာ၊ စိတ္ခ်ျပန္ပါ”
အေဖက စိတ္မေကာင္းစြာ ျပန္သြားသည္။ အေဖ ျပန္သြားေတာ့ ေဆြမင္း၏ မိန္းမသည္ အလုိက္သိစြာပင္ ထြက္သြားသည္။
“က်မလည္း အမ်ိဳးေတြ အိမ္ သြားလည္ပါဦးမယ္၊ အလုပ္ေတြ ရွိေသးလုိ႔ ႏွစ္ရက္ေလာက္ ၾကာမလားပဲ”
“မင္းသားကေကာ”
“မပူစမ္းပါနဲ႔ရွင္၊ အားလံုးကုိလည္း က်မတုိ႔ ခရီးသြားတယ္လု႔ိ ေျပာလုိက္မယ္”
ေဆြမင္း၏ မိန္းမသည္ အျပင္ကုိ အထုတ္ တထုပ္ယူ၍ အျပင္မွ ေသာ့ခတ္ကာ တခါးပိတ္လုိက္သည္။ တင္လွ ရင္ထဲ ေအးစက္လာသည္။ ေျခဖ်ားေတြ ေအးလာသည္။
“လာ ကေလး အိပ္ရမယ့္ အခန္းကုိ ျပေပးမယ္”
“က်မ ဘာသာ သြားပါ့မယ္”
“ကိုႀကီး လုိက္ျပေပးမွာေပါ့ ကေလးရယ္”
တင္လွသည္ သူ႔ကၽြန္ဘဝ ေရာက္ၿပီမုိ႔ ဘာမွ မေျပာဘဲ ေနာက္ကေန အထုတ္ဆြဲကာ လုိက္ခဲ့ရသည္။ ေဆြမင္းက တံခါးကုိ မခတ္ပဲ ေစ့႐ံု ေစ့လုိက္သည္။ အေပါက္ဝ ေၾကာင္၍ ရပ္ေနေသာ သူမလက္ကုိ ဆြဲသည္။ ေဆြမင္းက ကုတင္ေပၚ ထုိင္လုိက္သည္။ သူမက ေဆြမင္း ေရွ႕တည့္တည့္တြင္ ရပ္ေနသည္။ ေဆြမင္းသည္ သူမကုိ စားမတတ္ ဝါးမတတ္ ၾကည့္သည္။ ခါးထဲမွ လက္ထည့္ကာ သူမအုိးကို ပြတ္သပ္သည္။
“ကၽြန္မ ေၾကာက္တယ္”
“ေၾကာက္ရမွာေပါ့ ကေလးရယ္၊ ကေလး ဒိထက္ ေၾကာက္စရာ အခန္းေတြ အမ်ားႀကီး ႀကံဳရဦးမွာ”
“ဟင့္ ဟင့္ အစ္”
ေဆြမင္းက တင္လွ၏ အုိးကုိ ပြတ္သပ္ရင္း ေအာက္မွ ထမီစထဲကုိ လက္ထည့္လုိက္သည္။ ေျခသလံုးမွစတင္၍ ေပါင္သုိ႔ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ပြတ္တက္သည္။ ေပါင္ကုိ ခပ္ၾကာၾကာေလး ပြတ္သည္။ တင္လွကေတာ့ ေၾကာက္ေနသည္မွအပ ဘာမွ မခံစားမိ။ ေဆြမင္းကေတာ့ ဖာသည္မေပါင္းစံုႏွင့္ အိပ္ဖူးထားသူ ပီပီ အပ်ိဳစစ္စစ္၏ ေပါင္တံအိအိေလးကုိ ဇိမ္ေျပနေျပျဖင့္ ခံစားရင္း ပြတ္သည္။ ဖာသည္မမ်ားကေတာ့ ႀကိဳက္ေသာ္လည္း သူမတုိ႔အဖုတ္ကုိ လုိး႐ံုလုိးသြား ၾကသည္က မ်ားသေလာက္ ေဆြမင္းကေတာ့ သိခ်င္သည္ႏွင့္ ဖာသည္မအဖုတ္ကုိလည္း လွ်ာအစြမ္းျပၾကည့္ခဲ့ေသးသည္။ ေပါင္တံမွ တဆင့္ တင္သားအိအိေလးကို အသာေလးညစ္ရင္း အက်ႌစကုိ လွန္ကာ ဗုိက္သားကို စုပ္နမ္းသည္။ ခုမွ အပ်ိဳေဖာ္ဝင္ကာစ ေယာက်္ားေလးမ်ားႏွင့္ တခါမွ မထိေတြ႕ဖူးေသာ တင္လွသည္ အဖုိးႀကီးတေယာက္၏ က်ားငစဥ္းလဲ ပါးစပ္တြင္ လည္စင္းေပးေသာ သမင္ပ်ိဳမေလး သဖြယ္ တဏွာမီး၏ အေလွာင္ကုိ ခံေနရသည္။ ဖင္တံုကုိ ညစ္သည္။ ဗုိက္သားကုိ နမ္းသည္။ ေဆြမင္းက တင္လွကုိယ္ကုိ နည္းနည္းေစာင္းလုိက္ၿပီး အုိးကုိ ၾကည့္၍ ညစ္ကာ ပြတ္သပ္ကစားရင္း ထမီေပၚ ငံု႔နမ္းသည္။ တင္လွအုိးကုိ ေနရာအစံု လုိက္စုပ္နမ္းမိသည္။
“တင္လွ နင့္အုိးကုိ ျပၿပီး ငါ့ကုိ ထမီျဖည္းျဖည္းေလး ခၽြတ္ျပစမ္း”
တင္လွသည္ မျငင္းရဲ။ ေနာက္ဘက္လွည့္ကာ ထမီကုိ အသာေလး ခၽြတ္ျပရသည္။ ပန္းေရာင္ စပင္ဒါေလးကလည္း ဖင္တျခမ္းကုိ ဖံုးလ်က္ ရွိေနသည္။ ေဆြမင္း မေနႏိုင္။ ဒူးေထာက္ကာ တင္လွဖင္ကုိ စုပ္နမ္းသည္။ တင္လွသည္ တမ်ဳိးႀကီး ဟုခံစားရေသာ္လည္း ေယာက်္ားနဲ႔ မိန္းမလုိးတယ္ဆုိတာကုိ မသိဖူးသမုိ႔ သည္လုိလား ဟုေတြးေနမိသည္။ ဖင္ကုိ နမ္းလုိ႔ ဝေသာ္ သူမကုိ ေရွ႕ဆြဲလွည့္သည္။ စပင္ဒါႀကိဳးေလးကုိ အသာဆြဲခၽြတ္ခ်သည္။ ေစာက္ေမြး ေရးေရး ေပါက္ေနၿပီ ျဖစ္ေသာ သူမေစာက္ဖုတ္ကုိ ေသခ်ာၾကည့္သည္။ ေစာက္ဖုတ္ ဖူးဖူးေလးက မုိ႔အစ္ေနသည္။ အလယ္တြင္ ရဲတြတ္ေနသည့္ ေစာက္ေစ့က အရည္လဲ့ေနသည္။ ေဆြမင္းသည္ မေနႏုိင္ေတာ့။ အစက တင္လွကုိ အက်ႌေတြ ဘာေတြ ခၽြတ္ခုိင္းၿပီး စိမ္ေျပ နေျပ လုိးဖုိ႔ စဥ္းစားထားေသာ္လည္း တင္လွအဖုတ္ကုိ ျမင္သည္ႏွင့္ လုိးခ်င္စိတ္ တဖြားဖြားေပၚလာသျဖင့္ တင္လွကုိ ကုတင္ေပၚ တြန္းလဲလုိက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ပုဆုိးပင့္ကာ ခြလုိက္သည္။
“အု”
“ျပြတ္”
“အေမ့”
တင္လွ၏ အပ်ိဳစင္ဘဝ နိဂံုးခ်ဳပ္သြားသည္။ ေလးငါးခ်က္ ဆက္တုိက္ အေဆာင့္ခံရသည္။ ေဆာင့္ခ်က္ ျပင္းျပင္း လီးက လုိအပ္သည္ထက္ ႀကီးေနသည္ကုိ တင္လွမသိ။ တင္လွမွာ ေမ့လုလု ျဖစ္ရသည္ကုိေတာ့ သိသည္။ ေစာက္ပတ္မွေန တကုိယ္လံုး က်ဥ္တက္ေနသည္။ နားထင္ေတြ ျပတ္ထြက္ကုန္သလုိ ဗုိက္ေၾကာေတြ ျပတ္ထြက္ကုန္သလုိ ခံစားရသည္။ ခပ္ထန္ထန္ မ်က္ႏွာမွ ေမး႐ုိးေထာင္ေနေအာင္ အံႀကိတ္ၿပီး ခါးကုိ ေကာ့ကာ ေဆာင့္သည္။ ေဆြမင္းသည္ ဖာသည္မေတြကုိ မ်ားစြာလုိးဖူးေသာ္လည္း အပ်ိဳစစ္မဟုတ္ၾကသျဖင့္ ဘာဖီးလ္မွ မရဖူး။ ခုေတာ့ ငိုယုိကာ အေမ အေဖအကုန္ တကာ ထြန္႔ထြန္႔လူးေနေသာ တင္လွကုိ ၾကည့္ရင္း ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ေက်နပ္သည္။ တခ်ီၿပီးေတာ့ တင္လွကုိ ရင္ခြင္ထဲထည့္ကာ နားသည္။ အေမာေျပေသာ္ ေနာက္တခ်ီ ဆက္ဆြဲသည္။ ဒီတခ်ီနားေတာ့ တင္လွလက္ကုိ ယူကာ လီးကုိင္ခုိင္းထားသည္။ တင္လွက မရဲတရဲကုိင္ထားေပးသည္။
“ေစာက္ပတ္နဲ႔ေတ့ထားေလ”
လီးက ေပ်ာ့ေခြေနေသာ္လည္း ေဆြမင္းကေတာ့ မေလ်ာ့။ ေစာက္ပတ္နဲ႔ကုိ ေတ့ထားေစသည္။
“ေကာင္းလား”
သူမ မေျဖရဲ။ ေျဖစရာ မရွိ။ ဒါက ေမးခြန္း မဟုတ္ဟုထင္သည္။
“ေကာင္းလား ေျဖေလ ေမးေနတာကုိ”
သူမ ေခါင္းညိတ္သည္။
“ေကာင္းရမွာေပါ့၊ ဒီလုိေလးလုပ္”
ဆုိကာ လီးကို ကြင္းတုိက္ခုိင္းသည္။ တင္လွက မရဲတရဲ လုပ္ေပးသည္။ နည္းနည္းခ်င္းစီေတာ့ သင္ေပးရမည္။ လွ်ာထုတ္ခုိင္းကာ လ်ာခ်င္းထိကစားေပးသည္။ တင္လွအုိးကုိ ကုိင္ထားၿပီး ေတ့ထားရင္းမုိ႔ လီးက ျပန္ေတာင္လာသည္။ တင္လွက လီးကုိ လြတ္လုိက္သည္။ သူက ျပန္ကုိင္ခုိင္းသည္။ တင္လွ ျပန္ကုိင္သည္။ တင္လွ လက္ထဲမွေန၍ တင္လွေစာက္ဖုတ္ကုိ လွမ္းလုိးသည္။
“အရင္းနည္းနည္းတုိးကုိင္”
တင္လွက လက္တဆုပ္စာနီးပါးႀကီးသည့္ လီးကုိ အရင္းတုိးကုိင္သည္။
“လေမြးေတြ မကုိင္ပါနဲ႔ေလ”
ေဘးတေစာင္းလုိက္ ခံေပးရသည္။ လီးက အဖုတ္ထဲ စိမ္ေနသည္။ လေမြးကုိ သပ္တင္၍ အရင္းတြင္ ဆုပ္ကုိင္ထားသည္။ ေဆြမင္းက အုိးကုိ ကုိင္ကစားရင္း လုိးသည္။ လီးကုိင္ခုိင္းၿပီး အဖုတ္ကုိ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းထည့္လိုးရင္း အုိးကစားေနရာမွ ဖင္ေပါက္ကုိ ႏိႈက္ကစားသည္။ တင္လွက ေၾကာက္သည္။ စအုိဝတည့္တည့္ လက္ခလယ္ျဖင့္ ထိုးေမႊသည္။ မၾကာပါ။ မင္းေဆြက ဖင္ႏိႈက္ထားေသာ လက္ေခ်ာင္းကုိ စုပ္ခုိင္းသည္။ သူမ ပါးစပ္ကုိ အတင္းပိတ္ထားမိသည္။
“နမ္းၾကည့္ နင့္ဖင္နံ႔က ေမႊးေနတာပဲ လုိးခ်င္လာၿပီကြာ”
တင္လွ ေၾကာက္သျဖင့္ လက္အုပ္ခ်ီေတာင္းပန္သည္။
“အဟီး အဲလုိလုပ္ေတာ့ ငါ ပုိမေနႏုိင္ေတာ့ဘူးကြာ လွည့္”
သူမကုိယ္ကုိ တြန္းက လွည့္သည္။ ေဆြမင္းသည္ ထထုိင္ကာ သူမအုိးတလံုးကုိ ပင့္၍ ဖင္ေပါက္ကုိ ၿဖဲၾကည့္သည္။ ၾကည့္ၿပီး ကစားေသးသည္။ ေနာက္တံေတြးေထြးခ်ကာ ဖင္ေပါက္ကုိ လူးသည္။
“စိမ္ထားခ်င္စိတ္ေပါက္လာၿပီကြာ”
လီးထိပ္ျဖင့္ တင္လွဖင္ေပါက္ကုိ ေမႊ႕ေပးသည္။ တင္လွမွာ ေၾကာက္လြန္းသျဖင့္ အိပ္ယာခင္းလႊားကုိ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားရသည္။ ဖင္ေပါက္ထဲ သံေခ်ာင္းထုိးထည့္သည့္အလား နာလြန္းသျဖင့္ သူမေအာ္ငုိရသည္။ ေဆြမင္းက သူမေခါင္းကို ေခါင္းအံုးျဖင့္ အုပ္၍ ဖင္ကုိ မရမက လိုးသည္။ ခုနက ေစာက္ပတ္ တခုလံုးပူက်စ္ေနေအာင္ ဆက္တုိက္လုိးခံရၿပီးေနာက္ တဆက္တည္း ဖင္ပါ ဆက္ဆြဲခံရေသာ တင္လွမွာ အပ်ိဳစစ္စစ္ေလးလည္းျဖစ္ အပ်ိဳစင္လည္းျဖစ္ ခုမွ ၁၇ ႏွစ္သာ ရွိေသးသည္။ ေဆြမင္းက ဖင္ကုိ ၿဖဲကာ လုိးသည္။ အေစာင္းလုိက္ လုိးရာမွ ကုန္းေနေအာင္ ေနခုိင္းကာ ဖင္ကုိ ၿဖဲသည္။ ဖင္ေပါက္ကပင္ နည္းနည္းဟလာသည္အထိ ၿဖဲကာ လီးကုိေတ့ၿပီး ဖိထည့္သည္။
“အာ ေသၿပီ အေမ့ အာ ေသ ဟီး အာ..”
တင္လွမွာ ငိုလုိ႔ မဆံုးႏုိင္။ ေဆြမင္းမွာ ငုိေလ အားရေလ ျဖစ္ေနသမုိ႔ ခပ္သြက္သြက္ေလး ဖင္ကုိ လုိးသည္။ ဖင္က အသစ္ေလးမုိ႔ လီးကေတာ့ တဝက္နီးပါး မွ်သာ ဝင္သည္။ လုိးလုိ႔ေတာ့ ေကာင္းသည္။ က်ပ္က်ပ္ေလး။ ေအာ္လုိက္တာကလည္း စံုလို႔။ တင္လွက လူသာ မက။ ဖင္ပါ လွသည္။ ေဆြမင္းက လီးကုိ ထုတ္ကာ ဖင္ၿဖဲၾကည့္သည္။ ညိဳတုိတုိ ခေရပြင့္ေလးမုိ႔ ေဆြမင္း တခ်က္ငံု႔နမ္းလုိက္သည္။ ၿပီးမွ ဆက္လုိးသည္။ နည္းနည္းၾကာလာေတာ့ တင္လွသိပ္ မေအာ္ႏုိင္ေတာ့။ သူလည္း အရွိန္ရလာၿပီမုိ႔ ဖင္ထဲၿပီးထည့္လုိက္သည္။ လီးကုိ မထုတ္ဘဲ ဖင္ထဲစိမ္ထားကာ ေဘးတေစာင္းဆြဲအိပ္ၿပီး အုိးကုိအခြလုိက္ အိပ္သည္။ သူက တင္လွလက္ကုိယူကာ တင္လွအဖုတ္အား ျပန္ပြတ္ခုိင္းထားရင္း သူကေတာ့ ေအာက္ကတဖက္မွ တင္လွႏုိ႔ကုိ တလံုးခ်င္း ကုိင္ကာ တဖက္မွ တင္လွအုိးကုိ ကစားေပးေနသည္။ ဖင္ထဲကုိ လရည္ေတြလည္းထည့္ထား လီးကလည္း နည္းနည္းေပ်ာ့ေနခ်ိန္ျဖစ္သည့္အခါ လီးက ကၽြတ္ထြက္ခ်င္ခ်င္ ျဖစ္ေနေသာ္လည္း ေဆြမင္းက မရမက သိပ္ထည့္ထားသည္။ တင္လွကေတာ့ ေၾကာက္လည္းေၾကာက္ နာလည္းနာသျဖင့္ ငိုေန႐ံုမွအပ ဘာမွ မတတ္ႏုိင္။ သို႔ေသာ္လည္း ငုိေနေသာ သူမအား ေဆြမင္းကေတာ့ အနမ္းမပ်က္။ သူမ ဖင္ထဲ စိမ္ထားေသာလီးက မၾကာခင္ ျပန္မာလာသည္။ ေဆြမင္းက တခ်က္ခ်က္ ေတာ့ေတာ့သည္။ ေတာ့ရင္း နည္းနည္းစီ စေဆာင့္သည္။ ေဆြမင္း ဖင္ကုိ တခ်ီအၿပီး ဆြဲျပန္သည္။ ေစာက္ဖုတ္ ႏွစ္ခ်ီ ဖင္ႏွစ္ခ်ီၿပီးေတာ့ ေဆြမင္းက အနားယူသည္။ တင္လွကုိ ေရခ်ိဳးခုိင္းထားသည္။ သူကေတာ့ ဆတ္သားေျခာက္ေက်ာ္ေလးစားရင္း ဘလက္ေလဘယ္ကုိ ေသြးပူ႐ံုေလး ငံုသည္။
တင္လွက ေရခ်ိဳးၿပီး ေရေျခာက္သြားေအာင္ ပုဝါျဖင့္ သုတ္ေနစဥ္ ေဆြမင္း ေနာက္ကေန ေရာက္လာသည္။ ေနာက္ကေန သူမကုိဖက္သည္။ သူမအုိးကုိ ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ကစားသည္။ အုိးကုိ ဆုပ္ကုိင္ကာ ဆြဲခါသည္။ လံုးေခ်သည္။ အထက္ကုိ ဆြဲမသည္။ ညစ္သည္။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲကေန ထြက္လာၾကသည္။ တင္လွကုိ နံရံတြင္ တြန္းကပ္လုိက္သည္။ တင္လွႏုိ႔ကုိ ေအာက္မွေန၍ အေပၚကုိ ပင့္သည္။ လက္ေခ်ာင္ တေခ်ာင္းခ်င္းစီ ဆုပ္ကုိင္သည္။ လက္ေခ်ာင္းေတြ ျမဳပ္ေနေအာင္ ညစ္သည္။ ႏုိ႔သီးကုိ လက္ဖ်ားျဖင့္ ေခ်သည္။ ေဘးတြင္ တြဲေလာင္းခ်ထားေသာ တင္လွလက္ကုိ ယူကာ တဖက္ကုိ လီးကုိ ေသခ်ာကုိင္ခုိင္းသည္။ တဖက္ကုိ လျပြတ္ကုိ ကုိင္ခုိင္းသည္။ လျပြတ္ကုိ ေျဖးေျဖးေျခခုိင္းသည္။ လီးတံကုိ ဖြဖြေလး ပြတ္သပ္ကစားခုိင္းသည္။ သူက တင္လွႏုိ႔ေတြကို တလံုးစီ ေသခ်ာကစားသည္။ ညာႏုိ႔သီးေခါင္းေလးကုိ စစုပ္သည္။ ႏုိ႔သီးကုိ ကုိက္သည္။ ႏုိ႔သီးအံုေလးကုိ စုပ္ကာ လ်ာျဖင့္ ႏုိ႔သီးကုိ ကလိသည္။
“အြန္ အာ အ”
တင္လွဆီမွ အသံထြက္လာသည္။ လီးကုိ ကုိင္ထားေသာလက္က နည္းနည္းၾကမ္းလာသည္။ ႏုိ႔တလံုးကုိ ဆက္စုိ႔ေပးရင္း လက္တဖက္ကုိ အေပၚတက္ကာ တင္လွႏႈတ္ခမ္းေတြကုိ ထိကစားသည္။ အထက္ႏႈတ္ခမ္းကို ဖိလုိက္ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကုိ ဖိလုိက္ လုပ္သည္။ တင္လွ အသက္႐ႈျမန္လာသည္။ လက္ေခ်ာင္းကုိ တင္လွပါးစပ္ထဲ ထည့္သည္။ တင္လွက စုပ္သည္။ ေဆြမင္းက ႏုိ႔ကုိ မျပတ္တမ္းစုိ႔ကာ လ်ာျဖင့္လည္း ကစားေပးသလုိ အားျဖင့္လည္း ဆုပ္နယ္သည္။ တင္လွလက္က လီးကို အေသဆုပ္ကုိင္ တတ္လာသည္။ တင္လွ၏ ဆီးခံုမ်ား တဆတ္ဆတ္ တုန္လာသည္။ ေဆြမင္းက တင္လွပါးစပ္ထဲ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္း ထည့္လုိက္သည္။ တင္လွက ငံုထားသည္။ ထုိလက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကုိ ထုတ္၍ တင္လွေပါင္ၾကားထဲ ထည့္ကာ ေစာက္ပတ္ထဲကုိ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းလံုးထည့္ကာ တင္လွကုိယ္ကုိ ဆြဲပင့္သည္။ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္း ခ်က္ခ်င္းျမဳပ္သြားသည္။ သူပင့္တင္ေသာ္လည္း တင္လွသည္ ေစာက္ဖုတ္ကုိသာ ဖိခ်ေနေတာ့သည္။ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကုိ ထုတ္၍ တင္လွပါးစပ္ထဲ ျပန္ထည့္သည္။ တင္လွက ျငင္းခ်င္သလုိရွိေသာ္လည္း သူက ႏုိ႔ကုိသာ ဖမ္းဆြဲစုပ္ေနေသာေၾကာင့္ မေနႏုိင္ေတာ့ဘဲ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကုိ စုပ္သည္။ သူက တင္လွပခံုးကုိ ႏိႈက္ခ်သည္။ တင္လွက အသာတၾကည္ ထုိင္ခ်သည္။ တင္လွက လီးကုိေတာ့ မလြတ္တမ္း ကုိင္ထားသည္။ သူက ေမးေစ့ကုိ ျခံဳကုိင္၍ မ်က္ႏွာကုိ နည္းနည္းဆြဲေမာ့သည္။ တဖက္ျဖင့္ လီးကုိကုိင္၍ ထိပ္ဖ်ားကုိ တင္လွႏႈတ္ခမ္းေပၚ တင္လုိက္သည္။ တင္လွက ပါးစပ္ကုိ အသာဟေပးသည္။ သူ လီးကုိ နည္းနည္းခ်င္းစီ တင္လွပါးစပ္ထဲ ထုိးထည့္သည္။ လက္တဖက္ျဖင့္ တင္လွေခါင္းကုိ ကုိင္ကာ ပါးစပ္ကုိ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း စလုိးသည္။ တင္လွက မ်က္ဝန္းနက္နက္ျဖင့္ ေမာ့ၾကည့္လာသည္။ သူ လီးကို ဆြဲထုတ္ကာ တင္လွ၏ ထူျပစ္ျပစ္ ႏႈတ္ခမ္းေပၚ လီးထိပ္ျဖင့္ ေတ့ရင္း အသာဖိပြတ္ကစားသည္။ တင္လွက လ်ာထုတ္လာသည္။ တင္လွ လ်ာေပၚ သူ႔လီးကုိ တင္လုိက္သည္။ တင္လွက လီးထိပ္ကုိ လ်ာျဖင့္ ဝိႈက္လ်က္ေလသည္။ ေဆြမင္းက တင္လွကုိ မိမိစိတ္ႀကိဳက္ လုိးၿပီးေနာက္ သူ႔အိမ္ကုိ ပံုမွန္ ျပန္လည္ပတ္ေစသည္။
“ေဖေဖ”
“ဘာတုန္း”
“အေဖ့ကုိ လူ႐ုိးႀကီးမွတ္ေနတာ တင္လွကုိ လုိးေနတာမ်ား နည္းကုိ စံုေနတာပဲ”
“မင္း ဘယ္ ဘယ္”
“ကၽြန္ေတာ္လည္း တင္လွကုိ”
“ေဟ့ေကာင္ ေဟ့ေကာင္”
“လုပ္ပါ အေဖရာ မဟုတ္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ သူမ်ား ေလ်ာက္ေျပာပစ္မွာေနာ္”
“မင္း ေတာ္ေတာ္ ယုတ္မာတာပဲ”
“အေဖ့သားပဲဗ်ာ”
“ဒီေတာ့ မင္းဘယ္လုိ ျဖစ္ခ်င္လဲ”
“တင္လွကုိ ရဖုိ႔ အေဖ မသာမာနည္းေတြသံုးထားတာ မသိေစခ်င္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ ေကာက္႐ုိးပံုတဲဆီကုိ တင္လွကုိ တလေလာက္ေခၚသြားခ်င္တယ္”
“မင္းကြာ”
“ဒုိးၿပီ ဒက္ဒီ”
သုိ႔ျဖင့္ တင္လွကုိ ေဆြမင္း၏သား မင္းေဆြက ေကာက္႐ုိးပံုထားေသာ တဲတြင္ တစ္လကုိးသီတင္း စိတ္တုိင္းက် လင္မယားလုပ္တတ္းကစားေလသည္။
Friday, March 18, 2016
စုစု N မင္းသာ
စုစု
စုစုတေယာက္ ေၾကာက္လည္းေၾကာက္ ခံလည္းခံခ်င္ ျဖစ္သျဖင့္ ေအးကုိကုိ မျငင္းဘဲ အိပ္ခန္းထဲထိ ျမဴဆြယ္ၿပီးေခၚကာ အလုိးခံလုိက္သည္။ ငယ္ကလည္းငယ္ အသိကလည္းမႂကြယ္ေသးေတာ့ ေစာက္ဖုတ္ထဲ လီးဝင္ခါနီး ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ ဆုတ္မိလုိက္ ေပါင္ကုိ က်ံဳ႕မိလုိက္ ျဖစ္ရသည္။ ေအးကုိကလည္း လုိက္သာ ေစာက္ပတ္ထဲ လီးလုိက္ထုိးထည့္ေနရသည္။ စာေတြ႕နဲ႔ လက္ေတြ႕ဆုိတာက တျခားစီမုိ႔ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မဝင္။ ေဟာ ဝင္သြားျပန္ေတာ့ သိပ္မေဆာင့္လုိက္ရ။ ၿပီးသြားသည္။
“ကၽြီ”
“အမေလး”
တံခါးေပါက္ပြင့္ကာ စီစီဝင္လာသည္ကုိ ေတြ႕လုိက္ရေသာအခါ စုစုတေယာက္ မ်က္လံုးေတြ ျပာေဝသြားသည္။ ေၾကာက္လြန္းသျဖင့္ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိ ေၾကာင္တက္ေနသည္။ စီစီက စုစုကုိ ဆံပင္ေလးသပ္ရင္း လာဖက္သည္။ စုစုမွာ ေၾကာက္ေနသျဖင့္ ဘာျဖစ္မွန္း မသိျဖစ္ေနသည္။ စီစီက စုစုနဖူးကုိ ငံု႔နမ္းသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေအးကုိကုိ ထပ္ဖက္ကာ ရင္ခြင္ထဲထည့္ထားသည္။
“မမ ဘယ္သူ႔ကုိမွ မေျပာပါနဲ႔ေနာ္”
စီစီက ေအးကုိ ေမးေစ့ကုိဆြဲကာ မ်က္ႏွာကုိ ေမာ့ေစသည္။
“သိပ္ေၾကာက္ေနလား”
ေအးကုိ တုန္ေနသည္။ စုစုဆုိ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိေသး။
“မမ ဘယ္သူ႔ကုိမွ မေျပာပါနဲ႔ေနာ္ ေနာ္ မမ ေနာ္”
ခုေတာ့လည္း ေအးကုိတုိ႔မွာ အိမ္ကုိ အဝတ္လာေလွ်ာ္သည့္ ကုလားမႀကီးကုိ မမ မမနဲ႔ ေခ်ာ့ေနရေလၿပီ။ ေအးကုိနဲ႔ စုစုတုိ႔အတြက္ေတာ့ စီစီသည္ ကုလားမႀကီးျဖစ္သည္။ သူတုိ႔အသက္က ခုမွ ၁၃ ၁၄ သာရွိေသးသည္။ မစီစီက ၂၈ ႏွစ္ဆုိေတာ့ ကုလားမေလး မဟုတ္။ ကုိယ္လံုးကုိယ္ဖန္ ေတာင့္ေတာင့္ အုိးေကာင္းေကာင္း ရင္သားေမာက္ေမာက္နဲ႔ ကုလားမႀကီးေပါ့။ ေယာက်ာ္းနဲ႔တုန္းက ႐ိုး႐ုိးေလး အလုိးခံခဲ့ဖူးသမုိ႔ ကာမစိတ္ သိပ္မထန္ခဲ့ေသာ္လည္း ေက်ာ္အုပ္၏ အကင္ခံလုိက္ရေသာအခါ ဖာသည္လုပ္ခ်င္စိတ္ေတြ ေပါက္ေနေတာ့သည္။ စီစီက ေအးကုိအား ဆြဲထူလုိက္ေတာ့ ေအးကုိက မတ္တပ္ရပ္သည္။ ေအးကုိ ေပါင္ေတြကုိ ပြတ္ေပးၿပီး ေအးကုိ လီးကုိ ကုိင္သည္။ ေအးကုိကေၾကာက္ေနသမုိ႔ လီးက မေတာင္။ စီစီက ဆုပ္ကုိင္၍ ကြင္းထုေပးသည္။ မ်က္ဝန္းနက္နက္ အၾကည့္ျဖင့္ လီးကုိ ေမွ်ာ္လင့္စြာၾကည့္ေနေသာ စီစီ၏ တုန္တုန္ရီရီႏႈတ္ခမ္းက ေအးကိုလီးကို ဘယ္ေလာက္ ဆြဲေဆာင္လိမ့္မလဲ။ အႀကီးႀကီး မဟုတ္ ေပမယ့္ မိန္းကေလးေတြ အသည္းခုိက္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ထြားလွေသာ ေအးကုိလီးက စီစီအသည္းကုိ ခုိက္ေစသည္။ ႏွလံုးသားထဲ ပံုရိပ္ေတြ ထင္ေစသည္။ သုိ႔တည္းမဟုတ္ ေစာက္ဖုတ္ကုိ ႏိႈးထေစသည္။ စီစီက လီးကုိ အေသအခ်ာ ကုိင္ဆုပ္ကာ ၿဖဲလုိက္သည္။ ထိပ္နီရဲရဲေလး တင္းထြက္လာသည္။ စီစီသည္ လီးထိပ္အား သူမႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ အသာထိလုိက္ၿပီး ပါးစပ္ အသာဟလုိက္သည္။ စီစီ၏ ထူျပစ္ျပစ္ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ ထိကာ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ငံုခ်လာသျဖင့္ ေအးကုိမွာ ဘယ္လုိ ေနရမွန္းမသိေအာင္ ျဖစ္သြားသည္။
“အုိ”
စုစုသည္ လီးကုိ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ငံုကာ ထုတ္လုိက္ ထည့္လုိက္ လုပ္ေနေသာ စီစီအား ၾကည့္ရင္း ေၾကာက္သလုိလုိ ျဖစ္လာသည္။ သူမေၾကာက္ေနစဥ္မွာပင္ စီစီက သူမႏႈတ္ခမ္းကုိ လာစုပ္သည္။ ဒီပါးစပ္ႀကီးက လီးစုပ္ထားတာ ဆုိသည့္ အသိျဖင့္ သူမ ေတာ္ေတာ္ရြံသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ေၾကာက္သျဖင့္ ၿငိမ္ခံေပးရသည္။ ခဏေတာ့ စီစီက သူမကုိ ေအးကုိ လီးဆီဆြဲေတ့သည္။ ေအးကုိမွာ ကိုယ့္ခ်စ္သူ လီးစုပ္ေပးမည္ကုိ အားနာသည္။ သနားသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း စုပ္ေစခ်င္သည္။ စုစုက မ်က္စိစံုမွိတ္၍ စီစီျပဳသမွ် ၿငိမ္ခံရာ ေအးကုိလီးထိပ္က ေႏြးခနဲႏႈတ္ခမ္းကုိ လာထိသည္။ ေအးကုိကလည္း မသိမသာ နည္းနည္း ထုိးထည့္သည္။ စီစီက ပါးစပ္ဟေအာင္ ေမးေစ့ကုိ နည္းနည္းတင္းတင္းေလးကုိင္သည္။ စုစုတေယာက္ ပါးစပ္ မဟခ်င္ ဟခ်င္ ဟေပးသည္။ ေအးကုိကေတာ့ သနားေသာ္လည္း ေပ်ာ္ေနသည္။ စီစီက ေအးကုိတင္ပါးကုိ တဖက္ စုစုေခါင္းကုိ တဖက္ကုိင္ကာ လီးစုပ္ရမွာ ေၾကာက္ေနေသာ စုစုကုိ ၾကည့္ရင္း မရဲတရဲ ျဖစ္ေနေသာ လီးျဖင့္ ပါးစပ္ထဲ သြင္းေနပံုကုိ ၾကည့္ကာ ဖီးလ္တက္ေနသည္။ စုစုကုိ တဝက္ေလာက္ ငံုထားခုိင္းၿပီး က်န္ေသာ လီးအရင္းပုိင္းကုိ လွ်ာျဖင့္ လ်က္ေပးသည္။ ေအးကုိမွာ တၿပိဳင္တည္း ကုိယ့္လီးကုိ မိန္းမႏွစ္ေယာက္က ဝုိင္းစုပ္ေပးေနေတာ့ နည္းနည္းလည္း အံ့ၾသ ေကာင္းလည္းေကာင္း ျဖစ္ေနသည္။ စီစီက လျပြတ္ကုိ ေအးကုိ ဖင္ၾကားထဲကေနႏိႈက္၍ မိမိပါးစပ္ထဲ ထည့္သည္။ နည္းနည္းအားရသလုိ ရွိမွ စုစုေခါင္းကုိ ဆံႏြယ္မ်ား သပ္တင္ကာ ခ်ဳပ္ကုိင္ရင္း ေအးကုိကုိ နည္းနည္းလုိးခိုင္းသည္။
“ခုန နင္ေစာက္ဖုတ္ လုိးသလုိ လုိးၾကည့္ ေကာင္ေလး”
ေအးကုိက အားနာသည္။ စဥ္းစားၾကည့္။ ကုိယ့္ခ်စ္သူ၏ ပါးစပ္ကို လုိးရမည္ဆုိတဲ့ အျဖစ္က ရင္မခ်ိစရာ။ သုိ႔ေသာ္လည္း ကုိယ္တုိင္က လုိးခ်င္ခ်င္ ျဖစ္ေနရာ အျပစ္လြတ္ေအာင္ လက္ကုိ ေနာက္ျပန္ခါးေထာက္ၿပီး နည္းနည္းစီ ေဆာင့္သည္။ စီစီက လီးမစုပ္ခ်င္သျဖင့္ မႈတ္ထုတ္ေနေသာ စုစုကုိ ၾကည့္ေနသည္။ ရက္စက္လွေသာ ခ်စ္သူက ေစာက္ဖုတ္ကုိ ေကာင္းေကာင္း မလုိးတတ္ခင္ ပါးစပ္ကုိ လုိးလာသျဖင့္ စုစုမွာ မခံခ်ိ မခံသာ ျဖစ္ရသည္။ ရက္စက္လုိက္တာ ခ်စ္သူရယ္။ ရက္စက္လုိက္တာ။ သုက္မထိန္းတတ္ေသးေသာ ေအးကိုတေယာက္ ကုိယ့္ခ်စ္သူ ပါးစပ္ထဲ ၿပီးထည့္လုလု ျဖစ္လာသည္။
“အ အၿပီး ၿပီးေတာ့မယ္”
စီစီက လီးကုိ ခ်က္ခ်င္းထုတ္သည္။ စုစုပါးျပင္ေပၚသုိ႔ လီးကုိ ကြင္းတုိက္ခ်သည္။ အေျခအေနက ဘယ္လုိမွ မတတ္ႏုိင္သျဖင့္ ေအးကုိမွာ စီစီျပဳသမွ် ခံရေနရာ ဘယ္လုိမွ မေရွာင္ႏုိင္ဘဲ ကုိယ့္ခ်စ္သူ ပါးျပင္ေပၚ လရည္ေတြ လြတ္ခ်မိသည္။ အားသစ္ အာမာန္နဲ႔မုိ႔ လရည္က နည္းနည္းသန္ရာ ခ်စ္သူ မ်က္ခံုးေမႊးေပၚသုိ႔လည္း ပန္းက်သည္။ ပါးျပင္ေပၚလည္း ပန္းက်သည္။ နည္းနည္းမ်ားသျဖင့္ ရင္ဘတ္ေပၚစီးက်သည္။ စုစုမွာ အရင္ ဒီလုိ မလုိးၾကခင္ကတည္းက လီးကုိ ကစားေပးဖူးသည္။ ထုိကစားေပးစဥ္ တခါခါ လရည္ထြက္တတ္သည္။ ထုိအခါ ရြံလြန္းသျဖင့္ ေဝးေဝးေနခုိင္းတတ္သည္။ ခုေတာ့လည္း ကုိယ္ရြံသည့္ လရည္က ပါးျပင္ေပၚမွာ ပ်စ္ခဲေနသည္။ တခ်ိဳ႕က စီးက်သျဖင့္ ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္စြန္း ထဲလာတင္ေနသည္။ စုစုမွာ မဲ့ရြဲ႕ေနသည္။ လရည္ကုန္ေတာ့ စီစီက စုစုႏႈတ္ခမ္းေထာင့္စြန္းေပၚ က်သြားေသာ လရည္ကုိ စလ်က္ေပးသည္။ ေနာက္ ပါးျပင္ေအာက္ ေမး႐ုိးေပၚ တြဲက်ေနေသာ လရည္ကုိ သိမ္းလ်က္သည္။ စုစုမွာ ဝမ္းသာမည္ ၾကံကာရွိေသးေသာ္လည္း စီစီက သူမႏႈတ္ခမ္းေပၚ လီးရည္တင္ေနသာ လ်ာျဖင့္ ပိတ္လ်က္သည္။ သူမေနာက္ဆုတ္မရေအာင္ ေခါင္းကုိ ခ်ဳပ္ကုိင္ထားသည္။ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းေတ့ကာ လရည္ကုိ သူမႏႈတ္ခမ္းထဲထည့္သည္။ ရြံလည္းရြံ ရွက္လည္းရွက္သျဖင့္ ေထြးထုတ္သည္။ စီစီကလည္း လီးရည္မ်ားကုိ လက္ျဖင့္ သပ္ယူကာ သူမႏႈတ္ခမ္းတြင္ သုတ္သည္။ စုစုက အတင္း႐ုန္းသည္။
“ျဖန္း”
စီစီက သူမကုိ ပါး႐ုိက္သည္။
“နင့္အန္တီကုိ ငါေျပာရမွာလား ငါခုိင္းတဲ့အတုိင္း လုပ္မွာလား”
စုစုမွာ ငုိခ်င္စိတ္ေတြ ေပါက္ေနသည္။ မ်က္ရည္ေတြလည္း က်လာသည္။ စီစီက သူမပါးျပင္နဲ႔ အခ်ိဳ႕ေနရာတြင္ ေပေနေသာ လရည္ကုိ လက္ေခ်ာင္းျဖင့္ သပ္ယူကာ သူမပါးစပ္ထဲ ထည့္သည္။ ရြံေသာ္လည္း လ်က္ေပးရသည္။ လရည္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လ်က္ကာ ၿမိဳခ်ခဲ့ရေလၿပီ။
“လာ လုပ္စမ္း ငါ့အဖုတ္ကုိ လ်က္ေပး၊ လာေမာင္ေလး မမ သင္ေပးစရာေတြ ရွိတယ္”
စုစုသည္ ဆံပင္မွဆြဲ၍ ေစာက္ဖုတ္ အလ်က္ခုိင္းသျဖင့္ စီစီေပါင္ၾကားထဲမွ အေမြးထူလျပစ္ျဖင့္ စူအစ္ေနေသာ ေစာက္ဖုတ္ကုိ စလ်က္လုိက္သည္။ ေစာက္ဖုတ္က သူမ လက္တအုပ္စာ ရွိသည္။ ေဖာင္းအိေနသည္။ အလယ္တြင္ ေစာက္ေစ့နီတ်ာရဲေလးက ထင္းေနသည္။ ေအးကုိကလည္း ေၾကာက္ေနသည္။ စီစီက သူ႔လီးကုိ ကုိင္ထားသည္။ လီးက မေတာင္သျဖင့္ လျပြတ္ကုိပါ စုကုိင္ထားသည္။ စုစုကုိလည္း သနား။ မိမိလည္း ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ ျဖစ္ရသည္။ စီစီက လီးတန္ကုိ ဆုပ္ကုိင္ကာ ကြင္းထုသည္။ လီးက နည္းနည္းခ်င္း မာလာသည္။ စုစုက ေအာက္တြင္ ေစာက္ဖုတ္လ်က္ရင္း ခ်စ္သူ ေအးကုိအား လွမ္းၾကည့္သည္။ လထိပ္ဖ်ားေလးကုိ စီစီက လ်ာဖ်ားျဖင့္ ကလိေပးသည္ကုိ ေက်နပ္ေနပံုရသည္။ လျပြတ္ကုိ လံုးေခ်ကစားရင္း အေရ သိပ္မလွန္ေသးေသာ ထိပ္ကုိ လ်က္ေပးရင္း စီစီက သင္ၾကားေရး စခန္းဖြင့္သည္။
“မိန္းကေလးေတြကုိ လုိးရင္...”
စီစီက အဖုတ္ကုိ မျပတ္တမ္း အလ်က္ခံရရာ ေကာင္းလာသျဖင့္ စုစုေခါင္းကုိ လြတ္ထြက္မသြားေအာင္ ဖမ္းခ်ဳပ္ကာ ေပါင္ၾကားထဲ ဆြဲစိထားၿပီး တဖက္ျဖင့္ ေအးကုိလီးကုိ ကစားေပးရင္း တခ်က္ခ်က္ စုပ္ကာ သင္ေပးသည္။ စုစု၏ လက္ကုိ ယူရင္း စီစီက ႏုိ႔ကုိ ကုိင္ခုိင္းသည္။ သူမလည္း ဖီးလ္လာေနသျဖင့္ ဗုိက္ေခါက္သားေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္လ်က္ ရွိသည္။ ေစာက္ရည္လည္း ခဏခဏ ထြက္သည္။ စုစုမွာ လရည္ၿမိဳခ်ရလုိက္ ေစာက္ရည္ၿမိဳခ်ရလုိက္ ျဖစ္ေနရသည္။
“ေမာင္ေလး”
“ခင္ဗ်ာ”
“မမ ဖင္အရမ္း ခံခ်င္ေနၿပီကြာ”
“ဗ်ာ”
စုစုက ပက္လက္ကေလး အိပ္သည္။ စီစီက စုစုမ်က္ႏွာေပၚ ခြလုိက္သည္။ စုစုသည္ စီစီေစာက္ဖုတ္ကုိ ဆက္လ်က္ေပးရသည္။ ေအးကုိက ေနာက္ကေန ခြသည္။ ကုလားမေလးလည္းျဖစ္ ခႏၵာကုိယ္ အခ်ိဳးအစားကလည္း က်ေသာ စီစီ အုိးႀကီးကုိ မ်က္ဝါးထင္ထင္ ေတြ႕ကာ ေနာက္ကေန ဖင္လုိးရေတာ့မည့္ ေအးကုိတေယာက္ကလည္း ေယာက်္ားသား ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ အလွႀကိဳက္တတ္သူေလး ျဖစ္ရာ လုိးနည္းေတြ ဖတ္ဖူးသလုိ လက္ေတြ႕လည္း ေျပာထားေသာ နည္းျဖင့္ စီစီဖင္ေပါက္ထဲသုိ႔ လီးကုိ ထုိးထည့္လုိက္သည္။ စီစီသည္ လီးနဲ႔ ေဝးတာ တလေက်ာ္သြားၿပီျဖစ္ရာ ဖင္ထဲ လီးဝင္လာေတာ့ ဘယ္လုိမွ တားမရႏုိင္ေအာင္ ေအာ္ညည္းမိသည္။ စုစုကိုလည္း ေပါင္ကုိ ဖက္၍ အဖုတ္လ်က္ခုိင္းထားရာ စီစီတေယာက္ ကာမအရသာကုိ ေကာင္းေကာင္း ေတြ႕ေနေလေတာ့သည္။ ေအးကုိက လီးကုိ အဆံုးသြင္းသည္။ ေဆာင့္လုိက္တုိင္း တုန္ခါေနေသာ အုိးကုိ တုန္ခါမႈ မျပတ္ေအာင္ ေဆာင့္သည္။
“ေမာင္ေလး မမဆံပင္ကုိ ဆြဲၿပီး ေဆာင့္ေပးပါလားကြာ”
ေကာင္းသည္ထက္ ပုိေကာင္းေအာင္ စီစီက ေျပာသည္။ ေအးကုိကလည္း ေျပာသလုိ လုပ္သည္။ ဆံပင္ကုိ စုကာ ဆြဲ႐င္း ဖင္ကုိ အဆက္မျပတ္ လုိးသည္။ စုစုကလည္း စီစီေစာက္ဖုတ္ကုိ စုပ္ေပးရင္း အဖုတ္ေတြ ျပန္ယားလာသည္။ ဖင္လည္း ခံၾကည့္ခ်င္လာသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အဖုတ္ကုိ ျပန္ႏိႈက္ကစားမိသည္။ စီစီ ေစာက္ဖုတ္ကုိလည္း အားပါးတရ စုပ္ေပးမိသည္။
“ျပြတ္ ျပြတ္ ျပြတ္ ”
“အုိ႔ အိ အုိ႔ အိ အုိ႔ အိ အုိ႔ အိ”
ခဏေတာ့ ေအးကုိက ၿပီးေတာ့မည္ ေျပာရာ စီစီက ပက္လက္ထအိပ္သည္။ ႏုိ႔ႏွစ္လံုးကုိ ပူးလုိက္သည္။ ၾကားထဲ တံေတြးေထြးထည့္သည္။
“ဒီထဲထုိး”
ေက်ာ္အုပ္လက္ခ်က္ျဖင့္ ေဖာင္းကားၿပီး ထြားႀကိဳင္းလွေသာ ႏုိ႔ၾကားထဲသုိ႔ ေအးကုိလီးျဖင့္ ထုိးကာ လုိးသည္။ စီစီသည္ လီးကုိ ေတာက္ေလွ်ာက္ၾကည့္ေနသည္။ ေက်ာ္အုပ္က သူမပါးစပ္ထဲ ၿပီးထည့္က်င့္ရွိထားသမုိ႔ ဘယ္အခ်ိန္ၿပီးမည္ကုိ သိသည္။ အေၾကာေတြ ေထာင္လာသည္ႏွင့္ စီစီက လီးကုိ ႏုိ႔သီးဖ်ားေပၚ ဖိတင္လုိက္သည္။ လရည္ေတြ ပူခနဲ ႏုိ႔သီးဖ်ားေပၚက်သည္။ လရည္ထြက္ရင္းတန္းလန္း ေနာက္ႏုိ႔သီးကုိ ေျပာင္းသည္။ ေအးကုိ ေမာေနသည္။
“စုစု သူ႔လရည္ကုိ လ်က္ၿပီး ငါ့လွ်ာေပၚ တင္ေပး၊ သူ႔လရည္ေလးက ခ်ိဳေနတာပဲ”
ေနာက္ေတာ့ ေအးကုိသည္ စီစီထံမွ နည္းပညာမ်ားကုိ သင္ယူရင္း စုစုထံတြင္ လက္ေတြ႕ကြင္းဆင္းသည္။ စီစီလုိ အသက္ ၃၀ ဝန္းက်င္ မမနဲ႔ အရသာ တမ်ိဳးရွိသလုိ စုစုလုိ ၁၄ ႏွစ္မႏွင့္လည္း အရသာက တမ်ိဳးကုိ ေန႔စဥ္ခံစားသည္။
ဧည့္ခန္း ဆုိဖာေပၚတြင္ စုစုက စာက်က္ေနသည္။ ေအးကုိက ေဘးတြင္ေနကာ စုစုကုိ ပါးလွမ္းနမ္းသည္။ စုစုကေတာ့ ၿငိမ္ကာ နမ္းသမွ် ဘာမွ ျပန္မေျပာဘဲ စာသာက်က္ေနသည္။ ေအးကုိက စုစုႏုိ႔ကုိ အက်ႌအေပၚမွ ပြတ္သည္။ စုစုကေတာ့ စာက်က္ၿမဲက်က္ေနသည္။ ေအးကုိက စုစုအုိးကုိ တဖက္ ႏုိ႔ကုိတဖက္ပြတ္ကာ ပါးေတြ နားေတြ အဆက္မျပတ္နမ္းသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ သင္ဆရာ ၾကားဆရာမႀကီး ကုလားမေလး စီစီ ေရာက္လာသည္။ စီစီက အဝတ္ေတြ အရင္ခၽြတ္သည္။ ႏုိ႔အစံုကုိ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ပင့္ကာ ႏုိ႔သီးဖ်ားကုိ လွ်ာျဖင့္ တုိ႔သည္။ ေအးကုိဆီ ကပ္လာၿပီး ေအးကုိ ေဘာင္းဘီကုိ ခၽြတ္သည္။ ေအးကုိလီးက ေတာင္ေနၿပီးသားမုိ႔ ေအးကုိလီးကုိ ကုိင္ကာ ႏုိ႔သီးဖ်ားနဲ႔ ပြတ္သည္။ ေနာက္ ထိပ္ကုိ အသာစုပ္ေပးသည္။ ၿပီးလွ်င္ ဗုိက္သားေပၚကပ္ကာ ေအာက္ကေန လီးတန္ႀကီးကုိ ပင့္လ်က္သည္။ ေအးကုိလီးက သူမလုိခ်င္သည့္ အတုိင္းအတာထိ ႀကီးေနၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ သူမလည္း ေတာ္ေတာ္ခုိက္သည္။ ေအးကုိလီးႀကီးလာေအာင္ သူမႀကံဖန္ရသည္။ အလုိးခံရၿပီး အာသာမေျပမွာ သူမေတာ္ေတာ္ေၾကာက္သျဖင့္ ေသးေနေသာ ေအးကုိလီးကုိ ႀကီးေအာင္ ဘယ္လုိမွ မၾကံတတ္သျဖင့္ ဆရာဝန္တေယာက္ဆီကုိ ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့ရသည္။ လီးႀကီးေဆး လာေတာင္းမွေတာ့ ဆရာဝန္ကလည္း သူမကုိ ဘယ္အလြတ္ေပးပါမည္လဲ။
“ႀကီးတာကုိ ႀကိဳက္တာလား”
“အင္း”
“တကယ့္အႀကီးႀကီးကုိ ခံခ်င္တာလား”
“အင္းေပါ့”
“တခါေလာက္ မျမည္းၾကည့္ခ်င္ဘူးလား”
“ေဒါက္တာလီးက က်မလုိခ်င္သေလာက္ ႀကီးပါ့မလား”
“၁၆ ၁၇ အရြယ္ေလာက္ဆုိရင္ေတာ့ ငါ့ကုိ ငုိၿပီး ေတာင္းပန္ရတာခ်ည္းပဲ၊ မင္းတုိ႔အရြယ္ သံုးေလးေယာက္ေလာက္ပဲ ငါလုိးတာခံႏုိင္တာ”
“ေတာ္ေတာ္အေတြ႕အႀကံဳရွိပံုပဲ”
“မင္းကုိ ဒီမွာလုိးရင္ ေလာေလာ ေလာေလာနဲ႔ မင္းအရသာေတြ႕မွာ မဟုတ္ဘူး၊ ဒီေတာ့ မနက္ဖန္ ငါ့ေဆးခန္းပိတ္ရက္ ငါ့အိမ္ကုိ လာခဲ့ပါလား”
“ရွင့္အိမ္မွာ ဘယ္သူရွိလဲ”
“ထမင္းခ်က္တေယာက္ အဝတ္ေလွ်ာ္တေယာက္ ရွိမွာေပါ့”
“သူတုိ႔က ဘာေတြလဲ”
“အိမ္ကလည္း မေဝးပါဘူး။ ဒီေဆးခန္းက ေနာက္က အိမ္ပါ၊ မင္းလာရင္ သိမွာေပါ့”
သုိ႔ႏွင့္ ဆရာဝန္“မင္းသာ”၏ အိမ္ကုိ သူမသြားရန္ ဆံုးျဖတ္လုိက္သည္။
မင္းသာ
မင္းသာသည္ ထြက္သြားေသာ ကုလားမေလး၏ ကုိယ္လံုးကုိယ္ဖန္ကုိ ဖန္း႐ႈိးၾကည့္သည္။ အုိးကေလး လႈပ္တုတ္ လႈပ္တုတ္နဲ႔ အခန္းျပင္ဘက္ ထြက္သြားေတာ့ ဘယ္သေကာင့္သားကမ်ား ဒီအုိးကုိ လီးေသးေသးေလးနဲ႔ သြားစုိက္ကစားေနသလဲ မသိဟုေတြးရင္း မင္းသာတေယာက္ လီးေတာင္လာသည္။ က်န္ေသာ လူနာမ်ားကုိ စိတ္ေတာ္ေတာ္တင္း၍ ကုလုိက္ရသည္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက စာတမ်ိဳးသာလွ်င္ ႀကိဳးစားၿပီး စာမွစာ လုပ္ခဲ့သျဖင့္ မဆုိလွ်င္ ယင္မပင္ မသန္းဖူးေသာ မင္းသာသည္ စမရၿပီးေနာက္ပုိင္း ေဆး႐ံုတြင္ ဆက္မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ဘဲ ေဆးခန္းဖြင့္စားေနခဲ့သည္။ ယင္မ မသန္းေသာ္လည္း မသန္းဆုိသည့္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး၏ မာယာေအာက္တြင္ေတာ့ မင္းသာ အသန္းမက အသိန္းမက မူးေမ့ခဲ့ရသည္။ အသန္းက ကေလးတေယာက္ အေမ မုဆုိးမျဖစ္သည္။ သူ႔အိမ္တြင္ ထမင္းခ်က္ အဝတ္ေလွ်ာ္ စသျဖင့္လုပ္ေပးသည္။ သူကလည္း မိန္းမကုိ စိတ္မဝင္စားသမုိ႔ အသန္းက လွသလား မလွဘူးလား သူသတိမထားမိ။ တေန႔မနက္ အျပင္မွ ဝယ္ေသာ အီၾကာေကြးႏွင့္ မနက္စာ စားေနခုိက္ အသန္းက စကားစသည္။
“ဆရာ မိန္းမ မယူဘူးလားဟင္”
“မယူေသးပါဘူးကြာ”
“ဆရာက ဂန္ဒူးလားဟင္”
“ဘာကြ”
“ဟုတ္တယ္ေလ ဆရာက မိန္းမေတြကုိ စိတ္ဝင္စားတာ တခါမွ မေတြ႕ဖူးလုိ႔ပါ”
“သြား ခင္ဗ်ားအလုပ္ ခင္ဗ်ားသြားလုပ္”
“ေအာ္ ဆရာက ဂန္ဒူးေပါ့”
“ခင္ဗ်ား သိခ်င္ေနတာလား”
“ဂန္ဒူးက ဘာလုပ္တတ္လုိ႔လဲ”
မင္းသာသည္ မီးဝင္းဝင္းေတာက္ေနေသာ မ်က္လံုးျဖင့္ အသန္းကုိ စားမတတ္ ဝါးမတတ္ၾကည့္ေန၏။ အသန္းကေတာ့ ေအးေဆးပင္။
“အသန္း လွလားဟင္”
“မင္းလွလွ မလွလွ ငါစိတ္မဝင္စားဘူး”
“အသန္းအုိးေလး ၾကည့္ပါဦး”
“ခင္ဗ်ား သြားေတာ့”
“ဂန္ဒူးႀကီး”
မင္းသာသည္ ဖတ္လက္စ သတင္းစာကုိ ခ်လုိက္၏။ အသန္းလက္ကုိ ဆြဲကာ စားပြဲေပၚ ေမွာက္အိပ္ခုိင္းလုိက္၏
“ငါ ဒူးမဒူးသိခ်င္ရင္ ခင္ဗ်ားႀကီး ထမီကုိ ပင့္ထားလုိက္”
“ဒူးတာက ဒူးတာပါပဲေတာ္”
မင္းသာသည္ စိတ္မရွည္သျဖင့္ အသန္း၏ ထမီကုိ ပင့္လုိက္သည္။ သူ သတိမထားမိခဲ့သည့္ အသန္း၏ အသက္ေလးဆယ္ေက်ာ္ အုိးႀကီးက တင္းရင္းေနေသးသည္။ သူ ေဘာင္းဘီကုိ စိန္ေျပ နေျပခၽြတ္သည္။ လီးကုိ ထုတ္ကာ ေနာက္သုိ႔ စူထြက္ေနေသာ အသန္း၏ ေစာက္ဖုတ္ထဲ ေဒါသျဖင့္ ထည့္လိုက္သည္။ အသန္းေစာက္ဖုတ္က ေစာက္ရည္ နည္းနည္းစုိေနရာ ျပြတ္ခနဲ တန္းဝင္သြားသည္။ အသန္းသည္ တဖက္ခံုေစာင္းကုိ ဆုတ္ကုိင္လ်က္ ေနာက္ကုိ ျပန္ၾကည့္သည္။ အထက္ႏႈတ္ခမ္းကုိ လ်ာျဖင့္ သပ္လ်က္ကာ ၿပံဳးသည္။ မင္းသာက ေဆာင့္ထည့္လုိက္သည္။ အသန္းက ပုိ၍ ၿပံဳးသည္။ မင္းသာသည္ ခပ္နာနာေလး ေဆာင့္ေပးသည္။ မင္းသာက ခပ္နာနာေလး ေဆာင့္လုိးေပးသည္။
“အား ငတ္ေနတာ ၾကာလုိ႔လား မသိဘူး ေကာင္းလုိက္တာ ေဆာင့္ ေဆာင့္”
အသန္းက ေျပာသည္။ မင္းသာကလည္း ေဆာင့္သည္။ အသန္းအုိးႀကီး တုန္ခါေနသည္။ ေစာက္ဖုတ္ထဲ လီးေဆာင့္ဝင္သည့္ အသံက ညံေနသည္။ မင္းသာက သူစားလက္စ အီၾကာေကြးကုိ အသန္းပါးစပ္ထဲထည့္သည္။ အသန္းက အီၾကာေကြးကုိ လ်ာထုတ္၍ လ်က္ျပၿပီး ငံုထားသည္။ မင္းသာက ေဆာင့္လုိးရင္း ႏုိ႔ကို ဆြဲကစားသည္။ အသန္းသည္ ေဘာ္လီအက်ႌပင္ ဝတ္မထားသည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အက်ႌထဲလက္လ်ဳိကာ ႏိႈက္ရင္း မျပတ္တမ္း လုိးသည္။ ကေလးလည္း ထြက္ဖူး အသက္လည္း ရၿပီမုိ႔ ေခ်ာင္ေနေသာ္လည္း တခါမွ မလုိးဖူးေသာ မင္းသာအတြက္ ေစာက္ဖုတ္ အရသာကုိ ဇေဝဇဝါေလးျဖစ္ရင္းႏွင့္ပင္ အသန္းေစာက္ဖုတ္ထဲ ၿပီးထည့္လုိက္သည္။
“အား အား လရည္ေတြ အား ထြက္ ထြက္ကုန္ အား”
မင္းသာသည္ အသန္း၏ အဖုတ္ထဲ လရည္လြတ္ထည့္မိသည္ကုိ အားတုန္႔အားနာ ျဖစ္ေနသည္။ ဒါေၾကာင့္ ေယာက်္ားေတြ မိန္းမျမင္ရင္ လုိးလုိးခ်င္ေနတာကုိး ဟုေတြးရင္း ထပ္လုိးၾကည့္ခ်င္သလုိ အားရသလုိလုိ အားမရသလုိလုိ ျဖစ္ေနသည္။ အသန္းက ထမီျပင္ဝတ္ကာ ထသည္။ မင္းသာ ဘက္လွည့္ကာ မင္းသာ လီးႀကီးကုိ ကုိင္သည္။ ၿပီးလွ်င္ မင္းသာ ရင္ဘတ္ကုိ ပြတ္သည္။ ကုိယ္ခ်င္းနီးကပ္၍ မင္းသာ ပါးကုိ နမ္းသည္။
“ဆရာ့အတြက္ က်မေရသြားခ်ိဳးလုိက္ဦးမယ္ ဆရာ”
မင္းသာသည္ အင္းရမလုိလုိ ျငင္းရမလုိလုိ လရည္သာ ထြက္သြားတာ ျပန္လုိးခ်င္ေနေသးသလုိလုိ ျဖစ္ေနသည္။ ကုိယ္ကလည္း မိန္းကေလးေတြဆုိရင္ အေတြ႕အႀကံဳမရွိ။ ဟုိကလည္း ကေလးအေမ။ သမီးေတာင္ ဒီႏွစ္ၿပီးရင္ အထက္တန္းေက်ာင္း တက္ရေတာ့မည္။ သည္မိန္းမက ခႏၶာကိုယ္လည္း သိပ္ႀကီး မက်ေတာ့ အပ်ိဳမဟုတ္ေသာ္လည္း ကုိယ့္လူပ်ိဳရည္ ဖ်က္ရတာ တန္သည္ဟု ေတြးလုိက္သည္။ သူအေတြးေတြ မ်ားေနစဥ္ပင္ အသန္းက ေရခ်ိဳးခန္းမွ မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါျခံဳကာ ထြက္လာသည္။
“လာေလ ေမာင္ ထမင္းစားခန္းထဲမွာဆုိ သိပ္မေကာင္းဘူး ေမာင့္အိပ္ခန္းသြားရေအာင္”
အသန္းသည္ ပုိင္စုိးပုိင္နင္းပင္ မင္းသာလက္ကုိ ဆြဲကာ မင္းသာ အခန္းထဲဝင္သည္။ အခန္းထဲေရာက္သည္ႏွင့္ အသန္းက ပုဝါကုိ ေျဖခ်လုိက္သည္။ မင္းသာက ေနာက္မွ လုိက္သျဖင့္ အသန္း၏ ကုိယ္လံုးတီးကုိ ေနာက္ကေန ျမင္ေနရသည္။ အသန္းသည္ မင္းသာလက္ကုိ ဆြဲကာ သူမကုိ ဖက္ေစသည္။ ယခုအခါတြင္ မင္းသာသည္ အ႐ုပ္ျဖစ္ေနသည္။ အသန္းက မင္းသာလက္ကုိ ကုိယ္အား အဖက္လုိက္ဆြဲ၍ ဗုိက္သားကုိ ပြတ္ေစသည္။ မင္းသာကလည္း အလုိက္သင့္ ပြတ္သည္။ အသန္းသည္ မင္းသာ လက္ႏွစ္ဖက္ကုိ မိမိႏုိ႔ေပၚ တင္ကာ ကုိယ္တုိင္ ဖိနယ္ေပးသည္။ အသန္းသည္ ဏွာေတာ္ေတာ္ထန္ပံုရသည္။ အ႐ုပ္လုိ ျဖစ္ေနေသးေသာ မင္းသာလက္ျဖင့္ေတာင္မွ ဖီးလ္ေတာ္ေတာ္တက္ကာ မင္းသာလက္အား ေပါင္ၾကားထဲ ထည့္သည္။ မင္းသာလည္း ျငင္းမလုိ႔ လုပ္ၿပီးခါမွ မျငင္းရက္သျဖင့္ အသာေနလုိက္သည္။ အသန္းက သူ႔လက္ျဖင့္ အဖုတ္ကုိ ပြတ္ေနသည္။
“ေမာင္ရယ္ လက္ခလယ္ေလးနဲ႔ ထည့္ေမႊေပးပါေနာ္”
အသန္းက ေျပာသည္။ မင္းသာလည္း လက္ခလယ္ေလး နည္းနည္းေကာက္ကာ အဖုတ္ထဲတဆစ္ေလာက္ထည့္ ေမႊေပးသည္။ အသန္းသည္ အားရသည္လား မသိ ။ အုိးျဖင့္ မင္းသာ ေပါင္ၾကားကုိ ျပန္ပြတ္သည္။ လက္တဖက္ ေနာက္ပုိ႔ကာ မင္းသာလီးကုိ ကစားသည္။ မင္းသာကလည္း လက္ခလယ္ကုိ နည္းနည္းစီထုိးထည့္မိသည္။ လီးကလည္း ေတာင္ေနၿပီမလား။ အသန္းက အသာအယာေလးလွည့္ကာ ထုိင္ခ်သည္။ ထုိ႔ေနာက္ လီးကုိ ကြင္းထုေပးကာ မင္းသာကုိ ၿပံဳးျပသည္။ ပါးစပ္ကုိ အသာဟကာ လီးကုိ တခ်က္နမ္းသည္။ ေနာက္ လ်ာထုတ္ကာ ေအာက္ကေန လီးကုိ လ်က္သည္။ ထိပ္ကုိ ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ အသာ ငံုသည္။ ၿပီးလွ်င္ ျပန္လ်က္သည္။ ေနာက္ ထိပ္ကုိ ငံုကာ စုပ္သည္။ ဆက္၍ ထိပ္ကုိ မျပတ္တမ္း ဆြဲငံုသည္။ ထိပ္ကုိခ်ည္း ငံုေနရင္းက လတံကုိ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ဆက္ငံုသည္။ ဆြဲဆြဲစုပ္ေပးသည္။ နည္းနည္းစီ ျမန္လာသည္။
“ေမာင္ ကုတင္ေပၚ အိပ္ အသန္းကုိယ္တုိင္ ေဆာင့္ခ်ခ်င္တယ္”
ဆုိသျဖင့္ မင္းသာက ကုတင္ေပၚတက္ကာ အသာအိပ္သည္။ လီးက ေတာင္ေနသည္။ အသန္းသည္ ေနာက္ျပန္၍ ထုိင္ခ်သည္။ လီးနဲ႔ မတည့္ေသးသျဖင့္ ကုိယ္တုိင္ ကုိင္ကာ ထည့္သည္။ လီးက ျပြတ္ခနဲ ျမဳပ္သြားသည္။ အသန္းသည္ ေအာက္တြင္ လက္ေထာက္ကာ ေဆာင့္ခ်ပါေတာ့သည္။ မင္းသာကလည္း အသန္းအုိးကုိ ၾကည့္ရင္း ကုိင္ေပးသည္။ အသန္းမေဆာင့္ခ်လ်င္ သူေဆာင့္တက္သည္။ ေနာက္ အသန္းက ကုိယ္ကုိ မတ္မတ္ထား၍ ေဆာင့္ခ်သည္။ ေမာလာသည့္အခါ စေကာဝုိင္းလ်က္ အေမာေျဖသည္။ ၿပီးသည္ႏွင့္ လက္ျပန္ေထာက္ကာ အေပၚကေန ေဆာင့္ခ်သည္။ ေဆာင့္ခ်ခံရင္းႏွင့္ပင္ မင္းသာ ေနာက္တခ်ီၿပီးရျပန္သည္။ အသန္းသည္ သူမအဖုတ္ထဲ လရည္ပန္းထည့္သည္ကုိ ၿငိမ္ခံရင္း ဖီးလ္ယူသည္။ ေနာက္ မင္းသာ ရင္ခြင္ထဲ ဝင္အိပ္သည္။
“ေကာင္းလား ေမာင္ေလး”
“အင္း”
“ေမာင္ေလးကုိ အရမ္းခ်စ္တာပဲ”
“က်ေနာ္လည္း ခင္ဗ်ားကုိ ခ်စ္မိၿပီ ထင္ပါတယ္ဗ်ာ”
“ၾကည့္ သူမ်ားကုိ ႏွစ္ခါေတာင္ လိုးၿပီးေနၿပီ၊ ဒါေတာင္ သူမ်ားကုိ မခ်စ္ေသးဘူးလားတဲ့”
“ခဏ ခဏေပးလုိးရင္ေတာ့ ခ်စ္မယ္ေလ”
“ခဏ ခဏဆုိ မရဘူး”
“ဟင္”
မင္းသာ၏ ရင္ခြင္ထဲမွေန၍ အသန္းက မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ေျပာေနသည္။ ေျပာရင္းလည္း အသန္းက မင္းသာကုိ နမ္းသည္။ ကုိယ္က မိန္းကေလးပါးေတြ ဘာေတြ သိပ္နမ္းဖူးသူ မဟုတ္။ သုိ႔ေသာ္ အသန္းက ခဏခဏ နမ္းေတာ့ စိတ္ထဲ ေက်နပ္ေနသည္။ အသန္းက သူ႔ႏႈတ္ခမ္းကုိလည္း ထိကာ စုပ္နမ္းျပန္ေသးသည္။ အသန္းက သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေပၚ လက္ညိဳးေလးတင္၍ ေျပာသည္။
“ခဏ ခဏဆုိ အသန္းက ဘယ္အားရမလဲ၊ အသန္းကုိ အၿမဲတမ္း လုိးေပးရမယ္၊ အသန္း ေစာက္ဖုတ္ေတြ ပူက်ိန္းစပ္ေနေအာင္ လုိးေပးရမယ္၊ ေမာင္ေလးက လုိးခ်င္တယ္ဆုိရင္ အသန္းဖင္ကုိလည္း လုိးေပးရမယ္၊ ၿပီးေတာ့ အသန္းပါးစပ္ကုိလည္း လုိးေပးရမယ္၊ အၿမဲတမ္းမွ အသန္းက ေမာင္ေလးကုိ ခ်စ္ေနမွာ”
အသန္းက ေျပာလည္းေျပာ ဖက္ထားေသာ မင္းသာလက္ကုိ ယူကာ ဖင္ကုိလည္း ႏိႈက္ခုိင္းသည္။ မင္းသာက အသန္းဖင္ေပါက္ကုိ လက္ျဖင့္ စမ္းၾကည့္သည္။ ခေရပြင့္ေလးကုိ လက္ေခ်ာင္းဖ်ားျဖင့္ ပြတ္ကာ ေမႊ႕သည္။
“အသန္း”
“ရွင္ ေမာင္”
“ဖင္ ခ်ခ်င္တယ္”
“ေမာင္ ဘယ္လုိ ပံုစံ ခ်ခ်င္လဲ အသန္းေနေပးမယ္ေလ”
“ဒါေၾကာင့္ ခ်စ္တာ”
“အပုိေတြ မေျပာနဲ႔ကြာ၊ အသန္းက လက္ေတြ႕ပဲ ႀကိဳက္တာ”
“အသန္း ဒီလုိလုပ္၊ နံရံကုိ လက္ေထာက္ေန ေပါင္ေလး နည္းနည္းကားၿပီး ကုန္းျပကြာ”
“ၿပီးေတာ”
“အသန္းအုိးေလးကုိ နည္းနည္းလႈပ္ျပ၊ ေနာက္ကေန အသန္းရဲ႕ ဖင္အလွကုိ စပါယ္ရွယ္ ခံစားၿပီး တခ်က္ခ်င္း ေဆာင့္သြင္းမယ္”
“ေမာင္”
“ဟင္”
“အသန္း ဖင္ေတာ္ေတာ္ယားေနၿပီ သိလား”
“ေမာင့္လီးလည္း အသန္းဖင္ကုိ တမ္းတေနၿပီ အသန္းရာ”
အသန္းက ထကာ နံရံတြင္ လက္ေထာက္၍ ေလးဘက္ေထာက္ကုန္းသည္။ မင္းသာက ထုိင္ခံုေလးဆြဲ၍ အသန္းေနာက္တြင္ ထုိင္သည္။ အသန္း၏ တင္လံုးလံုးက်စ္က်စ္ကုိ ပြတ္သပ္သည္။ မင္းသာ ဘယ္လုိ ျဖစ္သည္မသိ။ အသန္းအုိးႀကီးကုိ ကိုက္ခ်င္စိတ္ေပါက္ေနသည္။ အခုမွ အစမုိ႔ ကုိက္လုိက္လ်င္လည္း မဟုတ္တန္ရာေသးဟု ေတြးကာ တံေတြးကုိ ၿမိဳခ်သည္။ အုိးကုိ နည္းနည္းကားေအာင္ လုပ္သည္။ အသန္းက ကားေပးသည္။ ဖင္ေလး ႐ံႈ႕တြတြေလးကုိ ျမင္ရေတာ့ မင္းသာ ဘယ္လုိမွ မေနႏုိင္ေတာ့။ မတ္တပ္ထၿပီး ေဆာင့္ထည့္ပစ္သည္။ လီးက အတားအဆီးမရွိ အသန္းဖင္ထဲ ျမဳပ္ဝင္သြားသည္။ အသန္းက ေနာက္ျပန္လွည့္ၾကည့္ကာ ၿပံဳးျပသည္။ သူေတာက္ေလ်ာက္ လုိးသည္။ သည္တခါေတာ့ နည္းနည္းေလး ၾကာသည္ထင္ေသာ္လည္း အားသိပ္မရခင္တြင္ပင္ အသန္းဖင္ထဲ ၿပီးထည့္လုိက္မိျပန္သည္။ လုိးၿပီး ေမာသည္ႏွင့္ ခံုေပၚ ထုိင္ခ်သည္။ အသန္းက ဖင္ကုိ ျပန္စမ္းေနသည္။
“ေကာင္းလုိက္တာ ေမာင္ရာ ဖင္ကုိ အီဆိမ့္ေနတာပဲ”
အသန္းက ဖင္ကုိ စမ္းရင္း မင္းသာ ေပါင္ၾကားထဲ ထုိင္သည္။ မင္းသာ ေပါင္ေတြကုိ ပြတ္သပ္သည္။ မင္းသာ ခ်က္ကုိ နမ္းသည္။ လီးကုိ လက္ညိဳးဖ်ားျဖင့္ မတင္ကာ ကစားသည္။ တျဖည္းျဖည္း ညိဳးက်သြားေသာ လီးကုိ အသန္းက လက္ေခ်ာင္းဖ်ားျဖင့္ ထိကစားေနသည္။
“ဖင္လုိးလုိ႔ ေကာင္းလား”
အသန္းက လက္ဝါးျဖင့္ လျပြတ္ကေန လီးကုိ ပင့္တင္ကာ ပြတ္ရင္း ေမးသည္။
“ဘယ္လုိေျပာရမလဲ မသိဘူး”
“ထပ္လုိးၾကည့္ဦးမလား”
“ခဏေနရင္ေလ”
“အင္းပါ အေမာေျဖလုိက္ဦး အားျဖည့္လုိက္ဦး အားျမန္ျမန္ျပည့္သြားေအာင္ အသန္းႏုိ႔စုိ႔ေလ”
ကၽြဲေကာသီးအရြယ္ေလာက္ႀကီးေသာ အသန္းက သူမႏုိ႔အံုႀကီးကုိ ပင့္၍ မင္းသာအား ရင္ခြင္ထဲ ထည့္သည္။ ႏုိ႔သီးေခါင္းမည္းမည္းေလးကုိ ငံုလုိက္သည္။ အသန္းက သူ႔ဆံပင္မ်ားကုိ ဖြဖြေလး ကစားေပးသည္။ မင္းသာမွာ ခုထိ အသန္းအေပၚ မရဲေသး။ အသန္းေျခေထာက္ေတြကုိ သူ႔ေျချဖင့္ ခြဖက္ထားေသာ္လည္း အုိးကုိ ကုိင္ရမလုိလုိ ျဖစ္ေနေသးသည္။ အသန္းက မိန္းမပီပီ သိသည္။ မင္းသာ လက္ေတြကုိ သူမအုိးေပၚ တင္ကာ ဆြဲပြတ္သည္။ မင္းသာက ခုမွ ရဲရဲကုိင္ရဲသည္။ ႏုိ႔သီးေလးကုိ စုိ႔လုိက္ အံုလုိက္ စုိ႔လုိက္ လွ်ာဖ်ားနဲ႔ ႏုိ႔သီးဖ်ားကုိ ကလိေပးလုိက္ လုပ္သည္။
“ေမာင္ အသန္းႏုိ႔ တလံုးတည္းနာေနၿပီ ေနာက္တလံုးလည္း စုပ္ေပးကြာ၊ ကုိင္လည္း ကုိင္ေပးေနာ္ ေမာင္”
အသန္းက တဖက္တည္း စုိ႔ေနေသာ သူ႔အား သတိေပးသျဖင့္ သူ ေနာက္ႏုိ႔ကုိ ေျပာင္းစုပ္သည္။ ကုိင္လည္း ကုိင္သည္။ လီးက နည္းနည္း နာေနသလုိ ျဖစ္ေသာ္လည္း ခုလုိ နီးနီးကပ္ကပ္ႀကီး အတူေနရျပန္ေတာ့ ေတာင္လာျပန္သည္။ အသန္းက သူမေပါင္ျဖင့္ လီးကုိ ထိထိကာ ပြတ္သျဖင့္ သိသည္။ အသန္းကုိ သူနည္းနည္း ရွက္သည္။
“ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္သြားေတာ့မယ္”
“ဟင့္အင္းကြာ မရဘူး”
“ကၽြန္ေတာ့္ အလုပ္က လူနာေတြနဲ႔ လုပ္ရတာ ဆုိေတာ့ နည္းနည္း အေရးႀကီးတယ္ေလ”
“ဟင္းအင္း ကြာ အသန္း အရမ္းဆာေနတာ”
“ညေန ျပန္လာရင္ လုိးေပးမယ္ေလ”
“အခု လုိးေပးကြာ မရဘူး အသန္းအရမ္း ဆာေနၿပီ”
“အသန္းရယ္ ေမာင္က ဆရာဝန္ေလ”
“ဆရာဝန္ဝန္ မဝန္ဝန္ကြာ လုိးေပးပါေနာ္”
“အသန္းရယ္ ေမာင္ေမာေနၿပီ”
“ေမာလည္း လုိးေပးကြာ မရဘူး”
“ညေနက် တကယ္ ျပန္လုိးေပးမယ္”
“မရဘူး ခုလုိး”
“မလုိးခ်င္ေသးဘူး”
အသန္းက ထုိင္ခ်ကာ မင္းသာလီးကုိ ကုိင္သည္။
“ေမာင္ မလုိးခ်င္လည္းေလ အသန္းက ပါးစပ္နဲ႔ ေမာင့္လီးကုိ လုိးေပးမယ္ေလေနာ္ ေမာင္ ေအးေဆး ၿငိမ္ခံ၊ ၿပီးရင္ အသန္းက ေမာင့္လီးရည္လည္း ေသာက္ခ်င္ေသးတယ္ ေမာင္”
ပါးစပ္နဲ႔ ခံေပးမယ္ဆုိေတာ့ မင္းသာ နည္းနည္း ရင္ခုန္သည္။ သူၿငိမ္ေနလိုက္သည္။ အသန္းက လီးကုိ ေတာင္လာေအာင္ ကြင္းထုသည္။ လီးက မတ္လာသည္။ ထိပ္ကုိ လ်ာျဖင့္ ဝိႈက္ကာ လ်က္သည္။ လီးတံေတြကုိ လ်က္သည္။ ေအာက္ကေန အေပၚကုိ ႏွေခါင္းျဖင့္ တခ်က္ခ်င္း နမ္းသည္။ လျပြတ္ကုိလည္း ကစားသည္။ ေနာက္ လျပြတ္ေအာက္ကုိ လ်ာထုိးထည့္သည္။ အသန္းက သူ႔ေပါင္ကုိ နည္းနည္းတြန္းသည္။ သူကားေပးသည္။ အသန္းက သူ႔ဖင္ကုိ လ်က္သည္။ မင္းသာမွာ ဖင္ေတြကုိ ႐ႈံ႕ခနဲ ျဖစ္ရသည္။ ေနာက္ လျပြတ္ေတြကုိ စုပ္သည္။ အသန္းသည္ လီးတံႀကီးကုိင္ကာ သူမပါးကုိ ပုတ္သည္။ လီးျဖင့္ ပါးျပင္ေတြကုိ တုိ႔သည္။ ေနာက္ တေခ်ာင္းလံုး ငံုခ်သည္။ အာေခါင္ထိေအာင္ ငံုၿပီး အၾကာႀကီး စိမ္ထားသည္။ ထုိ႔ေနာက္ လီးကုိ ေနရာလပ္မက်န္ေအာင္ လ်က္ေပးသည္။ ထိပ္ကုိလည္း စုပ္သည္။ အမ်ိဳးစံုေအာင္ လုပ္ေပးေနေသာ အသန္းကုိ ၾကည့္ရင္း မင္းသာလည္း အသနး္ေခါင္းကုိ နည္းနည္း ဖြကစားေပးသည္။ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ သူနည္းနည္း လႈပ္ရွားလာသည္။ အသန္းက ခ်က္ခ်င္းသိသည္။ ထိပ္ကုိ အမိအရ ငံုသည္။ ဒစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ငံုထားသည္။ မင္းသာ ရင္ဘတ္ကုိ ပြတ္ရင္း သူမပါးစပ္ျဖင့္ သူမကုိယ္တုိင္ လုိးထည့္ေပးသည္။ အားနာေသာ္လည္း အဆက္မျပတ္ ငံုထားသမုိ႔ အသန္းပါးစပ္ထဲ သုက္ရည္လြတ္ထည့္ရသည္။ အသန္းက မ်က္လံုးေလး ပင့္ၾကည့္ရင္း ၿပံဳးသည္။ အသန္းက စုပ္လည္းစုပ္ လ်ာနဲ႔လည္း ကလိေပးသည္။ ေနာက္ဆံုး အသန္းသည္ ေရခဲေခ်ာင္းစုပ္သည့္ ကေလးငယ္ တုတ္တံနား ကပ္က်န္သည့္ ေရခဲေလးကုိ စုပ္သလုိ စုပ္ေပးသည္။ ညိဳးက်ၿပီး ငုိင္ငုိင္ေလး က်န္ေတာ့မွ လီးကုိ ေနာက္ဆံုး အနမ္းေလးနမ္းသည္။ လေမြးေတြကုိ စုပ္နမ္းေပးသည္။ အေပၚကုိ နမ္းတက္လာသည္။ ခ်က္ကုိလည္း နမ္းသည္။ ဗုိက္သားေတြကုိ နမ္းသည္။
“ေမာင္ အသနး္ကုိ မသနားဘူးလားဟင္”
“ဘာ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ”
မင္းသာ အသံက နည္းနည္း ေခ်ာက္ကပ္ကပ္ႏုိင္သည္။
“မသနားဘူးလားလုိ႔”
“ဟုိ ဘယ္လုိ”
“အသန္းကုိ သနားေပးပါေနာ္ ေမာင္”
“ဘယ္လုိ ျဖစ္တာလဲ အသန္းရယ္”
“အသန္းကုိ သနားတယ္ မလားဟင္”
“ေအးပါ အသန္းရယ္”
“သနားတယ္မလာဟင္ ေမာင္”
“အဲလုိပဲ ထားလုိက္ပါေတာ့ကြာ”
“အသန္းကုိ သနားရင္ ဒီေန႔ ေမာင္ အလုပ္မသြားပါနဲ႔လားဟင္”
“ဘာလုပ္မလုိ႔လဲ”
“အသန္းတုိ႔ တေနကုန္ လုိးၾကမယ္ေလ ေမာင္”
“အသန္းရယ္”
“အသန္းက မုဆုိးမပါေမာင္၊ အသန္း ေယာက်္ားဆံုးၿပီးကတည္းက ဒီသမီးေလးအတြက္ လံုးပန္းေနရတာပါေမာင္၊ သမီးေလး ေက်ာင္းစရိတ္ ေနစရိတ္နဲ႔ ေခါင္းမူးေလာက္ေအာင္ လုပ္ေနရတာပါ၊ အဲဒီလုိနဲ႔ ေမာင့္ရဲ႕ အလုပ္ေခၚစာေတြ႕လုိ ကံေကာင္းစြာ ေအးေအးေဆးေဆး အလုပ္လုပ္ခြင့္ရလာေတာ့ အသန္းေလ အရမ္းဆာတာပဲ၊ ခရမ္းသီးေလာက္နဲ႔လည္း မေက်နပ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး၊ တျခားေယာက်္ားနဲ႔ အိပ္ရေအာင္ကလည္း အသန္းက ဖာသည္မ မလုပ္ခ်င္ဘူး၊ အသန္းေလ အလုိးခံခ်င္လြန္းလုိ႔ ႐ူးမလုလုကုိ ျဖစ္ေနရတယ္။ ေဟာ သမီးေလး အနီးကပ္ က်ဴရွင္ဆုိၿပီး သြားေတာ့ အသန္းေလ အားရဝမ္းသာနဲ႔ ေမာင့္ကို အပုိင္ၾကံမိတာပါ၊ အသန္းေလ ေမာင့္ရဲ႕ လက္ထပ္တာ ခ်စ္တာ စည္းစိမ္ ဘာတခုမွ စိတ္မဝင္စားဘူး၊ အသန္းစိတ္ဝင္စားတာကေလ ေမာင္ အသန္းကုိ ဘယ္ေလာက္ထိ လုိးေပးႏုိင္လဲပဲ သိတာ၊ အသန္းကုိ လုိးေပးမယ္ မလား ေမာင္”
“ဒါေပမယ့္”
“အသန္း သိတယ္ေမာင္၊ အသန္းရဲ႕ ကၽြမ္းက်င္မႈေၾကာင့္ အသန္းကုိ စိတ္ဝင္စားသြားတယ္ မလား”
“ဒါေပမယ့္”
“အသန္းေျပာျပပါ့မယ္ေမာင္ ဒါေပမယ့္ ဒီေန႔တေန႔လံုး အသန္းကုိ လုိးေပးမယ္လုိ႔ ကတိေပးရမယ္၊ အုိ တျခား မိန္းမရသြားလည္း အသန္းကုိ လုိးေပးပါ၊ တျခား မိန္းမနဲ႔ အသန္းလုိမ်ိဳး အလကားလုိးရလည္း အသန္းကုိပါ ေခၚလုိးပါ ဒါဆုိေျပာမယ္”
“တျခားေကာ”
“တျခားလည္း အသန္းကုိ လုိးေပးရမယ္ ဒါပဲ”
“လုိးမယ္ဗ်ာ၊ အသန္းစိတ္တုိင္းက် လုိးမယ္”
“အသန္းေျပာျပမယ္ေနာ္”
အသန္းသည္ လက္ႏွစ္ဖက္ကုိ အေပၚထုတ္တန္းမွ တြဲလြဲက်ေသာ ႀကိဳးျဖင့္ အေပၚသုိ႔ အဆြဲခ်ည္ခံထားရသည္။ ပါးစပ္ကုိ အဝတ္ျဖင့္ စည္းပိတ္ထားသည္။ ႐ုန္းၾကည့္ေသာ္လည္း လႈပ္႐ံုသာ။ ေနာက္တြင္ ဝါးထရံတခုရွိသည္။ ေဘးဘီၾကည့္လုိက္ေတာ့ တဲတလံုးမွ်သာ။ လူတေယာက္ ဝင္လာသျဖင့္ အသန္း လွမ္းၾကည့္လုိက္သည္။ “မင္းေဆြ”။ မင္းေဆြက အသန္းနားကပ္ကာ ၿပံဳးျပ၍ အသန္းေပါင္ၾကားကုိ ေအာက္ကေန အားနဲ႔ ပင့္ကုိင္သည္။ ေစာက္ဖုတ္ကုိ အုပ္ကုိင္မိေတာ့ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း လႈပ္ရမ္းသည္။ သူမ ေအာ္ခ်င္သည္။ ဆဲခ်င္သည္။ ငိုခ်င္သည္။ မင္းေဆြက သူမေပါင္ၾကားထဲကုိ စိတ္ႀကိဳက္ပြတ္ကစားၿပီး သူ႔ေဘာင္းဘီကုိ ေအးေဆး ခၽြတ္သည္။ ေလပင္ခၽြန္လုိက္ေသးသည္။ ေတာင္ေနေသာ လီးျဖင့္ အသန္းေပါင္ၾကားကုိ လာေထာက္သည္။ အသန္း ဆုတ္ေသာ္လည္း မရေတာ့။ အသန္းကုိ ေျပာင္ျပကာ အသန္းထမီကုိ လက္ဖ်ားေလးျဖင့္ မထိတထိ ဆြဲကာ ခၽြတ္သည္။ ေပါင္ၾကားျဖင့္ ညႇပ္ထားေသာ္လည္း ထမီက အေပၚပုိင္း ကၽြတ္က်သြားသည္။ အသန္း ႐ုန္းေသာ္လည္း အခ်ည္းႏွီး။ မင္းေဆြက လက္ေခ်ာင္းေလးျဖင့္ စပင္ဒါကုိ ေမွာ္ဆရာလုိလုိ ဘာလုိလုိ လုပ္ကာ ခၽြတ္သည္။ အတင္းခၽြတ္သျဖင့္ ကၽြတ္သြားသည္။ မင္းေဆြက စပင္ဒါေလးကို အသန္းအား ျပသည္။ ေနာက္ အဖုတ္တည့္တည့္ေနရာကုိ ဘယ္ဘက္လက္ျဖင့္ အကြင္းေလး လုပ္ကာ ညာဘက္လက္ျဖင့္ ထုိအကြင္းထဲ ထုိးထည့္သည္။
“အား အား အား နာတယ္ အား နာတယ္ အုိး ေကာင္းတယ္ အား နာတယ္ ေကာင္းတယ္ လုိးလုိး ျပြတ္ ျပြတ္ ျပြတ္”
စသျဖင့္ ေတာ္ေတာ္ၾကာ ေျပာင္ျပသည္။ ထုိ႔ေနာက္ အသနး္ခါးကုိ ဖက္ကာ တဖက္လက္ျဖင့္ လီးကုိင္ၿပီး အဖုတ္တည့္တည့္ ေထာက္သည္။ အထက္ေအာက္ နည္းနည္း ဆြဲၾကည့္သည္။ အသန္းကေတာ့ မ်က္ရည္က်ေနသည္။ အသန္းအသက္က ခုမွ ၁၅ ႏွစ္ျဖစ္သည္။ မင္းေဆြ အသက္က ၄၀ ျဖစ္သည္။ အသက္အားျဖင့္ ၂၅ ႏွစ္ခန္႔ပင္ကြာသည္။ အစပုိင္းေတာ့ အသန္းမိဘထံ မင္းေဆြက လာေတာင္းသည္။ အသန္း မိဘမ်ားသာ မက တရြာလံုးလည္း သေဘာတူမည့္သူ မဟုတ္ပါ။ အသန္းသာ လက္ခံလုိက္လ်င္ အသန္းမွာ မင္းေဆြ၏ သံုးေယာက္ေျမာက္ မယား ျဖစ္ရမည္ ျဖစ္သည္။ မင္းေဆြက စြံလုိ႔ မဟုတ္ပါ။ မုိက္ကန္းသလုိ ေၾကာက္စရာလည္း ေကာင္းေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ဘယ္သူမွ မင္းေဆြကုိ အဖက္မလုပ္ရဲၾက။ သို႔ေသာ္လည္း လူမုိက္လည္း လူမုိက္ အေဖာ္ေတာ့ ရွိသည္။ မင္းေဆြ ဘယ္ေလာက္ထိ မုိက္ကန္းသလဲ ဆုိမူ ေျပာျပရလွ်င္
စုစုတေယာက္ ေၾကာက္လည္းေၾကာက္ ခံလည္းခံခ်င္ ျဖစ္သျဖင့္ ေအးကုိကုိ မျငင္းဘဲ အိပ္ခန္းထဲထိ ျမဴဆြယ္ၿပီးေခၚကာ အလုိးခံလုိက္သည္။ ငယ္ကလည္းငယ္ အသိကလည္းမႂကြယ္ေသးေတာ့ ေစာက္ဖုတ္ထဲ လီးဝင္ခါနီး ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ ဆုတ္မိလုိက္ ေပါင္ကုိ က်ံဳ႕မိလုိက္ ျဖစ္ရသည္။ ေအးကုိကလည္း လုိက္သာ ေစာက္ပတ္ထဲ လီးလုိက္ထုိးထည့္ေနရသည္။ စာေတြ႕နဲ႔ လက္ေတြ႕ဆုိတာက တျခားစီမုိ႔ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မဝင္။ ေဟာ ဝင္သြားျပန္ေတာ့ သိပ္မေဆာင့္လုိက္ရ။ ၿပီးသြားသည္။
“ကၽြီ”
“အမေလး”
တံခါးေပါက္ပြင့္ကာ စီစီဝင္လာသည္ကုိ ေတြ႕လုိက္ရေသာအခါ စုစုတေယာက္ မ်က္လံုးေတြ ျပာေဝသြားသည္။ ေၾကာက္လြန္းသျဖင့္ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိ ေၾကာင္တက္ေနသည္။ စီစီက စုစုကုိ ဆံပင္ေလးသပ္ရင္း လာဖက္သည္။ စုစုမွာ ေၾကာက္ေနသျဖင့္ ဘာျဖစ္မွန္း မသိျဖစ္ေနသည္။ စီစီက စုစုနဖူးကုိ ငံု႔နမ္းသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေအးကုိကုိ ထပ္ဖက္ကာ ရင္ခြင္ထဲထည့္ထားသည္။
“မမ ဘယ္သူ႔ကုိမွ မေျပာပါနဲ႔ေနာ္”
စီစီက ေအးကုိ ေမးေစ့ကုိဆြဲကာ မ်က္ႏွာကုိ ေမာ့ေစသည္။
“သိပ္ေၾကာက္ေနလား”
ေအးကုိ တုန္ေနသည္။ စုစုဆုိ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိေသး။
“မမ ဘယ္သူ႔ကုိမွ မေျပာပါနဲ႔ေနာ္ ေနာ္ မမ ေနာ္”
ခုေတာ့လည္း ေအးကုိတုိ႔မွာ အိမ္ကုိ အဝတ္လာေလွ်ာ္သည့္ ကုလားမႀကီးကုိ မမ မမနဲ႔ ေခ်ာ့ေနရေလၿပီ။ ေအးကုိနဲ႔ စုစုတုိ႔အတြက္ေတာ့ စီစီသည္ ကုလားမႀကီးျဖစ္သည္။ သူတုိ႔အသက္က ခုမွ ၁၃ ၁၄ သာရွိေသးသည္။ မစီစီက ၂၈ ႏွစ္ဆုိေတာ့ ကုလားမေလး မဟုတ္။ ကုိယ္လံုးကုိယ္ဖန္ ေတာင့္ေတာင့္ အုိးေကာင္းေကာင္း ရင္သားေမာက္ေမာက္နဲ႔ ကုလားမႀကီးေပါ့။ ေယာက်ာ္းနဲ႔တုန္းက ႐ိုး႐ုိးေလး အလုိးခံခဲ့ဖူးသမုိ႔ ကာမစိတ္ သိပ္မထန္ခဲ့ေသာ္လည္း ေက်ာ္အုပ္၏ အကင္ခံလုိက္ရေသာအခါ ဖာသည္လုပ္ခ်င္စိတ္ေတြ ေပါက္ေနေတာ့သည္။ စီစီက ေအးကုိအား ဆြဲထူလုိက္ေတာ့ ေအးကုိက မတ္တပ္ရပ္သည္။ ေအးကုိ ေပါင္ေတြကုိ ပြတ္ေပးၿပီး ေအးကုိ လီးကုိ ကုိင္သည္။ ေအးကုိကေၾကာက္ေနသမုိ႔ လီးက မေတာင္။ စီစီက ဆုပ္ကုိင္၍ ကြင္းထုေပးသည္။ မ်က္ဝန္းနက္နက္ အၾကည့္ျဖင့္ လီးကုိ ေမွ်ာ္လင့္စြာၾကည့္ေနေသာ စီစီ၏ တုန္တုန္ရီရီႏႈတ္ခမ္းက ေအးကိုလီးကို ဘယ္ေလာက္ ဆြဲေဆာင္လိမ့္မလဲ။ အႀကီးႀကီး မဟုတ္ ေပမယ့္ မိန္းကေလးေတြ အသည္းခုိက္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ထြားလွေသာ ေအးကုိလီးက စီစီအသည္းကုိ ခုိက္ေစသည္။ ႏွလံုးသားထဲ ပံုရိပ္ေတြ ထင္ေစသည္။ သုိ႔တည္းမဟုတ္ ေစာက္ဖုတ္ကုိ ႏိႈးထေစသည္။ စီစီက လီးကုိ အေသအခ်ာ ကုိင္ဆုပ္ကာ ၿဖဲလုိက္သည္။ ထိပ္နီရဲရဲေလး တင္းထြက္လာသည္။ စီစီသည္ လီးထိပ္အား သူမႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ အသာထိလုိက္ၿပီး ပါးစပ္ အသာဟလုိက္သည္။ စီစီ၏ ထူျပစ္ျပစ္ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ ထိကာ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ငံုခ်လာသျဖင့္ ေအးကုိမွာ ဘယ္လုိ ေနရမွန္းမသိေအာင္ ျဖစ္သြားသည္။
“အုိ”
စုစုသည္ လီးကုိ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ငံုကာ ထုတ္လုိက္ ထည့္လုိက္ လုပ္ေနေသာ စီစီအား ၾကည့္ရင္း ေၾကာက္သလုိလုိ ျဖစ္လာသည္။ သူမေၾကာက္ေနစဥ္မွာပင္ စီစီက သူမႏႈတ္ခမ္းကုိ လာစုပ္သည္။ ဒီပါးစပ္ႀကီးက လီးစုပ္ထားတာ ဆုိသည့္ အသိျဖင့္ သူမ ေတာ္ေတာ္ရြံသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ေၾကာက္သျဖင့္ ၿငိမ္ခံေပးရသည္။ ခဏေတာ့ စီစီက သူမကုိ ေအးကုိ လီးဆီဆြဲေတ့သည္။ ေအးကုိမွာ ကိုယ့္ခ်စ္သူ လီးစုပ္ေပးမည္ကုိ အားနာသည္။ သနားသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း စုပ္ေစခ်င္သည္။ စုစုက မ်က္စိစံုမွိတ္၍ စီစီျပဳသမွ် ၿငိမ္ခံရာ ေအးကုိလီးထိပ္က ေႏြးခနဲႏႈတ္ခမ္းကုိ လာထိသည္။ ေအးကုိကလည္း မသိမသာ နည္းနည္း ထုိးထည့္သည္။ စီစီက ပါးစပ္ဟေအာင္ ေမးေစ့ကုိ နည္းနည္းတင္းတင္းေလးကုိင္သည္။ စုစုတေယာက္ ပါးစပ္ မဟခ်င္ ဟခ်င္ ဟေပးသည္။ ေအးကုိကေတာ့ သနားေသာ္လည္း ေပ်ာ္ေနသည္။ စီစီက ေအးကုိတင္ပါးကုိ တဖက္ စုစုေခါင္းကုိ တဖက္ကုိင္ကာ လီးစုပ္ရမွာ ေၾကာက္ေနေသာ စုစုကုိ ၾကည့္ရင္း မရဲတရဲ ျဖစ္ေနေသာ လီးျဖင့္ ပါးစပ္ထဲ သြင္းေနပံုကုိ ၾကည့္ကာ ဖီးလ္တက္ေနသည္။ စုစုကုိ တဝက္ေလာက္ ငံုထားခုိင္းၿပီး က်န္ေသာ လီးအရင္းပုိင္းကုိ လွ်ာျဖင့္ လ်က္ေပးသည္။ ေအးကုိမွာ တၿပိဳင္တည္း ကုိယ့္လီးကုိ မိန္းမႏွစ္ေယာက္က ဝုိင္းစုပ္ေပးေနေတာ့ နည္းနည္းလည္း အံ့ၾသ ေကာင္းလည္းေကာင္း ျဖစ္ေနသည္။ စီစီက လျပြတ္ကုိ ေအးကုိ ဖင္ၾကားထဲကေနႏိႈက္၍ မိမိပါးစပ္ထဲ ထည့္သည္။ နည္းနည္းအားရသလုိ ရွိမွ စုစုေခါင္းကုိ ဆံႏြယ္မ်ား သပ္တင္ကာ ခ်ဳပ္ကုိင္ရင္း ေအးကုိကုိ နည္းနည္းလုိးခိုင္းသည္။
“ခုန နင္ေစာက္ဖုတ္ လုိးသလုိ လုိးၾကည့္ ေကာင္ေလး”
ေအးကုိက အားနာသည္။ စဥ္းစားၾကည့္။ ကုိယ့္ခ်စ္သူ၏ ပါးစပ္ကို လုိးရမည္ဆုိတဲ့ အျဖစ္က ရင္မခ်ိစရာ။ သုိ႔ေသာ္လည္း ကုိယ္တုိင္က လုိးခ်င္ခ်င္ ျဖစ္ေနရာ အျပစ္လြတ္ေအာင္ လက္ကုိ ေနာက္ျပန္ခါးေထာက္ၿပီး နည္းနည္းစီ ေဆာင့္သည္။ စီစီက လီးမစုပ္ခ်င္သျဖင့္ မႈတ္ထုတ္ေနေသာ စုစုကုိ ၾကည့္ေနသည္။ ရက္စက္လွေသာ ခ်စ္သူက ေစာက္ဖုတ္ကုိ ေကာင္းေကာင္း မလုိးတတ္ခင္ ပါးစပ္ကုိ လုိးလာသျဖင့္ စုစုမွာ မခံခ်ိ မခံသာ ျဖစ္ရသည္။ ရက္စက္လုိက္တာ ခ်စ္သူရယ္။ ရက္စက္လုိက္တာ။ သုက္မထိန္းတတ္ေသးေသာ ေအးကိုတေယာက္ ကုိယ့္ခ်စ္သူ ပါးစပ္ထဲ ၿပီးထည့္လုလု ျဖစ္လာသည္။
“အ အၿပီး ၿပီးေတာ့မယ္”
စီစီက လီးကုိ ခ်က္ခ်င္းထုတ္သည္။ စုစုပါးျပင္ေပၚသုိ႔ လီးကုိ ကြင္းတုိက္ခ်သည္။ အေျခအေနက ဘယ္လုိမွ မတတ္ႏုိင္သျဖင့္ ေအးကုိမွာ စီစီျပဳသမွ် ခံရေနရာ ဘယ္လုိမွ မေရွာင္ႏုိင္ဘဲ ကုိယ့္ခ်စ္သူ ပါးျပင္ေပၚ လရည္ေတြ လြတ္ခ်မိသည္။ အားသစ္ အာမာန္နဲ႔မုိ႔ လရည္က နည္းနည္းသန္ရာ ခ်စ္သူ မ်က္ခံုးေမႊးေပၚသုိ႔လည္း ပန္းက်သည္။ ပါးျပင္ေပၚလည္း ပန္းက်သည္။ နည္းနည္းမ်ားသျဖင့္ ရင္ဘတ္ေပၚစီးက်သည္။ စုစုမွာ အရင္ ဒီလုိ မလုိးၾကခင္ကတည္းက လီးကုိ ကစားေပးဖူးသည္။ ထုိကစားေပးစဥ္ တခါခါ လရည္ထြက္တတ္သည္။ ထုိအခါ ရြံလြန္းသျဖင့္ ေဝးေဝးေနခုိင္းတတ္သည္။ ခုေတာ့လည္း ကုိယ္ရြံသည့္ လရည္က ပါးျပင္ေပၚမွာ ပ်စ္ခဲေနသည္။ တခ်ိဳ႕က စီးက်သျဖင့္ ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္စြန္း ထဲလာတင္ေနသည္။ စုစုမွာ မဲ့ရြဲ႕ေနသည္။ လရည္ကုန္ေတာ့ စီစီက စုစုႏႈတ္ခမ္းေထာင့္စြန္းေပၚ က်သြားေသာ လရည္ကုိ စလ်က္ေပးသည္။ ေနာက္ ပါးျပင္ေအာက္ ေမး႐ုိးေပၚ တြဲက်ေနေသာ လရည္ကုိ သိမ္းလ်က္သည္။ စုစုမွာ ဝမ္းသာမည္ ၾကံကာရွိေသးေသာ္လည္း စီစီက သူမႏႈတ္ခမ္းေပၚ လီးရည္တင္ေနသာ လ်ာျဖင့္ ပိတ္လ်က္သည္။ သူမေနာက္ဆုတ္မရေအာင္ ေခါင္းကုိ ခ်ဳပ္ကုိင္ထားသည္။ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းေတ့ကာ လရည္ကုိ သူမႏႈတ္ခမ္းထဲထည့္သည္။ ရြံလည္းရြံ ရွက္လည္းရွက္သျဖင့္ ေထြးထုတ္သည္။ စီစီကလည္း လီးရည္မ်ားကုိ လက္ျဖင့္ သပ္ယူကာ သူမႏႈတ္ခမ္းတြင္ သုတ္သည္။ စုစုက အတင္း႐ုန္းသည္။
“ျဖန္း”
စီစီက သူမကုိ ပါး႐ုိက္သည္။
“နင့္အန္တီကုိ ငါေျပာရမွာလား ငါခုိင္းတဲ့အတုိင္း လုပ္မွာလား”
စုစုမွာ ငုိခ်င္စိတ္ေတြ ေပါက္ေနသည္။ မ်က္ရည္ေတြလည္း က်လာသည္။ စီစီက သူမပါးျပင္နဲ႔ အခ်ိဳ႕ေနရာတြင္ ေပေနေသာ လရည္ကုိ လက္ေခ်ာင္းျဖင့္ သပ္ယူကာ သူမပါးစပ္ထဲ ထည့္သည္။ ရြံေသာ္လည္း လ်က္ေပးရသည္။ လရည္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လ်က္ကာ ၿမိဳခ်ခဲ့ရေလၿပီ။
“လာ လုပ္စမ္း ငါ့အဖုတ္ကုိ လ်က္ေပး၊ လာေမာင္ေလး မမ သင္ေပးစရာေတြ ရွိတယ္”
စုစုသည္ ဆံပင္မွဆြဲ၍ ေစာက္ဖုတ္ အလ်က္ခုိင္းသျဖင့္ စီစီေပါင္ၾကားထဲမွ အေမြးထူလျပစ္ျဖင့္ စူအစ္ေနေသာ ေစာက္ဖုတ္ကုိ စလ်က္လုိက္သည္။ ေစာက္ဖုတ္က သူမ လက္တအုပ္စာ ရွိသည္။ ေဖာင္းအိေနသည္။ အလယ္တြင္ ေစာက္ေစ့နီတ်ာရဲေလးက ထင္းေနသည္။ ေအးကုိကလည္း ေၾကာက္ေနသည္။ စီစီက သူ႔လီးကုိ ကုိင္ထားသည္။ လီးက မေတာင္သျဖင့္ လျပြတ္ကုိပါ စုကုိင္ထားသည္။ စုစုကုိလည္း သနား။ မိမိလည္း ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ ျဖစ္ရသည္။ စီစီက လီးတန္ကုိ ဆုပ္ကုိင္ကာ ကြင္းထုသည္။ လီးက နည္းနည္းခ်င္း မာလာသည္။ စုစုက ေအာက္တြင္ ေစာက္ဖုတ္လ်က္ရင္း ခ်စ္သူ ေအးကုိအား လွမ္းၾကည့္သည္။ လထိပ္ဖ်ားေလးကုိ စီစီက လ်ာဖ်ားျဖင့္ ကလိေပးသည္ကုိ ေက်နပ္ေနပံုရသည္။ လျပြတ္ကုိ လံုးေခ်ကစားရင္း အေရ သိပ္မလွန္ေသးေသာ ထိပ္ကုိ လ်က္ေပးရင္း စီစီက သင္ၾကားေရး စခန္းဖြင့္သည္။
“မိန္းကေလးေတြကုိ လုိးရင္...”
စီစီက အဖုတ္ကုိ မျပတ္တမ္း အလ်က္ခံရရာ ေကာင္းလာသျဖင့္ စုစုေခါင္းကုိ လြတ္ထြက္မသြားေအာင္ ဖမ္းခ်ဳပ္ကာ ေပါင္ၾကားထဲ ဆြဲစိထားၿပီး တဖက္ျဖင့္ ေအးကုိလီးကုိ ကစားေပးရင္း တခ်က္ခ်က္ စုပ္ကာ သင္ေပးသည္။ စုစု၏ လက္ကုိ ယူရင္း စီစီက ႏုိ႔ကုိ ကုိင္ခုိင္းသည္။ သူမလည္း ဖီးလ္လာေနသျဖင့္ ဗုိက္ေခါက္သားေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္လ်က္ ရွိသည္။ ေစာက္ရည္လည္း ခဏခဏ ထြက္သည္။ စုစုမွာ လရည္ၿမိဳခ်ရလုိက္ ေစာက္ရည္ၿမိဳခ်ရလုိက္ ျဖစ္ေနရသည္။
“ေမာင္ေလး”
“ခင္ဗ်ာ”
“မမ ဖင္အရမ္း ခံခ်င္ေနၿပီကြာ”
“ဗ်ာ”
စုစုက ပက္လက္ကေလး အိပ္သည္။ စီစီက စုစုမ်က္ႏွာေပၚ ခြလုိက္သည္။ စုစုသည္ စီစီေစာက္ဖုတ္ကုိ ဆက္လ်က္ေပးရသည္။ ေအးကုိက ေနာက္ကေန ခြသည္။ ကုလားမေလးလည္းျဖစ္ ခႏၵာကုိယ္ အခ်ိဳးအစားကလည္း က်ေသာ စီစီ အုိးႀကီးကုိ မ်က္ဝါးထင္ထင္ ေတြ႕ကာ ေနာက္ကေန ဖင္လုိးရေတာ့မည့္ ေအးကုိတေယာက္ကလည္း ေယာက်္ားသား ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ အလွႀကိဳက္တတ္သူေလး ျဖစ္ရာ လုိးနည္းေတြ ဖတ္ဖူးသလုိ လက္ေတြ႕လည္း ေျပာထားေသာ နည္းျဖင့္ စီစီဖင္ေပါက္ထဲသုိ႔ လီးကုိ ထုိးထည့္လုိက္သည္။ စီစီသည္ လီးနဲ႔ ေဝးတာ တလေက်ာ္သြားၿပီျဖစ္ရာ ဖင္ထဲ လီးဝင္လာေတာ့ ဘယ္လုိမွ တားမရႏုိင္ေအာင္ ေအာ္ညည္းမိသည္။ စုစုကိုလည္း ေပါင္ကုိ ဖက္၍ အဖုတ္လ်က္ခုိင္းထားရာ စီစီတေယာက္ ကာမအရသာကုိ ေကာင္းေကာင္း ေတြ႕ေနေလေတာ့သည္။ ေအးကုိက လီးကုိ အဆံုးသြင္းသည္။ ေဆာင့္လုိက္တုိင္း တုန္ခါေနေသာ အုိးကုိ တုန္ခါမႈ မျပတ္ေအာင္ ေဆာင့္သည္။
“ေမာင္ေလး မမဆံပင္ကုိ ဆြဲၿပီး ေဆာင့္ေပးပါလားကြာ”
ေကာင္းသည္ထက္ ပုိေကာင္းေအာင္ စီစီက ေျပာသည္။ ေအးကုိကလည္း ေျပာသလုိ လုပ္သည္။ ဆံပင္ကုိ စုကာ ဆြဲ႐င္း ဖင္ကုိ အဆက္မျပတ္ လုိးသည္။ စုစုကလည္း စီစီေစာက္ဖုတ္ကုိ စုပ္ေပးရင္း အဖုတ္ေတြ ျပန္ယားလာသည္။ ဖင္လည္း ခံၾကည့္ခ်င္လာသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အဖုတ္ကုိ ျပန္ႏိႈက္ကစားမိသည္။ စီစီ ေစာက္ဖုတ္ကုိလည္း အားပါးတရ စုပ္ေပးမိသည္။
“ျပြတ္ ျပြတ္ ျပြတ္ ”
“အုိ႔ အိ အုိ႔ အိ အုိ႔ အိ အုိ႔ အိ”
ခဏေတာ့ ေအးကုိက ၿပီးေတာ့မည္ ေျပာရာ စီစီက ပက္လက္ထအိပ္သည္။ ႏုိ႔ႏွစ္လံုးကုိ ပူးလုိက္သည္။ ၾကားထဲ တံေတြးေထြးထည့္သည္။
“ဒီထဲထုိး”
ေက်ာ္အုပ္လက္ခ်က္ျဖင့္ ေဖာင္းကားၿပီး ထြားႀကိဳင္းလွေသာ ႏုိ႔ၾကားထဲသုိ႔ ေအးကုိလီးျဖင့္ ထုိးကာ လုိးသည္။ စီစီသည္ လီးကုိ ေတာက္ေလွ်ာက္ၾကည့္ေနသည္။ ေက်ာ္အုပ္က သူမပါးစပ္ထဲ ၿပီးထည့္က်င့္ရွိထားသမုိ႔ ဘယ္အခ်ိန္ၿပီးမည္ကုိ သိသည္။ အေၾကာေတြ ေထာင္လာသည္ႏွင့္ စီစီက လီးကုိ ႏုိ႔သီးဖ်ားေပၚ ဖိတင္လုိက္သည္။ လရည္ေတြ ပူခနဲ ႏုိ႔သီးဖ်ားေပၚက်သည္။ လရည္ထြက္ရင္းတန္းလန္း ေနာက္ႏုိ႔သီးကုိ ေျပာင္းသည္။ ေအးကုိ ေမာေနသည္။
“စုစု သူ႔လရည္ကုိ လ်က္ၿပီး ငါ့လွ်ာေပၚ တင္ေပး၊ သူ႔လရည္ေလးက ခ်ိဳေနတာပဲ”
ေနာက္ေတာ့ ေအးကုိသည္ စီစီထံမွ နည္းပညာမ်ားကုိ သင္ယူရင္း စုစုထံတြင္ လက္ေတြ႕ကြင္းဆင္းသည္။ စီစီလုိ အသက္ ၃၀ ဝန္းက်င္ မမနဲ႔ အရသာ တမ်ိဳးရွိသလုိ စုစုလုိ ၁၄ ႏွစ္မႏွင့္လည္း အရသာက တမ်ိဳးကုိ ေန႔စဥ္ခံစားသည္။
ဧည့္ခန္း ဆုိဖာေပၚတြင္ စုစုက စာက်က္ေနသည္။ ေအးကုိက ေဘးတြင္ေနကာ စုစုကုိ ပါးလွမ္းနမ္းသည္။ စုစုကေတာ့ ၿငိမ္ကာ နမ္းသမွ် ဘာမွ ျပန္မေျပာဘဲ စာသာက်က္ေနသည္။ ေအးကုိက စုစုႏုိ႔ကုိ အက်ႌအေပၚမွ ပြတ္သည္။ စုစုကေတာ့ စာက်က္ၿမဲက်က္ေနသည္။ ေအးကုိက စုစုအုိးကုိ တဖက္ ႏုိ႔ကုိတဖက္ပြတ္ကာ ပါးေတြ နားေတြ အဆက္မျပတ္နမ္းသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ သင္ဆရာ ၾကားဆရာမႀကီး ကုလားမေလး စီစီ ေရာက္လာသည္။ စီစီက အဝတ္ေတြ အရင္ခၽြတ္သည္။ ႏုိ႔အစံုကုိ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ပင့္ကာ ႏုိ႔သီးဖ်ားကုိ လွ်ာျဖင့္ တုိ႔သည္။ ေအးကုိဆီ ကပ္လာၿပီး ေအးကုိ ေဘာင္းဘီကုိ ခၽြတ္သည္။ ေအးကုိလီးက ေတာင္ေနၿပီးသားမုိ႔ ေအးကုိလီးကုိ ကုိင္ကာ ႏုိ႔သီးဖ်ားနဲ႔ ပြတ္သည္။ ေနာက္ ထိပ္ကုိ အသာစုပ္ေပးသည္။ ၿပီးလွ်င္ ဗုိက္သားေပၚကပ္ကာ ေအာက္ကေန လီးတန္ႀကီးကုိ ပင့္လ်က္သည္။ ေအးကုိလီးက သူမလုိခ်င္သည့္ အတုိင္းအတာထိ ႀကီးေနၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ သူမလည္း ေတာ္ေတာ္ခုိက္သည္။ ေအးကုိလီးႀကီးလာေအာင္ သူမႀကံဖန္ရသည္။ အလုိးခံရၿပီး အာသာမေျပမွာ သူမေတာ္ေတာ္ေၾကာက္သျဖင့္ ေသးေနေသာ ေအးကုိလီးကုိ ႀကီးေအာင္ ဘယ္လုိမွ မၾကံတတ္သျဖင့္ ဆရာဝန္တေယာက္ဆီကုိ ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့ရသည္။ လီးႀကီးေဆး လာေတာင္းမွေတာ့ ဆရာဝန္ကလည္း သူမကုိ ဘယ္အလြတ္ေပးပါမည္လဲ။
“ႀကီးတာကုိ ႀကိဳက္တာလား”
“အင္း”
“တကယ့္အႀကီးႀကီးကုိ ခံခ်င္တာလား”
“အင္းေပါ့”
“တခါေလာက္ မျမည္းၾကည့္ခ်င္ဘူးလား”
“ေဒါက္တာလီးက က်မလုိခ်င္သေလာက္ ႀကီးပါ့မလား”
“၁၆ ၁၇ အရြယ္ေလာက္ဆုိရင္ေတာ့ ငါ့ကုိ ငုိၿပီး ေတာင္းပန္ရတာခ်ည္းပဲ၊ မင္းတုိ႔အရြယ္ သံုးေလးေယာက္ေလာက္ပဲ ငါလုိးတာခံႏုိင္တာ”
“ေတာ္ေတာ္အေတြ႕အႀကံဳရွိပံုပဲ”
“မင္းကုိ ဒီမွာလုိးရင္ ေလာေလာ ေလာေလာနဲ႔ မင္းအရသာေတြ႕မွာ မဟုတ္ဘူး၊ ဒီေတာ့ မနက္ဖန္ ငါ့ေဆးခန္းပိတ္ရက္ ငါ့အိမ္ကုိ လာခဲ့ပါလား”
“ရွင့္အိမ္မွာ ဘယ္သူရွိလဲ”
“ထမင္းခ်က္တေယာက္ အဝတ္ေလွ်ာ္တေယာက္ ရွိမွာေပါ့”
“သူတုိ႔က ဘာေတြလဲ”
“အိမ္ကလည္း မေဝးပါဘူး။ ဒီေဆးခန္းက ေနာက္က အိမ္ပါ၊ မင္းလာရင္ သိမွာေပါ့”
သုိ႔ႏွင့္ ဆရာဝန္“မင္းသာ”၏ အိမ္ကုိ သူမသြားရန္ ဆံုးျဖတ္လုိက္သည္။
မင္းသာ
မင္းသာသည္ ထြက္သြားေသာ ကုလားမေလး၏ ကုိယ္လံုးကုိယ္ဖန္ကုိ ဖန္း႐ႈိးၾကည့္သည္။ အုိးကေလး လႈပ္တုတ္ လႈပ္တုတ္နဲ႔ အခန္းျပင္ဘက္ ထြက္သြားေတာ့ ဘယ္သေကာင့္သားကမ်ား ဒီအုိးကုိ လီးေသးေသးေလးနဲ႔ သြားစုိက္ကစားေနသလဲ မသိဟုေတြးရင္း မင္းသာတေယာက္ လီးေတာင္လာသည္။ က်န္ေသာ လူနာမ်ားကုိ စိတ္ေတာ္ေတာ္တင္း၍ ကုလုိက္ရသည္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက စာတမ်ိဳးသာလွ်င္ ႀကိဳးစားၿပီး စာမွစာ လုပ္ခဲ့သျဖင့္ မဆုိလွ်င္ ယင္မပင္ မသန္းဖူးေသာ မင္းသာသည္ စမရၿပီးေနာက္ပုိင္း ေဆး႐ံုတြင္ ဆက္မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ဘဲ ေဆးခန္းဖြင့္စားေနခဲ့သည္။ ယင္မ မသန္းေသာ္လည္း မသန္းဆုိသည့္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး၏ မာယာေအာက္တြင္ေတာ့ မင္းသာ အသန္းမက အသိန္းမက မူးေမ့ခဲ့ရသည္။ အသန္းက ကေလးတေယာက္ အေမ မုဆုိးမျဖစ္သည္။ သူ႔အိမ္တြင္ ထမင္းခ်က္ အဝတ္ေလွ်ာ္ စသျဖင့္လုပ္ေပးသည္။ သူကလည္း မိန္းမကုိ စိတ္မဝင္စားသမုိ႔ အသန္းက လွသလား မလွဘူးလား သူသတိမထားမိ။ တေန႔မနက္ အျပင္မွ ဝယ္ေသာ အီၾကာေကြးႏွင့္ မနက္စာ စားေနခုိက္ အသန္းက စကားစသည္။
“ဆရာ မိန္းမ မယူဘူးလားဟင္”
“မယူေသးပါဘူးကြာ”
“ဆရာက ဂန္ဒူးလားဟင္”
“ဘာကြ”
“ဟုတ္တယ္ေလ ဆရာက မိန္းမေတြကုိ စိတ္ဝင္စားတာ တခါမွ မေတြ႕ဖူးလုိ႔ပါ”
“သြား ခင္ဗ်ားအလုပ္ ခင္ဗ်ားသြားလုပ္”
“ေအာ္ ဆရာက ဂန္ဒူးေပါ့”
“ခင္ဗ်ား သိခ်င္ေနတာလား”
“ဂန္ဒူးက ဘာလုပ္တတ္လုိ႔လဲ”
မင္းသာသည္ မီးဝင္းဝင္းေတာက္ေနေသာ မ်က္လံုးျဖင့္ အသန္းကုိ စားမတတ္ ဝါးမတတ္ၾကည့္ေန၏။ အသန္းကေတာ့ ေအးေဆးပင္။
“အသန္း လွလားဟင္”
“မင္းလွလွ မလွလွ ငါစိတ္မဝင္စားဘူး”
“အသန္းအုိးေလး ၾကည့္ပါဦး”
“ခင္ဗ်ား သြားေတာ့”
“ဂန္ဒူးႀကီး”
မင္းသာသည္ ဖတ္လက္စ သတင္းစာကုိ ခ်လုိက္၏။ အသန္းလက္ကုိ ဆြဲကာ စားပြဲေပၚ ေမွာက္အိပ္ခုိင္းလုိက္၏
“ငါ ဒူးမဒူးသိခ်င္ရင္ ခင္ဗ်ားႀကီး ထမီကုိ ပင့္ထားလုိက္”
“ဒူးတာက ဒူးတာပါပဲေတာ္”
မင္းသာသည္ စိတ္မရွည္သျဖင့္ အသန္း၏ ထမီကုိ ပင့္လုိက္သည္။ သူ သတိမထားမိခဲ့သည့္ အသန္း၏ အသက္ေလးဆယ္ေက်ာ္ အုိးႀကီးက တင္းရင္းေနေသးသည္။ သူ ေဘာင္းဘီကုိ စိန္ေျပ နေျပခၽြတ္သည္။ လီးကုိ ထုတ္ကာ ေနာက္သုိ႔ စူထြက္ေနေသာ အသန္း၏ ေစာက္ဖုတ္ထဲ ေဒါသျဖင့္ ထည့္လိုက္သည္။ အသန္းေစာက္ဖုတ္က ေစာက္ရည္ နည္းနည္းစုိေနရာ ျပြတ္ခနဲ တန္းဝင္သြားသည္။ အသန္းသည္ တဖက္ခံုေစာင္းကုိ ဆုတ္ကုိင္လ်က္ ေနာက္ကုိ ျပန္ၾကည့္သည္။ အထက္ႏႈတ္ခမ္းကုိ လ်ာျဖင့္ သပ္လ်က္ကာ ၿပံဳးသည္။ မင္းသာက ေဆာင့္ထည့္လုိက္သည္။ အသန္းက ပုိ၍ ၿပံဳးသည္။ မင္းသာသည္ ခပ္နာနာေလး ေဆာင့္ေပးသည္။ မင္းသာက ခပ္နာနာေလး ေဆာင့္လုိးေပးသည္။
“အား ငတ္ေနတာ ၾကာလုိ႔လား မသိဘူး ေကာင္းလုိက္တာ ေဆာင့္ ေဆာင့္”
အသန္းက ေျပာသည္။ မင္းသာကလည္း ေဆာင့္သည္။ အသန္းအုိးႀကီး တုန္ခါေနသည္။ ေစာက္ဖုတ္ထဲ လီးေဆာင့္ဝင္သည့္ အသံက ညံေနသည္။ မင္းသာက သူစားလက္စ အီၾကာေကြးကုိ အသန္းပါးစပ္ထဲထည့္သည္။ အသန္းက အီၾကာေကြးကုိ လ်ာထုတ္၍ လ်က္ျပၿပီး ငံုထားသည္။ မင္းသာက ေဆာင့္လုိးရင္း ႏုိ႔ကို ဆြဲကစားသည္။ အသန္းသည္ ေဘာ္လီအက်ႌပင္ ဝတ္မထားသည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အက်ႌထဲလက္လ်ဳိကာ ႏိႈက္ရင္း မျပတ္တမ္း လုိးသည္။ ကေလးလည္း ထြက္ဖူး အသက္လည္း ရၿပီမုိ႔ ေခ်ာင္ေနေသာ္လည္း တခါမွ မလုိးဖူးေသာ မင္းသာအတြက္ ေစာက္ဖုတ္ အရသာကုိ ဇေဝဇဝါေလးျဖစ္ရင္းႏွင့္ပင္ အသန္းေစာက္ဖုတ္ထဲ ၿပီးထည့္လုိက္သည္။
“အား အား လရည္ေတြ အား ထြက္ ထြက္ကုန္ အား”
မင္းသာသည္ အသန္း၏ အဖုတ္ထဲ လရည္လြတ္ထည့္မိသည္ကုိ အားတုန္႔အားနာ ျဖစ္ေနသည္။ ဒါေၾကာင့္ ေယာက်္ားေတြ မိန္းမျမင္ရင္ လုိးလုိးခ်င္ေနတာကုိး ဟုေတြးရင္း ထပ္လုိးၾကည့္ခ်င္သလုိ အားရသလုိလုိ အားမရသလုိလုိ ျဖစ္ေနသည္။ အသန္းက ထမီျပင္ဝတ္ကာ ထသည္။ မင္းသာ ဘက္လွည့္ကာ မင္းသာ လီးႀကီးကုိ ကုိင္သည္။ ၿပီးလွ်င္ မင္းသာ ရင္ဘတ္ကုိ ပြတ္သည္။ ကုိယ္ခ်င္းနီးကပ္၍ မင္းသာ ပါးကုိ နမ္းသည္။
“ဆရာ့အတြက္ က်မေရသြားခ်ိဳးလုိက္ဦးမယ္ ဆရာ”
မင္းသာသည္ အင္းရမလုိလုိ ျငင္းရမလုိလုိ လရည္သာ ထြက္သြားတာ ျပန္လုိးခ်င္ေနေသးသလုိလုိ ျဖစ္ေနသည္။ ကုိယ္ကလည္း မိန္းကေလးေတြဆုိရင္ အေတြ႕အႀကံဳမရွိ။ ဟုိကလည္း ကေလးအေမ။ သမီးေတာင္ ဒီႏွစ္ၿပီးရင္ အထက္တန္းေက်ာင္း တက္ရေတာ့မည္။ သည္မိန္းမက ခႏၶာကိုယ္လည္း သိပ္ႀကီး မက်ေတာ့ အပ်ိဳမဟုတ္ေသာ္လည္း ကုိယ့္လူပ်ိဳရည္ ဖ်က္ရတာ တန္သည္ဟု ေတြးလုိက္သည္။ သူအေတြးေတြ မ်ားေနစဥ္ပင္ အသန္းက ေရခ်ိဳးခန္းမွ မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါျခံဳကာ ထြက္လာသည္။
“လာေလ ေမာင္ ထမင္းစားခန္းထဲမွာဆုိ သိပ္မေကာင္းဘူး ေမာင့္အိပ္ခန္းသြားရေအာင္”
အသန္းသည္ ပုိင္စုိးပုိင္နင္းပင္ မင္းသာလက္ကုိ ဆြဲကာ မင္းသာ အခန္းထဲဝင္သည္။ အခန္းထဲေရာက္သည္ႏွင့္ အသန္းက ပုဝါကုိ ေျဖခ်လုိက္သည္။ မင္းသာက ေနာက္မွ လုိက္သျဖင့္ အသန္း၏ ကုိယ္လံုးတီးကုိ ေနာက္ကေန ျမင္ေနရသည္။ အသန္းသည္ မင္းသာလက္ကုိ ဆြဲကာ သူမကုိ ဖက္ေစသည္။ ယခုအခါတြင္ မင္းသာသည္ အ႐ုပ္ျဖစ္ေနသည္။ အသန္းက မင္းသာလက္ကုိ ကုိယ္အား အဖက္လုိက္ဆြဲ၍ ဗုိက္သားကုိ ပြတ္ေစသည္။ မင္းသာကလည္း အလုိက္သင့္ ပြတ္သည္။ အသန္းသည္ မင္းသာ လက္ႏွစ္ဖက္ကုိ မိမိႏုိ႔ေပၚ တင္ကာ ကုိယ္တုိင္ ဖိနယ္ေပးသည္။ အသန္းသည္ ဏွာေတာ္ေတာ္ထန္ပံုရသည္။ အ႐ုပ္လုိ ျဖစ္ေနေသးေသာ မင္းသာလက္ျဖင့္ေတာင္မွ ဖီးလ္ေတာ္ေတာ္တက္ကာ မင္းသာလက္အား ေပါင္ၾကားထဲ ထည့္သည္။ မင္းသာလည္း ျငင္းမလုိ႔ လုပ္ၿပီးခါမွ မျငင္းရက္သျဖင့္ အသာေနလုိက္သည္။ အသန္းက သူ႔လက္ျဖင့္ အဖုတ္ကုိ ပြတ္ေနသည္။
“ေမာင္ရယ္ လက္ခလယ္ေလးနဲ႔ ထည့္ေမႊေပးပါေနာ္”
အသန္းက ေျပာသည္။ မင္းသာလည္း လက္ခလယ္ေလး နည္းနည္းေကာက္ကာ အဖုတ္ထဲတဆစ္ေလာက္ထည့္ ေမႊေပးသည္။ အသန္းသည္ အားရသည္လား မသိ ။ အုိးျဖင့္ မင္းသာ ေပါင္ၾကားကုိ ျပန္ပြတ္သည္။ လက္တဖက္ ေနာက္ပုိ႔ကာ မင္းသာလီးကုိ ကစားသည္။ မင္းသာကလည္း လက္ခလယ္ကုိ နည္းနည္းစီထုိးထည့္မိသည္။ လီးကလည္း ေတာင္ေနၿပီမလား။ အသန္းက အသာအယာေလးလွည့္ကာ ထုိင္ခ်သည္။ ထုိ႔ေနာက္ လီးကုိ ကြင္းထုေပးကာ မင္းသာကုိ ၿပံဳးျပသည္။ ပါးစပ္ကုိ အသာဟကာ လီးကုိ တခ်က္နမ္းသည္။ ေနာက္ လ်ာထုတ္ကာ ေအာက္ကေန လီးကုိ လ်က္သည္။ ထိပ္ကုိ ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ အသာ ငံုသည္။ ၿပီးလွ်င္ ျပန္လ်က္သည္။ ေနာက္ ထိပ္ကုိ ငံုကာ စုပ္သည္။ ဆက္၍ ထိပ္ကုိ မျပတ္တမ္း ဆြဲငံုသည္။ ထိပ္ကုိခ်ည္း ငံုေနရင္းက လတံကုိ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ဆက္ငံုသည္။ ဆြဲဆြဲစုပ္ေပးသည္။ နည္းနည္းစီ ျမန္လာသည္။
“ေမာင္ ကုတင္ေပၚ အိပ္ အသန္းကုိယ္တုိင္ ေဆာင့္ခ်ခ်င္တယ္”
ဆုိသျဖင့္ မင္းသာက ကုတင္ေပၚတက္ကာ အသာအိပ္သည္။ လီးက ေတာင္ေနသည္။ အသန္းသည္ ေနာက္ျပန္၍ ထုိင္ခ်သည္။ လီးနဲ႔ မတည့္ေသးသျဖင့္ ကုိယ္တုိင္ ကုိင္ကာ ထည့္သည္။ လီးက ျပြတ္ခနဲ ျမဳပ္သြားသည္။ အသန္းသည္ ေအာက္တြင္ လက္ေထာက္ကာ ေဆာင့္ခ်ပါေတာ့သည္။ မင္းသာကလည္း အသန္းအုိးကုိ ၾကည့္ရင္း ကုိင္ေပးသည္။ အသန္းမေဆာင့္ခ်လ်င္ သူေဆာင့္တက္သည္။ ေနာက္ အသန္းက ကုိယ္ကုိ မတ္မတ္ထား၍ ေဆာင့္ခ်သည္။ ေမာလာသည့္အခါ စေကာဝုိင္းလ်က္ အေမာေျဖသည္။ ၿပီးသည္ႏွင့္ လက္ျပန္ေထာက္ကာ အေပၚကေန ေဆာင့္ခ်သည္။ ေဆာင့္ခ်ခံရင္းႏွင့္ပင္ မင္းသာ ေနာက္တခ်ီၿပီးရျပန္သည္။ အသန္းသည္ သူမအဖုတ္ထဲ လရည္ပန္းထည့္သည္ကုိ ၿငိမ္ခံရင္း ဖီးလ္ယူသည္။ ေနာက္ မင္းသာ ရင္ခြင္ထဲ ဝင္အိပ္သည္။
“ေကာင္းလား ေမာင္ေလး”
“အင္း”
“ေမာင္ေလးကုိ အရမ္းခ်စ္တာပဲ”
“က်ေနာ္လည္း ခင္ဗ်ားကုိ ခ်စ္မိၿပီ ထင္ပါတယ္ဗ်ာ”
“ၾကည့္ သူမ်ားကုိ ႏွစ္ခါေတာင္ လိုးၿပီးေနၿပီ၊ ဒါေတာင္ သူမ်ားကုိ မခ်စ္ေသးဘူးလားတဲ့”
“ခဏ ခဏေပးလုိးရင္ေတာ့ ခ်စ္မယ္ေလ”
“ခဏ ခဏဆုိ မရဘူး”
“ဟင္”
မင္းသာ၏ ရင္ခြင္ထဲမွေန၍ အသန္းက မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ေျပာေနသည္။ ေျပာရင္းလည္း အသန္းက မင္းသာကုိ နမ္းသည္။ ကုိယ္က မိန္းကေလးပါးေတြ ဘာေတြ သိပ္နမ္းဖူးသူ မဟုတ္။ သုိ႔ေသာ္ အသန္းက ခဏခဏ နမ္းေတာ့ စိတ္ထဲ ေက်နပ္ေနသည္။ အသန္းက သူ႔ႏႈတ္ခမ္းကုိလည္း ထိကာ စုပ္နမ္းျပန္ေသးသည္။ အသန္းက သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေပၚ လက္ညိဳးေလးတင္၍ ေျပာသည္။
“ခဏ ခဏဆုိ အသန္းက ဘယ္အားရမလဲ၊ အသန္းကုိ အၿမဲတမ္း လုိးေပးရမယ္၊ အသန္း ေစာက္ဖုတ္ေတြ ပူက်ိန္းစပ္ေနေအာင္ လုိးေပးရမယ္၊ ေမာင္ေလးက လုိးခ်င္တယ္ဆုိရင္ အသန္းဖင္ကုိလည္း လုိးေပးရမယ္၊ ၿပီးေတာ့ အသန္းပါးစပ္ကုိလည္း လုိးေပးရမယ္၊ အၿမဲတမ္းမွ အသန္းက ေမာင္ေလးကုိ ခ်စ္ေနမွာ”
အသန္းက ေျပာလည္းေျပာ ဖက္ထားေသာ မင္းသာလက္ကုိ ယူကာ ဖင္ကုိလည္း ႏိႈက္ခုိင္းသည္။ မင္းသာက အသန္းဖင္ေပါက္ကုိ လက္ျဖင့္ စမ္းၾကည့္သည္။ ခေရပြင့္ေလးကုိ လက္ေခ်ာင္းဖ်ားျဖင့္ ပြတ္ကာ ေမႊ႕သည္။
“အသန္း”
“ရွင္ ေမာင္”
“ဖင္ ခ်ခ်င္တယ္”
“ေမာင္ ဘယ္လုိ ပံုစံ ခ်ခ်င္လဲ အသန္းေနေပးမယ္ေလ”
“ဒါေၾကာင့္ ခ်စ္တာ”
“အပုိေတြ မေျပာနဲ႔ကြာ၊ အသန္းက လက္ေတြ႕ပဲ ႀကိဳက္တာ”
“အသန္း ဒီလုိလုပ္၊ နံရံကုိ လက္ေထာက္ေန ေပါင္ေလး နည္းနည္းကားၿပီး ကုန္းျပကြာ”
“ၿပီးေတာ”
“အသန္းအုိးေလးကုိ နည္းနည္းလႈပ္ျပ၊ ေနာက္ကေန အသန္းရဲ႕ ဖင္အလွကုိ စပါယ္ရွယ္ ခံစားၿပီး တခ်က္ခ်င္း ေဆာင့္သြင္းမယ္”
“ေမာင္”
“ဟင္”
“အသန္း ဖင္ေတာ္ေတာ္ယားေနၿပီ သိလား”
“ေမာင့္လီးလည္း အသန္းဖင္ကုိ တမ္းတေနၿပီ အသန္းရာ”
အသန္းက ထကာ နံရံတြင္ လက္ေထာက္၍ ေလးဘက္ေထာက္ကုန္းသည္။ မင္းသာက ထုိင္ခံုေလးဆြဲ၍ အသန္းေနာက္တြင္ ထုိင္သည္။ အသန္း၏ တင္လံုးလံုးက်စ္က်စ္ကုိ ပြတ္သပ္သည္။ မင္းသာ ဘယ္လုိ ျဖစ္သည္မသိ။ အသန္းအုိးႀကီးကုိ ကိုက္ခ်င္စိတ္ေပါက္ေနသည္။ အခုမွ အစမုိ႔ ကုိက္လုိက္လ်င္လည္း မဟုတ္တန္ရာေသးဟု ေတြးကာ တံေတြးကုိ ၿမိဳခ်သည္။ အုိးကုိ နည္းနည္းကားေအာင္ လုပ္သည္။ အသန္းက ကားေပးသည္။ ဖင္ေလး ႐ံႈ႕တြတြေလးကုိ ျမင္ရေတာ့ မင္းသာ ဘယ္လုိမွ မေနႏုိင္ေတာ့။ မတ္တပ္ထၿပီး ေဆာင့္ထည့္ပစ္သည္။ လီးက အတားအဆီးမရွိ အသန္းဖင္ထဲ ျမဳပ္ဝင္သြားသည္။ အသန္းက ေနာက္ျပန္လွည့္ၾကည့္ကာ ၿပံဳးျပသည္။ သူေတာက္ေလ်ာက္ လုိးသည္။ သည္တခါေတာ့ နည္းနည္းေလး ၾကာသည္ထင္ေသာ္လည္း အားသိပ္မရခင္တြင္ပင္ အသန္းဖင္ထဲ ၿပီးထည့္လုိက္မိျပန္သည္။ လုိးၿပီး ေမာသည္ႏွင့္ ခံုေပၚ ထုိင္ခ်သည္။ အသန္းက ဖင္ကုိ ျပန္စမ္းေနသည္။
“ေကာင္းလုိက္တာ ေမာင္ရာ ဖင္ကုိ အီဆိမ့္ေနတာပဲ”
အသန္းက ဖင္ကုိ စမ္းရင္း မင္းသာ ေပါင္ၾကားထဲ ထုိင္သည္။ မင္းသာ ေပါင္ေတြကုိ ပြတ္သပ္သည္။ မင္းသာ ခ်က္ကုိ နမ္းသည္။ လီးကုိ လက္ညိဳးဖ်ားျဖင့္ မတင္ကာ ကစားသည္။ တျဖည္းျဖည္း ညိဳးက်သြားေသာ လီးကုိ အသန္းက လက္ေခ်ာင္းဖ်ားျဖင့္ ထိကစားေနသည္။
“ဖင္လုိးလုိ႔ ေကာင္းလား”
အသန္းက လက္ဝါးျဖင့္ လျပြတ္ကေန လီးကုိ ပင့္တင္ကာ ပြတ္ရင္း ေမးသည္။
“ဘယ္လုိေျပာရမလဲ မသိဘူး”
“ထပ္လုိးၾကည့္ဦးမလား”
“ခဏေနရင္ေလ”
“အင္းပါ အေမာေျဖလုိက္ဦး အားျဖည့္လုိက္ဦး အားျမန္ျမန္ျပည့္သြားေအာင္ အသန္းႏုိ႔စုိ႔ေလ”
ကၽြဲေကာသီးအရြယ္ေလာက္ႀကီးေသာ အသန္းက သူမႏုိ႔အံုႀကီးကုိ ပင့္၍ မင္းသာအား ရင္ခြင္ထဲ ထည့္သည္။ ႏုိ႔သီးေခါင္းမည္းမည္းေလးကုိ ငံုလုိက္သည္။ အသန္းက သူ႔ဆံပင္မ်ားကုိ ဖြဖြေလး ကစားေပးသည္။ မင္းသာမွာ ခုထိ အသန္းအေပၚ မရဲေသး။ အသန္းေျခေထာက္ေတြကုိ သူ႔ေျချဖင့္ ခြဖက္ထားေသာ္လည္း အုိးကုိ ကုိင္ရမလုိလုိ ျဖစ္ေနေသးသည္။ အသန္းက မိန္းမပီပီ သိသည္။ မင္းသာ လက္ေတြကုိ သူမအုိးေပၚ တင္ကာ ဆြဲပြတ္သည္။ မင္းသာက ခုမွ ရဲရဲကုိင္ရဲသည္။ ႏုိ႔သီးေလးကုိ စုိ႔လုိက္ အံုလုိက္ စုိ႔လုိက္ လွ်ာဖ်ားနဲ႔ ႏုိ႔သီးဖ်ားကုိ ကလိေပးလုိက္ လုပ္သည္။
“ေမာင္ အသန္းႏုိ႔ တလံုးတည္းနာေနၿပီ ေနာက္တလံုးလည္း စုပ္ေပးကြာ၊ ကုိင္လည္း ကုိင္ေပးေနာ္ ေမာင္”
အသန္းက တဖက္တည္း စုိ႔ေနေသာ သူ႔အား သတိေပးသျဖင့္ သူ ေနာက္ႏုိ႔ကုိ ေျပာင္းစုပ္သည္။ ကုိင္လည္း ကုိင္သည္။ လီးက နည္းနည္း နာေနသလုိ ျဖစ္ေသာ္လည္း ခုလုိ နီးနီးကပ္ကပ္ႀကီး အတူေနရျပန္ေတာ့ ေတာင္လာျပန္သည္။ အသန္းက သူမေပါင္ျဖင့္ လီးကုိ ထိထိကာ ပြတ္သျဖင့္ သိသည္။ အသန္းကုိ သူနည္းနည္း ရွက္သည္။
“ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္သြားေတာ့မယ္”
“ဟင့္အင္းကြာ မရဘူး”
“ကၽြန္ေတာ့္ အလုပ္က လူနာေတြနဲ႔ လုပ္ရတာ ဆုိေတာ့ နည္းနည္း အေရးႀကီးတယ္ေလ”
“ဟင္းအင္း ကြာ အသန္း အရမ္းဆာေနတာ”
“ညေန ျပန္လာရင္ လုိးေပးမယ္ေလ”
“အခု လုိးေပးကြာ မရဘူး အသန္းအရမ္း ဆာေနၿပီ”
“အသန္းရယ္ ေမာင္က ဆရာဝန္ေလ”
“ဆရာဝန္ဝန္ မဝန္ဝန္ကြာ လုိးေပးပါေနာ္”
“အသန္းရယ္ ေမာင္ေမာေနၿပီ”
“ေမာလည္း လုိးေပးကြာ မရဘူး”
“ညေနက် တကယ္ ျပန္လုိးေပးမယ္”
“မရဘူး ခုလုိး”
“မလုိးခ်င္ေသးဘူး”
အသန္းက ထုိင္ခ်ကာ မင္းသာလီးကုိ ကုိင္သည္။
“ေမာင္ မလုိးခ်င္လည္းေလ အသန္းက ပါးစပ္နဲ႔ ေမာင့္လီးကုိ လုိးေပးမယ္ေလေနာ္ ေမာင္ ေအးေဆး ၿငိမ္ခံ၊ ၿပီးရင္ အသန္းက ေမာင့္လီးရည္လည္း ေသာက္ခ်င္ေသးတယ္ ေမာင္”
ပါးစပ္နဲ႔ ခံေပးမယ္ဆုိေတာ့ မင္းသာ နည္းနည္း ရင္ခုန္သည္။ သူၿငိမ္ေနလိုက္သည္။ အသန္းက လီးကုိ ေတာင္လာေအာင္ ကြင္းထုသည္။ လီးက မတ္လာသည္။ ထိပ္ကုိ လ်ာျဖင့္ ဝိႈက္ကာ လ်က္သည္။ လီးတံေတြကုိ လ်က္သည္။ ေအာက္ကေန အေပၚကုိ ႏွေခါင္းျဖင့္ တခ်က္ခ်င္း နမ္းသည္။ လျပြတ္ကုိလည္း ကစားသည္။ ေနာက္ လျပြတ္ေအာက္ကုိ လ်ာထုိးထည့္သည္။ အသန္းက သူ႔ေပါင္ကုိ နည္းနည္းတြန္းသည္။ သူကားေပးသည္။ အသန္းက သူ႔ဖင္ကုိ လ်က္သည္။ မင္းသာမွာ ဖင္ေတြကုိ ႐ႈံ႕ခနဲ ျဖစ္ရသည္။ ေနာက္ လျပြတ္ေတြကုိ စုပ္သည္။ အသန္းသည္ လီးတံႀကီးကုိင္ကာ သူမပါးကုိ ပုတ္သည္။ လီးျဖင့္ ပါးျပင္ေတြကုိ တုိ႔သည္။ ေနာက္ တေခ်ာင္းလံုး ငံုခ်သည္။ အာေခါင္ထိေအာင္ ငံုၿပီး အၾကာႀကီး စိမ္ထားသည္။ ထုိ႔ေနာက္ လီးကုိ ေနရာလပ္မက်န္ေအာင္ လ်က္ေပးသည္။ ထိပ္ကုိလည္း စုပ္သည္။ အမ်ိဳးစံုေအာင္ လုပ္ေပးေနေသာ အသန္းကုိ ၾကည့္ရင္း မင္းသာလည္း အသနး္ေခါင္းကုိ နည္းနည္း ဖြကစားေပးသည္။ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ သူနည္းနည္း လႈပ္ရွားလာသည္။ အသန္းက ခ်က္ခ်င္းသိသည္။ ထိပ္ကုိ အမိအရ ငံုသည္။ ဒစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ငံုထားသည္။ မင္းသာ ရင္ဘတ္ကုိ ပြတ္ရင္း သူမပါးစပ္ျဖင့္ သူမကုိယ္တုိင္ လုိးထည့္ေပးသည္။ အားနာေသာ္လည္း အဆက္မျပတ္ ငံုထားသမုိ႔ အသန္းပါးစပ္ထဲ သုက္ရည္လြတ္ထည့္ရသည္။ အသန္းက မ်က္လံုးေလး ပင့္ၾကည့္ရင္း ၿပံဳးသည္။ အသန္းက စုပ္လည္းစုပ္ လ်ာနဲ႔လည္း ကလိေပးသည္။ ေနာက္ဆံုး အသန္းသည္ ေရခဲေခ်ာင္းစုပ္သည့္ ကေလးငယ္ တုတ္တံနား ကပ္က်န္သည့္ ေရခဲေလးကုိ စုပ္သလုိ စုပ္ေပးသည္။ ညိဳးက်ၿပီး ငုိင္ငုိင္ေလး က်န္ေတာ့မွ လီးကုိ ေနာက္ဆံုး အနမ္းေလးနမ္းသည္။ လေမြးေတြကုိ စုပ္နမ္းေပးသည္။ အေပၚကုိ နမ္းတက္လာသည္။ ခ်က္ကုိလည္း နမ္းသည္။ ဗုိက္သားေတြကုိ နမ္းသည္။
“ေမာင္ အသနး္ကုိ မသနားဘူးလားဟင္”
“ဘာ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ”
မင္းသာ အသံက နည္းနည္း ေခ်ာက္ကပ္ကပ္ႏုိင္သည္။
“မသနားဘူးလားလုိ႔”
“ဟုိ ဘယ္လုိ”
“အသန္းကုိ သနားေပးပါေနာ္ ေမာင္”
“ဘယ္လုိ ျဖစ္တာလဲ အသန္းရယ္”
“အသန္းကုိ သနားတယ္ မလားဟင္”
“ေအးပါ အသန္းရယ္”
“သနားတယ္မလာဟင္ ေမာင္”
“အဲလုိပဲ ထားလုိက္ပါေတာ့ကြာ”
“အသန္းကုိ သနားရင္ ဒီေန႔ ေမာင္ အလုပ္မသြားပါနဲ႔လားဟင္”
“ဘာလုပ္မလုိ႔လဲ”
“အသန္းတုိ႔ တေနကုန္ လုိးၾကမယ္ေလ ေမာင္”
“အသန္းရယ္”
“အသန္းက မုဆုိးမပါေမာင္၊ အသန္း ေယာက်္ားဆံုးၿပီးကတည္းက ဒီသမီးေလးအတြက္ လံုးပန္းေနရတာပါေမာင္၊ သမီးေလး ေက်ာင္းစရိတ္ ေနစရိတ္နဲ႔ ေခါင္းမူးေလာက္ေအာင္ လုပ္ေနရတာပါ၊ အဲဒီလုိနဲ႔ ေမာင့္ရဲ႕ အလုပ္ေခၚစာေတြ႕လုိ ကံေကာင္းစြာ ေအးေအးေဆးေဆး အလုပ္လုပ္ခြင့္ရလာေတာ့ အသန္းေလ အရမ္းဆာတာပဲ၊ ခရမ္းသီးေလာက္နဲ႔လည္း မေက်နပ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး၊ တျခားေယာက်္ားနဲ႔ အိပ္ရေအာင္ကလည္း အသန္းက ဖာသည္မ မလုပ္ခ်င္ဘူး၊ အသန္းေလ အလုိးခံခ်င္လြန္းလုိ႔ ႐ူးမလုလုကုိ ျဖစ္ေနရတယ္။ ေဟာ သမီးေလး အနီးကပ္ က်ဴရွင္ဆုိၿပီး သြားေတာ့ အသန္းေလ အားရဝမ္းသာနဲ႔ ေမာင့္ကို အပုိင္ၾကံမိတာပါ၊ အသန္းေလ ေမာင့္ရဲ႕ လက္ထပ္တာ ခ်စ္တာ စည္းစိမ္ ဘာတခုမွ စိတ္မဝင္စားဘူး၊ အသန္းစိတ္ဝင္စားတာကေလ ေမာင္ အသန္းကုိ ဘယ္ေလာက္ထိ လုိးေပးႏုိင္လဲပဲ သိတာ၊ အသန္းကုိ လုိးေပးမယ္ မလား ေမာင္”
“ဒါေပမယ့္”
“အသန္း သိတယ္ေမာင္၊ အသန္းရဲ႕ ကၽြမ္းက်င္မႈေၾကာင့္ အသန္းကုိ စိတ္ဝင္စားသြားတယ္ မလား”
“ဒါေပမယ့္”
“အသန္းေျပာျပပါ့မယ္ေမာင္ ဒါေပမယ့္ ဒီေန႔တေန႔လံုး အသန္းကုိ လုိးေပးမယ္လုိ႔ ကတိေပးရမယ္၊ အုိ တျခား မိန္းမရသြားလည္း အသန္းကုိ လုိးေပးပါ၊ တျခား မိန္းမနဲ႔ အသန္းလုိမ်ိဳး အလကားလုိးရလည္း အသန္းကုိပါ ေခၚလုိးပါ ဒါဆုိေျပာမယ္”
“တျခားေကာ”
“တျခားလည္း အသန္းကုိ လုိးေပးရမယ္ ဒါပဲ”
“လုိးမယ္ဗ်ာ၊ အသန္းစိတ္တုိင္းက် လုိးမယ္”
“အသန္းေျပာျပမယ္ေနာ္”
အသန္းသည္ လက္ႏွစ္ဖက္ကုိ အေပၚထုတ္တန္းမွ တြဲလြဲက်ေသာ ႀကိဳးျဖင့္ အေပၚသုိ႔ အဆြဲခ်ည္ခံထားရသည္။ ပါးစပ္ကုိ အဝတ္ျဖင့္ စည္းပိတ္ထားသည္။ ႐ုန္းၾကည့္ေသာ္လည္း လႈပ္႐ံုသာ။ ေနာက္တြင္ ဝါးထရံတခုရွိသည္။ ေဘးဘီၾကည့္လုိက္ေတာ့ တဲတလံုးမွ်သာ။ လူတေယာက္ ဝင္လာသျဖင့္ အသန္း လွမ္းၾကည့္လုိက္သည္။ “မင္းေဆြ”။ မင္းေဆြက အသန္းနားကပ္ကာ ၿပံဳးျပ၍ အသန္းေပါင္ၾကားကုိ ေအာက္ကေန အားနဲ႔ ပင့္ကုိင္သည္။ ေစာက္ဖုတ္ကုိ အုပ္ကုိင္မိေတာ့ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း လႈပ္ရမ္းသည္။ သူမ ေအာ္ခ်င္သည္။ ဆဲခ်င္သည္။ ငိုခ်င္သည္။ မင္းေဆြက သူမေပါင္ၾကားထဲကုိ စိတ္ႀကိဳက္ပြတ္ကစားၿပီး သူ႔ေဘာင္းဘီကုိ ေအးေဆး ခၽြတ္သည္။ ေလပင္ခၽြန္လုိက္ေသးသည္။ ေတာင္ေနေသာ လီးျဖင့္ အသန္းေပါင္ၾကားကုိ လာေထာက္သည္။ အသန္း ဆုတ္ေသာ္လည္း မရေတာ့။ အသန္းကုိ ေျပာင္ျပကာ အသန္းထမီကုိ လက္ဖ်ားေလးျဖင့္ မထိတထိ ဆြဲကာ ခၽြတ္သည္။ ေပါင္ၾကားျဖင့္ ညႇပ္ထားေသာ္လည္း ထမီက အေပၚပုိင္း ကၽြတ္က်သြားသည္။ အသန္း ႐ုန္းေသာ္လည္း အခ်ည္းႏွီး။ မင္းေဆြက လက္ေခ်ာင္းေလးျဖင့္ စပင္ဒါကုိ ေမွာ္ဆရာလုိလုိ ဘာလုိလုိ လုပ္ကာ ခၽြတ္သည္။ အတင္းခၽြတ္သျဖင့္ ကၽြတ္သြားသည္။ မင္းေဆြက စပင္ဒါေလးကို အသန္းအား ျပသည္။ ေနာက္ အဖုတ္တည့္တည့္ေနရာကုိ ဘယ္ဘက္လက္ျဖင့္ အကြင္းေလး လုပ္ကာ ညာဘက္လက္ျဖင့္ ထုိအကြင္းထဲ ထုိးထည့္သည္။
“အား အား အား နာတယ္ အား နာတယ္ အုိး ေကာင္းတယ္ အား နာတယ္ ေကာင္းတယ္ လုိးလုိး ျပြတ္ ျပြတ္ ျပြတ္”
စသျဖင့္ ေတာ္ေတာ္ၾကာ ေျပာင္ျပသည္။ ထုိ႔ေနာက္ အသနး္ခါးကုိ ဖက္ကာ တဖက္လက္ျဖင့္ လီးကုိင္ၿပီး အဖုတ္တည့္တည့္ ေထာက္သည္။ အထက္ေအာက္ နည္းနည္း ဆြဲၾကည့္သည္။ အသန္းကေတာ့ မ်က္ရည္က်ေနသည္။ အသန္းအသက္က ခုမွ ၁၅ ႏွစ္ျဖစ္သည္။ မင္းေဆြ အသက္က ၄၀ ျဖစ္သည္။ အသက္အားျဖင့္ ၂၅ ႏွစ္ခန္႔ပင္ကြာသည္။ အစပုိင္းေတာ့ အသန္းမိဘထံ မင္းေဆြက လာေတာင္းသည္။ အသန္း မိဘမ်ားသာ မက တရြာလံုးလည္း သေဘာတူမည့္သူ မဟုတ္ပါ။ အသန္းသာ လက္ခံလုိက္လ်င္ အသန္းမွာ မင္းေဆြ၏ သံုးေယာက္ေျမာက္ မယား ျဖစ္ရမည္ ျဖစ္သည္။ မင္းေဆြက စြံလုိ႔ မဟုတ္ပါ။ မုိက္ကန္းသလုိ ေၾကာက္စရာလည္း ေကာင္းေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ဘယ္သူမွ မင္းေဆြကုိ အဖက္မလုပ္ရဲၾက။ သို႔ေသာ္လည္း လူမုိက္လည္း လူမုိက္ အေဖာ္ေတာ့ ရွိသည္။ မင္းေဆြ ဘယ္ေလာက္ထိ မုိက္ကန္းသလဲ ဆုိမူ ေျပာျပရလွ်င္
ေအးကုိ N စီစီ
ေအးကုိ
သူငယ္ခ်င္းေအးစိန္ ေျပာသလုိ ေအးကုိက ေတာ္ေတာ္ေပြသည္။ ေပြတတ္ေအာင္လည္း သူ ငယ္ငယ္ကတည္းက တတ္သည္။ သူကုိတန္းတက္ေတာ့ ေဘးအိမ္က ရွစ္တန္းေက်ာင္းသူေလးနဲ႔ ရည္းစားျဖစ္သည္။ သူမနာမည္က စုစုျဖစ္သည္။ အေတာ္လွသျဖင့္ ရည္းစားစာေပးလုိက္ေတာ့ စာျပန္ရတာႏွင့္ ေက်ာင္းမွာ ရည္းစားျဖစ္ၾကသည္။ စာျပသလုိလုိနဲ႔ သူမအိမ္နဲ႔ ဝင္ထြက္လုပ္သည္။ စုစုက ေတာမွ တက္လာသူျဖစ္သည္။ အေဒၚအိမ္တြင္ေနသည္။ အေဒၚကလည္း အေဒၚအပ်ိဳႀကီးျဖစ္ၿပီး ေန႔တုိင္း ေစ်းထြက္သည္။ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူျဖစ္သျဖင့္ အေဒၚျဖစ္သူ စုိးစုိးက သတိမထားမိဘဲ လႊတ္ထားသည္။ စုိးစုိး ထင္သည္က သူမတုိ႔ ငယ္စဥ္ကလုိေပ့ါ။ ႐ုိး႐ုိးေလးပဲ ထင္သည္။ အေဒၚလစ္သည္ႏွင့္ ႏွစ္ေယာက္သား တတ္သမွ် မွတ္သမွ် ရည္းစားတုိ႔ လုပ္ထံုးေတြ လုပ္ၾကသည္။ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ ဖက္ထားၾကသည္။ ပါးေတြ နမ္းၾကသည္။ ေနာက္ေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းေတြပါ စုပ္တတ္လာသည္။
“ဟိဟိ”
နည္းနည္းတတ္လာေတာ့ ရယ္ၾကသည္။ ထုိအခ်ိန္မွစ၍ ေအးကုိတေယာက္ ကာမသွ်တၱရက်မ္းေတြကုိ ေလ့လာဖတ္မွတ္သည္။ နားသယ္ကုိ နမ္းလွ်င္ မိန္းခေလးမ်ား မေနႏုိင္ေၾကာင္းေတြ နည္းနည္းပါးပါး သိလာသည္။ ေအးကုိက စုစုနားသယ္ေတြကုိ နမ္းေတာ့ စုစုက ေမာလာသည္။ အသက္႐ႈမဝဟု ေျပာလာသည္။ ေအးကုိလည္း ကာမသွ်တၱရကုိ တုိးေလ့လာသည္။ လီးႀကီးေစသည့္နည္းေတြပါ ေလ့လာသည္။ စုစုကုိ နမ္းတုိင္း သူ႔လီးေတြ အဆမတန္ ေတာင္ေတာင္တတ္လာသည္။ ဒါကုိ စုစုကလည္း သတိထားမိသည္။ နမ္းၾကၿပီဆုိလွ်င္ ေပါင္ရင္းခ်င္းခ်င္းကပ္ထားတတ္လာသည္။ အစက ေအးကုိ ေက်ာကုိ ဖက္ေသာ္လည္း ေနာက္ပုိင္း အုိးေလး ဘာေလး ပြတ္ေပးသည္။ ေနာက္ေန႔မ်ား၌ ေအးကုိက အတြင္းခံ မဝတ္ဘဲသြားသည္။ နမ္းၾကတိုင္း ပုဆုိးထဲမွ ေထာင္ေနေသာ လီးႀကီးျဖင့္ စုစုေပါင္ရင္းကုိ ေထာက္သည္။ စုစုက အစပုိင္း ေရွာင္ေသာ္လည္း ေနာက္ပုိင္း မသိသလုိ ေနသည္။ ေအးကုိနဲ႔ စုစုမွာ စာၾကည့္ဖုိ႔ ေနေနသာသာ စာအုပ္ကုိပင္ မလွန္ဖူး။ ေတြ႕ၿပီဆုိသည္ႏွင့္ ပါးတခ်က္ ႏွစ္ခ်က္နမ္းၿပီး ႏႈတ္ခမ္းကုိ စုပ္ၾကသည္။ ေအးကုိက မသိမသာ စုစုလက္ကုိ ဆြဲ၍ လီးကုိ ကုိင္ခုိင္းၾကည့္သည္။ စုစုက အတင္း႐ုန္းဖယ္ေသာ္လည္း ေယာက်္ားအားနဲ႔ မိန္းမအားမုိ႔လား စုစုကုိယ္က ကုိင္ၾကည့္ခ်င္ေနၿပီလား မသိ။ ေအးကုိက အိမ္တြင္ေနလွ်င္ ပုဆုိးဝတ္ေလ့ရွိေသာ္လည္း စုစုက စကဒ္တုိတုိေလး ဝတ္တတ္သည္။ ေအးကုိက စုစုအုိးကုိ ကစားေပးရင္း စကဒ္ကုိ ပင့္ကာ စုစုကုိင္ေပးထားေသာ လီးနဲ႔ ေပါင္ရင္းကုိ လွမ္းေတ့သည္။ စုစုက ခါးေလးကုန္းကာ ဆုတ္သည္။ ေအးကုိလည္း မရမက လုိက္ေတ့သည္။
“ဒီလုိေလး နည္းနည္းလုပ္ေပး”
ေအးကုိက စုစုကုိ ကြင္းတုိက္နည္းသင္ေပးသည္။ စုစုကလည္း ကြင္းတုိက္ေပးသည္။ စုစုစကဒ္က တုိတုိေလးမုိ႔ နည္းနည္းပင့္ကာ အတြင္းခံကုိ ထုိးသည္။ စုစုလည္း မျငင္းေတာ့။ ပုဆုိးနဲ႔ နည္းနည္းေထာက္က်င့္ရေသာအခါ ေအးကုိက ပုဆုိးပင့္၍ လီးအလံုးအထည္အတုိင္း ကုိင္ခုိင္းသည္။ စုစုက မ်က္ႏွာေလး မဲ့ကာ မကုိင္ရဲ ကုိင္ရဲ ကုိင္ေပးသည္။ ယခုအခါ ေအးကုိသည္ စုစုအတြင္းခံတည့္တည့္ကုိ လီးႀကီးျဖင့္ ေထာက္ႏုိင္ေနသည့္ အေနအထားသုိ႔ ေရာက္လာသည္။ စုစုအုိးကုိလည္း ေကာင္းေကာင္းႀကီး စိတ္ႀကိဳက္ကစားေနႏိုင္ၿပီ ျဖစ္သည္။
“အုိ ေမာင္ကလည္း ႀကီးကုန္မွာေပါ့”
စုစုက သူ႔ကုိ ေမာင္ဟု ေခၚသည္။ သူကေတာ့ ခ်စ္ေလးဟု ေခၚသည္။ ေအးကုိက စုစုႏုိ႔ကုိ ဆုပ္ကစားေတာ့ စုစုက ျငင္းသည္။ တရက္ႏွစ္ရက္ေတာ့ စုစုျငင္းေသးေသာ္လည္း ေနာက္ပုိင္းေတာ့ ေတြ႕သည္ႏွင့္ ႏွစ္ေယာက္သား မတ္တပ္ရပ္ဖက္ကာ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း စုပ္နမ္းၾကသည္။ ေအးကုိက အုိးကုိတဖက္ ႏုိ႔ကုိတဖက္ကုိင္ကာ ကစားသည္။ စုစုက ေအးကုိေက်ာကုိ တဖက္ လီးကုိကြင္းတုိက္လွ်က္တဖက္ ကုိင္ကာ ဖက္သည္။ ႏွစ္ေယာက္သား ေအးကုိ အရည္ထြက္သည္အထိ နမ္းၾက ကုိင္က ေတ့ၾကသည္။
“အျပင္ကေနပဲ ကုိင္ေလ”
ေအးကုိက စုစုႏုိ႔ကုိ ေသးေသးေလးရွိမည္ဟု ထင္ထားသည္။ စုစုကလည္း တကယ္ပိန္သေယာင္ေယာင္ကုိယ္လံုးရွိသည္။ အုိးကေတာ့ ေသးေသးေလးမုိ႔ ႏုိ႔ကုိလည္း ေသးေသးေလးဟု ထင္စရာရွိေသာ္လည္း အျပင္ကေန ေအးကုိ လက္တဆုပ္မကုိင္မိေအာင္ျဖစ္ေနရာ ၾကာေတာ့ အက်ႌထဲလက္လွ်ိဳကာ အတြင္းထဲထိ ႏိႈက္ေတာ့ စုစုက ျငင္းျခင္းျဖစ္သည္။ ၾကာေတာ့ စုစုမျငင္းပါ။
“ေအာင္ ခ်စ္အက်ႌကုိ ခၽြတ္ေပးေလ”
စုစုက ပခံုးေပၚ လက္သန္းေလာက္ရွိသည့္ ခ်ိတ္ေလးနဲ႔ အက်ႌကုိဝတ္ထားရာ ေအးကုိက ထုိခ်ိတ္ေလးကုိ ေဘးသုိ႔ အသာျဖဳတ္ခ်လုိက္သည္။ အက်ႌက ခါးတြင္ ခ်ိတ္ေနရာ ေအးကုိက ဒူးေထာက္ထုိင္လ်က္ စကဒ္ကုိပါ တပါတည္း ခၽြတ္သည္။ စုစုက ခါးေလးကုန္း၍ ေရွာင္ေသာ္လည္း ဒူးေထာက္ထားသူ ေအးကုိအတြက္ လုိက္ဆြဲခၽြတ္လုိက္႐ံုေလးသာ ျဖစ္ေနသည္။ ေအးကုိက ေပါင္ႏွစ္လံုးကို ဖက္လ်က္ အျဖဴေရာင္ ဇာစေလးျဖင့္ ခ်ဳပ္ထားေသာ အတြင္းခံေလးကုိ စုပ္နမ္းလုိက္သည္။
“အုိ အာ အင္”
စုစုက မ႐ုန္းခ်င္ ႐ုန္းခ်င္ ႐ုန္းသည္။ ဟန္ေဆာင္႐ုန္းျခင္းမုိ႔ ေအးကုိကလည္း မလြတ္တမ္းဖက္ကာ အတြင္းခံကုိ ေစာက္ဖုတ္ထဲေရာက္ေအာင္ ဖိစုပ္ေပးသည္။
“ခၽြတ္ေပးမယ္ေနာ္ ခ်စ္”
စုစုက တိတ္ေနသည္။ ေအးကုိက အတြင္းခံေလးကုိ ဆြဲခၽြတ္လုိက္သည္။ စုစုက လက္ဝါးျဖင့္ အုပ္ထားသည္။ နည္းနည္းေလး ကုန္းထားသည္။ ေအးကုိက စုစုလက္ကုိ ဆြဲ၍ လက္ေခ်ာင္းေလးကုိ စုပ္ေပးသည္။
“ဟင္ ဆုိးတယ္ကြာ”
စုစုက ကုိယ္ေလး ခါယမ္းလ်က္ မူသည္။ ဆီးခံုကေန ေစာက္ဖုတ္တဝုိက္ကုိ ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ ဖိနမ္းေပးသည္။ စုစုမွာလည္း ယားလာၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ မေနႏုိင္ေတာ့ဘဲ ေပါင္ေလး ခပ္ဟဟကားေပးမိသည္။ ေအးကုိကလည္း ငယ္သာငယ္သည္။ ဒါမ်ိဳးဆုိတာက အလုိအေလ်ာက္သိေသာ တတ္ေသာ ပညာရပ္ပုိင္းလည္း ျဖစ္ျပန္သျဖင့္ စုစုေတာ္ေတာ္ယားေနၿပီ ဆုိတာ သိသည္။ ေစာက္အံုႀကီးကုိ ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ ဖြဖြေလး ေလးငါးခ်က္ ထိနမ္းေပးသည္။ စုစု၏ အသက္႐ႈသံ အရွည္ႀကီးေတြ ၾကားရသည္။ စုစု တုန္လည္း တုန္ေနသည္။ ခဏေနေတာ့ စုစုေစာက္ဖုတ္ထဲက အရည္ၾကည္ေတြ ပန္းထြက္လာသည္။ ေအးကုိလည္း ထင္မထားေသာေၾကာင့္ စုစု အဖုတ္ကုိ အစုပ္ေပးလုိက္ ျဖစ္ေနရာ ေစာက္ရည္ၾကည္ေတြက ပါးစပ္ထဲ ဝင္ကုန္သည္။
“အုိ ဟာ”
စုစုက ရွက္လြန္းသျဖင့္ ထြက္ေျပးသြားသည္။ ေအးကုိကလည္း စုစုေနာက္ လုိက္သည္။ တိတ္ဆိတ္ေနေသာ အိမ္ေလးတြင္ ကုိယ္လံုးတီးေျပးေနေသာ ေကာင္မေလးေနာက္ ပုဆုိးေတြ ခၽြတ္ရင္း လုိက္ေျပးေနေသာ ေကာင္ေလး ေျခသံတုိ႔သာ ၾကားရသည္။ စုစုက သူမအိပ္ခန္းထဲ ဝင္ေျပးသည္။ ေအးကုိကလည္း လုိက္ေျပးဝင္သည္။ တံခါးက ဒုန္းခနဲ ပိတ္သြားသည္။ ခဏအၾကာတြင္ စုစု၏ နာနာက်င္က်င္ေအာ္သံကုိ အျပင္ကေန ၾကားရသည္။ တျပြတ္ျပြတ္နဲ႔ နမ္းေနသံ လုိးေနသံ ညည္းေနသံေတြက အခန္းျပင္အထိ ဆူညံေနသည္။ ထုိအျခင္းအရာကုိ ေတာက္ေလွ်ာက္ျမင္ေနသူ တေယာက္ရွိသည္။ ထုိသူက စုစု၏ အန္တီငွါးထားေသာ ထမင္းခ်က္ အဝတ္ေလွ်ာ္ ကုလားမေလးတေယာက္ျဖစ္သည္။ ကုလားမေလးဆုိေသာ္လည္း အသက္အားျဖင့္ အစိတ္ေက်ာ္ သံုးဆယ္ခန္႔ ရွိၿပီ ျဖစ္သည္။ ကုလားနာမည္ ရွိေသာ္လည္း စုိးစုိးက ေခၚရခက္သျဖင့္ စီစီဟုသာ ေခၚသည္။ စီစီမွာ အပ်ိဳလည္း မဟုတ္ေပ။ အိမ္ေထာင္ရွိသည္။ အစပုိင္းတြင္ သူတို႔က ေက်ာက္ပြဲစားတေယာက္ ေက်ာက္ေအာင္သျဖင့္ အမိဖမ္းကာ ေပးစားၾကသည္။ ေက်ာက္ကလည္း တခါသာ ေအာင္လုိက္သည္။ ေနာက္ပုိင္းတြင္ေတာ့ စီစီမွာ ေယာက်္ားရလုိက္သည္သာ အဖတ္တင္သည္။ မိဘ႐ုိးရာ အလုပ္ျဖစ္သည့္ တအိမ္တက္ဆင္း အဝတ္ေလွ်ာ္သည့္ အလုပ္ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္သည့္ အလုပ္ကုိသာ ျပန္လုပ္ေနရျပန္သည္။
စီစီ
စီစီသည္ ေလးဘက္ေထာက္၍ ေက်ာ္အုပ္ေပါင္ၾကားသုိ႔ ဝင္လုိက္သည္။ ၿပီးေတာ့ ေက်ာ္အုပ္၏ ဂ်င္းေဘာင္းဘီၾကယ္သီးကုိ သြားျဖင့္ ကုိက္ျဖဳတ္သည္။ အစပုိင္းတုန္းကေတာ့ စီစီခမ်ာ ေယာက်္ားရွာထားသည္မ်ား ကုန္ေတာ့ ဘာဆက္လုပ္ရမည္မွန္း မသိျဖစ္ေနရာ အေမျဖစ္သူက “အရင္ ငါတုိ႔ လုပ္တတ္တဲ့ အလုပ္ပဲ ျပန္လုပ္ၾကတာေပါ့” ဆုိသျဖင့္ သူမ တအိမ္တက္ဆင္း အဝတ္ေတြ ေလွ်ာ္ေပးေတာ့သည္။ ဤတြင္ ဇာတ္လမ္းက စလာပါေတာ့သည္။ ေက်ာ္အုပ္က သူ႔မိန္းမ မရွိခုိက္ စီစီကုိ ထိကပါး ရိကပါး လုပ္လာသည္။ ကုိယ္ကလည္း သူမ်ားအိမ္မွာမုိ႔ ၿငိမ္ခံရသည္။
“စီစီ နင္ဒီေလာက္လွတာဟာ ဒီလုိ အလုပ္ၾကမ္းေတြ လုပ္ေနရတာ မၾကည့္ရက္ပါဘူး၊ ဟုိေလ ငါ့ပစၥည္းကုိ နင့္ဟာထဲ ထည့္ေလွ်ာ္ေပးပါလား ၁ သိန္းေပးမယ္ေလ”
“အံမာ”
စီစီ ရွက္သြားသည္။ ေလွ်ာ္လက္စ အဝတ္ေတြခ်ကာ ထရပ္သည္။ အေရးထဲ ကုိယ့္ထမီ ကုိယ္နင္းမိသလုိ ျဖစ္ကာ ေခ်ာ္လဲေတာ့သည္။ ေက်ာ္အုပ္က အသာေလးဖက္ကာ ပါးကုိ နမ္းသည္။
“နင္ ဒီလုိ လိမၼာမယ္ဆုိတာ ငါသိပါတယ္ဟာ”
စီစီ ႐ုန္းသည္။
“မဟုတ္ဘူး ငါဒီလုိ မဟုတ္ဘူး”
ေက်ာ္အုပ္ကေတာ့ သူမကုိ ဖက္ကာ အိပ္ခန္းထဲ ဆြဲေခၚသည္။ သူမက ႐ုန္းေသာ္လည္း အားမမွ်။
“ရွက္စရာ မလုိပါဘူးဟာ ဘယ္သူမွ မသိဘူးေနာ္ သိလား ငါလည္း ဘယ္သူ႔မွ မေျပာဘူး၊ လာပါကြာေနာ္”
ေျပာေျပာဆုိဆုိ အိပ္ခန္းထဲ ေရာက္သြားသည္။ သူမကုိ ကုတင္ေပၚ တြန္းတင္သည္။ စီစီ ေမာက္လ်က္လဲက်သည္။
“ၾကည့္စမ္းပါဦး အုိးႀကီးကလည္း ဟီးေနတာပဲ၊ အိမ္က ဟာမနဲ႔ တျခားစီ၊ ၾကည့္စမ္း ခါးေလးေတြလည္း က်ဥ္က်ဥ္ေလး၊ ဒီေလာက္ အခ်ိဳးအေပါက္လွတာ နင္မုိ႔ ဒီလုိ လုပ္စားသဟာ”
ေက်ာ္အုပ္က စီစီအုိးေပၚ လက္ညိဳးေလးျဖင့္ အထက္ေအာက္ ဖိဆြဲရင္း ေျပာသည္။ စီစီက ငုိသည္။
“ဘာလဲ ေငြမရမွာ စုိးလုိ႔လား”
ေက်ာ္အုပ္က အံဆြဲဖြင့္ကာ သူမကုိ တေထာင္တန္ တအုပ္ေပးသည္။ အရင္တုန္းက ေထာင္တန္အုပ္ မေျပာနဲ႔ ငါးေထာင္တန္အုပ္ဆုိလွ်င္ေတာင္ သိပ္မကုိင္ခ်င္ခဲ့ေသာ္လည္း ခုအခါတြင္ေတာ့ ေထာင္တန္ အႏြမ္း ငါးရာတန္အႏြမ္းေလးေတြသာ ကုိင္ေနရသမုိ႔ ေထာင္တန္အုပ္လက္ထဲ ေရာက္လာေတာ့လည္း စီစီတေယာက္ စိတ္က ေျပာင္းခ်င္ခ်င္ျဖစ္လာသည္။ သူမ ေထာင္တန္အုပ္ကုိ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားသည္။ ေက်ာ္အုပ္က သူမကုိယ္ကုိ ပက္လက္ေလး ဆြဲလွည့္သည္။ သူမပါးျပင္ေပၚမွ မ်က္ရည္စကုိ သုတ္ေပးကာ နမ္းသည္။ ထုိ႔ေနာက္ သူမကုိ ခြသည္။ ေဘာင္းဘီကုိ ခၽြတ္သည္။ စီစီသည္ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ မ်က္စိကုိ တင္းတင္းစိမွိတ္ထားသည္။ ေက်ာ္အုပ္ခၽြတ္ၿပီးသည္ထင့္။ သူမထမီကုိ ပင့္သည္။ သူမ အလုိက္သင့္ေနေပးလုိက္သည္။ အတြင္းခံကုိ ေပါင္ထိ ခၽြတ္သည္။
“လွတယ္ကြာ”
သူမအဖုတ္ကုိ လက္ေခ်ာင္းေလးျဖင့္ ပြတ္ကစားရင္း ေက်ာ္အုပ္က ေျပာသည္။ ေႏြးခနဲ လီးထိပ္လာေထာက္သည္။ အိခနဲ ေစာက္ဖုတ္ထဲ လီးႀကီး ဝင္လာသည္။
“အ”
ေက်ာ္အုပ္ကုိယ္လံုး သူမေပၚ ပိက်လာသည္။ သူမလက္ေတြကုိပါ သိမ္းႀကံဳးဖက္ထားသည္။ ေက်ာ္အုပ္က တဖုတ္ဖုတ္နဲ႔ ခါးေလးေကာ့ကာ ေဆာင့္ရင္း သူမကုိ ပါးေတြ နမ္းသည္။ အစပုိင္း သူမေက်ာက္႐ုပ္လုိ ၿငိမ္ေနေသးေသာ္လည္း ေယာက်ားျဖစ္သူ စီးပြားေရး မေကာင္းရာမွ ဖားကန္႔သုိ႔ တက္သြားသျဖင့္ ဆာေနေသာ စီစီ နည္းနည္းလႈပ္လာသည္။ ညည္းလည္း ညည္းမိသည္။ လက္ႏွစ္ဖက္ကုိ ရင္ဘတ္ေပၚတြင္တင္ကာ ေငြတေထာင္အုပ္ကုိ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားမိေသာ္လည္း ခဏေနေတာ့ ေငြထုတ္ကုိ တဖက္ကုိင္လ်က္ ေက်ာ္အုပ္ကုိ ဖက္ထားမိသည္။ ေက်ာ္အုပ္ကုိ မရဲတရဲ ခုိးၾကည့္ေတာ့ ေက်ာ္အုပ္က သူမကုိ စိုက္ၾကည့္ေနသည္ႏွင့္ဆံုသျဖင့္ ရွက္ကာ မ်က္စိျပန္မွိတ္လုိက္သည္။ ခဏၾကာေတာ့ ေက်ာ္အုပ္လီးမွ လရည္ေတြ သူမသားအိမ္ကုိ ပန္းထည့္သည္။ ေက်ာ္အုပ္ ခဏေမွာက္ၿပီး ဖယ္ေပးေတာ့ သူမ မတ္တပ္ရပ္ၿပီး ထမီေတြ ျပန္ျပင္ဝတ္ကာ အျပင္ထြက္သည္။
“မနက္ျဖန္ ျပန္လာခဲ့ေနာ္”
ေနာက္ေန႔တြင္ စီစီမွာ ေငြေၾကာင့္လား ကာမအရသာေၾကာင့္လား မသိ။ ေက်ာ္အုပ္အိမ္သုိ႔ ခပ္ရွက္ရွက္နဲ႔ ျပန္ဝင္မိသည္။ ေလွ်ာ္စရာေတြကုိ ေက်ာ္အုပ္က အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ျဖင့္ ေလွ်ာ္ျပသည္။ အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ျဖင့္ ေလွ်ာ္ျပရင္း သူမကုိ နမ္းလုိက္ ကုိင္လုိက္ ပြတ္သပ္လုိက္ မျပတ္တမ္းလုပ္ေနသည္။
“ပုိက္ဆံ ေပးမွာလား”
“ေပးမွာေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ ငါးေသာင္းပဲ ေပးမယ္”
“ဘာလုိ႔လဲ”
“တသိန္းရခ်င္လား”
“အင္း”
“တသိန္းရခ်င္ရင္ ငါ့ကုိ အကုန္လံုးခၽြတ္ျပ”
“အာ လုပ္ပါဘူး”
“မလုပ္ရင္ မရဘူးေပါ့”
“ရွက္တယ္”
“လုပ္စမ္းပါ၊ ငါ့ကုိ တလႊာခ်င္း ခၽြတ္ျပ”
စီစီသည္ ေက်ာ္အုပ္ေရွ႕တြင္ ရပ္လုိက္သည္။ ေက်ာ္အုပ္က ဆက္တီခံုတြင္ သူမကုိ စုိက္ၾကည့္ေနသည္။ သူမက အက်ႌခၽြတ္လုိက္သည္။ ေဘာ္လီေတြက်န္ေတာ့ စြင့္ကားေနေသာ သူမႏုိ႔အစံုကုိ ေက်ာ္အုပ္က ျပဴးၾကည့္သည္။ လက္ေနာက္ျပန္၍ ေဘာ္လီကုိ ခၽြတ္လုိက္သည္။ ေယာက်္ားကလည္း ကုိင္ထား နဂုိကလည္း ႏုိ႔ၾကီးသူမုိ႔ ႏုိ႔က ခပ္ေယာင္ေယာင္ေလး တြဲက်ေနသည္။
“နည္းနည္းခါျပၾကည့္ပါကြာ”
“ရွက္တယ္”
“လုပ္ပါကြာ”
နည္းနည္းေလး ယမ္းသြား႐ံု သူမလုပ္ျပသည္။
“နည္းနည္း ထပ္ခါပါဦးကြာ”
စီစီလည္း မထူးေတာ့သည္မုိ႔ ထပ္ခါျပသည္။ ႏုိ႔က ႀကီးသမုိ႔ တခါ ခါလုိက္သည္ႏွင့္ တုန္က်န္ေနသည္။
“ငါ့လီးေတာင္ ေတာ္ေတာ္ေလး ေတာင္လာၿပီ”
ေက်ာ္အုပ္က ေျပာလည္းေျပာ ေဘာင္းဘီလည္း ခၽြတ္ျပသျဖင့္ စီစီက ရွက္စြာ မ်က္ႏွာလႊဲသည္။
“ဟား ဟား ဟား မရွက္ပါနဲ႔ကြာ မင္းကုိ လုိးမွာပဲဟာ”
ေျပာခါမွ ပုိဆုိးကုန္သည္။ စီစီက အက်ႌျပန္ေကာက္လုိက္ၿပီး လွည့္ထြက္သည္။
“ေတာ္ၿပီ က်မ မလုပ္ေတာ့ဘူး”
ေက်ာ္အုပ္က အျမန္ထကာ သူမကုိ ဖက္ရင္း နမ္းရင္း ေျပာသည္။ လီးကလည္း သူမကုိ ေထာက္ထားသည္။
“ဆက္ခၽြတ္ျပပါကြာေနာ္”
“ေတာ္ၿပီ မျပဘူး”
“လုပ္ပါကြာ ေနာ္”
“ဒါပဲေနာ္ ဟိုစကားေတြ မေျပာရဘူး”
သေဘာတူညီမႈ ရယူၿပီး ေက်ာ္အုပ္က ျပန္ထုိင္သည္။ စီစီက အက်ႌေတြခ်ၿပီး ေနာက္ဘက္လွည့္ကာ ထမီကုိ ခၽြတ္သည္။ အစပုိင္း အုိးကုိ ျပသည္။
“ဟာကြာ ငါ့အသည္းေတြ ယားေနၿပီ”
ေက်ာ္အုပ္က ေျပာသည္။ ေက်ာ္အုပ္က သူမအုိးကုိ တခ်က္႐ုိက္လုိက္ေသးသည္။ စီစီအုိးကလည္း တခ်က္႐ုိက္လုိက္သည္ႏွင့္ လက္ဝါးရာေလး က်န္ကာ တုန္က်န္ရစ္သည္။ စီစီက ထမီကုိ လႊတ္ခ်လုိက္သည္။ ကုိယ္ကုိ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း လွည့္ျပသည္။ ေက်ာ္အုပ္က လီးကုိ ကြင္းထုရင္း ၾကည့္ေနသည္။ စီစီက ေက်ာ္အုပ္လီးကုိ မရဲတရဲ ခုိးၾကည့္မိသည္။ လီးက တလက္မခြဲပုိက္လံုးေလာက္ရွိၿပီး ရွစ္လက္မေလာက္ ရွည္သည္။ ထိပ္ကလည္း ရဲတြတ္ေနသည္။
“ငါ့အဖုတ္ကုိ လုိးမယ့္လီးေပါ့”
ဟုေတြးရင္း စီစီ ၾကက္သီးထမိသည္။ မသိမသာ ခုိးၾကည့္ရင္း တဖက္လွည့္ကာ အတြင္းခံကုိ ခၽြတ္လုိက္သည္။ အတြင္းခံခၽြတ္ေတာ့ ဖင္နည္းနည္းကုန္း ရသမုိ႔ ထုိအခ်ိန္ကတည္းက စီစီဖင္ကုိ ျမင္လုိက္ရေသာ ေက်ာ္အုပ္က တေန႔တြင္ ဖင္ကုိလည္း လုိးမည္ဟု သႏၷိ႒ာန္ခ်ထားေၾကာင္း ေနာက္တြင္ သိရသည္။ စပင္ဒါ ခၽြတ္ၿပီး သူမျပန္လွည့္သည္။
“လွလုိက္တဲ့ အဖုတ္ကြာ”
ေက်ာ္အုပ္က ေျပာသည္။
“ငါ မေနႏုိင္ေတာ့ဘူး၊ ဒီမွာအိပ္ေတာ့”
စီစီက ဆက္တီခံုတြင္ လက္ကုိင္ကုိ မီွအိပ္လုိက္သည္။ ေက်ာ္အုပ္က ေပါင္တဖက္ကုိ ေအာက္ခ်၍ ေပါင္တဖက္ကုိ နည္းနည္းမတင္လုိက္ၿပီး သူမေပါင္ၾကားထဲ ေနရာယူသည္။
“တစ္ = ေနရာယူ
ႏွစ္ = အသင့္ျပင္
သံုး = လုိး”
ေျပာလည္းေျပာ ေက်ာ္အုပ္သည္ ေတ့ၿပီးသည္ႏွင့္ ထုိးထည့္ပါေတာ့သည္။ လီးျမင္ကတည္းက ယားေနေသာ စီစီမွာ အရည္လည္း စုိေနၿပီမုိ႔သာ အဆင္ေျပေတာ့သည္။ ေက်ာ္အုပ္သည္ ထုိအေနအထားအတုိင္း မနားတမ္း သူမကုိ လုိးပါေတာ့သည္။ သူမ သားအိမ္ထဲ လရည္ပူေတြ ပန္းထည့္ၿပီးမွသာ နားေတာ့သည္။ ေက်ာ္အုပ္၏ လုိးခ်င္ေဇာနဲ႔ ေဆာင့္လုိးမႈေၾကာင့္ သူမမၿပီးေသာ္လည္း ဘာမွ မေျပာေတာ့ဘဲ ေအာင့္သက္သက္နဲ႔ ေငြတသိန္းယူကာ ျပန္ခဲ့သည္။
“အေမြး ရိတ္လုိက္မယ္ေနာ္”
ေနာက္ေန႔တြင္ သူမခၽြတ္ျပသည့္အခါ ေက်ာ္အုပ္က ေျပာသည္။
“ဟင့္အင္း”
“လုပ္ပါကြာ ဒီေန႔လည္း တသိန္းပဲ ေပးမယ္”
“ရိတ္ေပးမွာလား”
“အင္းေပါ့”
“မၾကည့္ရဘူးေနာ္”
“ၾကည့္ၿပီးမွ ရိတ္ေပးရမွာေလ၊ ၿပီးေတာ့ လက္ေဆာင္အျဖစ္ နည္းနည္းၿဖဲၾကည့္မယ္ေနာ္”
“အုိ မရဘူး”
“နည္းနည္းေလး ၿဖဲမယ္ေလ”
“အုိ မရပါဘူးဆုိ”
သူမကုိ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ေခၚကာ အေမြးရိတ္ေပးပါေတာ့သည္။ သူမ သိၿပီးသားပင္။ အေမြးရိတ္ရင္း သူမေစာက္ဖုတ္ကုိ လွေၾကာင္း ခဏခဏ ခ်ီးက်ဴးကာ ေစာက္ပတ္အက္ေၾကာင္းအတုိင္း လက္ေခ်ာင္းျဖင့္ ခဏခဏ ပြတ္ဆြဲသည္။ ဖုန္း ဓာတ္မီးျဖင့္ ထြန္းၾကည့္ကာ မသိမသာ ၿဖဲသည္။ စီစီမွာလည္း ေစာက္ဖုတ္ကုိ ၾကာၾကာ ကစားေပး ခံထားရသည္မုိ႔ မျငင္းေတာ့။ ေက်ာ္အုပ္က ေစာက္ဖုတ္ကုိ ၿဖဲ႐ံုမက ေစာက္ေစ့ကုိ ဘယ္ညာဆြဲေတာက္သည္။ စီစီမွာ ဘယ္လုိမွ မေနႏုိင္ေတာ့။
“က်မတုိ႔ လုပ္ၾကရေအာင္ေလ”
“က်မကုိ လုိးေပးပါေတာ့လုိ႔ ေျပာ”
“အ အာ က် က်မကုိ လ လုိးေပးပါေတာ့ရွင္ အာ ရွက္တယ္ ဒါေပမယ့္ လုိးေပးပါေနာ္”
ေက်ာ္အုပ္က မတ္တပ္ထၿပီးေနာက္ ေတာင္ေနေသာ လီးျဖင့္ ေစာက္ဖုတ္ကုိ ေတ့လုိက္သည္။ ေစာက္ဖုတ္ အထက္ေအာက္စီးေၾကာင္းအတုိင္း လီးထိပ္ကို ဆြဲပြတ္သည္။ စီစီမွာ မေနႏုိင္ေတာ့ပဲ ေက်ာ္အုပ္ကုိ ဖက္ကာ ေစာက္ဖုတ္ထဲ လီးဝင္ေအာင္သာ ေရွ႕တုိးလုိက္ေတာ့သည္။ ေက်ာ္အုပ္က မသိမသာေလး ေနာက္ဆုတ္သည္။
“ထည့္ေပးပါေတာ့ကြာ”
ေက်ာ္အုပ္လည္း မေနႏုိင္ေတာ့ၿပီမို႔ စီစီကုိ နမ္းကာ ေဆာင့္ထည့္ပါေတာ့သည္။ စီစီမွာ နည္းနည္းေတာ့ ေျမာက္တက္သြားသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း မညည္း။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲတြင္ အရပ္လုိက္ လုိးျဖစ္ၾကသည္။ ေက်ာ္အုပ္က ေရကန္ေဘာင္ကုိင္ကာ ေဆာင့္ထည့္သည္။ စီစီက ေက်ာ္အုပ္ခါးကုိ ဖက္ကာ ေကာ့ေပးသည္။ ေက်ာ္အုပ္လရည္ပူေတြ သားအိမ္ထဲ ပန္းထည့္သည့္အထိ လုိးၾကသည္။ နည္းနည္းေပ်ာ့သြားေတာ့မွ ေက်ာ္အုပ္က လီးကုိ ဆြဲထုတ္သည္။ ဒီေန႔ သူမလည္း ၿပီးသည္မုိ႔ ေက်နပ္သည္။
“ဒီေန႔ေတာ့ ႏွစ္ေသာင္းနဲ႔ပဲ ေက်နပ္ေနာ္”
ေက်ာ္အုပ္လီးအရသာကုိ လုိခ်င္ေနၿပီ ျဖစ္ေသာ စီစီက ေနာက္ေန႔တြင္ ႏွစ္ေသာင္းျဖင့္ ေက်ာ္အုပ္နဲ႔ အိပ္သည္။ ငါးရက္ေျမာက္ေန႔တြင္ေတာ့ ေက်ာ္အုပ္က အဆန္းထြင္ျပန္သည္။
“စီစီ”
“ရွင္”
“ဒီေန႔ တသိန္းေပးခ်င္တယ္”
“ဘာအဆန္းထြင္ဦးမလုိ႔လဲ၊ သူ႔ေၾကာင့္ သူမ်ား ေပါင္ကားေပးရ ေပါင္ေထာင္ေပးရ ရပ္ေပးရနဲ႔ နည္းေတြေတာင္ စံုေနၿပီ”
“လုိခ်င္လား မလုိခ်င္ဘူးလား”
“ေပးမယ္ဆုိ လုိခ်င္တာေပါ့”
“လာ ကုိလုိးခ်င္တဲ့ေနရာေလးကို ခ်စ္လက္နဲ႔ အရင္စမ္းၾကည့္လုိက္”
ေက်ာ္အုပ္က စီစီလက္ေခ်ာင္းေလးကုိ ကုိင္ကာ စီစီဖင္ေပါက္ကုိ ထိေစသည္။ စီစီကလည္း လန္႔သြားသည္။
“ေနာက္ေပါက္ကုိလား”
“ဖင္လုိးမွာလားလုိ႔ ေမးစမ္းပါ”
“အဲလုိ မေျပာရဲဘူးကြာ”
“ျပန္ေမးပါ၊ ဖင္လုိးမွာလားလုိ႔”
“သူေမးတဲ့အတုိင္းပဲ”
“ေမးပါကြာ”
စီစီက တခ်က္ေတာ့ မူေသးသည္။ နည္းနည္းေတာ့လည္း ေၾကာက္သည္။ ဖင္ကုိ လုိးမည္ဆုိေတာ့ ျဖစ္ပါ့မလားလည္း ေတြးသည္။
“ဖင္က လုိးစရာမွ မဟုတ္တာ”
“နင္ အရင္ခံၾကည့္လုိက္စမ္းပါ”
ကုလားမေလး စီစီမွာ ေငြတသိန္းနဲ႔ ဖင္ခံရမလုိလုိ မခံရဘူးလုိလုိ စဥ္းစားရခက္သည္။
“ျဖည္းျဖည္းလုိးေနာ္”
စီစီက အဝတ္ေတြခၽြတ္လွ်က္ ကုတင္ေပၚ တက္သည္။ ေက်ာ္အုပ္ကလည္း ခၽြတ္ၿပီးသား ျဖစ္ေနသည္။
“ေလးဖက္ေထာက္ကြာ”
ေက်ာ္အုပ္က အိပ္ေနေသာ သူမကုိ ထူကာ ေျပာသည္။
“ေၾကာက္တယ္”
စီစီက ေၾကာက္တယ္သာ ေျပာသည္။ ေလးဖက္ေထာက္ဖုိ႔ လုပ္လုိက္သည္။ ေက်ာ္အုပ္က စီစီအုိးကုိ ပြတ္သပ္သည္။
“ဒီအခ်ိန္ထိ တင္းေနတာပဲကြာ”
ေျပာရင္း စီစီေနာက္ ဒူးေထာက္ကာ စီစီဖင့္ေညာင့္႐ုိးေပၚ လီးတင္လုိက္သည္။ ၿပီးေတာ့ နည္းနည္းပြတ္သည္။ အုိးေတြကုိလည္း လီးနဲ႔ ထိုးသည္။ ၿပီးမွ ျပန္ခြာကာ ဖင္ေပါက္ထဲ တံေတြးေထြးထည့္သည္။ တံေတြး ေလးခါေလာက္ေထြးခ်သည္။ ၿပီးေတာ့ ဖင္စုိေအာင္ သုတ္ေပးသည္။ ေနာက္ လက္ဝါးထဲ တံေတြးေထြးထည့္သည္။ တံေတြး သိပ္မထြက္ေတာ့သျဖင့္ စီစီပါးစပ္ေရွ႕လက္ျဖန္႔သည္။
“တံေတြး နည္းနည္းေလာက္”
“ထြီ”
“ေထြးဦး မ်ားမ်ားေလး”
“ထြီ ထြီ ထြီ”
ေက်ာ္အုပ္က တံေတြးျဖင့္ သူ႔လီးကုိ ျပန္ပြတ္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ဖင္ေပါက္တည့္တည့္ လီးထိပ္ကုိ ေတ့လုိက္သည္။ စီစီမွာ ေၾကာက္သျဖင့္ မ်က္စိမွတ္ထားသည္။ ေက်ာ္အုပ္က အထက္ေခ်ာ္ထုိးလုိက္ ေအာက္ေခ်ာ္ထုိးလုိက္ လုပ္သည္။ ဖင္ခံရမည္သိျပန္ေတာ့လည္း ဖင္က ယားလာသည္။ ေက်ာ္အုပ္က ႏုိ႔ေတြကုိ လွမ္းဆြဲကာ ေတ့ထားသည့္လီးကုိျဖည္းျဖည္းခ်င္း ထည့္သည္။ လီးက ႀကီးေသာေၾကာင့္လား သူမက ေၾကာက္သျဖင့္ ဖင္ကုိ က်ံဳ႕ထားေသာေၾကာင့္လား မသိ။ လီးက ေထာက္ေနသည္။
“စိတ္ေလွ်ာ့လုိက္ စိတ္ေလွ်ာ့လုိက္”
ေက်ာ္အုပ္က ေျပာလည္းေျပာ ထည့္လည္းထည့္လုပ္သည္။ စီစီလည္း စိတ္ကုိ နည္းနည္းေလွ်ာ့သည္။ လီးေခါင္းႀကီးက ဖင္ထဲ မရမက ဝင္လာသည္။ စီစီက ႏႈတ္ခမ္းကုိ ကုိက္ထားသည္။ ဖင္ေတာ္ေတာ္နာသည္ကုိ ေအာင့္ထားသည္။ ေခၽြးေတြလည္း ထြက္သည္။ လီးေခါင္းျမဳပ္ၿပီးေနာက္ ဆက္ထုိးထည့္သျဖင့္ စီစီမွာ နာလြန္းေသာေၾကာင့္ ေရွ႕နည္းနည္းတုိးသည္။ ေက်ာ္အုပ္ကလည္း လုိက္တုိးကာ ဖင္ထဲ မရမက ဆက္ထည့္သည္။ စီစီက အိပ္ယာခင္းေတြကုိ ကုတ္ျခစ္မိသည္။ ဖင္ထဲ တဝက္ေလာက္ဝင္ေတာ့ ေက်ာ္အုပ္က နည္းနည္းျပန္ထုတ္ကာ ေဆာင့္သည္။ အထုတ္အသြင္းလုပ္ကာ နည္းနည္းစီထည့္ရင္း လုိးသည္။ စီစီမွာ ေခၽြးေတြ ျပန္ေနရသည္။ တြဲက်ေနေသာ ႏုိ႔အစံုကုိ ေက်ာ္အုပ္က ဖမ္းဆုတ္ရင္း ညစ္သည္။ ဖင္ေတြ ပူက်စ္ေနသည္။ ေက်ာ္အုပ္က ေဆာင့္လုိးေနသျဖင့္ စီစီက နာေသာ္လည္း ႀကိတ္ခံသည္။ တျဖည္းျဖည္းေတာ့ အရသာက ရွိလာသည္။ ေကာင္းလာသည္။ ကုိက္ထားေသာ ႏႈတ္ခမ္းကို အသာေျဖေလ်ာ့ကာ ညည္းသည္။ ေက်ာ္အုပ္ကလည္း သူမေကာင္းၿပီမွန္းသိေတာ့ နည္းနည္းေဆာင့္သည္။ သြက္လာသည္။ စီစီမွာ လက္ေတြညႊတ္ကာ ဖင္ေထာင္ခံေပးသည္။ လီးကလည္း တေခ်ာင္းလံုး ဆံုးလုနီးပါး ဝင္လာသည္။ ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ့ ဖင္ထဲ လရည္ပူေတြ ပန္းထည့္ခံရသည္။ သူမေမွာက္အိပ္ေတာ့ ေက်ာ္အုပ္က လီးမထုတ္ေသးဘဲ သူမေပၚ ထပ္အိပ္သည္။ သူမနည္းနည္း႐ုန္းလုိက္ေတာ့ ေက်ာ္အုပ္က ေဘးသုိ႔ တေစာင္းအိပ္ခ်သည္။ လီးကေတာ့ ထုတ္ၿပီးသား ျဖစ္သြားသည္။ ဖင္ေပါက္ထဲ ေလေတြ ေအးခနဲ တုိးဝင္သည္။ ဖင္ကုိ နည္းနည္းစူပိုက္ေတာ့ လရည္ေတြ တစိစိထြက္သည္။ ေနာက္ေတာ့ ေက်ာ္အုပ္က ဖင္ကုိ တရက္ျခား လုိးသည္။ ေနာက္မ်ားျဖင့္ ဖင္ေရာ အဖုတ္ပါ လုိးသည္။
“ဟင့္အင္း ရြံတယ္”
ေက်ာ္အုပ္က လီးစုပ္ေပးမလားဟု ေမးသည္။
“တသိန္းေပးမယ္”
“ဟင့္အင္း စုပ္ဘူး”
“တသိန္း တေသာင္း”
“မစုပ္ပါဘူး ဆုိ”
“စုပ္ပါကြာ တသိန္းခြဲေပးမယ္”
“သူမ်ားကုိ အရမ္း အႏုိင္က်င့္တာပဲ”
“အဲလုိမွေပါ့ကြာ”
စီစီသည္ ေလးဘက္ေထာက္၍ ေက်ာ္အုပ္ေပါင္ၾကားသုိ႔ ဝင္လုိက္သည္။ ၿပီးေတာ့ ေက်ာ္အုပ္၏ ဂ်င္းေဘာင္းဘီၾကယ္သီးကုိ သြားျဖင့္ ကုိက္ျဖဳတ္သည္။ ေက်ာ္အုပ္က ႏွစ္သိန္းေပးမည္။ သူစုပ္ခုိင္းသည့္အတုိင္း စုပ္ေပးရမည္ ေျပာသည္။ မစုပ္ခင္ သူမကုိ အလွျပင္ခုိင္းေသးသည္။ သူမက မ်က္ေတာင္ေမႊးေတြကုိ ေကာ့ေနေအာင္ ဆြဲသည္။ သူမ၏ ႏွာတံစင္းစင္းေလးႏွင့္ ပါးျပင္ေဖြးအုအုေလးကုိ မိတ္ကပ္မုိ႔မုိ႔ေလး လိမ့္းသည္။ ထူျပစ္ျပစ္ သူမႏႈတ္ခမ္းကုိ အသားေရာင္ ႏႈတ္ခမ္းနီေလး ဆုိးသည္။ ေဘာင္ဘီးၾကယ္သီးျပဳတ္ေတာ့မွ လက္ျဖင့္ ခၽြတ္ေပးလုိက္သည္။ လီးႀကီးက ေတာင္လုလုႀကီးေနသည္။ အေပၚဘက္သုိ႔ ကပ္ေနသည္။ လျပြတ္ႏွလံုးက ေဘးသုိ႔ ကားေနသည္။ စီစီက လဥႏွစ္လံုးၾကားကုိ လ်ာျဖင့္ လ်က္ေပးလုိက္သည္။ ဆယ္ခ်က္ေလာက္ လ်က္ၿပီး ေဘးႏွစ္ဖက္တြင္ ရွိသည့္ လဥကုိ ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ ဆြဲစုပ္ေပးသည္။ လဥက ျပြတ္ခနဲ ပါးစပ္ထဲ ဝင္လာသည္။ နည္းနည္းစုပ္ေပးလုိက္သည္။ ေနာက္ လျပြတ္ႏွစ္ခုၾကားကုိ ျပန္လ်က္သည္။ ၿပီးလွ်င္ လဥေနာက္တလံုးကုိ ထပ္မံဆြဲငံုေပးသည္။ စီစီသည္ လတံေပၚသုိ႔ လွ်ာဖ်ားျဖင့္ ထိလ်က္တက္ေပးသည္။ ဒစ္အဆက္နားေလးကုိ လ်ာျဖင့္ ခေလာက္ကာ ကစားေပးသည္။ လီးတံႀကီးက ဆတ္ခနဲ ဆတ္ခနဲ တုန္ေနသည္။ လက္ေခ်ာင္းမ်ားျဖင့္ လီးကုိ ဖြဖြေလး ကုိင္လုိက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ထိပ္ေလးကုိ ငံုလုိက္သည္။ လွ်ာဖ်ားျဖင့္ ထိပ္ကုိ လ်က္ေပးသည္။ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ငံုခ်သည္။ လဥႏွစ္လံုးကုိလည္း ပင့္တင္ကာ လက္ျဖင့္ ကစားေပးသည္။ လဥကုိ ဆုပ္ေခ်ေပးသည္။ ေက်ာ္အုပ္က သူမပါးျပင္ကုိ လက္ျပင္ျဖင့္ ပြတ္ေပးသည္။ သူမဆံထံုးကုိ ေက်ာေပၚ ေျဖခ်သည္။ ေကာင္းျခင္းငါးျဖာႏွင့္ ျပည့္စံုလွေသာ သူမဆံႏြယ္မ်ားက သူမေက်ာျပင္ကို ဖံုးသြားသည္။ သူမခါးထိပင္ ေက်ာ္သည္။ ေက်ာ္အုပ္က ေကာင္းလာလုိ႔လား မသိ။ နည္းနည္းထကာ သူမႏုိ႔ကုိ ပြတ္ကစားျပန္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ဘယ္လုိစုပ္ စသျဖင့္ သူမကုိ ဆက္လက္သင္ၾကားေပးရာ သိပ္မၾကာမီ သူမလီးစုပ္ ေကာင္းေကာင္းကၽြမ္းသြားပါေတာ့သည္။ ေနာက္ေန႔မ်ားတြင္ သူမလီးစုပ္သည့္ အခန္းမွ စတင္ကာ လုိးခန္းကုိ ဖြင့္ၾကသည္။
“အဆစ္အေနနဲ႔ ႏုိ႔ႏွစ္လံုးႏွင့္ ညႇပ္ၿပီး ကြင္းထုေပးကြာ”
ေငြေလးငါးေသာင္းျဖင့္ လုိးေသာ္လည္း သူမကုိယ္တုိင္က ခံခ်င္ခ်င္မုိ႔ သေဘာတူေပးသည္။ လီးညိဳညိဳမည္းမည္းႀကီးကို သူမႏို႔ၾကားျဖင့္ ညႇပ္ကာ တံေတြးနည္းနည္း ေထြးထည့္ၿပီး ကြင္းထုေပးသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ေနာက္ ေလးငါးရက္မွ်သာ ေက်ာ္အုပ္နဲ႔ ေနရသည္။ ေက်ာ္အုပ္မယား သိသြားၿပီး သူမကုိ အိမ္ရိပ္မနင္းဖုိ႔ ေျပာကာ သူမလင္ကုိလည္း ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က် အလုပ္ေခၚသြားေလသျဖင့္ စီစီတေယာက္ အခ်စ္ငတ္ခဲ့ရသည္။
သူငယ္ခ်င္းေအးစိန္ ေျပာသလုိ ေအးကုိက ေတာ္ေတာ္ေပြသည္။ ေပြတတ္ေအာင္လည္း သူ ငယ္ငယ္ကတည္းက တတ္သည္။ သူကုိတန္းတက္ေတာ့ ေဘးအိမ္က ရွစ္တန္းေက်ာင္းသူေလးနဲ႔ ရည္းစားျဖစ္သည္။ သူမနာမည္က စုစုျဖစ္သည္။ အေတာ္လွသျဖင့္ ရည္းစားစာေပးလုိက္ေတာ့ စာျပန္ရတာႏွင့္ ေက်ာင္းမွာ ရည္းစားျဖစ္ၾကသည္။ စာျပသလုိလုိနဲ႔ သူမအိမ္နဲ႔ ဝင္ထြက္လုပ္သည္။ စုစုက ေတာမွ တက္လာသူျဖစ္သည္။ အေဒၚအိမ္တြင္ေနသည္။ အေဒၚကလည္း အေဒၚအပ်ိဳႀကီးျဖစ္ၿပီး ေန႔တုိင္း ေစ်းထြက္သည္။ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူျဖစ္သျဖင့္ အေဒၚျဖစ္သူ စုိးစုိးက သတိမထားမိဘဲ လႊတ္ထားသည္။ စုိးစုိး ထင္သည္က သူမတုိ႔ ငယ္စဥ္ကလုိေပ့ါ။ ႐ုိး႐ုိးေလးပဲ ထင္သည္။ အေဒၚလစ္သည္ႏွင့္ ႏွစ္ေယာက္သား တတ္သမွ် မွတ္သမွ် ရည္းစားတုိ႔ လုပ္ထံုးေတြ လုပ္ၾကသည္။ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ ဖက္ထားၾကသည္။ ပါးေတြ နမ္းၾကသည္။ ေနာက္ေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းေတြပါ စုပ္တတ္လာသည္။
“ဟိဟိ”
နည္းနည္းတတ္လာေတာ့ ရယ္ၾကသည္။ ထုိအခ်ိန္မွစ၍ ေအးကုိတေယာက္ ကာမသွ်တၱရက်မ္းေတြကုိ ေလ့လာဖတ္မွတ္သည္။ နားသယ္ကုိ နမ္းလွ်င္ မိန္းခေလးမ်ား မေနႏုိင္ေၾကာင္းေတြ နည္းနည္းပါးပါး သိလာသည္။ ေအးကုိက စုစုနားသယ္ေတြကုိ နမ္းေတာ့ စုစုက ေမာလာသည္။ အသက္႐ႈမဝဟု ေျပာလာသည္။ ေအးကုိလည္း ကာမသွ်တၱရကုိ တုိးေလ့လာသည္။ လီးႀကီးေစသည့္နည္းေတြပါ ေလ့လာသည္။ စုစုကုိ နမ္းတုိင္း သူ႔လီးေတြ အဆမတန္ ေတာင္ေတာင္တတ္လာသည္။ ဒါကုိ စုစုကလည္း သတိထားမိသည္။ နမ္းၾကၿပီဆုိလွ်င္ ေပါင္ရင္းခ်င္းခ်င္းကပ္ထားတတ္လာသည္။ အစက ေအးကုိ ေက်ာကုိ ဖက္ေသာ္လည္း ေနာက္ပုိင္း အုိးေလး ဘာေလး ပြတ္ေပးသည္။ ေနာက္ေန႔မ်ား၌ ေအးကုိက အတြင္းခံ မဝတ္ဘဲသြားသည္။ နမ္းၾကတိုင္း ပုဆုိးထဲမွ ေထာင္ေနေသာ လီးႀကီးျဖင့္ စုစုေပါင္ရင္းကုိ ေထာက္သည္။ စုစုက အစပုိင္း ေရွာင္ေသာ္လည္း ေနာက္ပုိင္း မသိသလုိ ေနသည္။ ေအးကုိနဲ႔ စုစုမွာ စာၾကည့္ဖုိ႔ ေနေနသာသာ စာအုပ္ကုိပင္ မလွန္ဖူး။ ေတြ႕ၿပီဆုိသည္ႏွင့္ ပါးတခ်က္ ႏွစ္ခ်က္နမ္းၿပီး ႏႈတ္ခမ္းကုိ စုပ္ၾကသည္။ ေအးကုိက မသိမသာ စုစုလက္ကုိ ဆြဲ၍ လီးကုိ ကုိင္ခုိင္းၾကည့္သည္။ စုစုက အတင္း႐ုန္းဖယ္ေသာ္လည္း ေယာက်္ားအားနဲ႔ မိန္းမအားမုိ႔လား စုစုကုိယ္က ကုိင္ၾကည့္ခ်င္ေနၿပီလား မသိ။ ေအးကုိက အိမ္တြင္ေနလွ်င္ ပုဆုိးဝတ္ေလ့ရွိေသာ္လည္း စုစုက စကဒ္တုိတုိေလး ဝတ္တတ္သည္။ ေအးကုိက စုစုအုိးကုိ ကစားေပးရင္း စကဒ္ကုိ ပင့္ကာ စုစုကုိင္ေပးထားေသာ လီးနဲ႔ ေပါင္ရင္းကုိ လွမ္းေတ့သည္။ စုစုက ခါးေလးကုန္းကာ ဆုတ္သည္။ ေအးကုိလည္း မရမက လုိက္ေတ့သည္။
“ဒီလုိေလး နည္းနည္းလုပ္ေပး”
ေအးကုိက စုစုကုိ ကြင္းတုိက္နည္းသင္ေပးသည္။ စုစုကလည္း ကြင္းတုိက္ေပးသည္။ စုစုစကဒ္က တုိတုိေလးမုိ႔ နည္းနည္းပင့္ကာ အတြင္းခံကုိ ထုိးသည္။ စုစုလည္း မျငင္းေတာ့။ ပုဆုိးနဲ႔ နည္းနည္းေထာက္က်င့္ရေသာအခါ ေအးကုိက ပုဆုိးပင့္၍ လီးအလံုးအထည္အတုိင္း ကုိင္ခုိင္းသည္။ စုစုက မ်က္ႏွာေလး မဲ့ကာ မကုိင္ရဲ ကုိင္ရဲ ကုိင္ေပးသည္။ ယခုအခါ ေအးကုိသည္ စုစုအတြင္းခံတည့္တည့္ကုိ လီးႀကီးျဖင့္ ေထာက္ႏုိင္ေနသည့္ အေနအထားသုိ႔ ေရာက္လာသည္။ စုစုအုိးကုိလည္း ေကာင္းေကာင္းႀကီး စိတ္ႀကိဳက္ကစားေနႏိုင္ၿပီ ျဖစ္သည္။
“အုိ ေမာင္ကလည္း ႀကီးကုန္မွာေပါ့”
စုစုက သူ႔ကုိ ေမာင္ဟု ေခၚသည္။ သူကေတာ့ ခ်စ္ေလးဟု ေခၚသည္။ ေအးကုိက စုစုႏုိ႔ကုိ ဆုပ္ကစားေတာ့ စုစုက ျငင္းသည္။ တရက္ႏွစ္ရက္ေတာ့ စုစုျငင္းေသးေသာ္လည္း ေနာက္ပုိင္းေတာ့ ေတြ႕သည္ႏွင့္ ႏွစ္ေယာက္သား မတ္တပ္ရပ္ဖက္ကာ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း စုပ္နမ္းၾကသည္။ ေအးကုိက အုိးကုိတဖက္ ႏုိ႔ကုိတဖက္ကုိင္ကာ ကစားသည္။ စုစုက ေအးကုိေက်ာကုိ တဖက္ လီးကုိကြင္းတုိက္လွ်က္တဖက္ ကုိင္ကာ ဖက္သည္။ ႏွစ္ေယာက္သား ေအးကုိ အရည္ထြက္သည္အထိ နမ္းၾက ကုိင္က ေတ့ၾကသည္။
“အျပင္ကေနပဲ ကုိင္ေလ”
ေအးကုိက စုစုႏုိ႔ကုိ ေသးေသးေလးရွိမည္ဟု ထင္ထားသည္။ စုစုကလည္း တကယ္ပိန္သေယာင္ေယာင္ကုိယ္လံုးရွိသည္။ အုိးကေတာ့ ေသးေသးေလးမုိ႔ ႏုိ႔ကုိလည္း ေသးေသးေလးဟု ထင္စရာရွိေသာ္လည္း အျပင္ကေန ေအးကုိ လက္တဆုပ္မကုိင္မိေအာင္ျဖစ္ေနရာ ၾကာေတာ့ အက်ႌထဲလက္လွ်ိဳကာ အတြင္းထဲထိ ႏိႈက္ေတာ့ စုစုက ျငင္းျခင္းျဖစ္သည္။ ၾကာေတာ့ စုစုမျငင္းပါ။
“ေအာင္ ခ်စ္အက်ႌကုိ ခၽြတ္ေပးေလ”
စုစုက ပခံုးေပၚ လက္သန္းေလာက္ရွိသည့္ ခ်ိတ္ေလးနဲ႔ အက်ႌကုိဝတ္ထားရာ ေအးကုိက ထုိခ်ိတ္ေလးကုိ ေဘးသုိ႔ အသာျဖဳတ္ခ်လုိက္သည္။ အက်ႌက ခါးတြင္ ခ်ိတ္ေနရာ ေအးကုိက ဒူးေထာက္ထုိင္လ်က္ စကဒ္ကုိပါ တပါတည္း ခၽြတ္သည္။ စုစုက ခါးေလးကုန္း၍ ေရွာင္ေသာ္လည္း ဒူးေထာက္ထားသူ ေအးကုိအတြက္ လုိက္ဆြဲခၽြတ္လုိက္႐ံုေလးသာ ျဖစ္ေနသည္။ ေအးကုိက ေပါင္ႏွစ္လံုးကို ဖက္လ်က္ အျဖဴေရာင္ ဇာစေလးျဖင့္ ခ်ဳပ္ထားေသာ အတြင္းခံေလးကုိ စုပ္နမ္းလုိက္သည္။
“အုိ အာ အင္”
စုစုက မ႐ုန္းခ်င္ ႐ုန္းခ်င္ ႐ုန္းသည္။ ဟန္ေဆာင္႐ုန္းျခင္းမုိ႔ ေအးကုိကလည္း မလြတ္တမ္းဖက္ကာ အတြင္းခံကုိ ေစာက္ဖုတ္ထဲေရာက္ေအာင္ ဖိစုပ္ေပးသည္။
“ခၽြတ္ေပးမယ္ေနာ္ ခ်စ္”
စုစုက တိတ္ေနသည္။ ေအးကုိက အတြင္းခံေလးကုိ ဆြဲခၽြတ္လုိက္သည္။ စုစုက လက္ဝါးျဖင့္ အုပ္ထားသည္။ နည္းနည္းေလး ကုန္းထားသည္။ ေအးကုိက စုစုလက္ကုိ ဆြဲ၍ လက္ေခ်ာင္းေလးကုိ စုပ္ေပးသည္။
“ဟင္ ဆုိးတယ္ကြာ”
စုစုက ကုိယ္ေလး ခါယမ္းလ်က္ မူသည္။ ဆီးခံုကေန ေစာက္ဖုတ္တဝုိက္ကုိ ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ ဖိနမ္းေပးသည္။ စုစုမွာလည္း ယားလာၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ မေနႏုိင္ေတာ့ဘဲ ေပါင္ေလး ခပ္ဟဟကားေပးမိသည္။ ေအးကုိကလည္း ငယ္သာငယ္သည္။ ဒါမ်ိဳးဆုိတာက အလုိအေလ်ာက္သိေသာ တတ္ေသာ ပညာရပ္ပုိင္းလည္း ျဖစ္ျပန္သျဖင့္ စုစုေတာ္ေတာ္ယားေနၿပီ ဆုိတာ သိသည္။ ေစာက္အံုႀကီးကုိ ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ ဖြဖြေလး ေလးငါးခ်က္ ထိနမ္းေပးသည္။ စုစု၏ အသက္႐ႈသံ အရွည္ႀကီးေတြ ၾကားရသည္။ စုစု တုန္လည္း တုန္ေနသည္။ ခဏေနေတာ့ စုစုေစာက္ဖုတ္ထဲက အရည္ၾကည္ေတြ ပန္းထြက္လာသည္။ ေအးကုိလည္း ထင္မထားေသာေၾကာင့္ စုစု အဖုတ္ကုိ အစုပ္ေပးလုိက္ ျဖစ္ေနရာ ေစာက္ရည္ၾကည္ေတြက ပါးစပ္ထဲ ဝင္ကုန္သည္။
“အုိ ဟာ”
စုစုက ရွက္လြန္းသျဖင့္ ထြက္ေျပးသြားသည္။ ေအးကုိကလည္း စုစုေနာက္ လုိက္သည္။ တိတ္ဆိတ္ေနေသာ အိမ္ေလးတြင္ ကုိယ္လံုးတီးေျပးေနေသာ ေကာင္မေလးေနာက္ ပုဆုိးေတြ ခၽြတ္ရင္း လုိက္ေျပးေနေသာ ေကာင္ေလး ေျခသံတုိ႔သာ ၾကားရသည္။ စုစုက သူမအိပ္ခန္းထဲ ဝင္ေျပးသည္။ ေအးကုိကလည္း လုိက္ေျပးဝင္သည္။ တံခါးက ဒုန္းခနဲ ပိတ္သြားသည္။ ခဏအၾကာတြင္ စုစု၏ နာနာက်င္က်င္ေအာ္သံကုိ အျပင္ကေန ၾကားရသည္။ တျပြတ္ျပြတ္နဲ႔ နမ္းေနသံ လုိးေနသံ ညည္းေနသံေတြက အခန္းျပင္အထိ ဆူညံေနသည္။ ထုိအျခင္းအရာကုိ ေတာက္ေလွ်ာက္ျမင္ေနသူ တေယာက္ရွိသည္။ ထုိသူက စုစု၏ အန္တီငွါးထားေသာ ထမင္းခ်က္ အဝတ္ေလွ်ာ္ ကုလားမေလးတေယာက္ျဖစ္သည္။ ကုလားမေလးဆုိေသာ္လည္း အသက္အားျဖင့္ အစိတ္ေက်ာ္ သံုးဆယ္ခန္႔ ရွိၿပီ ျဖစ္သည္။ ကုလားနာမည္ ရွိေသာ္လည္း စုိးစုိးက ေခၚရခက္သျဖင့္ စီစီဟုသာ ေခၚသည္။ စီစီမွာ အပ်ိဳလည္း မဟုတ္ေပ။ အိမ္ေထာင္ရွိသည္။ အစပုိင္းတြင္ သူတို႔က ေက်ာက္ပြဲစားတေယာက္ ေက်ာက္ေအာင္သျဖင့္ အမိဖမ္းကာ ေပးစားၾကသည္။ ေက်ာက္ကလည္း တခါသာ ေအာင္လုိက္သည္။ ေနာက္ပုိင္းတြင္ေတာ့ စီစီမွာ ေယာက်္ားရလုိက္သည္သာ အဖတ္တင္သည္။ မိဘ႐ုိးရာ အလုပ္ျဖစ္သည့္ တအိမ္တက္ဆင္း အဝတ္ေလွ်ာ္သည့္ အလုပ္ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္သည့္ အလုပ္ကုိသာ ျပန္လုပ္ေနရျပန္သည္။
စီစီ
စီစီသည္ ေလးဘက္ေထာက္၍ ေက်ာ္အုပ္ေပါင္ၾကားသုိ႔ ဝင္လုိက္သည္။ ၿပီးေတာ့ ေက်ာ္အုပ္၏ ဂ်င္းေဘာင္းဘီၾကယ္သီးကုိ သြားျဖင့္ ကုိက္ျဖဳတ္သည္။ အစပုိင္းတုန္းကေတာ့ စီစီခမ်ာ ေယာက်္ားရွာထားသည္မ်ား ကုန္ေတာ့ ဘာဆက္လုပ္ရမည္မွန္း မသိျဖစ္ေနရာ အေမျဖစ္သူက “အရင္ ငါတုိ႔ လုပ္တတ္တဲ့ အလုပ္ပဲ ျပန္လုပ္ၾကတာေပါ့” ဆုိသျဖင့္ သူမ တအိမ္တက္ဆင္း အဝတ္ေတြ ေလွ်ာ္ေပးေတာ့သည္။ ဤတြင္ ဇာတ္လမ္းက စလာပါေတာ့သည္။ ေက်ာ္အုပ္က သူ႔မိန္းမ မရွိခုိက္ စီစီကုိ ထိကပါး ရိကပါး လုပ္လာသည္။ ကုိယ္ကလည္း သူမ်ားအိမ္မွာမုိ႔ ၿငိမ္ခံရသည္။
“စီစီ နင္ဒီေလာက္လွတာဟာ ဒီလုိ အလုပ္ၾကမ္းေတြ လုပ္ေနရတာ မၾကည့္ရက္ပါဘူး၊ ဟုိေလ ငါ့ပစၥည္းကုိ နင့္ဟာထဲ ထည့္ေလွ်ာ္ေပးပါလား ၁ သိန္းေပးမယ္ေလ”
“အံမာ”
စီစီ ရွက္သြားသည္။ ေလွ်ာ္လက္စ အဝတ္ေတြခ်ကာ ထရပ္သည္။ အေရးထဲ ကုိယ့္ထမီ ကုိယ္နင္းမိသလုိ ျဖစ္ကာ ေခ်ာ္လဲေတာ့သည္။ ေက်ာ္အုပ္က အသာေလးဖက္ကာ ပါးကုိ နမ္းသည္။
“နင္ ဒီလုိ လိမၼာမယ္ဆုိတာ ငါသိပါတယ္ဟာ”
စီစီ ႐ုန္းသည္။
“မဟုတ္ဘူး ငါဒီလုိ မဟုတ္ဘူး”
ေက်ာ္အုပ္ကေတာ့ သူမကုိ ဖက္ကာ အိပ္ခန္းထဲ ဆြဲေခၚသည္။ သူမက ႐ုန္းေသာ္လည္း အားမမွ်။
“ရွက္စရာ မလုိပါဘူးဟာ ဘယ္သူမွ မသိဘူးေနာ္ သိလား ငါလည္း ဘယ္သူ႔မွ မေျပာဘူး၊ လာပါကြာေနာ္”
ေျပာေျပာဆုိဆုိ အိပ္ခန္းထဲ ေရာက္သြားသည္။ သူမကုိ ကုတင္ေပၚ တြန္းတင္သည္။ စီစီ ေမာက္လ်က္လဲက်သည္။
“ၾကည့္စမ္းပါဦး အုိးႀကီးကလည္း ဟီးေနတာပဲ၊ အိမ္က ဟာမနဲ႔ တျခားစီ၊ ၾကည့္စမ္း ခါးေလးေတြလည္း က်ဥ္က်ဥ္ေလး၊ ဒီေလာက္ အခ်ိဳးအေပါက္လွတာ နင္မုိ႔ ဒီလုိ လုပ္စားသဟာ”
ေက်ာ္အုပ္က စီစီအုိးေပၚ လက္ညိဳးေလးျဖင့္ အထက္ေအာက္ ဖိဆြဲရင္း ေျပာသည္။ စီစီက ငုိသည္။
“ဘာလဲ ေငြမရမွာ စုိးလုိ႔လား”
ေက်ာ္အုပ္က အံဆြဲဖြင့္ကာ သူမကုိ တေထာင္တန္ တအုပ္ေပးသည္။ အရင္တုန္းက ေထာင္တန္အုပ္ မေျပာနဲ႔ ငါးေထာင္တန္အုပ္ဆုိလွ်င္ေတာင္ သိပ္မကုိင္ခ်င္ခဲ့ေသာ္လည္း ခုအခါတြင္ေတာ့ ေထာင္တန္ အႏြမ္း ငါးရာတန္အႏြမ္းေလးေတြသာ ကုိင္ေနရသမုိ႔ ေထာင္တန္အုပ္လက္ထဲ ေရာက္လာေတာ့လည္း စီစီတေယာက္ စိတ္က ေျပာင္းခ်င္ခ်င္ျဖစ္လာသည္။ သူမ ေထာင္တန္အုပ္ကုိ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားသည္။ ေက်ာ္အုပ္က သူမကုိယ္ကုိ ပက္လက္ေလး ဆြဲလွည့္သည္။ သူမပါးျပင္ေပၚမွ မ်က္ရည္စကုိ သုတ္ေပးကာ နမ္းသည္။ ထုိ႔ေနာက္ သူမကုိ ခြသည္။ ေဘာင္းဘီကုိ ခၽြတ္သည္။ စီစီသည္ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ မ်က္စိကုိ တင္းတင္းစိမွိတ္ထားသည္။ ေက်ာ္အုပ္ခၽြတ္ၿပီးသည္ထင့္။ သူမထမီကုိ ပင့္သည္။ သူမ အလုိက္သင့္ေနေပးလုိက္သည္။ အတြင္းခံကုိ ေပါင္ထိ ခၽြတ္သည္။
“လွတယ္ကြာ”
သူမအဖုတ္ကုိ လက္ေခ်ာင္းေလးျဖင့္ ပြတ္ကစားရင္း ေက်ာ္အုပ္က ေျပာသည္။ ေႏြးခနဲ လီးထိပ္လာေထာက္သည္။ အိခနဲ ေစာက္ဖုတ္ထဲ လီးႀကီး ဝင္လာသည္။
“အ”
ေက်ာ္အုပ္ကုိယ္လံုး သူမေပၚ ပိက်လာသည္။ သူမလက္ေတြကုိပါ သိမ္းႀကံဳးဖက္ထားသည္။ ေက်ာ္အုပ္က တဖုတ္ဖုတ္နဲ႔ ခါးေလးေကာ့ကာ ေဆာင့္ရင္း သူမကုိ ပါးေတြ နမ္းသည္။ အစပုိင္း သူမေက်ာက္႐ုပ္လုိ ၿငိမ္ေနေသးေသာ္လည္း ေယာက်ားျဖစ္သူ စီးပြားေရး မေကာင္းရာမွ ဖားကန္႔သုိ႔ တက္သြားသျဖင့္ ဆာေနေသာ စီစီ နည္းနည္းလႈပ္လာသည္။ ညည္းလည္း ညည္းမိသည္။ လက္ႏွစ္ဖက္ကုိ ရင္ဘတ္ေပၚတြင္တင္ကာ ေငြတေထာင္အုပ္ကုိ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားမိေသာ္လည္း ခဏေနေတာ့ ေငြထုတ္ကုိ တဖက္ကုိင္လ်က္ ေက်ာ္အုပ္ကုိ ဖက္ထားမိသည္။ ေက်ာ္အုပ္ကုိ မရဲတရဲ ခုိးၾကည့္ေတာ့ ေက်ာ္အုပ္က သူမကုိ စိုက္ၾကည့္ေနသည္ႏွင့္ဆံုသျဖင့္ ရွက္ကာ မ်က္စိျပန္မွိတ္လုိက္သည္။ ခဏၾကာေတာ့ ေက်ာ္အုပ္လီးမွ လရည္ေတြ သူမသားအိမ္ကုိ ပန္းထည့္သည္။ ေက်ာ္အုပ္ ခဏေမွာက္ၿပီး ဖယ္ေပးေတာ့ သူမ မတ္တပ္ရပ္ၿပီး ထမီေတြ ျပန္ျပင္ဝတ္ကာ အျပင္ထြက္သည္။
“မနက္ျဖန္ ျပန္လာခဲ့ေနာ္”
ေနာက္ေန႔တြင္ စီစီမွာ ေငြေၾကာင့္လား ကာမအရသာေၾကာင့္လား မသိ။ ေက်ာ္အုပ္အိမ္သုိ႔ ခပ္ရွက္ရွက္နဲ႔ ျပန္ဝင္မိသည္။ ေလွ်ာ္စရာေတြကုိ ေက်ာ္အုပ္က အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ျဖင့္ ေလွ်ာ္ျပသည္။ အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ျဖင့္ ေလွ်ာ္ျပရင္း သူမကုိ နမ္းလုိက္ ကုိင္လုိက္ ပြတ္သပ္လုိက္ မျပတ္တမ္းလုပ္ေနသည္။
“ပုိက္ဆံ ေပးမွာလား”
“ေပးမွာေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ ငါးေသာင္းပဲ ေပးမယ္”
“ဘာလုိ႔လဲ”
“တသိန္းရခ်င္လား”
“အင္း”
“တသိန္းရခ်င္ရင္ ငါ့ကုိ အကုန္လံုးခၽြတ္ျပ”
“အာ လုပ္ပါဘူး”
“မလုပ္ရင္ မရဘူးေပါ့”
“ရွက္တယ္”
“လုပ္စမ္းပါ၊ ငါ့ကုိ တလႊာခ်င္း ခၽြတ္ျပ”
စီစီသည္ ေက်ာ္အုပ္ေရွ႕တြင္ ရပ္လုိက္သည္။ ေက်ာ္အုပ္က ဆက္တီခံုတြင္ သူမကုိ စုိက္ၾကည့္ေနသည္။ သူမက အက်ႌခၽြတ္လုိက္သည္။ ေဘာ္လီေတြက်န္ေတာ့ စြင့္ကားေနေသာ သူမႏုိ႔အစံုကုိ ေက်ာ္အုပ္က ျပဴးၾကည့္သည္။ လက္ေနာက္ျပန္၍ ေဘာ္လီကုိ ခၽြတ္လုိက္သည္။ ေယာက်္ားကလည္း ကုိင္ထား နဂုိကလည္း ႏုိ႔ၾကီးသူမုိ႔ ႏုိ႔က ခပ္ေယာင္ေယာင္ေလး တြဲက်ေနသည္။
“နည္းနည္းခါျပၾကည့္ပါကြာ”
“ရွက္တယ္”
“လုပ္ပါကြာ”
နည္းနည္းေလး ယမ္းသြား႐ံု သူမလုပ္ျပသည္။
“နည္းနည္း ထပ္ခါပါဦးကြာ”
စီစီလည္း မထူးေတာ့သည္မုိ႔ ထပ္ခါျပသည္။ ႏုိ႔က ႀကီးသမုိ႔ တခါ ခါလုိက္သည္ႏွင့္ တုန္က်န္ေနသည္။
“ငါ့လီးေတာင္ ေတာ္ေတာ္ေလး ေတာင္လာၿပီ”
ေက်ာ္အုပ္က ေျပာလည္းေျပာ ေဘာင္းဘီလည္း ခၽြတ္ျပသျဖင့္ စီစီက ရွက္စြာ မ်က္ႏွာလႊဲသည္။
“ဟား ဟား ဟား မရွက္ပါနဲ႔ကြာ မင္းကုိ လုိးမွာပဲဟာ”
ေျပာခါမွ ပုိဆုိးကုန္သည္။ စီစီက အက်ႌျပန္ေကာက္လုိက္ၿပီး လွည့္ထြက္သည္။
“ေတာ္ၿပီ က်မ မလုပ္ေတာ့ဘူး”
ေက်ာ္အုပ္က အျမန္ထကာ သူမကုိ ဖက္ရင္း နမ္းရင္း ေျပာသည္။ လီးကလည္း သူမကုိ ေထာက္ထားသည္။
“ဆက္ခၽြတ္ျပပါကြာေနာ္”
“ေတာ္ၿပီ မျပဘူး”
“လုပ္ပါကြာ ေနာ္”
“ဒါပဲေနာ္ ဟိုစကားေတြ မေျပာရဘူး”
သေဘာတူညီမႈ ရယူၿပီး ေက်ာ္အုပ္က ျပန္ထုိင္သည္။ စီစီက အက်ႌေတြခ်ၿပီး ေနာက္ဘက္လွည့္ကာ ထမီကုိ ခၽြတ္သည္။ အစပုိင္း အုိးကုိ ျပသည္။
“ဟာကြာ ငါ့အသည္းေတြ ယားေနၿပီ”
ေက်ာ္အုပ္က ေျပာသည္။ ေက်ာ္အုပ္က သူမအုိးကုိ တခ်က္႐ုိက္လုိက္ေသးသည္။ စီစီအုိးကလည္း တခ်က္႐ုိက္လုိက္သည္ႏွင့္ လက္ဝါးရာေလး က်န္ကာ တုန္က်န္ရစ္သည္။ စီစီက ထမီကုိ လႊတ္ခ်လုိက္သည္။ ကုိယ္ကုိ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း လွည့္ျပသည္။ ေက်ာ္အုပ္က လီးကုိ ကြင္းထုရင္း ၾကည့္ေနသည္။ စီစီက ေက်ာ္အုပ္လီးကုိ မရဲတရဲ ခုိးၾကည့္မိသည္။ လီးက တလက္မခြဲပုိက္လံုးေလာက္ရွိၿပီး ရွစ္လက္မေလာက္ ရွည္သည္။ ထိပ္ကလည္း ရဲတြတ္ေနသည္။
“ငါ့အဖုတ္ကုိ လုိးမယ့္လီးေပါ့”
ဟုေတြးရင္း စီစီ ၾကက္သီးထမိသည္။ မသိမသာ ခုိးၾကည့္ရင္း တဖက္လွည့္ကာ အတြင္းခံကုိ ခၽြတ္လုိက္သည္။ အတြင္းခံခၽြတ္ေတာ့ ဖင္နည္းနည္းကုန္း ရသမုိ႔ ထုိအခ်ိန္ကတည္းက စီစီဖင္ကုိ ျမင္လုိက္ရေသာ ေက်ာ္အုပ္က တေန႔တြင္ ဖင္ကုိလည္း လုိးမည္ဟု သႏၷိ႒ာန္ခ်ထားေၾကာင္း ေနာက္တြင္ သိရသည္။ စပင္ဒါ ခၽြတ္ၿပီး သူမျပန္လွည့္သည္။
“လွလုိက္တဲ့ အဖုတ္ကြာ”
ေက်ာ္အုပ္က ေျပာသည္။
“ငါ မေနႏုိင္ေတာ့ဘူး၊ ဒီမွာအိပ္ေတာ့”
စီစီက ဆက္တီခံုတြင္ လက္ကုိင္ကုိ မီွအိပ္လုိက္သည္။ ေက်ာ္အုပ္က ေပါင္တဖက္ကုိ ေအာက္ခ်၍ ေပါင္တဖက္ကုိ နည္းနည္းမတင္လုိက္ၿပီး သူမေပါင္ၾကားထဲ ေနရာယူသည္။
“တစ္ = ေနရာယူ
ႏွစ္ = အသင့္ျပင္
သံုး = လုိး”
ေျပာလည္းေျပာ ေက်ာ္အုပ္သည္ ေတ့ၿပီးသည္ႏွင့္ ထုိးထည့္ပါေတာ့သည္။ လီးျမင္ကတည္းက ယားေနေသာ စီစီမွာ အရည္လည္း စုိေနၿပီမုိ႔သာ အဆင္ေျပေတာ့သည္။ ေက်ာ္အုပ္သည္ ထုိအေနအထားအတုိင္း မနားတမ္း သူမကုိ လုိးပါေတာ့သည္။ သူမ သားအိမ္ထဲ လရည္ပူေတြ ပန္းထည့္ၿပီးမွသာ နားေတာ့သည္။ ေက်ာ္အုပ္၏ လုိးခ်င္ေဇာနဲ႔ ေဆာင့္လုိးမႈေၾကာင့္ သူမမၿပီးေသာ္လည္း ဘာမွ မေျပာေတာ့ဘဲ ေအာင့္သက္သက္နဲ႔ ေငြတသိန္းယူကာ ျပန္ခဲ့သည္။
“အေမြး ရိတ္လုိက္မယ္ေနာ္”
ေနာက္ေန႔တြင္ သူမခၽြတ္ျပသည့္အခါ ေက်ာ္အုပ္က ေျပာသည္။
“ဟင့္အင္း”
“လုပ္ပါကြာ ဒီေန႔လည္း တသိန္းပဲ ေပးမယ္”
“ရိတ္ေပးမွာလား”
“အင္းေပါ့”
“မၾကည့္ရဘူးေနာ္”
“ၾကည့္ၿပီးမွ ရိတ္ေပးရမွာေလ၊ ၿပီးေတာ့ လက္ေဆာင္အျဖစ္ နည္းနည္းၿဖဲၾကည့္မယ္ေနာ္”
“အုိ မရဘူး”
“နည္းနည္းေလး ၿဖဲမယ္ေလ”
“အုိ မရပါဘူးဆုိ”
သူမကုိ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ေခၚကာ အေမြးရိတ္ေပးပါေတာ့သည္။ သူမ သိၿပီးသားပင္။ အေမြးရိတ္ရင္း သူမေစာက္ဖုတ္ကုိ လွေၾကာင္း ခဏခဏ ခ်ီးက်ဴးကာ ေစာက္ပတ္အက္ေၾကာင္းအတုိင္း လက္ေခ်ာင္းျဖင့္ ခဏခဏ ပြတ္ဆြဲသည္။ ဖုန္း ဓာတ္မီးျဖင့္ ထြန္းၾကည့္ကာ မသိမသာ ၿဖဲသည္။ စီစီမွာလည္း ေစာက္ဖုတ္ကုိ ၾကာၾကာ ကစားေပး ခံထားရသည္မုိ႔ မျငင္းေတာ့။ ေက်ာ္အုပ္က ေစာက္ဖုတ္ကုိ ၿဖဲ႐ံုမက ေစာက္ေစ့ကုိ ဘယ္ညာဆြဲေတာက္သည္။ စီစီမွာ ဘယ္လုိမွ မေနႏုိင္ေတာ့။
“က်မတုိ႔ လုပ္ၾကရေအာင္ေလ”
“က်မကုိ လုိးေပးပါေတာ့လုိ႔ ေျပာ”
“အ အာ က် က်မကုိ လ လုိးေပးပါေတာ့ရွင္ အာ ရွက္တယ္ ဒါေပမယ့္ လုိးေပးပါေနာ္”
ေက်ာ္အုပ္က မတ္တပ္ထၿပီးေနာက္ ေတာင္ေနေသာ လီးျဖင့္ ေစာက္ဖုတ္ကုိ ေတ့လုိက္သည္။ ေစာက္ဖုတ္ အထက္ေအာက္စီးေၾကာင္းအတုိင္း လီးထိပ္ကို ဆြဲပြတ္သည္။ စီစီမွာ မေနႏုိင္ေတာ့ပဲ ေက်ာ္အုပ္ကုိ ဖက္ကာ ေစာက္ဖုတ္ထဲ လီးဝင္ေအာင္သာ ေရွ႕တုိးလုိက္ေတာ့သည္။ ေက်ာ္အုပ္က မသိမသာေလး ေနာက္ဆုတ္သည္။
“ထည့္ေပးပါေတာ့ကြာ”
ေက်ာ္အုပ္လည္း မေနႏုိင္ေတာ့ၿပီမို႔ စီစီကုိ နမ္းကာ ေဆာင့္ထည့္ပါေတာ့သည္။ စီစီမွာ နည္းနည္းေတာ့ ေျမာက္တက္သြားသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း မညည္း။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲတြင္ အရပ္လုိက္ လုိးျဖစ္ၾကသည္။ ေက်ာ္အုပ္က ေရကန္ေဘာင္ကုိင္ကာ ေဆာင့္ထည့္သည္။ စီစီက ေက်ာ္အုပ္ခါးကုိ ဖက္ကာ ေကာ့ေပးသည္။ ေက်ာ္အုပ္လရည္ပူေတြ သားအိမ္ထဲ ပန္းထည့္သည့္အထိ လုိးၾကသည္။ နည္းနည္းေပ်ာ့သြားေတာ့မွ ေက်ာ္အုပ္က လီးကုိ ဆြဲထုတ္သည္။ ဒီေန႔ သူမလည္း ၿပီးသည္မုိ႔ ေက်နပ္သည္။
“ဒီေန႔ေတာ့ ႏွစ္ေသာင္းနဲ႔ပဲ ေက်နပ္ေနာ္”
ေက်ာ္အုပ္လီးအရသာကုိ လုိခ်င္ေနၿပီ ျဖစ္ေသာ စီစီက ေနာက္ေန႔တြင္ ႏွစ္ေသာင္းျဖင့္ ေက်ာ္အုပ္နဲ႔ အိပ္သည္။ ငါးရက္ေျမာက္ေန႔တြင္ေတာ့ ေက်ာ္အုပ္က အဆန္းထြင္ျပန္သည္။
“စီစီ”
“ရွင္”
“ဒီေန႔ တသိန္းေပးခ်င္တယ္”
“ဘာအဆန္းထြင္ဦးမလုိ႔လဲ၊ သူ႔ေၾကာင့္ သူမ်ား ေပါင္ကားေပးရ ေပါင္ေထာင္ေပးရ ရပ္ေပးရနဲ႔ နည္းေတြေတာင္ စံုေနၿပီ”
“လုိခ်င္လား မလုိခ်င္ဘူးလား”
“ေပးမယ္ဆုိ လုိခ်င္တာေပါ့”
“လာ ကုိလုိးခ်င္တဲ့ေနရာေလးကို ခ်စ္လက္နဲ႔ အရင္စမ္းၾကည့္လုိက္”
ေက်ာ္အုပ္က စီစီလက္ေခ်ာင္းေလးကုိ ကုိင္ကာ စီစီဖင္ေပါက္ကုိ ထိေစသည္။ စီစီကလည္း လန္႔သြားသည္။
“ေနာက္ေပါက္ကုိလား”
“ဖင္လုိးမွာလားလုိ႔ ေမးစမ္းပါ”
“အဲလုိ မေျပာရဲဘူးကြာ”
“ျပန္ေမးပါ၊ ဖင္လုိးမွာလားလုိ႔”
“သူေမးတဲ့အတုိင္းပဲ”
“ေမးပါကြာ”
စီစီက တခ်က္ေတာ့ မူေသးသည္။ နည္းနည္းေတာ့လည္း ေၾကာက္သည္။ ဖင္ကုိ လုိးမည္ဆုိေတာ့ ျဖစ္ပါ့မလားလည္း ေတြးသည္။
“ဖင္က လုိးစရာမွ မဟုတ္တာ”
“နင္ အရင္ခံၾကည့္လုိက္စမ္းပါ”
ကုလားမေလး စီစီမွာ ေငြတသိန္းနဲ႔ ဖင္ခံရမလုိလုိ မခံရဘူးလုိလုိ စဥ္းစားရခက္သည္။
“ျဖည္းျဖည္းလုိးေနာ္”
စီစီက အဝတ္ေတြခၽြတ္လွ်က္ ကုတင္ေပၚ တက္သည္။ ေက်ာ္အုပ္ကလည္း ခၽြတ္ၿပီးသား ျဖစ္ေနသည္။
“ေလးဖက္ေထာက္ကြာ”
ေက်ာ္အုပ္က အိပ္ေနေသာ သူမကုိ ထူကာ ေျပာသည္။
“ေၾကာက္တယ္”
စီစီက ေၾကာက္တယ္သာ ေျပာသည္။ ေလးဖက္ေထာက္ဖုိ႔ လုပ္လုိက္သည္။ ေက်ာ္အုပ္က စီစီအုိးကုိ ပြတ္သပ္သည္။
“ဒီအခ်ိန္ထိ တင္းေနတာပဲကြာ”
ေျပာရင္း စီစီေနာက္ ဒူးေထာက္ကာ စီစီဖင့္ေညာင့္႐ုိးေပၚ လီးတင္လုိက္သည္။ ၿပီးေတာ့ နည္းနည္းပြတ္သည္။ အုိးေတြကုိလည္း လီးနဲ႔ ထိုးသည္။ ၿပီးမွ ျပန္ခြာကာ ဖင္ေပါက္ထဲ တံေတြးေထြးထည့္သည္။ တံေတြး ေလးခါေလာက္ေထြးခ်သည္။ ၿပီးေတာ့ ဖင္စုိေအာင္ သုတ္ေပးသည္။ ေနာက္ လက္ဝါးထဲ တံေတြးေထြးထည့္သည္။ တံေတြး သိပ္မထြက္ေတာ့သျဖင့္ စီစီပါးစပ္ေရွ႕လက္ျဖန္႔သည္။
“တံေတြး နည္းနည္းေလာက္”
“ထြီ”
“ေထြးဦး မ်ားမ်ားေလး”
“ထြီ ထြီ ထြီ”
ေက်ာ္အုပ္က တံေတြးျဖင့္ သူ႔လီးကုိ ျပန္ပြတ္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ဖင္ေပါက္တည့္တည့္ လီးထိပ္ကုိ ေတ့လုိက္သည္။ စီစီမွာ ေၾကာက္သျဖင့္ မ်က္စိမွတ္ထားသည္။ ေက်ာ္အုပ္က အထက္ေခ်ာ္ထုိးလုိက္ ေအာက္ေခ်ာ္ထုိးလုိက္ လုပ္သည္။ ဖင္ခံရမည္သိျပန္ေတာ့လည္း ဖင္က ယားလာသည္။ ေက်ာ္အုပ္က ႏုိ႔ေတြကုိ လွမ္းဆြဲကာ ေတ့ထားသည့္လီးကုိျဖည္းျဖည္းခ်င္း ထည့္သည္။ လီးက ႀကီးေသာေၾကာင့္လား သူမက ေၾကာက္သျဖင့္ ဖင္ကုိ က်ံဳ႕ထားေသာေၾကာင့္လား မသိ။ လီးက ေထာက္ေနသည္။
“စိတ္ေလွ်ာ့လုိက္ စိတ္ေလွ်ာ့လုိက္”
ေက်ာ္အုပ္က ေျပာလည္းေျပာ ထည့္လည္းထည့္လုပ္သည္။ စီစီလည္း စိတ္ကုိ နည္းနည္းေလွ်ာ့သည္။ လီးေခါင္းႀကီးက ဖင္ထဲ မရမက ဝင္လာသည္။ စီစီက ႏႈတ္ခမ္းကုိ ကုိက္ထားသည္။ ဖင္ေတာ္ေတာ္နာသည္ကုိ ေအာင့္ထားသည္။ ေခၽြးေတြလည္း ထြက္သည္။ လီးေခါင္းျမဳပ္ၿပီးေနာက္ ဆက္ထုိးထည့္သျဖင့္ စီစီမွာ နာလြန္းေသာေၾကာင့္ ေရွ႕နည္းနည္းတုိးသည္။ ေက်ာ္အုပ္ကလည္း လုိက္တုိးကာ ဖင္ထဲ မရမက ဆက္ထည့္သည္။ စီစီက အိပ္ယာခင္းေတြကုိ ကုတ္ျခစ္မိသည္။ ဖင္ထဲ တဝက္ေလာက္ဝင္ေတာ့ ေက်ာ္အုပ္က နည္းနည္းျပန္ထုတ္ကာ ေဆာင့္သည္။ အထုတ္အသြင္းလုပ္ကာ နည္းနည္းစီထည့္ရင္း လုိးသည္။ စီစီမွာ ေခၽြးေတြ ျပန္ေနရသည္။ တြဲက်ေနေသာ ႏုိ႔အစံုကုိ ေက်ာ္အုပ္က ဖမ္းဆုတ္ရင္း ညစ္သည္။ ဖင္ေတြ ပူက်စ္ေနသည္။ ေက်ာ္အုပ္က ေဆာင့္လုိးေနသျဖင့္ စီစီက နာေသာ္လည္း ႀကိတ္ခံသည္။ တျဖည္းျဖည္းေတာ့ အရသာက ရွိလာသည္။ ေကာင္းလာသည္။ ကုိက္ထားေသာ ႏႈတ္ခမ္းကို အသာေျဖေလ်ာ့ကာ ညည္းသည္။ ေက်ာ္အုပ္ကလည္း သူမေကာင္းၿပီမွန္းသိေတာ့ နည္းနည္းေဆာင့္သည္။ သြက္လာသည္။ စီစီမွာ လက္ေတြညႊတ္ကာ ဖင္ေထာင္ခံေပးသည္။ လီးကလည္း တေခ်ာင္းလံုး ဆံုးလုနီးပါး ဝင္လာသည္။ ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ့ ဖင္ထဲ လရည္ပူေတြ ပန္းထည့္ခံရသည္။ သူမေမွာက္အိပ္ေတာ့ ေက်ာ္အုပ္က လီးမထုတ္ေသးဘဲ သူမေပၚ ထပ္အိပ္သည္။ သူမနည္းနည္း႐ုန္းလုိက္ေတာ့ ေက်ာ္အုပ္က ေဘးသုိ႔ တေစာင္းအိပ္ခ်သည္။ လီးကေတာ့ ထုတ္ၿပီးသား ျဖစ္သြားသည္။ ဖင္ေပါက္ထဲ ေလေတြ ေအးခနဲ တုိးဝင္သည္။ ဖင္ကုိ နည္းနည္းစူပိုက္ေတာ့ လရည္ေတြ တစိစိထြက္သည္။ ေနာက္ေတာ့ ေက်ာ္အုပ္က ဖင္ကုိ တရက္ျခား လုိးသည္။ ေနာက္မ်ားျဖင့္ ဖင္ေရာ အဖုတ္ပါ လုိးသည္။
“ဟင့္အင္း ရြံတယ္”
ေက်ာ္အုပ္က လီးစုပ္ေပးမလားဟု ေမးသည္။
“တသိန္းေပးမယ္”
“ဟင့္အင္း စုပ္ဘူး”
“တသိန္း တေသာင္း”
“မစုပ္ပါဘူး ဆုိ”
“စုပ္ပါကြာ တသိန္းခြဲေပးမယ္”
“သူမ်ားကုိ အရမ္း အႏုိင္က်င့္တာပဲ”
“အဲလုိမွေပါ့ကြာ”
စီစီသည္ ေလးဘက္ေထာက္၍ ေက်ာ္အုပ္ေပါင္ၾကားသုိ႔ ဝင္လုိက္သည္။ ၿပီးေတာ့ ေက်ာ္အုပ္၏ ဂ်င္းေဘာင္းဘီၾကယ္သီးကုိ သြားျဖင့္ ကုိက္ျဖဳတ္သည္။ ေက်ာ္အုပ္က ႏွစ္သိန္းေပးမည္။ သူစုပ္ခုိင္းသည့္အတုိင္း စုပ္ေပးရမည္ ေျပာသည္။ မစုပ္ခင္ သူမကုိ အလွျပင္ခုိင္းေသးသည္။ သူမက မ်က္ေတာင္ေမႊးေတြကုိ ေကာ့ေနေအာင္ ဆြဲသည္။ သူမ၏ ႏွာတံစင္းစင္းေလးႏွင့္ ပါးျပင္ေဖြးအုအုေလးကုိ မိတ္ကပ္မုိ႔မုိ႔ေလး လိမ့္းသည္။ ထူျပစ္ျပစ္ သူမႏႈတ္ခမ္းကုိ အသားေရာင္ ႏႈတ္ခမ္းနီေလး ဆုိးသည္။ ေဘာင္ဘီးၾကယ္သီးျပဳတ္ေတာ့မွ လက္ျဖင့္ ခၽြတ္ေပးလုိက္သည္။ လီးႀကီးက ေတာင္လုလုႀကီးေနသည္။ အေပၚဘက္သုိ႔ ကပ္ေနသည္။ လျပြတ္ႏွလံုးက ေဘးသုိ႔ ကားေနသည္။ စီစီက လဥႏွစ္လံုးၾကားကုိ လ်ာျဖင့္ လ်က္ေပးလုိက္သည္။ ဆယ္ခ်က္ေလာက္ လ်က္ၿပီး ေဘးႏွစ္ဖက္တြင္ ရွိသည့္ လဥကုိ ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ ဆြဲစုပ္ေပးသည္။ လဥက ျပြတ္ခနဲ ပါးစပ္ထဲ ဝင္လာသည္။ နည္းနည္းစုပ္ေပးလုိက္သည္။ ေနာက္ လျပြတ္ႏွစ္ခုၾကားကုိ ျပန္လ်က္သည္။ ၿပီးလွ်င္ လဥေနာက္တလံုးကုိ ထပ္မံဆြဲငံုေပးသည္။ စီစီသည္ လတံေပၚသုိ႔ လွ်ာဖ်ားျဖင့္ ထိလ်က္တက္ေပးသည္။ ဒစ္အဆက္နားေလးကုိ လ်ာျဖင့္ ခေလာက္ကာ ကစားေပးသည္။ လီးတံႀကီးက ဆတ္ခနဲ ဆတ္ခနဲ တုန္ေနသည္။ လက္ေခ်ာင္းမ်ားျဖင့္ လီးကုိ ဖြဖြေလး ကုိင္လုိက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ထိပ္ေလးကုိ ငံုလုိက္သည္။ လွ်ာဖ်ားျဖင့္ ထိပ္ကုိ လ်က္ေပးသည္။ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ငံုခ်သည္။ လဥႏွစ္လံုးကုိလည္း ပင့္တင္ကာ လက္ျဖင့္ ကစားေပးသည္။ လဥကုိ ဆုပ္ေခ်ေပးသည္။ ေက်ာ္အုပ္က သူမပါးျပင္ကုိ လက္ျပင္ျဖင့္ ပြတ္ေပးသည္။ သူမဆံထံုးကုိ ေက်ာေပၚ ေျဖခ်သည္။ ေကာင္းျခင္းငါးျဖာႏွင့္ ျပည့္စံုလွေသာ သူမဆံႏြယ္မ်ားက သူမေက်ာျပင္ကို ဖံုးသြားသည္။ သူမခါးထိပင္ ေက်ာ္သည္။ ေက်ာ္အုပ္က ေကာင္းလာလုိ႔လား မသိ။ နည္းနည္းထကာ သူမႏုိ႔ကုိ ပြတ္ကစားျပန္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ဘယ္လုိစုပ္ စသျဖင့္ သူမကုိ ဆက္လက္သင္ၾကားေပးရာ သိပ္မၾကာမီ သူမလီးစုပ္ ေကာင္းေကာင္းကၽြမ္းသြားပါေတာ့သည္။ ေနာက္ေန႔မ်ားတြင္ သူမလီးစုပ္သည့္ အခန္းမွ စတင္ကာ လုိးခန္းကုိ ဖြင့္ၾကသည္။
“အဆစ္အေနနဲ႔ ႏုိ႔ႏွစ္လံုးႏွင့္ ညႇပ္ၿပီး ကြင္းထုေပးကြာ”
ေငြေလးငါးေသာင္းျဖင့္ လုိးေသာ္လည္း သူမကုိယ္တုိင္က ခံခ်င္ခ်င္မုိ႔ သေဘာတူေပးသည္။ လီးညိဳညိဳမည္းမည္းႀကီးကို သူမႏို႔ၾကားျဖင့္ ညႇပ္ကာ တံေတြးနည္းနည္း ေထြးထည့္ၿပီး ကြင္းထုေပးသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ေနာက္ ေလးငါးရက္မွ်သာ ေက်ာ္အုပ္နဲ႔ ေနရသည္။ ေက်ာ္အုပ္မယား သိသြားၿပီး သူမကုိ အိမ္ရိပ္မနင္းဖုိ႔ ေျပာကာ သူမလင္ကုိလည္း ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က် အလုပ္ေခၚသြားေလသျဖင့္ စီစီတေယာက္ အခ်စ္ငတ္ခဲ့ရသည္။
“ပပဝင္း”
“ပပဝင္း”
ပုရစ္ဖူးတည္းခုိခန္းတြင္ ျဖစ္သည္။ ပပဝင္းကေတာ့ တဖက္ခန္းတြင္ ေအးမိေရာက္ေနၿပီး ဖင္ခံကာ မိမိတုိ႔ကုိ ေခ်ာင္းၾကည့္ေနသည္ကုိ လံုးဝမသိရွာပဲ ေအးကို၏ လီးႀကီးကို စိမ္ေျပနေျပ စုပ္ေပးေနသည္။ လီးႀကီးက သူမအႀကိဳက္ျဖစ္သည္။ လံုးပတ္ တလက္မခြဲနီးနီးရွိသည္။ အရွည္ကလည္း အသည္းခုိက္ေလာက္ေအာင္ စြဲမက္ဖုိ႔ေကာင္းသျဖင့္ ပပဝင္းက ေအးကုိနဲ႔ တြဲျဖစ္သည္။ ပပဝင္းမွာ ငယ္စဥ္ကတည္းက အေတာ္ထန္ခဲ့သည့္ ဏွာဗူးမေလးျဖစ္ရာ ေအးကုိေလာက္ေတာ့ အေပ်ာ့ျဖစ္ေနသည္။ သူမသည္ အလြန္႔အလြန္ ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝသည္ ဆုိသည့္ မိသားစုမွ ဆင္းသက္လာသူ ျဖစ္သည္။
“ေမာင္ေမာင္ လာစမ္း နင့္ကုိ ငါ့ပစၥည္းဆုိရင္ ဘာပစၥည္းမွ မထိနဲ႔လုိ႔ေျပာထားတယ္ မလား”
ေမာင္ေမာင္ဆုိသည္မွာ အိမ္က အဝတ္ေလွ်ာ္၏ သားျဖစ္သည္။ ထုိေဒၚႀကီးက အလုပ္လာလွ်င္ ေခၚလာတတ္သည္။ ညေန သူမေက်ာင္းမွ ျပန္လာေသာအခါ သူမေဘာလံုးကုိ ကန္ေနသည္ကုိ ေတြ႕သျဖင့္ သူမက ေခၚဆူျခင္းျဖစ္သည္။ ေမာင္ေမာင္က ေဘာလံုးေလး ေကာက္ကာ ေခါင္းငံု႔လွ်က္ လာေပးသည္။ ပပဝင္းက ဆံပင္ေဆာင့္ဆြဲသည္။ နားရြက္ဆြဲလိမ္သည္။ ေမာင္ေမာင္က ဒါမ်ိဳးခံရေနက်မုိ႔ မ်က္ႏွာမဲ့လွ်က္ ဘာမွ မေျပာဘဲ လုပ္သမွ် ငံု႔ခံသည္။
“လာပါ သမီးရယ္ အလကား သမီးလက္နာတယ္”
ပပဝင္း မိခင္ျဖစ္သူက ပပဝင္းဘယ္လုိလုပ္လုပ္ ၿငိမ္ၾကည့္ေနသည္။ ပပဝင္းက ေမာင္ေမာင္မ်က္ႏွာတည့္တည့္ ေဘာလံုးနဲ႔ တအားပစ္လုိက္သည္။ ေဘာလံုးေၾကာင့္ ေမာင္ေမာင္ ေနာက္လွန္၍ ထုိင္လဲက်သည္။ ပပဝင္းသည္ လဲက်သြားေသာ ေမာင္ေမာင့္ရင္ဘတ္ကုိ ေျချဖင့္ တခ်က္နင္းလုိက္သည္။ စသျဖင့္ ပပဝင္းသည္ စိတ္တုိင္းက် ေမာင္ေမာင့္ကုိ အၿမဲတမ္းႏွိပ္စက္တတ္သည္။ ထုိင္ေနပါကလည္း
“ေမာင္ေမာင္ လာစမ္း”
“ဟုတ္ကဲ့”
“နင္ဘာလုိ႔ ထုိင္ေနတာလဲ၊ ဒီအိမ္ထဲ လာရင္ အလုပ္လုပ္ရမယ္ဆုိတာ မသိဘူးလား”
“ဟုတ္”
“ငါ့ေရွ႕ကၽြမ္းထုိးျပစမ္း”
ေမာင္ေမာင္က ဘာမွ ေျပာခြင့္မရွိဘဲ ပပဝင္းခုိင္းသလုိ ကၽြမ္းထုိးျပရသည္။ ပပဝင္းက တခစ္ခစ္ ရယ္သည္။ ႏွိပ္စက္ရင္း ႏွိပ္စက္ရင္း ပပဝင္းခမ်ာ ေမာင္ေမာင့္ကုိ ဘယ္လုိ ႏွိပ္စက္ရမလဲဟု ေတြးရတာကလည္း အေမာျဖစ္လာသည္။
“ေမာင္ေမာင္ လာစမ္း ငါ့ေပါင္ၾကားထဲ ေလးဘက္ေထာက္ ဝင္စမ္း”
“ခင္ဗ်ာ”
“ငါေျပာေနတာ မၾကားဘူးလား”
ပပဝင္းက ေပါင္ေလး တဝက္တပ်က္ဖံုးထားေသာ စကဒ္ျဖင့္ ေပါင္ကားထားသည္။ ေမာင္ေမာင္က ေလးဘက္ေထာက္ကာ ေပါင္ၾကားထဲဝင္သည္။ တပတ္ၿပီး တပတ္ဝင္ခုိင္းသည္။ အဖုိနဲ႔အမမုိ႔ ပပဝင္းက စိတ္ေလး စႏုိးစေနာင့္ေလး စျဖစ္လာသည္။ အနီးရွိခံုတန္းေလးတြင္ ေမာင္ေမာင္ကုိ ေခၚလုိက္သည္။
“ေမာင္ေမာင္ ငါ့ေျခမကုိ စုပ္ေပး”
“ခင္ဗ်ာ”
“ငါႏွစ္ခါ မေျပာခ်င္ဘူးေနာ္”
ပပဝင္းက ေသခ်ာၾကည့္ေနသည္။ ေမာင္ေမာင္သည္ ေခါင္းငံု႔ခ်ကာ သူမေျခမကုိ စုပ္သည္။ သူမက ေျခမကုိ စုကာေထာင္ထားေပးသည္။ ယားသလုိလုိ ရွိေသာ္လည္း နည္းနည္းရယ္ရင္း ေျခမကုိ ဆက္စုပ္ခုိင္းသည္။ သတိရသျဖင့္ ေျခတဖက္ျဖင့္ ေခါင္းကုိ နင္းကာ ေျခမတေခ်ာင္းကုိ စုပ္ခုိင္းသည္။
“ႏြားေလး ေကာင္းလား”
”---------“
ေမာင္ေမာင္ ဘာမွ ျပန္မေျပာပါ။
“နင့္နာမည္ ႏြားေလးလုိ႔ ေျပာင္းေပးမယ္၊ ေရာ့ ဒီေျခမေျပာင္းစုပ္”
ပပဝင္းက ေျခမေျပာင္းေပးသည္။ ပပဝင္းသည္ ေျခမစုပ္ခုိင္းရင္း အေၾကာေတြ တင္းလာသည္။ ဘာလုိလုိ ညာလုိလုိ ခံစားရသည္။
“ငါ့ေျခေထာက္ကုိင္ၿပီး ငါ့ေျခဖဝါးေတြ နမ္းစမ္း ဟဲႏြားေလး”
ေမာင္ေမာင္သည္ ပပဝင္း ေျခေထာက္ကုိ မရဲတရဲကုိင္ကာ ေျခဖဝါးကုိ နမ္းသည္။
“အဲလုိ မဟုတ္ဘူး ႏြားေလးရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ စုပ္နမ္းစမ္း”
ပပဝင္းသည္ ေမာင္ေမာင့္ပါးျပင္ကုိ ေျခဖဝါးျဖင့္ ပြတ္သပ္ေပးမိသည္။ ေစာက္ဖုတ္ေတြေတာင္ ေတာ္ေတာ္ယားသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ေျခေထာက္ကုိ နမ္းခုိင္းၿပီး အာသာေျဖရသည္။ ပပဝင္းအထင္ သူမအတြင္းခံစုိသြားသည္။ နည္းနည္းေတာ့ စုိးရိမ္သြားသည္။
“သြားစမ္း ငါနဲ႔ ေဝးေဝးသြားေန ႏြားေလး”
ေမာင္ေမာင္ နည္းနည္းေဝးသြားေတာ့ ကုိယ့္ဖင္ကုိယ္ျပန္စမ္းၾကည့္သည္။ စုိေနသည္။ စကဒ္ကုိ နည္းနည္း လွည့္ဝတ္လိုက္သည္။ ေနာက္ေန႔မ်ားတြင္လည္း ေျခမေတြ ေျခေခ်ာင္းေတြကုိ စုပ္ခုိင္းသည္။ ေျခဖဝါးကုိ လ်က္ခုိင္းသည္။ ဖေနာင့္ကုိ စုပ္ခုိင္းသည္။ သူမကေတာ့ ေမာင္ေမာင္ကုိ ႏြားေလး ႏြားေလး ေခၚကာ ပါးျပင္ကုိ ေျချဖင့္ ပြတ္သည္။ ေခါင္းကုိ နင္းသည္။ ေမာင္ေမာင့္ရင္ဘတ္ကုိ ေျချဖင့္ ထုိးသည္။ ေနာက္ေန႔မ်ားလည္း ဆက္တုိက္ ေမာင္ေမာင့္ကုိ ကစားလာရာ ၾကာေတာ့ ပပဝင္းခမ်ား စိတ္ေတြ ႐ုိင္းလာသည္။ အသံုးမျပဳေတာ့ေသာ ဂုိေဒါင္ထဲ ေမာင္ေမာင္ကုိ ေခၚသည္။
“ငါ့ဖင္အုိးကုိ နမ္းေပးစမ္း”
ပပဝင္းက မတ္တပ္ရပ္ေနသည္။ ေမာင္ေမာင္က ေနာက္ကေန ဒူးေထာက္သည္။ အုိးေပၚလုလု စကဒ္တုိတုိပြပြေလးကုိ ေမာင္ေမာင္က ပင့္လုိက္သည္။ စစ္ေရာင္ အတြင္းခံေလးဝတ္ထားသည္။ ေမာင္ေမာင္က စုပ္နမ္းသည္။ ပပဝင္းမွာ တုန္လုိ႔ေနသည္။ ေမာင္ေမာင္ကေတာ့ မသိ။ နမ္းဆုိ နမ္းေပး႐ံုသာ။ သုိ႔ေသာ္လည္း ျဖဴဝင္းေသာ မိန္းကေလး ေပါင္တံကုိ ျမင္ေနရေသာ တင္းက်စ္ေသာ မိန္းကေလးအုိးကုိ နမ္းေပးေနရေသာ သူ႔ခမ်ာလည္း လီးေတာ့ ေတာင္ေပလိမ့္မည္ဟု ထင္သည္။ ပပဝင္းက ခံုေပၚ ထုိင္ခ်လုိက္သည္။ ေမာင္ေမာင့္ကို ပက္လက္အိပ္ခုိင္းက ေအာက္ပုိင္း ခၽြတ္ခုိင္းလုိက္သည္။
“အုိ”
ပပဝင္းသည္ ျမင္လည္း ျမင္ခ်င္ ေၾကာက္လည္းေၾကာက္ျဖစ္ေနေသာ ေၾကာင့္ ေမာင္ေမာင့္လီးႀကီးကို တခါၾကည့္ၿပီး မ်က္ႏွာလႊဲမိေသးသည္။ ေနာက္ေတာ့ ျပန္ၾကည့္သည္။ လီးႀကီးက ၂ေပ ဖန္ေခ်ာင္း လံုးပတ္ေလာက္ရွိသည္။ မည္းေတာ့ မည္းတူးေနသည္။ အေမြးေတြကေတာ့ ေပါက္ခါစ ရွိေသးသည္။ ပပဝင္းက ခံုကုိ အနီးသုိ႔ယူကာ ေမာင္ေမာင္ေပၚခ်ၿပီး ထုိင္ခံုေပၚ ထုိင္လုိက္သည္။ ၿပီးေတာ့ ေျခမႏွင့္ ေျခညိဳးၾကားျဖင့္ လီးကုိညႇပ္ၾကည့္သည္။ ႀကီးသျဖင့္ ညႇပ္မမိႏုိင္။ အသာေလး ဖိနင္းကာ လီးကို အေပၚသုိ႔ ဖိကပ္လုိက္ၿပီး ေျချဖင့္ ကြင္းတုိက္ေပးသည္။ ကြင္းတုိက္ေပးရင္း ပပဝင္းမွာ ေစာက္ရည္ေတြ ထြက္သည္။ ေစာက္ရည္ထြက္သျဖင့္ ေစာက္ဖုတ္မွာ စုိလည္းစုိ ယားလည္းယားျဖစ္၍ မေနႏုိင္ေအာင္ ျဖစ္လွသည္။ ေမာင္ေမာင္ကလည္း တခါခါ ၾကည့္လာတတ္သျဖင့္ မၾကည့္နဲ႔ေအာ္ကာ ေမာင္ေမာင့္လီးကုိ ေျချဖင့္နင္းရင္း အဖုတ္ကုိ အသာေလး ျပန္ပြတ္ကစားေနမိသည္။ လီးနဲ႔ထိေနရလုိ႔လား မသိ။ ေစာက္ရည္က ထပ္ထြက္ျပန္သည္။ ေမာင့္ေမာင့္လီးေပၚ တက္ထုိင္ကာ ေဆာင့္ပစ္ခ်င္စိတ္ အတင္းေပါက္ေနသည္။ တက္ေဆာင့္ေတာ့မလုိ ခဏခဏ ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း စိတ္က သိပ္မသတီသလုိ ခံစားရသည္။ သံုးႀကိမ္ေျမာက္ ေစာက္ရည္ေတြ ထပ္ထြက္သည္။ ေစာက္ရည္က ေတာ္ေတာ္ထြက္သျဖင့္ ေအာက္က ခံုပင္စုိကုန္သည္။ သိပ္ဂ႐ုမစုိက္အားဘဲ ေမာင္ေမာင့္လီးကုိ ေျခေထာက္ျဖင့္ ကြင္းတုိက္ေပးေနမိသလုိ ကုိယ့္အဖုတ္ကုိယ္ကုိယ္လည္း ဆက္ပြတ္ေနမိသည္။ စိတ္ထဲ အာသာေတာ္ေတာ္ေျပမွ ရပ္လုိက္သည္။ ေနာက္ေန႔မ်ားတြင္လည္း ေမာင္ေမာင့္ကုိ အုိးေတြ နမ္းစုပ္ခုိင္း စိတ္ယားလာလွ်င္ ပက္လက္အိပ္ခုိင္းၿပီး လီးကုိ ေျချဖင့္ ကြင္းတုိက္ေပးသည္။ ၾကာေတာ့ သူမ မေနႏုိင္ေတာ့ျပန္။
ေမာင္ေမာင္ကုိ လက္ျပန္ႀကိဳးခ်ည္ၿပီး မ်က္လံုးကို အဝတ္စျဖင့္ ပိတ္လုိက္ၿပီး ေအာက္ပုိင္းခၽြတ္ခ်ၿပီး ေမာင္ေမာင့္အက်ႌကုိ ၾကယ္သီးျဖဳတ္လုိက္သည္။ ေမာင္ေမာင့္ရင္ဘတ္ကုိ နမ္းသည္။ ဒူးေထာက္ကာ ေပါင္ျခံတဝုိက္ စုပ္ေပးသည္။ လီးကုိလည္း ဘယ္လုိမွ မေနႏုိင္ေတာ့သျဖင့္ ေတာ္ေတာ္ေလး စုပ္ေပးလုိက္သည္။ စိတ္တုိင္းက် လ်က္ေပးလုိက္၊ စုပ္လုိက္၊ ကြင္းထုလုိက္ လုပ္သည္။ လီးလံုးႀကီးကုိ ကုိင္၍ ပါးျပင္တြင္အပ္ကာ ေမွးအိပ္မိသည္။ ပါးျပင္တြင္ လိမ့္ၾကည့္သည္။ လွ်ာတြင္တင္ကာ ပုတ္ကစားသည္။ ပါးစပ္ကုိ အကုန္ဟကာ ေမာင္ေမာင့္ေပါင္ကုိ ဖက္၍ အာေခါင္စုိက္ေအာင္ စုပ္မိသည္။
“ထြက္ေတာ့မယ္”
လရည္ထြက္ခါနီးလွ်င္ ေျပာပါ ဟုေျပာထားသျဖင့္ ေမာင္ေမာင္က ေျပာသည္။ ပပဝင္းက လီးကုိ ေသခ်ာၾကည့္ရင္း ကြင္းကုိ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းထုသည္။ ၂ မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ဗ်စ္ခနဲ လရည္က ပန္းထြက္သည္။ အရွိန္ျဖင့္ ျဖဴခနဲ ပန္းထြက္လာေသာေၾကာင့္ ပပဝင္း လန္႔ကာ ေနာက္ဆုတ္မိသည္။ လရည္က နဖူးလာကပ္သည္။ မ်က္ႏွာကုိ ကန္႔လန္႔ျဖတ္စီးသည္။ ေနာက္ဆက္တုိက္ ထြက္လာသည္ကုိ ၾကည့္သည္။ လရည္က ေတာ္ေတာ္မ်ားသည္။ သူမမ်က္ခံုးေပၚတြင္လည္းေကာင္း သူမႏွာတံေပၚတြင္လည္းေကာင္း သူမပါးျပင္ေပၚတြင္လည္းေကာင္း သူမႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေပၚတြင္လည္းေကာင္း ပ်စ္ခဲေအာင္က်သည္။ မ်က္ႏွာတျပင္လံုးနီးပါ လရည္ရႊဲသြားသည္။
“ေမာင္ေမာင္ နင့္လက္ႀကိဳးေတြကုိ ငါေျဖေပးမယ္၊ ဒါေပမယ့္ နင္မ်က္စိအုပ္ထားတဲ့ဟာ မဖြင့္ရဘူး၊ နင္ ဘာလုပ္ရမလဲဆုိေတာ့...”
ပပဝင္းက ေျပာရင္း ႀကိဳးေျဖေပးကာ ႀကိဳးေျပသြားေတာ့ စကဒ္ပင့္ၿပီး အတြင္းခံကုိ ခၽြတ္လုိက္ရင္း ဆက္ေျပာသည္။
“နင္ ငါ့ဖင္ကုိလုိး”
“လီးျပန္ေတာင္ေအာင္ ေစာင့္ရင္း မမဖင္ကုိ လ်က္ေပးမယ္ေလ”
“ေအး ေကာင္းတယ္ ႏြားေလး ဒီတခါေတာ့ နင္ေတာ္သြားၿပီ”
ဆုိကာ ပပဝင္းသည္ တစ္သ်ဴးမ်ားယူရင္း မ်က္ႏွာတြင္ ေပေနေသာ လရည္ကုိ သုတ္ကာ ဖင္ကုိ ေမာင္ေမာင့္ထံကုန္းေပးသည္။ ေမာင္ေမာင္သည္ မ်က္စိ မျမင္ရေသာ္လည္း ဖင္နမ္းေပးေနက် ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပပဝင္း ဖင္အနံ႔ကုိ ခံကာ လွ်ာထုတ္၍ လ်က္ေပးေတာ့သည္။ လွ်ာက ခေရပြင့္တည့္တည့္တြင္ မထိ တထိနဲ႔ လိမ္ကာ လ်က္ေပးသျဖင့္ ပပဝင္းမွာ ဘယ္လုိမွ ေနမရျဖစ္ကာ ေမာင္ေမာင္ေခါင္းကုိ သူမဖင္ၾကားထဲ ဆြဲစိထားလုိက္သည္။ ေမာင္ေမာင္ကလည္း ပပဝင္းအုိးႀကီးကုိ ဆုပ္ကုိင္ကာ ဖင္ဝကုိ ငံုလွ်က္ လွ်ာျဖင့္ ဖင္ေပါက္ကုိ ထုိးေမႊသည္။
“လုိးကြာ ႏြားေလး လုိး မေနႏုိင္ေတာ့ဘူး လုိးကြာ”
ပပဝင္း ဘယ္လုိမွ မခံစားႏုိင္ေတာ့ေပ။ ေမာင္ေမာင္ကလည္း လီးေတာင္လာၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ မ်က္လံုးပိတ္ထားေသာျငား ဒဲ့ကုန္းေပးမည္ဆုိကုိ သိသျဖင့္ မတ္တပ္ရပ္ကာ ပပဝင္းခါးကုိ ကုိင္လွ်က္ေတ့လုိက္သည္။ ဖင္ေပါက္နဲ႔တည့္ေအာင္လီးကုိ ထားလုိက္ၿပီး ျဖည္းျဖည္းခ်င္း သြင္းထည့္လုိက္သည္။ ပပဝင္းသည္ ေရွ႕က သက္မဲ့တုိင္ကုိသာ ဖက္ထားေနမိသည္။ ေနာက္က ေမာင္ေမာင့္လုိးခ်က္ေၾကာင့္ တကုိယ္လံုး ရွိန္းဖိန္းကာ တုန္ရီေနသည္။ ကုိယ့္အဖုတ္ကုိယ္လည္း ျပန္ႏိႈက္မိသည္။ ေစာက္ဖုတ္ခံခ်င္ေသာ္လည္း ဒီလုိ ေအာက္တန္းစားကိုက်ေတာ့ မေပးခ်င္ျပန္။ ႏို႔ေတြကစားလုိက္ အဖုတ္ႏိႈက္လုိက္နဲ႔ ဖင္ေဆာင့္လုိးေနသည္ကုိ ၿငိမ္ခံစားရင္း ဖီးလ္အျပည့္ယူသည္။ ဖင္ေတြပူက်စ္လာသည္အထိ ေမာင္ေမာင္က လုိးေပးသည္။ ခဏေန ဖင္ထဲ ပူခနဲ တဗ်စ္ဗ်စ္နဲ႔ လရည္ေတြ ဝင္လာသည္။
“ဟား ေကာင္းလုိက္တာကြာ ေကာင္းလုိက္တာ”
ဖင္ထဲ လရည္ပူေတြ ဝင္လာေနသည္ကုိ ခံစားရင္း ပပဝင္းက ေျပာသည္။ လီးေပ်ာ့သြားေတာ့ ေမာင္ေမာင္က ဆြဲထုတ္သည္။ ပပဝင္းသည္ ဖင္ေတာ္ေတာ္ နာသြားသည္။ လရည္ေတြကုိ နည္းနည္းညစ္ထုတ္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ေခၽြးေတြရႊဲေနေသာ ေမာင္ေမာင္ကုိ ေပါင္ရင္းဆြဲကပ္ကာ ေစာက္ဖုတ္ကုိ အပ္လုိက္သည္။ ေမာင္ေမာင္ကလည္း ေမာေမာနဲ႔ ေစာက္ဖုတ္ကုိ လ်က္သည္။ ပပဝင္းတေယာက္ အေၾကာအခ်င္ေတြ တင္း၍ ေနသည္။ ေစာက္ဖုတ္ေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ယားေနသည္။
“ႏြားေလး ငါ့ေစာက္ေစ့ကုိ သြားေလးနဲ႔ ကုိက္ေပးစမ္းပါ”
ေမာင္ေမာင္က ေစာက္ဖုတ္ကုိ နည္းနည္းျဖဲလုိက္ၿပီး စူထြက္ေနေသာ ေစာက္စိကုိ စပ္စပ္ စပ္စပ္ေလးကုိက္ေပးလုိက္သည္။ ပပဝင္းသည္ ေမာင္ေမာင္ ဆံပင္ကုိ ဆြဲရင္း ေကာ့တက္ေနသည္။ ေမာင္ေမာင္က လွ်ာျဖင့္ ေစာက္ေခါင္းထဲ ထုိးေမႊသည္။ ၿပီးလွ်င္ ေစာက္ဖုတ္ ေဘးႏႈတ္ခမ္းသားမ်ားကုိ ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ ဖိစုပ္ေပးသည္။ ေဖာင္းအိေနေသာ ေစာက္ဖုတ္ အစံုကုိ စံုလုိက္ အုပ္ကာ စုပ္နမ္းေပးသည္။ ေမာင္ေမာင္က ခုနက လုိးခဲ့ေသာ ဖင္ကေန အေပၚကုိ လွ်ာျဖင့္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး ဖိလ်က္တက္ေပးသည္။ ဤအခန္းကုိ ပပဝင္း ခဏတာ ျဖတ္ေက်ာ္လုိက္ရသည္။ ေနာက္ပုိင္း သူမ ဘယ္လုိမွ မေနႏုိင္ေတာ့ေပ။
“ႏြားေလး ပက္လက္အိပ္ေနစမ္း”
ခုထိေတာ့ ေမာင္ေမာင့္မ်က္လံုးေတြကုိ ပိတ္ထားပါေသးသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ေမာင္ေမာင္က ဘယ္ေနရာ ဘာရွိသည္ကုိ တန္းသိေနၿပီ။ သူမကသာ ရွက္သလုိလုိ မ်က္ႏွာ မျပခ်င္ေပမင့္ လီးမစုပ္ေပးခင္ မ်က္ႏွာေလးေတာ့ တခ်က္နမ္းျဖစ္ကာ မ်က္လံုး စည္းျဖစ္သည္။ ေမာင္ေမာင္က ပက္လက္ေလး အိပ္သည္။ သူမအေပၚကေန ခြလုိက္သည္။ လီးေပၚ တံေတြးဆြတ္လုိက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ အဖုတ္တည့္တည့္ လီးကုိေတ့လုိက္သည္။ အေပၚကေန အသာေလး ဖိခ်လုိက္သည္။ ေလာကႀကီးက သာယာလွပေနပါသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ ပပဝင္းသည္ ေမာင္ေမာင္နဲ႔ စိတ္တုိင္းက် ေနထုိင္ခဲ့သည္။ ခုထိလည္း ေမာင္ေမာင္ကုိ ကစားစရာ အျဖစ္ကစားက ခ်စ္တုန္း ျဖစ္သည္။
“ႏြားေလး သိလား ဒီေန႔ ငါရည္းစား အသစ္နဲ႔ တေနရာခ်ိန္းတယ္၊ ငါ အခြင့္အေရးေပးရက္သားနဲ႔ ငါ့ကုိေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မဖက္ရဲဘူးကြာ”
ပပဝင္းက ေမာင္ေမာင့္ရင္ခြင္ထဲမွေန၍ အက်ႌကုိ ခၽြတ္ရင္းေျပာသည္။ ေမာင္ေမာင္က သူမအုိးကုိ ကစားေနသည္။ အက်ႌကၽြတ္သြားေတာ့ ေမာင္ေမာင္က သူမေဘာင္းဘီကုိ ခၽြတ္သည္။ သူမပါးကုိ ေလးငါးခ်က္နမ္းၿပီး ႏုိ႔ကုိ စုပ္သည္။ ၿပီးလွ်င္ သူမကုိ ဆြဲလွည့္ကာ ထုိင္ခ်သည္။ သူမအုိးကုိ နမ္းသည္။ အုိးႏွစ္လံုးကုိ ၿဖဲကာ ဖင္ကုိ လွ်က္သည္။ ၿပီးလွ်င္ လီးႀကီးနဲ႔ ေထာက္ကာ ပင့္ထည့္တက္သည္။
“အ”
ေမာင္ေမာင္က ပပဝင္းဗုိက္ကုိ ဖက္ထားသည္။ ပပဝင္းက နာသျဖင့္ ေျခဖ်ားေထာက္သည္။ ေမာင္ေမာင္က ပါးကုိ နမ္းရင္း ပခံုးကုိ ဖိခ်သည္။ ပပဝင္းက ဖင္ထဲလီးႀကီး ေထာက္ဝင္ေနတာ နာသျဖင့္ ေျခဖ်ားအစြမ္းကုန္ ေထာက္ေသာ္လည္း ေမာင္ေမာင္က ဖိခ်ကာ ေဆာင့္တက္သျဖင့္ ဖင္ထဲ လီးႀကီး အေခ်ာင္းလုိက္ ဝင္ကာ ေဆာင့္ေပးသည္ကုိ ပါးအနမ္းခံရင္း ေက်ာင္းက ရည္းစားကုိ ျမင္ေယာင္ေနသည္။ ေမာင္ေမာင္က ဗုိက္သားကုိ ပြတ္ေပးရာမွ အထက္ကုိ တက္လာကာ ႏုိ႔အစံုကုိ ပြတ္ေခ်သည္။ ေမာင္ေမာင္၏ အားနဲ႔ေဆာင့္ခ်က္ေၾကာင့္ ေျမာက္တက္သြားေသာ္လည္း ပပဝင္းက ေက်နပ္သည္။
“ေစာက္ပတ္ လုိးေပးဦးကြာ”
ေမာင္ေမာင္က သူမဖင္ထဲကုိ ေလးငါးခ်က္ေဆာင့္ၿပီး လီးကုိ ျဖည္းျဖည္းထုတ္လုိက္သည္။ သူမလည္း ေမာင္ေမာင္ဘက္သုိ႔လွည့္ေပးသည္။ သူမက ေမာင္ေမာင့္မ်က္လံုးကုိ အုပ္ထားေသာ ပုိက္စကုိ ျဖဳတ္လုိက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ေမာင္ေမာင့္ကုိ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းနမ္းသည္။ လ်ာေတြ ထုိးထည့္ေပးသည္။ ေမာင္ေမာင္က သူမလ်ာကုိ စုပ္ေပးသည္။ ေမာင္ေမာင္က နမ္းလည္းနမ္းရင္း ေအာက္ကေန သူမေစာက္ဖုတ္ထဲ လီးကုိထုိးထည့္သည္။ လီးအဖ်ားဝင္သြားေတာ့ ေမာင္ေမာင္က သူမအုိးကုိ ကုိင္ကာ ထည့္သည္။ လက္တဖက္က သူမေခါင္းကုိ ကုိင္ထားကာ အဆက္မျပတ္နမ္းသည္။ ပပဝင္းလည္း ေမာင္ေမာင့္ေက်ာျပင္ကုိ ကုတ္ျခစ္မိသည္။ ေမာင္ေမာင့္လက္ေမာင္းအုိးကုိ ဖက္ထားမိသည္။ ေမာင္ေမာင္က နမ္းလည္းနမ္း လုိးလည္းလုိးမုိ႔ ကၽြမ္းက်င္အဆင့္သုိ႔ပင္ ေရာက္ေနသည္ ဆုိရေပမည္။ လုိးခ်က္ေတြ ၾကမ္းလာသျဖင့္ သူမ အနမ္းမခံႏုိင္ေတာ့ေပ။
“ေကာင္းလုိက္တာကြာ ေကာင္းလုိက္တာ ေဆာင့္ေပးစမ္းပါ အဲလုိ ဆက္ေဆာင့္စမ္းပါ”
ေမာင္ေမာင့္ေက်ာျပင္ကုိ ဖမ္းဆုပ္ရင္း ဖက္ထားကာ ပပဝင္း ညည္းသည္။
“ႏြားေလး”
“ဗ်ာ”
“ၿပီးခါနီးရင္ ငါ့ပါးစပ္ထဲထည့္ေပးေနာ္ ငါ လရည္ေသာက္ခ်င္တယ္”
ဤသုိ႔ျဖင့္ ဆက္လုိးလာရာ ၿပီးခါနီးေသာအခါ “ၿပီးေတာ့မယ္” ဟုေျပာသည္။ ထုိအခါ ပပဝင္းက ေခၽြးေတြ သံေတြနဲ႔ ထုိင္ခ်သည္။ ေမာင္ေမာင္က နဖူးတြင္ စုိေနေသာ ေခၽြးမ်ားႏွင့္ ဆံစကုိ သပ္တင္ကာ ႏႈတ္ခမ္းကုိ တခ်က္ငံု႔နမ္းသည္။ ေနာက္ လီးကုိ ပပဝင္းပါးစပ္ထဲထည့္သည္။ ပပဝင္းေခါင္းကုိကုိင္ကာ လီးကုိ တခ်က္ဆံုးေအာင္ ထည့္လုိက္ၿပီး ပါးစပ္ကုိ ေလးငါးခ်က္ေဆာင့္သည္။ ပပဝင္းက လီးလံုးႀကီးကုိ ပါးစပ္အကုန္ဟကာ ငံုထားရင္း အာေခါင္စုိက္သည္အထိ ကုိယ္တုိင္လည္း ဖိသြင္းသည္။ အာေခါင္စုိက္သည့္အခါ ေမာင္ေမာင္က သူမေခါင္းကုိ ဖိထားသည္။ ၿပီးလွ်င္ ဘယ္ညာ ဆြဲရမ္းသည္။ ပပဝင္းသည္ ႏွာေခါင္းျဖင့္ အသက္႐ႈရသျဖင့္ လေမြးေတြႏွာေခါင္းနဲ႔ကပ္ေနရာ လေမြးေတြ ႏွေခါင္းထဲဝင္သည္။ ေမာင္ေမာင္ဖင္တံုးႀကီးကုိ ကုတ္ဖဲ့ကာ လီးကုိ မလြတ္တမ္းငံုသည္။ ေတာ္ေတာ္ေလး အားရမွ ထုတ္သည္။ ေနာက္ လျပြတ္ကုိ ငံုေပးသည္။ ၿပီးမွ လထိပ္ကုိ ႏႈတ္ခမ္းဝတြင္ေတ့ကာ ကြင္းတုိက္ေပးသည္။ လရည္ေတြ ပူခနဲ ႏႈတ္ခမ္းတြင္ပန္းထြက္လာေတာ့ သူမပါးစပ္ကို ဟေပးလုိက္သည္။ လရည္ပ်စ္ခၽြဲခၽြဲေတြကုိ ၿမိဳခ်ၿပီး ထိပ္တြင္ ကပ္က်န္ေနေသာ လရည္ကုိ ကုန္ေအာင္ စုပ္ေပးလုိက္သည္။ ေမာင္ေမာင္မွာ တုန္ေနသည္။
“အရသာ ရွိတယ္ကြာ”
ႏႈတ္ခမ္းတြင္ ေပေနေသာ လရည္ကုိ လက္ေခ်ာင္းျဖင့္ သုတ္ကာ လ်ာျဖင့္ လ်က္ရင္း ေျပာသည္။
“မမ”
“ေျပာ ႏြားေလး”
“က်ေနာ္ ေသးေပါက္ခ်င္တယ္”
“လာ မမႏႈတ္ခမ္းေပၚ ပန္းခ်ကြာ”
ပပဝင္းက ဒူးေထာက္ထုိင္ကာ မ်က္ႏွာကုိ ေမာ့ထားသည္။ ေမာင္ေမာင္က မမေခါင္းကုိ တဖက္ကုိင္ကာ လီးကုိ တဖက္ကုိင္၍ ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးတြင္ ေတ့လုိက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ေခ်ာ္တက္မသြားရန္ ေသခ်ာကုိင္ၿပီး ေသးေပါက္ခ်သည္။ ေသးက နည္းနည္းနီက်င္က်င္ေလး ျဖစ္သည္။ ေသးေၾကာင္းက ေတာ္ေတာ္သန္သျဖင့္ အခ်ိဳ႕ပါးစပ္ထဲ ဝင္သည္။ ပပဝင္းက ေထြးထုတ္သည္။ ေသးေတြက ပါးေပၚလည္း ေပကုန္သည္။ ကုိယ္ေပၚလည္း အတန္းလုိက္ စီးက်သျဖင့္ ေသးေတြရႊဲေနသည္။ ေသးေတြကုန္ေတာ့ ပပဝင္းက လီးႀကီးကုိ ငံုကာ ရယ္သည္။ ဤမွွ်လီးႀကိဳက္ေသာ ေကာင္မက ရည္းစားထားသည့္အခါ လုိးမည့္သူနဲ႔ ေလးငါးေယာက္ လႊဲၿပီးကာမွ ေအးကုိနဲ႔ေတြ႕သည္။ ေျမြေျမြခ်င္းမုိ႔ ေျချမင္သည္လား မသိ။
“ဟင့္အင္းကြာ”
အလဲ့။ သူမ ဟန္ေဆာင္တတ္သား။ ေအးကုိက ပါးေတြ နားေတြ နမ္းေတာ့ သူမက မူသည္။ အမွန္ေတာ့ ခံခ်င္လြန္းလုိ႔ ယားေနၿပီ။ ေအးကုိက ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းစုပ္ေတာ့ သူမ ျပန္နမ္းသည္။
“ဟင့္အင္းကြာ”
ေအးကုိက ႏုိ႔ေတြကို ကုိင္ေတာ့ ျငင္းျဖစ္သည္။ ဘာေျပာေျပာ ေအးကုိကလည္း သူမေနာက္ကုိ သြား၍ ေနာက္ကေန ႏုိ႔ကုိ ကုိင္သည္။ အက်ႌေတြပင့္သည္။ ခံခ်င္လြန္းလုိ႔ ယားေနသည့္ၾကား ေအးကုိက ႏုိ႔သီးကုိ ေဖာ္သည္။ ေအးကုိက ငုံ႕ကာ စုိ႔သည္။
“ဟင့္အင္းကြာ”
ေအးကုိက သူမစကဒ္တုိတုိေလးကုိ ပင့္သည္။ အေပၚကေန အဖုတ္ကုိ ပြတ္သည္။ ပပဝင္းမွာ ခံခ်င္လြန္းလုိ႔ တုန္လုိ႔ေနသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း နည္းနည္းေတာ့ ျငင္းေသးသည္။ ေအးကုိက ေရွ႕မွေန၍ စကဒ္ေရာ အတြင္းခံပါ ခၽြတ္ကာ အဖုတ္ကုိ ေကာင္းေကာင္း ကလိပါေတာ့သည္။ စသျဖင့္ ေအးကုိ အစေဖာ္သည္ကုိ ရွက္သလုိလုိ နည္းနည္းဟန္ေဆာင္ေသးသည္။ ေအးကုိကလည္း ကၽြမ္းသလား မေမးနဲ႔။ အဖုတ္ကုိ လ်က္ေပးသည္။ ဆုိေတာ့ သူမလည္း ဟန္မေဆာင္ေတာ့ပါ။
ပုရစ္ဖူးတည္းခုိခန္းတြင္ ျဖစ္သည္။ ပပဝင္းကေတာ့ တဖက္ခန္းတြင္ ေအးမိေရာက္ေနၿပီး ဖင္ခံကာ မိမိတုိ႔ကုိ ေခ်ာင္းၾကည့္ေနသည္ကုိ လံုးဝမသိရွာပဲ ေအးကို၏ လီးႀကီးကို စိမ္ေျပနေျပ စုပ္ေပးေနသည္။ လီးႀကီးက သူမအႀကိဳက္ျဖစ္သည္။ လံုးပတ္ တလက္မခြဲနီးနီးရွိသည္။ အရွည္ကလည္း အသည္းခုိက္ေလာက္ေအာင္ စြဲမက္ဖုိ႔ေကာင္းသျဖင့္ ပပဝင္းက ေအးကုိနဲ႔ တြဲျဖစ္သည္။ ပပဝင္းမွာ ငယ္စဥ္ကတည္းက အေတာ္ထန္ခဲ့သည့္ ဏွာဗူးမေလးျဖစ္ရာ ေအးကုိေလာက္ေတာ့ အေပ်ာ့ျဖစ္ေနသည္။ သူမသည္ အလြန္႔အလြန္ ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝသည္ ဆုိသည့္ မိသားစုမွ ဆင္းသက္လာသူ ျဖစ္သည္။
“ေမာင္ေမာင္ လာစမ္း နင့္ကုိ ငါ့ပစၥည္းဆုိရင္ ဘာပစၥည္းမွ မထိနဲ႔လုိ႔ေျပာထားတယ္ မလား”
ေမာင္ေမာင္ဆုိသည္မွာ အိမ္က အဝတ္ေလွ်ာ္၏ သားျဖစ္သည္။ ထုိေဒၚႀကီးက အလုပ္လာလွ်င္ ေခၚလာတတ္သည္။ ညေန သူမေက်ာင္းမွ ျပန္လာေသာအခါ သူမေဘာလံုးကုိ ကန္ေနသည္ကုိ ေတြ႕သျဖင့္ သူမက ေခၚဆူျခင္းျဖစ္သည္။ ေမာင္ေမာင္က ေဘာလံုးေလး ေကာက္ကာ ေခါင္းငံု႔လွ်က္ လာေပးသည္။ ပပဝင္းက ဆံပင္ေဆာင့္ဆြဲသည္။ နားရြက္ဆြဲလိမ္သည္။ ေမာင္ေမာင္က ဒါမ်ိဳးခံရေနက်မုိ႔ မ်က္ႏွာမဲ့လွ်က္ ဘာမွ မေျပာဘဲ လုပ္သမွ် ငံု႔ခံသည္။
“လာပါ သမီးရယ္ အလကား သမီးလက္နာတယ္”
ပပဝင္း မိခင္ျဖစ္သူက ပပဝင္းဘယ္လုိလုပ္လုပ္ ၿငိမ္ၾကည့္ေနသည္။ ပပဝင္းက ေမာင္ေမာင္မ်က္ႏွာတည့္တည့္ ေဘာလံုးနဲ႔ တအားပစ္လုိက္သည္။ ေဘာလံုးေၾကာင့္ ေမာင္ေမာင္ ေနာက္လွန္၍ ထုိင္လဲက်သည္။ ပပဝင္းသည္ လဲက်သြားေသာ ေမာင္ေမာင့္ရင္ဘတ္ကုိ ေျချဖင့္ တခ်က္နင္းလုိက္သည္။ စသျဖင့္ ပပဝင္းသည္ စိတ္တုိင္းက် ေမာင္ေမာင့္ကုိ အၿမဲတမ္းႏွိပ္စက္တတ္သည္။ ထုိင္ေနပါကလည္း
“ေမာင္ေမာင္ လာစမ္း”
“ဟုတ္ကဲ့”
“နင္ဘာလုိ႔ ထုိင္ေနတာလဲ၊ ဒီအိမ္ထဲ လာရင္ အလုပ္လုပ္ရမယ္ဆုိတာ မသိဘူးလား”
“ဟုတ္”
“ငါ့ေရွ႕ကၽြမ္းထုိးျပစမ္း”
ေမာင္ေမာင္က ဘာမွ ေျပာခြင့္မရွိဘဲ ပပဝင္းခုိင္းသလုိ ကၽြမ္းထုိးျပရသည္။ ပပဝင္းက တခစ္ခစ္ ရယ္သည္။ ႏွိပ္စက္ရင္း ႏွိပ္စက္ရင္း ပပဝင္းခမ်ာ ေမာင္ေမာင့္ကုိ ဘယ္လုိ ႏွိပ္စက္ရမလဲဟု ေတြးရတာကလည္း အေမာျဖစ္လာသည္။
“ေမာင္ေမာင္ လာစမ္း ငါ့ေပါင္ၾကားထဲ ေလးဘက္ေထာက္ ဝင္စမ္း”
“ခင္ဗ်ာ”
“ငါေျပာေနတာ မၾကားဘူးလား”
ပပဝင္းက ေပါင္ေလး တဝက္တပ်က္ဖံုးထားေသာ စကဒ္ျဖင့္ ေပါင္ကားထားသည္။ ေမာင္ေမာင္က ေလးဘက္ေထာက္ကာ ေပါင္ၾကားထဲဝင္သည္။ တပတ္ၿပီး တပတ္ဝင္ခုိင္းသည္။ အဖုိနဲ႔အမမုိ႔ ပပဝင္းက စိတ္ေလး စႏုိးစေနာင့္ေလး စျဖစ္လာသည္။ အနီးရွိခံုတန္းေလးတြင္ ေမာင္ေမာင္ကုိ ေခၚလုိက္သည္။
“ေမာင္ေမာင္ ငါ့ေျခမကုိ စုပ္ေပး”
“ခင္ဗ်ာ”
“ငါႏွစ္ခါ မေျပာခ်င္ဘူးေနာ္”
ပပဝင္းက ေသခ်ာၾကည့္ေနသည္။ ေမာင္ေမာင္သည္ ေခါင္းငံု႔ခ်ကာ သူမေျခမကုိ စုပ္သည္။ သူမက ေျခမကုိ စုကာေထာင္ထားေပးသည္။ ယားသလုိလုိ ရွိေသာ္လည္း နည္းနည္းရယ္ရင္း ေျခမကုိ ဆက္စုပ္ခုိင္းသည္။ သတိရသျဖင့္ ေျခတဖက္ျဖင့္ ေခါင္းကုိ နင္းကာ ေျခမတေခ်ာင္းကုိ စုပ္ခုိင္းသည္။
“ႏြားေလး ေကာင္းလား”
”---------“
ေမာင္ေမာင္ ဘာမွ ျပန္မေျပာပါ။
“နင့္နာမည္ ႏြားေလးလုိ႔ ေျပာင္းေပးမယ္၊ ေရာ့ ဒီေျခမေျပာင္းစုပ္”
ပပဝင္းက ေျခမေျပာင္းေပးသည္။ ပပဝင္းသည္ ေျခမစုပ္ခုိင္းရင္း အေၾကာေတြ တင္းလာသည္။ ဘာလုိလုိ ညာလုိလုိ ခံစားရသည္။
“ငါ့ေျခေထာက္ကုိင္ၿပီး ငါ့ေျခဖဝါးေတြ နမ္းစမ္း ဟဲႏြားေလး”
ေမာင္ေမာင္သည္ ပပဝင္း ေျခေထာက္ကုိ မရဲတရဲကုိင္ကာ ေျခဖဝါးကုိ နမ္းသည္။
“အဲလုိ မဟုတ္ဘူး ႏြားေလးရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ စုပ္နမ္းစမ္း”
ပပဝင္းသည္ ေမာင္ေမာင့္ပါးျပင္ကုိ ေျခဖဝါးျဖင့္ ပြတ္သပ္ေပးမိသည္။ ေစာက္ဖုတ္ေတြေတာင္ ေတာ္ေတာ္ယားသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ေျခေထာက္ကုိ နမ္းခုိင္းၿပီး အာသာေျဖရသည္။ ပပဝင္းအထင္ သူမအတြင္းခံစုိသြားသည္။ နည္းနည္းေတာ့ စုိးရိမ္သြားသည္။
“သြားစမ္း ငါနဲ႔ ေဝးေဝးသြားေန ႏြားေလး”
ေမာင္ေမာင္ နည္းနည္းေဝးသြားေတာ့ ကုိယ့္ဖင္ကုိယ္ျပန္စမ္းၾကည့္သည္။ စုိေနသည္။ စကဒ္ကုိ နည္းနည္း လွည့္ဝတ္လိုက္သည္။ ေနာက္ေန႔မ်ားတြင္လည္း ေျခမေတြ ေျခေခ်ာင္းေတြကုိ စုပ္ခုိင္းသည္။ ေျခဖဝါးကုိ လ်က္ခုိင္းသည္။ ဖေနာင့္ကုိ စုပ္ခုိင္းသည္။ သူမကေတာ့ ေမာင္ေမာင္ကုိ ႏြားေလး ႏြားေလး ေခၚကာ ပါးျပင္ကုိ ေျချဖင့္ ပြတ္သည္။ ေခါင္းကုိ နင္းသည္။ ေမာင္ေမာင့္ရင္ဘတ္ကုိ ေျချဖင့္ ထုိးသည္။ ေနာက္ေန႔မ်ားလည္း ဆက္တုိက္ ေမာင္ေမာင့္ကုိ ကစားလာရာ ၾကာေတာ့ ပပဝင္းခမ်ား စိတ္ေတြ ႐ုိင္းလာသည္။ အသံုးမျပဳေတာ့ေသာ ဂုိေဒါင္ထဲ ေမာင္ေမာင္ကုိ ေခၚသည္။
“ငါ့ဖင္အုိးကုိ နမ္းေပးစမ္း”
ပပဝင္းက မတ္တပ္ရပ္ေနသည္။ ေမာင္ေမာင္က ေနာက္ကေန ဒူးေထာက္သည္။ အုိးေပၚလုလု စကဒ္တုိတုိပြပြေလးကုိ ေမာင္ေမာင္က ပင့္လုိက္သည္။ စစ္ေရာင္ အတြင္းခံေလးဝတ္ထားသည္။ ေမာင္ေမာင္က စုပ္နမ္းသည္။ ပပဝင္းမွာ တုန္လုိ႔ေနသည္။ ေမာင္ေမာင္ကေတာ့ မသိ။ နမ္းဆုိ နမ္းေပး႐ံုသာ။ သုိ႔ေသာ္လည္း ျဖဴဝင္းေသာ မိန္းကေလး ေပါင္တံကုိ ျမင္ေနရေသာ တင္းက်စ္ေသာ မိန္းကေလးအုိးကုိ နမ္းေပးေနရေသာ သူ႔ခမ်ာလည္း လီးေတာ့ ေတာင္ေပလိမ့္မည္ဟု ထင္သည္။ ပပဝင္းက ခံုေပၚ ထုိင္ခ်လုိက္သည္။ ေမာင္ေမာင့္ကို ပက္လက္အိပ္ခုိင္းက ေအာက္ပုိင္း ခၽြတ္ခုိင္းလုိက္သည္။
“အုိ”
ပပဝင္းသည္ ျမင္လည္း ျမင္ခ်င္ ေၾကာက္လည္းေၾကာက္ျဖစ္ေနေသာ ေၾကာင့္ ေမာင္ေမာင့္လီးႀကီးကို တခါၾကည့္ၿပီး မ်က္ႏွာလႊဲမိေသးသည္။ ေနာက္ေတာ့ ျပန္ၾကည့္သည္။ လီးႀကီးက ၂ေပ ဖန္ေခ်ာင္း လံုးပတ္ေလာက္ရွိသည္။ မည္းေတာ့ မည္းတူးေနသည္။ အေမြးေတြကေတာ့ ေပါက္ခါစ ရွိေသးသည္။ ပပဝင္းက ခံုကုိ အနီးသုိ႔ယူကာ ေမာင္ေမာင္ေပၚခ်ၿပီး ထုိင္ခံုေပၚ ထုိင္လုိက္သည္။ ၿပီးေတာ့ ေျခမႏွင့္ ေျခညိဳးၾကားျဖင့္ လီးကုိညႇပ္ၾကည့္သည္။ ႀကီးသျဖင့္ ညႇပ္မမိႏုိင္။ အသာေလး ဖိနင္းကာ လီးကို အေပၚသုိ႔ ဖိကပ္လုိက္ၿပီး ေျချဖင့္ ကြင္းတုိက္ေပးသည္။ ကြင္းတုိက္ေပးရင္း ပပဝင္းမွာ ေစာက္ရည္ေတြ ထြက္သည္။ ေစာက္ရည္ထြက္သျဖင့္ ေစာက္ဖုတ္မွာ စုိလည္းစုိ ယားလည္းယားျဖစ္၍ မေနႏုိင္ေအာင္ ျဖစ္လွသည္။ ေမာင္ေမာင္ကလည္း တခါခါ ၾကည့္လာတတ္သျဖင့္ မၾကည့္နဲ႔ေအာ္ကာ ေမာင္ေမာင့္လီးကုိ ေျချဖင့္နင္းရင္း အဖုတ္ကုိ အသာေလး ျပန္ပြတ္ကစားေနမိသည္။ လီးနဲ႔ထိေနရလုိ႔လား မသိ။ ေစာက္ရည္က ထပ္ထြက္ျပန္သည္။ ေမာင့္ေမာင့္လီးေပၚ တက္ထုိင္ကာ ေဆာင့္ပစ္ခ်င္စိတ္ အတင္းေပါက္ေနသည္။ တက္ေဆာင့္ေတာ့မလုိ ခဏခဏ ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း စိတ္က သိပ္မသတီသလုိ ခံစားရသည္။ သံုးႀကိမ္ေျမာက္ ေစာက္ရည္ေတြ ထပ္ထြက္သည္။ ေစာက္ရည္က ေတာ္ေတာ္ထြက္သျဖင့္ ေအာက္က ခံုပင္စုိကုန္သည္။ သိပ္ဂ႐ုမစုိက္အားဘဲ ေမာင္ေမာင့္လီးကုိ ေျခေထာက္ျဖင့္ ကြင္းတုိက္ေပးေနမိသလုိ ကုိယ့္အဖုတ္ကုိယ္ကုိယ္လည္း ဆက္ပြတ္ေနမိသည္။ စိတ္ထဲ အာသာေတာ္ေတာ္ေျပမွ ရပ္လုိက္သည္။ ေနာက္ေန႔မ်ားတြင္လည္း ေမာင္ေမာင့္ကုိ အုိးေတြ နမ္းစုပ္ခုိင္း စိတ္ယားလာလွ်င္ ပက္လက္အိပ္ခုိင္းၿပီး လီးကုိ ေျချဖင့္ ကြင္းတုိက္ေပးသည္။ ၾကာေတာ့ သူမ မေနႏုိင္ေတာ့ျပန္။
ေမာင္ေမာင္ကုိ လက္ျပန္ႀကိဳးခ်ည္ၿပီး မ်က္လံုးကို အဝတ္စျဖင့္ ပိတ္လုိက္ၿပီး ေအာက္ပုိင္းခၽြတ္ခ်ၿပီး ေမာင္ေမာင့္အက်ႌကုိ ၾကယ္သီးျဖဳတ္လုိက္သည္။ ေမာင္ေမာင့္ရင္ဘတ္ကုိ နမ္းသည္။ ဒူးေထာက္ကာ ေပါင္ျခံတဝုိက္ စုပ္ေပးသည္။ လီးကုိလည္း ဘယ္လုိမွ မေနႏုိင္ေတာ့သျဖင့္ ေတာ္ေတာ္ေလး စုပ္ေပးလုိက္သည္။ စိတ္တုိင္းက် လ်က္ေပးလုိက္၊ စုပ္လုိက္၊ ကြင္းထုလုိက္ လုပ္သည္။ လီးလံုးႀကီးကုိ ကုိင္၍ ပါးျပင္တြင္အပ္ကာ ေမွးအိပ္မိသည္။ ပါးျပင္တြင္ လိမ့္ၾကည့္သည္။ လွ်ာတြင္တင္ကာ ပုတ္ကစားသည္။ ပါးစပ္ကုိ အကုန္ဟကာ ေမာင္ေမာင့္ေပါင္ကုိ ဖက္၍ အာေခါင္စုိက္ေအာင္ စုပ္မိသည္။
“ထြက္ေတာ့မယ္”
လရည္ထြက္ခါနီးလွ်င္ ေျပာပါ ဟုေျပာထားသျဖင့္ ေမာင္ေမာင္က ေျပာသည္။ ပပဝင္းက လီးကုိ ေသခ်ာၾကည့္ရင္း ကြင္းကုိ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းထုသည္။ ၂ မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ဗ်စ္ခနဲ လရည္က ပန္းထြက္သည္။ အရွိန္ျဖင့္ ျဖဴခနဲ ပန္းထြက္လာေသာေၾကာင့္ ပပဝင္း လန္႔ကာ ေနာက္ဆုတ္မိသည္။ လရည္က နဖူးလာကပ္သည္။ မ်က္ႏွာကုိ ကန္႔လန္႔ျဖတ္စီးသည္။ ေနာက္ဆက္တုိက္ ထြက္လာသည္ကုိ ၾကည့္သည္။ လရည္က ေတာ္ေတာ္မ်ားသည္။ သူမမ်က္ခံုးေပၚတြင္လည္းေကာင္း သူမႏွာတံေပၚတြင္လည္းေကာင္း သူမပါးျပင္ေပၚတြင္လည္းေကာင္း သူမႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေပၚတြင္လည္းေကာင္း ပ်စ္ခဲေအာင္က်သည္။ မ်က္ႏွာတျပင္လံုးနီးပါ လရည္ရႊဲသြားသည္။
“ေမာင္ေမာင္ နင့္လက္ႀကိဳးေတြကုိ ငါေျဖေပးမယ္၊ ဒါေပမယ့္ နင္မ်က္စိအုပ္ထားတဲ့ဟာ မဖြင့္ရဘူး၊ နင္ ဘာလုပ္ရမလဲဆုိေတာ့...”
ပပဝင္းက ေျပာရင္း ႀကိဳးေျဖေပးကာ ႀကိဳးေျပသြားေတာ့ စကဒ္ပင့္ၿပီး အတြင္းခံကုိ ခၽြတ္လုိက္ရင္း ဆက္ေျပာသည္။
“နင္ ငါ့ဖင္ကုိလုိး”
“လီးျပန္ေတာင္ေအာင္ ေစာင့္ရင္း မမဖင္ကုိ လ်က္ေပးမယ္ေလ”
“ေအး ေကာင္းတယ္ ႏြားေလး ဒီတခါေတာ့ နင္ေတာ္သြားၿပီ”
ဆုိကာ ပပဝင္းသည္ တစ္သ်ဴးမ်ားယူရင္း မ်က္ႏွာတြင္ ေပေနေသာ လရည္ကုိ သုတ္ကာ ဖင္ကုိ ေမာင္ေမာင့္ထံကုန္းေပးသည္။ ေမာင္ေမာင္သည္ မ်က္စိ မျမင္ရေသာ္လည္း ဖင္နမ္းေပးေနက် ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပပဝင္း ဖင္အနံ႔ကုိ ခံကာ လွ်ာထုတ္၍ လ်က္ေပးေတာ့သည္။ လွ်ာက ခေရပြင့္တည့္တည့္တြင္ မထိ တထိနဲ႔ လိမ္ကာ လ်က္ေပးသျဖင့္ ပပဝင္းမွာ ဘယ္လုိမွ ေနမရျဖစ္ကာ ေမာင္ေမာင္ေခါင္းကုိ သူမဖင္ၾကားထဲ ဆြဲစိထားလုိက္သည္။ ေမာင္ေမာင္ကလည္း ပပဝင္းအုိးႀကီးကုိ ဆုပ္ကုိင္ကာ ဖင္ဝကုိ ငံုလွ်က္ လွ်ာျဖင့္ ဖင္ေပါက္ကုိ ထုိးေမႊသည္။
“လုိးကြာ ႏြားေလး လုိး မေနႏုိင္ေတာ့ဘူး လုိးကြာ”
ပပဝင္း ဘယ္လုိမွ မခံစားႏုိင္ေတာ့ေပ။ ေမာင္ေမာင္ကလည္း လီးေတာင္လာၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ မ်က္လံုးပိတ္ထားေသာျငား ဒဲ့ကုန္းေပးမည္ဆုိကုိ သိသျဖင့္ မတ္တပ္ရပ္ကာ ပပဝင္းခါးကုိ ကုိင္လွ်က္ေတ့လုိက္သည္။ ဖင္ေပါက္နဲ႔တည့္ေအာင္လီးကုိ ထားလုိက္ၿပီး ျဖည္းျဖည္းခ်င္း သြင္းထည့္လုိက္သည္။ ပပဝင္းသည္ ေရွ႕က သက္မဲ့တုိင္ကုိသာ ဖက္ထားေနမိသည္။ ေနာက္က ေမာင္ေမာင့္လုိးခ်က္ေၾကာင့္ တကုိယ္လံုး ရွိန္းဖိန္းကာ တုန္ရီေနသည္။ ကုိယ့္အဖုတ္ကုိယ္လည္း ျပန္ႏိႈက္မိသည္။ ေစာက္ဖုတ္ခံခ်င္ေသာ္လည္း ဒီလုိ ေအာက္တန္းစားကိုက်ေတာ့ မေပးခ်င္ျပန္။ ႏို႔ေတြကစားလုိက္ အဖုတ္ႏိႈက္လုိက္နဲ႔ ဖင္ေဆာင့္လုိးေနသည္ကုိ ၿငိမ္ခံစားရင္း ဖီးလ္အျပည့္ယူသည္။ ဖင္ေတြပူက်စ္လာသည္အထိ ေမာင္ေမာင္က လုိးေပးသည္။ ခဏေန ဖင္ထဲ ပူခနဲ တဗ်စ္ဗ်စ္နဲ႔ လရည္ေတြ ဝင္လာသည္။
“ဟား ေကာင္းလုိက္တာကြာ ေကာင္းလုိက္တာ”
ဖင္ထဲ လရည္ပူေတြ ဝင္လာေနသည္ကုိ ခံစားရင္း ပပဝင္းက ေျပာသည္။ လီးေပ်ာ့သြားေတာ့ ေမာင္ေမာင္က ဆြဲထုတ္သည္။ ပပဝင္းသည္ ဖင္ေတာ္ေတာ္ နာသြားသည္။ လရည္ေတြကုိ နည္းနည္းညစ္ထုတ္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ေခၽြးေတြရႊဲေနေသာ ေမာင္ေမာင္ကုိ ေပါင္ရင္းဆြဲကပ္ကာ ေစာက္ဖုတ္ကုိ အပ္လုိက္သည္။ ေမာင္ေမာင္ကလည္း ေမာေမာနဲ႔ ေစာက္ဖုတ္ကုိ လ်က္သည္။ ပပဝင္းတေယာက္ အေၾကာအခ်င္ေတြ တင္း၍ ေနသည္။ ေစာက္ဖုတ္ေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ယားေနသည္။
“ႏြားေလး ငါ့ေစာက္ေစ့ကုိ သြားေလးနဲ႔ ကုိက္ေပးစမ္းပါ”
ေမာင္ေမာင္က ေစာက္ဖုတ္ကုိ နည္းနည္းျဖဲလုိက္ၿပီး စူထြက္ေနေသာ ေစာက္စိကုိ စပ္စပ္ စပ္စပ္ေလးကုိက္ေပးလုိက္သည္။ ပပဝင္းသည္ ေမာင္ေမာင္ ဆံပင္ကုိ ဆြဲရင္း ေကာ့တက္ေနသည္။ ေမာင္ေမာင္က လွ်ာျဖင့္ ေစာက္ေခါင္းထဲ ထုိးေမႊသည္။ ၿပီးလွ်င္ ေစာက္ဖုတ္ ေဘးႏႈတ္ခမ္းသားမ်ားကုိ ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ ဖိစုပ္ေပးသည္။ ေဖာင္းအိေနေသာ ေစာက္ဖုတ္ အစံုကုိ စံုလုိက္ အုပ္ကာ စုပ္နမ္းေပးသည္။ ေမာင္ေမာင္က ခုနက လုိးခဲ့ေသာ ဖင္ကေန အေပၚကုိ လွ်ာျဖင့္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး ဖိလ်က္တက္ေပးသည္။ ဤအခန္းကုိ ပပဝင္း ခဏတာ ျဖတ္ေက်ာ္လုိက္ရသည္။ ေနာက္ပုိင္း သူမ ဘယ္လုိမွ မေနႏုိင္ေတာ့ေပ။
“ႏြားေလး ပက္လက္အိပ္ေနစမ္း”
ခုထိေတာ့ ေမာင္ေမာင့္မ်က္လံုးေတြကုိ ပိတ္ထားပါေသးသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ေမာင္ေမာင္က ဘယ္ေနရာ ဘာရွိသည္ကုိ တန္းသိေနၿပီ။ သူမကသာ ရွက္သလုိလုိ မ်က္ႏွာ မျပခ်င္ေပမင့္ လီးမစုပ္ေပးခင္ မ်က္ႏွာေလးေတာ့ တခ်က္နမ္းျဖစ္ကာ မ်က္လံုး စည္းျဖစ္သည္။ ေမာင္ေမာင္က ပက္လက္ေလး အိပ္သည္။ သူမအေပၚကေန ခြလုိက္သည္။ လီးေပၚ တံေတြးဆြတ္လုိက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ အဖုတ္တည့္တည့္ လီးကုိေတ့လုိက္သည္။ အေပၚကေန အသာေလး ဖိခ်လုိက္သည္။ ေလာကႀကီးက သာယာလွပေနပါသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ ပပဝင္းသည္ ေမာင္ေမာင္နဲ႔ စိတ္တုိင္းက် ေနထုိင္ခဲ့သည္။ ခုထိလည္း ေမာင္ေမာင္ကုိ ကစားစရာ အျဖစ္ကစားက ခ်စ္တုန္း ျဖစ္သည္။
“ႏြားေလး သိလား ဒီေန႔ ငါရည္းစား အသစ္နဲ႔ တေနရာခ်ိန္းတယ္၊ ငါ အခြင့္အေရးေပးရက္သားနဲ႔ ငါ့ကုိေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မဖက္ရဲဘူးကြာ”
ပပဝင္းက ေမာင္ေမာင့္ရင္ခြင္ထဲမွေန၍ အက်ႌကုိ ခၽြတ္ရင္းေျပာသည္။ ေမာင္ေမာင္က သူမအုိးကုိ ကစားေနသည္။ အက်ႌကၽြတ္သြားေတာ့ ေမာင္ေမာင္က သူမေဘာင္းဘီကုိ ခၽြတ္သည္။ သူမပါးကုိ ေလးငါးခ်က္နမ္းၿပီး ႏုိ႔ကုိ စုပ္သည္။ ၿပီးလွ်င္ သူမကုိ ဆြဲလွည့္ကာ ထုိင္ခ်သည္။ သူမအုိးကုိ နမ္းသည္။ အုိးႏွစ္လံုးကုိ ၿဖဲကာ ဖင္ကုိ လွ်က္သည္။ ၿပီးလွ်င္ လီးႀကီးနဲ႔ ေထာက္ကာ ပင့္ထည့္တက္သည္။
“အ”
ေမာင္ေမာင္က ပပဝင္းဗုိက္ကုိ ဖက္ထားသည္။ ပပဝင္းက နာသျဖင့္ ေျခဖ်ားေထာက္သည္။ ေမာင္ေမာင္က ပါးကုိ နမ္းရင္း ပခံုးကုိ ဖိခ်သည္။ ပပဝင္းက ဖင္ထဲလီးႀကီး ေထာက္ဝင္ေနတာ နာသျဖင့္ ေျခဖ်ားအစြမ္းကုန္ ေထာက္ေသာ္လည္း ေမာင္ေမာင္က ဖိခ်ကာ ေဆာင့္တက္သျဖင့္ ဖင္ထဲ လီးႀကီး အေခ်ာင္းလုိက္ ဝင္ကာ ေဆာင့္ေပးသည္ကုိ ပါးအနမ္းခံရင္း ေက်ာင္းက ရည္းစားကုိ ျမင္ေယာင္ေနသည္။ ေမာင္ေမာင္က ဗုိက္သားကုိ ပြတ္ေပးရာမွ အထက္ကုိ တက္လာကာ ႏုိ႔အစံုကုိ ပြတ္ေခ်သည္။ ေမာင္ေမာင္၏ အားနဲ႔ေဆာင့္ခ်က္ေၾကာင့္ ေျမာက္တက္သြားေသာ္လည္း ပပဝင္းက ေက်နပ္သည္။
“ေစာက္ပတ္ လုိးေပးဦးကြာ”
ေမာင္ေမာင္က သူမဖင္ထဲကုိ ေလးငါးခ်က္ေဆာင့္ၿပီး လီးကုိ ျဖည္းျဖည္းထုတ္လုိက္သည္။ သူမလည္း ေမာင္ေမာင္ဘက္သုိ႔လွည့္ေပးသည္။ သူမက ေမာင္ေမာင့္မ်က္လံုးကုိ အုပ္ထားေသာ ပုိက္စကုိ ျဖဳတ္လုိက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ေမာင္ေမာင့္ကုိ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းနမ္းသည္။ လ်ာေတြ ထုိးထည့္ေပးသည္။ ေမာင္ေမာင္က သူမလ်ာကုိ စုပ္ေပးသည္။ ေမာင္ေမာင္က နမ္းလည္းနမ္းရင္း ေအာက္ကေန သူမေစာက္ဖုတ္ထဲ လီးကုိထုိးထည့္သည္။ လီးအဖ်ားဝင္သြားေတာ့ ေမာင္ေမာင္က သူမအုိးကုိ ကုိင္ကာ ထည့္သည္။ လက္တဖက္က သူမေခါင္းကုိ ကုိင္ထားကာ အဆက္မျပတ္နမ္းသည္။ ပပဝင္းလည္း ေမာင္ေမာင့္ေက်ာျပင္ကုိ ကုတ္ျခစ္မိသည္။ ေမာင္ေမာင့္လက္ေမာင္းအုိးကုိ ဖက္ထားမိသည္။ ေမာင္ေမာင္က နမ္းလည္းနမ္း လုိးလည္းလုိးမုိ႔ ကၽြမ္းက်င္အဆင့္သုိ႔ပင္ ေရာက္ေနသည္ ဆုိရေပမည္။ လုိးခ်က္ေတြ ၾကမ္းလာသျဖင့္ သူမ အနမ္းမခံႏုိင္ေတာ့ေပ။
“ေကာင္းလုိက္တာကြာ ေကာင္းလုိက္တာ ေဆာင့္ေပးစမ္းပါ အဲလုိ ဆက္ေဆာင့္စမ္းပါ”
ေမာင္ေမာင့္ေက်ာျပင္ကုိ ဖမ္းဆုပ္ရင္း ဖက္ထားကာ ပပဝင္း ညည္းသည္။
“ႏြားေလး”
“ဗ်ာ”
“ၿပီးခါနီးရင္ ငါ့ပါးစပ္ထဲထည့္ေပးေနာ္ ငါ လရည္ေသာက္ခ်င္တယ္”
ဤသုိ႔ျဖင့္ ဆက္လုိးလာရာ ၿပီးခါနီးေသာအခါ “ၿပီးေတာ့မယ္” ဟုေျပာသည္။ ထုိအခါ ပပဝင္းက ေခၽြးေတြ သံေတြနဲ႔ ထုိင္ခ်သည္။ ေမာင္ေမာင္က နဖူးတြင္ စုိေနေသာ ေခၽြးမ်ားႏွင့္ ဆံစကုိ သပ္တင္ကာ ႏႈတ္ခမ္းကုိ တခ်က္ငံု႔နမ္းသည္။ ေနာက္ လီးကုိ ပပဝင္းပါးစပ္ထဲထည့္သည္။ ပပဝင္းေခါင္းကုိကုိင္ကာ လီးကုိ တခ်က္ဆံုးေအာင္ ထည့္လုိက္ၿပီး ပါးစပ္ကုိ ေလးငါးခ်က္ေဆာင့္သည္။ ပပဝင္းက လီးလံုးႀကီးကုိ ပါးစပ္အကုန္ဟကာ ငံုထားရင္း အာေခါင္စုိက္သည္အထိ ကုိယ္တုိင္လည္း ဖိသြင္းသည္။ အာေခါင္စုိက္သည့္အခါ ေမာင္ေမာင္က သူမေခါင္းကုိ ဖိထားသည္။ ၿပီးလွ်င္ ဘယ္ညာ ဆြဲရမ္းသည္။ ပပဝင္းသည္ ႏွာေခါင္းျဖင့္ အသက္႐ႈရသျဖင့္ လေမြးေတြႏွာေခါင္းနဲ႔ကပ္ေနရာ လေမြးေတြ ႏွေခါင္းထဲဝင္သည္။ ေမာင္ေမာင္ဖင္တံုးႀကီးကုိ ကုတ္ဖဲ့ကာ လီးကုိ မလြတ္တမ္းငံုသည္။ ေတာ္ေတာ္ေလး အားရမွ ထုတ္သည္။ ေနာက္ လျပြတ္ကုိ ငံုေပးသည္။ ၿပီးမွ လထိပ္ကုိ ႏႈတ္ခမ္းဝတြင္ေတ့ကာ ကြင္းတုိက္ေပးသည္။ လရည္ေတြ ပူခနဲ ႏႈတ္ခမ္းတြင္ပန္းထြက္လာေတာ့ သူမပါးစပ္ကို ဟေပးလုိက္သည္။ လရည္ပ်စ္ခၽြဲခၽြဲေတြကုိ ၿမိဳခ်ၿပီး ထိပ္တြင္ ကပ္က်န္ေနေသာ လရည္ကုိ ကုန္ေအာင္ စုပ္ေပးလုိက္သည္။ ေမာင္ေမာင္မွာ တုန္ေနသည္။
“အရသာ ရွိတယ္ကြာ”
ႏႈတ္ခမ္းတြင္ ေပေနေသာ လရည္ကုိ လက္ေခ်ာင္းျဖင့္ သုတ္ကာ လ်ာျဖင့္ လ်က္ရင္း ေျပာသည္။
“မမ”
“ေျပာ ႏြားေလး”
“က်ေနာ္ ေသးေပါက္ခ်င္တယ္”
“လာ မမႏႈတ္ခမ္းေပၚ ပန္းခ်ကြာ”
ပပဝင္းက ဒူးေထာက္ထုိင္ကာ မ်က္ႏွာကုိ ေမာ့ထားသည္။ ေမာင္ေမာင္က မမေခါင္းကုိ တဖက္ကုိင္ကာ လီးကုိ တဖက္ကုိင္၍ ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးတြင္ ေတ့လုိက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ေခ်ာ္တက္မသြားရန္ ေသခ်ာကုိင္ၿပီး ေသးေပါက္ခ်သည္။ ေသးက နည္းနည္းနီက်င္က်င္ေလး ျဖစ္သည္။ ေသးေၾကာင္းက ေတာ္ေတာ္သန္သျဖင့္ အခ်ိဳ႕ပါးစပ္ထဲ ဝင္သည္။ ပပဝင္းက ေထြးထုတ္သည္။ ေသးေတြက ပါးေပၚလည္း ေပကုန္သည္။ ကုိယ္ေပၚလည္း အတန္းလုိက္ စီးက်သျဖင့္ ေသးေတြရႊဲေနသည္။ ေသးေတြကုန္ေတာ့ ပပဝင္းက လီးႀကီးကုိ ငံုကာ ရယ္သည္။ ဤမွွ်လီးႀကိဳက္ေသာ ေကာင္မက ရည္းစားထားသည့္အခါ လုိးမည့္သူနဲ႔ ေလးငါးေယာက္ လႊဲၿပီးကာမွ ေအးကုိနဲ႔ေတြ႕သည္။ ေျမြေျမြခ်င္းမုိ႔ ေျချမင္သည္လား မသိ။
“ဟင့္အင္းကြာ”
အလဲ့။ သူမ ဟန္ေဆာင္တတ္သား။ ေအးကုိက ပါးေတြ နားေတြ နမ္းေတာ့ သူမက မူသည္။ အမွန္ေတာ့ ခံခ်င္လြန္းလုိ႔ ယားေနၿပီ။ ေအးကုိက ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းစုပ္ေတာ့ သူမ ျပန္နမ္းသည္။
“ဟင့္အင္းကြာ”
ေအးကုိက ႏုိ႔ေတြကို ကုိင္ေတာ့ ျငင္းျဖစ္သည္။ ဘာေျပာေျပာ ေအးကုိကလည္း သူမေနာက္ကုိ သြား၍ ေနာက္ကေန ႏုိ႔ကုိ ကုိင္သည္။ အက်ႌေတြပင့္သည္။ ခံခ်င္လြန္းလုိ႔ ယားေနသည့္ၾကား ေအးကုိက ႏုိ႔သီးကုိ ေဖာ္သည္။ ေအးကုိက ငုံ႕ကာ စုိ႔သည္။
“ဟင့္အင္းကြာ”
ေအးကုိက သူမစကဒ္တုိတုိေလးကုိ ပင့္သည္။ အေပၚကေန အဖုတ္ကုိ ပြတ္သည္။ ပပဝင္းမွာ ခံခ်င္လြန္းလုိ႔ တုန္လုိ႔ေနသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း နည္းနည္းေတာ့ ျငင္းေသးသည္။ ေအးကုိက ေရွ႕မွေန၍ စကဒ္ေရာ အတြင္းခံပါ ခၽြတ္ကာ အဖုတ္ကုိ ေကာင္းေကာင္း ကလိပါေတာ့သည္။ စသျဖင့္ ေအးကုိ အစေဖာ္သည္ကုိ ရွက္သလုိလုိ နည္းနည္းဟန္ေဆာင္ေသးသည္။ ေအးကုိကလည္း ကၽြမ္းသလား မေမးနဲ႔။ အဖုတ္ကုိ လ်က္ေပးသည္။ ဆုိေတာ့ သူမလည္း ဟန္မေဆာင္ေတာ့ပါ။
“မင္းေက်ာ္”
“မင္းေက်ာ္”
မင္းေက်ာ္က တကၠသုိလ္တက္ရေတာ့မည္ ဆုိသျဖင့္ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ အေပ်ာ္က သိပ္မခံ။ အေဆာင္ေတြ မေနရဘဲ အေဒၚအပ်ိဳႀကီး အိမ္မွာေနရမည္ဆုိသည့္ အတြက္ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ သူေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္သြားသည္။ ေဟာေတြ႕ေတာလည္း ခပ္တည္တည္ပင္။ စည္းကမ္းေတြကလည္း တပံုႀကီးထုတ္သည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း တကၠသုိလ္တြင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနမည္။ အိမ္တြင္ေနေတာ့ စာက်က္ခ်ိန္ရတာေပါ့ဟု ေျဖေတြးလုိက္သည္။ သုိ႔ႏွင့္ အိမ္တြင္ ခပ္ကုတ္ကုတ္ေလးေနေနခဲ့သည္။ အခန္းထဲ ေနေနသည္မွာ ပ်င္းသည္ႏွင့္ အိမ္ထဲ ဟုိဒီေလွ်ာက္ၾကည့္မည္လုပ္ေတာ့ ျပတင္းေပါက္တခုတြင္ မွန္ဘီလူး တခုျဖင့္ ေပါင္ၾကားျပန္ကုတ္ေနေသာ အန္တီကုိ ေတြ႕လုိက္ရသည္။ ေပါင္ၾကားကုိ ျပန္ကုတ္တာမွ ေပါင္ကုိ ကားၿပီး ကြတတေလးျဖစ္ေနသည္အထိပင္။ မွန္ေျပာင္းကလည္း တဖက္ကေန မခ်။ ထူးဆန္းသည့္ အျပဳအမူေၾကာင့္ သူအနီးသုိ႔ ကပ္သြားမိသည္။ အန္တီသည္ တဖက္သုိ႔သာ အာ႐ံုေရာက္ေနသျဖင့္ စိတ္ခ်လက္ခ် ျပတင္းေပါက္ကေန ေခ်ာင္းၿပီး အဖုတ္ကုိ စိတ္ခ်လက္ခ်ျပန္ႏိႈက္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ သူလည္း အသာေလးေျချခြကာ အတူ လုိက္ေခ်ာင္းၾကည့္လုိက္ေတာ့ အုတ္တံတုိင္း အစပ္နားတြင္ ထမင္းခ်က္အေဒၚကို ဒ႐ုိင္ဘာႀကီးက ေနာက္ကေန ပင့္လုိးေနသည္။ ထမင္းခ်က္က အုတ္တံတုိင္းကုိ လက္ေထာက္ကာ ထမီပင့္ၿပီး ကုန္းထားေပးသည္။ ဒ႐ုိင္ဘာက ေနာက္ကေန ပုဆုိးခၽြတ္ကာ အားကုန္လုိးေနသည္။
“ဟင္ နင္ နင္”
လူရိပ္ေၾကာင့္ အန္တီ သတိထားမိသြားသည္။ သူ႔ကုိ တုန္တုန္ရီရီျဖင့္ လက္ညိဳးထုိးကာ အံ့အားသင့္ေနသည္။
“က်ေနာ္ က်ေနာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္”
“သြားစမ္း နင့္အခန္းထဲကုိ”
“က်ေနာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္”
မင္းေက်ာ္သည္ သူ႔အခန္းထဲသုိ႔ ခပ္သြက္သြက္ေလး ဝင္ခဲ့မိသည္။ အခန္းတံခါးပိတ္မည္လုပ္ေတာ့ အန္တီျဖစ္သူ လီလီခင္က ရပ္ေနသျဖင့္ သူပိတ္ရမလုိ မပိတ္ရမလုိ ျဖစ္သြားသည္။ အန္တီလီလီခင္က သူ႔ရင္ဘတ္ကုိ တြန္း၍ အခန္းထဲ လုိက္ဝင္လာကာ တံခါးကုိ ပိတ္လုိက္သည္။ သူလည္း ဘာလုပ္ရမည္မွန္း မသိသျဖင့္ မတ္တပ္ရပ္ေနသည္။ လီလီခင္က သူ႔ကုိ သူ႔စာက်က္ဖုိ႔ ထုိင္သည့္ ထုိင္ခံုေပၚသုိ႔ တြန္းခ်သျဖင့္ သူအထုိင္လုိက္ ျဖစ္သြားသည္။ လီလီခင္က အနီးသုိ႔ လာပိတ္ရပ္သည္။
“ခုနက နင္ဘာေတြ႕လဲ”
“က်ေနာ္ က်ေနာ္ တကယ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္”
လီလီခင္က သူ႔လက္ကုိ ဆြဲ၍ ေပါင္ၾကားထဲထည့္ကာ ညႇပ္လုိက္သည္။ သူမ႐ုန္းရဲ။ အန္တီကုိယ္လံုးက ေတာင့္သည္။ ဝသည္ဆုိေသာ္လည္း ကုိယ္လံုး ကုိယ္ဖန္ႀကီးသည့္ အခ်ိဳးအစားမ်ိဳးျဖစ္သည္။ မ်က္ႏွာအလွနဲ႔ ကုိယ္လံုးကုိယ္ဖန္ အခ်ိဳးအစားက လုိက္ဖက္ပါသည္။ အပ်ိဳႀကီးဆုိသည့္အတုိင္း ေတာ္ေတာ္ေလး ေခ်ာေမာလွပေနေသးသည္။
“နင္ ငါ့ကုိ ေၾကာက္သလား မေၾကာက္ဘူးလား”
“ေၾကာက္ ေၾကာက္ပါတယ္”
လီလီခင္က မင္းေက်ာ္ ေခါင္းကုိင္ကာ ဆံပင္ဆြဲ၍ ေမာ့ခိုင္းၿပီးေမးသည္။ ေနာက္ လက္တဖက္ကုိ ထပ္ဆြဲယူကာ သူမဆီးခံုကုိ ပြတ္ေစသည္။ မင္းေက်ာ္လည္း ေၾကာက္ေၾကာက္ျဖင့္ အဆီထစ္ေနေသာ ဆီးခံုကုိ ပြတ္ေပးသည္။ လီလီခင္သည္ ေအးေက်ာ္ဆီးခံုကုိ ပြတ္သည္ႏွင့္ ေပါင္ၾကားထဲ ညႇပ္ထားေသာ ေအးေက်ာ္လက္ကုိ ထုတ္ကာ ေစာက္ဖုတ္ကုိ ပြတ္ခုိင္းသည္။ ေအးေက်ာ္သည္ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ လီလီခင္ဆီးခံုနဲ႔ အဖုတ္ကုိ ပြတ္ေပးေနရသည္။ အဖုတ္က ေတာ္ေတာ္စုိေနၿပီ။ လီလီခင္သည္ စိတ္ခ်လက္ခ်ပင္ ထမီကုိ ခၽြတ္ခ်ပါေတာ့သည္။ ေဖာင္းအိေနေသာ ဆီးခံုႏွင့္ အနီစင္းၾကား အတြင္းခံေလးကလည္း ေဖာင္းအိ စုိရႊဲလွ်က္ ေပၚလာသည္။ အတြင္းခံအျပင္ဘက္ထိ ေစာက္ေမြးေတြကလည္း ထုိးထုိးေထာင္ေထာင္ ျဖစ္ေနသည္။ လီလီခင္က ပင္တီေလးကုိ ခၽြတ္ခ်လုိက္သည္။ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးက အေမြးစုတ္စုတ္နဲ႔ ခုန္ထေတာ့မည့္ ဖားျပဳတ္ႀကီးလုိ ေဖာင္းေနသည္။
“ဘယ္လုိလဲ ငါ့အဖုတ္ လွလား”
“လွ လွပါတယ္”
“မလွဘူး မဟုတ္လား၊ ငါသိပါတယ္”
“ဟုတ္ ဟုတ္ကဲ့”
“လွတာ မလွတာ မလုိခ်င္ဘူး လ်က္ေပးစမ္း ငါ့အဖုတ္ကုိ”
“ခင္ . . . ဗ်ာ . . .”
မင္းေက်ာ္ တံေတြးတခ်က္ၿမိဳခ်မိသည္။ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိလည္း ရွက္မိသည္။ အေဒၚ့ကုိလည္း ေၾကာက္သည္။ လ်ာထုတ္၍ ေအာက္ကေန အသာပင့္လ်က္တက္မိသည္။ ငံက်ိက်ိေၾကာင့္ မ်က္ႏွာေတြ ႐ႈံ႕မိသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ ဆက္၍ လ်က္ေပးေနရသည္။ လီလီခင္က သူ႔လက္ကုိ ဆြဲ၍ အုိးကုိ ကုိင္ခုိင္းသည္။ လီလီခင္အုိးက အယ္စတံုႀကီးျဖစ္သည္။ ဟီးထေနသည္။ လ်က္ရင္းတံေတြးေတြက လီလီခင္ ေစာက္ေမြးေတြတြင္ ကပ္ကပ္က်န္ေနသည္။ ေစာက္ဖုတ္လည္း စုိလက္လာသည္။ လီလီခင္သည္ အက်ႌေတြ ျပန္ခၽြတ္၍ ႏုိ႔ကုိ ျပန္ပြတ္ေနသည္။ ႏႈတ္မွလည္း အီးအီးအင္းအင္း ညည္းသည္။ လီလီခင္သည္ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ကုိင္ရင္း အားမရေတာ့သျဖင့္ အုိးကုိ ပြတ္ေခ်ကစားေပးေနေသာ မင္းေက်ာ္လက္ကုိ ယူကာ ႏုိ႔ကုိ တဖန္ကုိင္ခုိင္းျပန္သည္။ မင္းေက်ာ္လည္း ေစာက္ဖုတ္လ်က္ေပးရင္း တန္းလန္းျဖင့္ ႏုိ႔ကုိ လွမ္းပြတ္ေပးသည္။ ေစာက္ဖုတ္ကုိလည္း မလ်က္၍ မရ။ နည္းနည္း မလ်က္လုိက္သည္ႏွင့္ လီလီခင္က သူ႔ေခါင္းကုိ ေပါင္ၾကားထဲဆြဲဖိသည္။ လီလီခင္သည္ သူ႔ေစာက္ဖုတ္ျဖင့္ မင္းေက်ာ္လွ်ာေပၚ စေကာဝုိက္သည္။ အရည္ေတြ ျပန္ထြက္လာျပန္ေတာ့လည္း မင္းေက်ာ္ခမ်ာ ရြံဖုိ႔မစဥ္းစားႏုိင္ေတာ့။
“အကုန္လံုးခၽြတ္ ကုတင္ေပၚ တက္အိပ္စမ္း မင္းေက်ာ္”
မင္းေက်ာ္ ပက္လက္ကေလး အိပ္သည္။ ဖုိနဲ႔မ သဘာဝမုိ႔ မင္းေက်ာ္လည္း လီးေတာင္ေနသည္။ လီလီခင္က မင္းေက်ာ္လီးကုိ ကြင္းထုေပးရင္း ေက်နပ္ေနပံု ရသည္။
“မင္းလီးကေတာ့ ငါ့အႀကိဳက္ပဲ”
လီလီခင္သည္ လီးေပၚ တံေတြးေထြးခ်ၿပီး အေပၚကေန တက္ခြပါေတာ့သည္။ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထုိင္ကာ လီးကုိ သူမေစာက္ဖုတ္တြင္ ေတ့လုိက္ၿပီး အသာဖိထုိင္ခ်သည္။ မင္းေက်ာ္သည္ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ လီလီခင္ကုိ ၾကည့္ေနသည္။ လီလီခင္သည္ သူမဆံပင္ကုိ ေနာက္သုိ႔ စုၿပီးသကာလ အေပၚကေန ေဆာင့္ခ်ပါေတာ့သည္။ အုိးအယ္အယ္ႀကီးက မင္းေက်ာ္ေပါင္တြင္ အိခနဲ အိခနဲ လာထိသည္။ ႏုိ႔ႀကီးကလည္း အုန္းသီးလံုးေလာက္ ပမာဏရွိသည္။ အေပၚေအာက္ အိခနဲ အိခနဲ တုန္ေနသည္။ ခဏၾကာေတာ့ ေစာက္ဖုတ္ထဲမွ ပူခနဲ ပူခနဲ အရည္ေတြ ထြက္လာသည္။ လီလီခင္ ၿပီးသြားပံုရသည္။ သူ႔အေပၚ ေမွာက္အိပ္ခ်လာသည္။ လီးကလည္း ေစာက္ဖုတ္ထဲ အထည့္လုိက္ ျဖစ္ေနေသးသည္။
“မင္း မၿပီးေသးဘူး မလား”
“ဟုတ္ ဟုတ္ကဲ့”
“လုပ္စမ္းပါ အေပၚကေန တက္ေဆာင့္ ေမာင္ေလး ၿပီးတဲ့အထိ မမခံေပးမယ္”
ခုေတာ့ ေမာင္ေလးေတြ မမေတြ ျဖစ္ကုန္ၿပီ။ မင္းေက်ာ္ကလည္း တန္းလန္းမုိ႔ အပုိေျပာမေနဘဲ အေပၚလွဲ႕အိပ္ကာ အားကုန္ ေဆာင့္လုိးပါေတာ့သည္။ လီလီခင္က သူေဆာင့္လုိးေနသည္ကုိ ေတာ္ေတာ္ေက်နပ္ပံုရသည္။ ေအာက္မွေနၿပီး တစက္မညည္းဘဲ ၿပံဳးေနသည္။ သူလည္း အားကုန္ထည့္ကာ ေဆာင့္သည္။ ေၾကာက္ေန၍လားမသိ။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ၾကာသည္။ မိနစ္ ၂၀ နီးပါး ျဖစ္သြားသည္။ လရည္ေတြထြက္သြားေတာ့မွ သူလည္း လီလီခင္ေပၚ အိပ္ခ်သည္။ လီလီခင္က သူ႔ကုိ ဖက္ထားသည္။
“ဖယ္”
လီလီခင္က သူ႔အားတြန္းထုတ္ၿပီး အက်ႌေတြ ဘာေတြဝတ္သည္။ အတြင္းခံကုိ ဝတ္ၿပီး မတ္တပ္ရပ္ကာ ထမီကုိ ေကာက္ဝတ္သည္။ ထမီဝတ္တက္တာ ေပါင္ေလာက္ေရာက္ေတာ့ မင္းေက်ာ္က ေပါင္ကုိ ဖက္ကာ လီလီခင္ အုိးႀကီးကုိ လ်က္ေပးသည္။ အုိးေတြကို ဖြဖြကုိက္သည္။ လီလီခင္က ျပန္လွည့္လာသည္။ အသက္ ေလးဆယ္ေက်ာ္ၿပီျဖစ္သည့္ လီလီခင္ေစာက္ဖုတ္မွာ ေစာက္ေမြးေတြနဲ႔ ျပည့္ေနသည့္အျပင္ နည္းနည္းလည္း ရိေနၿပီ။ မင္းေက်ာ္ကေတာ့ မသိရွာေပ။ သၾကားလံုးဆာေနေသာ ကေလးငယ္ သၾကားလံုးေကာက္ရသလုိ လ်က္ေနသည္။ လီးအစစ္အရသာ ခုမွ တကယ္ရဖူးေသာ လီလီခင္မွာလည္း ထမီျပန္မဝတ္ျဖစ္ေတာ့။ ကုတင္ေပၚတက္ကာ မင္းေက်ာ္ႏြဲသမွ် ေစာက္ဖုတ္ကုိ ၿဖဲၿဖဲၿပီး ေက်ေက်နပ္နပ္ေလး ခံေပးလုိက္သည္။
“လူဆုိးေလး ေတာ္ေတာ္ထန္ပါလား”
“အကင္းပဲ ရွိေသးတယ္”
“ဘယ္ႏွစ္ခ်ီရွိၿပီလဲ”
“ေျခာက္ခ်ီပဲ ရွိေသးတယ္ေလ”
“ထပ္ဆြဲဦးမလား ဒီမွာ ဒူးသိပ္မခုိင္ေတာ့ဘူးေနာ္”
“ဒူးမခုိင္ရင္လည္း မမအခန္း မျပန္နဲ႔ေပါ့ မမရဲ႕၊ ေမာင္ေလးဆီမွာ တညလံုးအိပ္၊ ေမာင္ေလး မမအလိုကုိ ေကာင္းေကာင္းျဖည့္ဆည္းေပးမယ္၊ ေဟာၾကည့္”
မင္းေက်ာ္က သူ႔လီးကုိ ျပလုိက္သည္။ လီးက စေတာင္လာၿပီ။
“မမစုပ္ၾကည့္မယ္ေနာ္”
“မမသေဘာေလ”
“ၿပီးရင္ ေျပာေနာ္ မမပါးစပ္ထဲ မၿပီးထည့္ရဘူး”
လီလီခင္သည္ မင္းေက်ာ္၏ ေပါင္ၾကားထဲဝင္ကာ လီးကုိ အရင္းမွ စကုိင္သည္။ နည္းနည္းခါလုိက္သည္။ လီးထိပ္က ဘယ္ညာ ယိမ္းသည္။ လီလီခင္သည္ လွ်ာထုတ္ၿပီး ထိပ္ကုိ လ်က္တက္သည္။ ေလးငါးခါလ်က္ၿပီးေနာက္ ထိပ္ေလးကုိ ငံုသည္။ ေအာက္ကေန ကြင္းဆက္ထုသည္။ ထိပ္ကုိ ငံုၿပီး ကြင္းကုိ အဆက္မျပတ္ထုေပးသည္။ နည္းနည္းေမာလာသလုိ ရွိလွ်င္ ထိပ္မငံုေတာ့ဘဲ ကြင္းဆက္ထုသည္။ ကြင္းထုခ်က္က ေတာ္ေတာ္ျမန္သည္။ အစပုိငး္ဆုိေတာ့လည္း ႐ုပ္ရွင္ေတြထဲကလုိ စုပ္ခုိင္းလုိ႔ မျဖစ္ေသးဘူး မလား။ ေနာက္ေတာ့ ျဖည္းျဖည္းေလး ကြင္းထုကာ လေရခြံအဆုတ္အခြာကုိ ၾကည့္သည္။ ထိပ္ကုိ ကြင္းထုခ်လုိက္သည့္အခါ ၿပဲသြားသည္ကုိ ရယ္သည္။ လေရခြံျဖင့္ စုၾကည့္သည္။ လေရခြံတြန္႔တြန္႔ကုိ စုပ္ၾကည့္သည္။ ႏႈတ္ခမ္းထူထူၾကားထဲမွ လေရခြံပါးပါးက ေပ်ာ့ေပ်ာ့ဝင္သြားသည္။ မိနစ္ ၂၀ ေက်ာ္ကြင္းထုသည္။ ၿပီးခါနီးသည့္အခါ သတိေပးလုိက္သည္။
“ၿပီး အ ၿပီးေတာ့မယ္ မမ”
လီလီခင္သည့္ သိေနေသာ္လည္း ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ လီးထိပ္ကုိ ေတ့ကာ ကြင္းကို ဆက္ထုေလသည္။ မင္းေက်ာ္လည္း ေအာင့္မထားႏိုင္သည့္အဆံုး ပါးစပ္ထဲ လႊတ္ထည့္လုိက္ေတာ့သည္။ လီလီခင္က လရည္ကုန္သည္အထိ ငံုထားသည္။ ေနာက္ သူ႔ဗုိက္သားေပၚတြင္ လရည္ကုိ ေထြးခ်သည္။
“သူမ်ား ဗုိက္ထဲကုိ ဒီဟာေတြ ထည့္ထည့္တာေပါ့ ဟုတ္လား”
လီလီခင္က မင္းေက်ာ္ဗုိက္သားေပၚ ငံုထားေသာ လရည္မ်ားကုိ ေထြးခ်ၿပီး လက္ေခ်ာင္းထိပ္ျဖင့္ ကစားကာ ေမးသည္။
“မမ”
“အြန္”
“အရမ္းခ်စ္တယ္”
“ယံုပါဘူး”
“မမယံုေအာင္ ထပ္လုိးေပးမယ္ေလ ဒါဆုိ”
“အံမယ္ သိပ္မလည္ရွာဘူးကုိး”
သုိ႔ႏွင့္ မင္းေက်ာ္သည္ လီလီခင္နဲ႔ စိတ္တုိင္းက် ႏွစ္ပါးသြားခန္းကုိ စိတ္ႀကိဳက္ဖြင့္သည္။ ၁၀ ရက္ေက်ာ္ေက်ာ္ၾကာေတာ့ အတားအဆီးမရွိေတာ့။ ထင္တုိင္း ၾကဲၾကသည္။ ထုိစဥ္ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ လီလီခင္၏ သူငယ္ခ်င္း သြယ္သြယ္ဟန္ေရာက္လာခဲ့သည္။ သူမက အိမ္ေထာင္ရွိေသာ္လည္း သားသမီး မထြန္းကား။ ၿပီးေတာ့ နာမည္နဲ႔ လုိက္ေအာင္ သြယ္လွ်သည့္ ခႏၶာကုိယ္ ရွိသည္။ အရပ္ကလည္း ျမင့္သည္။ မင္းေက်ာ္အျမင္အရ ေျပာရလွ်င္ အုိးကလည္း တင္းေနသည္။ ၿမိဳ႕မွာေနတာဆုိေတာ့ အသက္ေလးဆယ္ဆုိေပမယ့္လည္း ႐ုပ္က ေခ်ာတုန္း ေမာတုန္း ရွိေသးသည္။ မ်က္ရစ္ကေလးနည္းနည္း လည္ရစ္ကေလးနည္းနည္းေပၚေနေတာ့ ပုိၿပီး ခန္႔ေနသလုိပင္ ရွိေသးသည္။ မမနဲ႔ ခ်စ္ပြဲႏြဲၿပီးျဖစ္၍ မင္းေက်ာ္က သူတုိ႔ကုိ လႊတ္လြတ္လပ္လပ္ စကားေျပာေစဆုိၿပီး တေရးတေမာ အိပ္ေနသည္။ မမက ေတာ္ေတာ္ထန္သည္။ ဧည့္သည္ျပန္သြားလွ်င္ သူ႔အေပၚ တက္ခြမည္ဆုိတာ သိသျဖင့္ အားေမြးေနလုိက္သည္။ ေမွးခနဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။
“ဒါေၾကာင့္ နင္က ငါ့ဆီမလာေတာ့တာကုိး”
ထုိအသံေၾကာင့္ မင္းေက်ာ္ ႏုိးလာသည္။ အဝတ္မဝတ္ျဖစ္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ ေစာင္ပါးပါးေလး ၿခံဳအိပ္ေနရာ သြယ္သြယ္ဟန္က ကုတင္ေစာင္းတြင္ထုိင္၍ ေစာင္ကုိ ဖယ္ကာ သူ႔လီးကုိ လက္ေခ်ာင္းျဖင့္ တို႔ရင္း ေျပာသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သူ႐ုတ္တရက္ ေနာက္ဆုတ္မိသည္။ မမလီလီခင္က သူ႔ေခါင္းအံုးေဘးတြင္ ကုိယ္လံုးတီးျဖင့္ ထိုင္ေနရာ သူတုိးလုိက္သည္ႏွင့္ လီလီခင္က သူ႔ကုိ ဖက္ထားသည္။ သြယ္သြယ္ဟန္က ကုတင္ေပၚ တက္ထုိင္ရင္း သူ႔ေပါင္ကုိ ဆြဲကားသည္။ ၿပီးေတာ့ လီးကုိ ကုိင္သည္။ ေနာက္ ငံု႔လာသည္။ တခုခု သတိရသလုိျဖင့္ ျပန္ဆုတ္သည္။ ၿပီးေတာ့ အက်ႌကုိခၽြတ္သည္။ ေဘာ္လီေအာက္တြင္ အယ္ထြတ္ေနေသာ ႏုိ႔အံုႀကီးက ေဖြးခနဲ ေပၚလာသည္။ ထမီကုိ ခၽြတ္သည္။ အတြင္းခံေလးျဖင့္ ျပန္ထုိင္သည္။ ေနာက္ ဆံထံုးကုိ ေျဖခ်သည္။ ဆံပင္က ေရွ႕သုိ႔ခ်လုိက္သည့္အခါ ေတာ္ေတာ္ရွည္သည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။ အသားကလည္း ေဖြးအုအု၊ ဆံပင္ကလည္း ေရႊနီေရာင္ သန္းသန္းေလး ဆုိးထားသျဖင့္ မင္းေက်ာ္တေယာက္ လီးမွာ ဘယ္လုိမွ မၿငိမ္ေတာ့ဘဲ ေငါက္ခနဲ ထလာပါေတာ့သည္။ သြယ္သြယ္ဟန္သည္ သူ႔လီးကုိ ကုိင္ကာ ေထာင္ထားၿပီး ပါးစပ္အကုန္ ဟလွ်က္ လီးကုိ မထိဘဲ ငံုခ်သည္။ လီးက အသစ္ေလး၏ ပါးစပ္ထဲတြင္ အာေငြ႕ရသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ ပုိပုိ မာထန္လာသည္။ တဝက္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ လီးကို မထိဘဲ ငံုခ်ၿပီးမွ ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ အသာဖိကာ စုပ္တက္သည္။
“ဒါေၾကာင့္ နင္က ငါမွာထားေပးတဲ့အတုကုိ လာမယူတာကုိး”
“အတုက ေအးစိစိႀကီး ေဟာဒါက ေႏြးေႏြးေထြးေထြး အရည္ေလးမ်ား ေစာက္ေခါင္းထဲ ပန္းထည့္လုိက္ရင္ေလ တကုိယ္လံုး ဖ်န္းခနဲ ဖ်န္းခနဲ ၾကက္သီးေတြထတာ အရသာကုိ ဘယ္လုိ ေျပာရမွန္း မသိဘူး”
“ငါ ေယာက်္ားရွိပါတယ္ဟယ္ အဲဒီအရသာကုိ နင့္အားနာလုိ႔ လွ်ိဳထားတာ”
“ဒါေပမယ့္ နင့္ေယာက်္ားက နင့္ကုိ တလေနလုိ႔ တခါလုိးလုိ႔လား”
“ေအးပါဟယ္ သူလ်က္တာ အရမ္းေကာင္းတယ္ဆုိ ငါ့ဟာ လ်က္ခုိင္းလုိက္ရေတာ့မလား”
“မင္းေက်ာ္ ေမာင္ေလး လုပ္ေပးလုိက္စမ္းဘာ”
မင္းေက်ာ္သည္ အိမ္ေထာင္ရွိေသာ္လည္း အာသာမေျပသည့္ မမႏွင့္ တကုိယ္တည္း အပ်ိဳႀကီး၏ စိတ္ဆႏၵကုိ ေက်ာင္းမတက္ဘဲ ေတာက္ေလွ်ာက္ ျဖည့္ေပးေနရပါေတာ့သည္။ သြယ္သြယ္ဟန္ကလည္း အိမ္မျပန္။ ထုိအခါ သူ႔မွာ အဖုတ္ႏွစ္ခုကုိ လက္မလည္ေအာင္ လ်က္ေပးေနရပါေတာ့သည္။ ကုတင္ေပၚကေန ေအာက္ကုိ ဆင္းရသည္ မရွိဘဲ ၿဖဲေပးကာ အတင္းတုတ္လ်က္ အလ်က္ခံေသာ မမႏွစ္ေယာက္၏ ေစာက္ဖုတ္ကုိ လက္ခလယ္ျမဳပ္ေအာင္ ထုိးရင္း လက္ပန္းက်ေအာင္ ကစားေပးလုိက္ စုပ္လ်က္ေပးလုိက္ ထလုိးေပးလုိက္ႏွင့္ မင္းေက်ာ္ခမ်ာ မအားႏုိင္ဘဲ ရွိေနေတာ့သည္။
“ေမာင္ေလး”
“ဗ်ာ”
“မမတုိ႔ကုိ ခ်စ္လား”
“ခ်စ္တာေပါ့”
“ခ်စ္ရင္ မမဖင္ကုိ လ်က္ေပးပါလား၊ ဖင္အရမ္းယားတာပဲ”
သြယ္သြယ္ဟန္ စကားေၾကာင့္ လီလီခင္ပင္ အံ့အားသင့္သည္။
“နင္ ဖင္ခံခ်င္တာလား”
“ေအးဟာ ဘယ္လုိ ေနမလဲလို႔”
“မမကုန္းလုိက္”
မင္းေက်ာ္က မျငင္းဘဲ လက္ခံသျဖင့္ သြယ္သြယ္ဟန္က ဖင္းဗူးေတာင္းေထာင္ ကုန္းလုိက္သည္။ မင္းေက်ာ္က ဖင္ေပါက္ မဲမဲက်ဳပ္က်ဳပ္ေလးကုိ လက္ညိဳးျဖင့္ အသာထုိးသည္။ အတြန္႔ေလးေတြကုိ ထိကာ ပြတ္ေပးသည္။ လီလီခင္က အေပၚကေန ဖင္ကုိ ၿဖဲေပးၿပီး တံေတြးေထြးခ်သည္။ မင္းေက်ာ္က ေအာက္ကေန တံေတြးကုိ ျပန္လ်က္တက္ေပးသည္။ ဖင္ကုိ လ်က္တက္ၿပီး လွ်ာကုိ မသြင္းဘဲ လီလီခင္ထံထုိးေပးသည္။ ဖင္လ်က္ထားေသာ မင္းေက်ာ္လွ်ာကို လီလီခင္က စုပ္သည္။ မင္းေက်ာ္က ဖင္လ်က္ၿပီး လွ်ာကုိ လီလီခင္ထံထုိးေပးသည္။ လီလီခင္က ကုိယ္တုိင္ ဖင္မလ်က္ေပးေသာ္လည္း သြယ္သြယ္ဟန္ ဖင္အရသာကုိ စမ္းမိသည္။ မင္းေက်ာ္နဲ႔ လီလီခင္ အခ်င္းခ်င္း ႏႈတ္ခမ္းစုပ္နမ္းလုိက္ သြယ္သြယ္ဟန္ ဖင္လ်က္ေပးလုိက္ လုပ္ေနသည္။ နည္းနည္း အားရလာေတာ့ မင္းေက်ာ္က သြယ္သြယ္ဟန္ ဖင္ေညႇာင့္႐ုိးေပၚ လီးတင္လုိက္သည္။ လီလီခင္က သူ႔လီးကုိ လွ်ာေလးနဲ႔ သပ္ယူကာ စုပ္သည္။ သြယ္သြယ္ဟန္ ဖင္ထဲ မထည့္ခင္ မင္းေက်ာ္က လီလီခင္ေခါင္းကုိ သြယ္သြယ္ဟန္ အုိးေပၚ ဖိကာ လုိးသည္။ ခပ္သြက္သြက္ေလး လုိးသျဖင့္ လီလီခင္က လ်ာရည္ေတြ မထိန္းႏုိင္ပဲ စီးက်ကာ သြယ္သြယ္ဟန္ဖင္ေပါက္ကုိ ပုိစုိေစသည္။ မင္းေက်ာ္မွာလည္း လီလီခင္တုိ႔ လီးသာ စုပ္ေပးသည္။ ခုလုိ ပါးစပ္ကုိ အားပါးတရ မလုိးဖူးသျဖင့္ စိတ္ရွိ လက္ရွိ ပါးစပ္ကုိ လုိးေပးသည္။ လီလီခင္ကလည္း ေကာင္းလြန္း၍လား မသိ။ သူမပါးစပ္ကုိ လုိးေနေသာ မင္းေက်ာ္အုိးကုိ ႐ုိက္သည္။ ကုတ္သည္။ ဖမ္းဆုပ္ကာ ညစ္သည္။ အရွိန္ကုိ မရပ္ဘဲ လီးကုိ ခပ္သြက္သြက္ထုတ္ၿပီး သြယ္သြယ္ဟန္ ဖင္ထဲကုိ တရစပ္ ပစ္ထည့္လုိက္သည္။
“အု”
“အုိ”
ပါးစပ္ထဲ လုိးေနတန္းလန္း လီးက မိမိဖင္ထဲ ဒုတ္ခနဲ ဝင္လာသျဖင့္ သြယ္သြယ္ဟန္မွာ မ်က္လံုးမ်က္ဆံျပဴးထြက္သြားသည္။ တကုိယ္လံုး က်ဥ္စက္နဲ႔ တုိ႔လုိက္သလုိ ျဖစ္သြားသည္။
“အ အ ေသပါၿပီေတာ့”
တခါမွ မခံစားဖူးေသာ ခံစားခ်က္က ဖင္ေၾကာမွတဆင့္ တကုိယ္လံုး ပ်ံ႕ႏွံ႔တက္သြားသည္။ မင္းေက်ာ္က ဖင္ကေန ခ်က္ခ်င္းထုတ္ကာ ေစာက္ဖုတ္ထဲ တခ်က္ ျပန္ေဆာင့္ထည့္ျပန္သည္။
“အေမေလ့”
အမေလးကုိေတာင္ ပီေအာင္ မေအာ္ႏုိင္။ ေဆာင့္ခ်က္ သိပ္မျပင္းေသာ္လည္း ထင္မထားသည့္ အကြက္ေၾကာင့္ သြယ္သြယ္ဟန္မွာ မ်က္လံုးမ်က္ဆံ ထပ္ျပဴးရျပန္သည္။ မင္းေက်ာ္က လီးထုတ္၍ ဖင္ထဲ ျပန္ေဆာင့္ထည့္ျပန္သည္။
“အအ မေလ့လေလ့”
သြယ္သြယ္ဟန္မွာ အသံေတြ မပီသႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ရသည္။ ဓာတ္ေတြ လုိက္သလုိ တကုိယ္လံုးလည္း တုန္တက္သြားသည္။ သြယ္သြယ္ဟန္၏ ေအာ္ခ်က္ေၾကာင့္ လီလီခင္မွာလည္း ဖင္ေတာ္ေတာ္ယားလာသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကုိယ္ဖင္ေပါက္ ကုိယ္ျပန္စမ္းမိသည္။ မင္းေက်ာ္က သူမေခါင္းကုိ ကုိင္၍ ပါးစပ္ထဲ လီးကိုထည့္ျပန္သည္။ ဖင္ထဲထည့္ၿပီးသား ေစာက္ပတ္ထဲ ထည့္ၿပီးသား လီးအရသာက ေျပာင္းလာသည္။ မင္းေက်ာ္က ပါးစပ္ထဲ တခ်က္သာ ထည့္သည္။ ၿပီးသည္ႏွင့္ သြယ္သြယ္ဟန္ ဖင္ထဲ ျပန္ထည့္သည္။ သြယ္သြယ္ဟန္ နည္းနည္းခံႏုိင္ၿပီ ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ခုနက လီးေခါင္းမွ်သာ ဝင္သည္။ ခုလီးေခါင္းေလာက္ထည့္ၿပီး နည္းနည္းထုိးထည့္ခံရသည္။ ဖင္က က်ဥ္းသျဖင့္ လီးပင္ ေခါက္လုလုျဖစ္သြားသည္။ မင္းေက်ာ္က အရွိန္နည္းနည္းျပန္ေလွ်ာ့ကာ လီးမေခါက္ေအာင္ျပင္ၿပီး ထုိးထည့္သည္။ သြယ္သြယ္ဟန္မွာ ဖင္ေပါက္တခုလံုး ပြင့္ထြက္သြားသလား မွတ္ရသည္။
“အိ အိ အ အ အု”
သြယ္သြယ္ဟန္သည္ ေခါင္းအံုးကုိ ကုတ္ဖဲ့ကာ တြန္႔လိမ္၍ ညည္းသည္။ နည္းနည္း ဖီးလ္လာသေလာက္ရွိေသာ္ မင္းေက်ာ္က ဆြဲထုတ္သည္။ ေစာက္ဖုတ္ထဲ ထည့္သည္။ ဖင္တခုလံုး လီးဆာလွ်က္ က်န္သည္။ မင္းေက်ာ္က ေစာက္ဖုတ္ကုိ ေဆာင့္ၿပီး ဖင္ထဲ ျပန္ထည့္သည္။ နည္းနည္းပုိဝင္လာသည္။ ၿပီးလွ်င္ လီလီခင္ပါးစပ္ကုိ တခ်က္လုိးသည္။ လီလီခင္လည္း သြယ္သြယ္ဟန္ညည္းသံကုိ ၾကားၿပီး ဖင္ပုိခံခ်င္လာသည္။ မင္းေက်ာ္က အလုိက္သိသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ လီလီခင္ဖင္ကုိ လွမ္းဆြဲကာ လက္ခလယ္ျဖင့္ လီလီခင္ဖင္ေပါက္ထဲႏိႈက္သည္။ တဖက္က သြယ္သြယ္ဟန္ခါးကုိ ဖက္ကာ ဖင္ကုိ ျဖည္းျဖည္းဆက္လုိးေပးသည္။ ေဝးေဝးတခ်က္ ေစာက္ဖုတ္ထဲ လီးထည့္ကာ တခ်က္ႏွစ္ခ်က္ေဆာင့္သည္။ ေနာက္ ဖင္ကုိသာ ျပန္လုိးရင္း လီလီခင္ဖင္ကုိ ေကာင္းေကာင္းႏိႈက္ေပးသည္။ ဖင္ေညာင့္႐ုိးကုိ လက္မျဖင့္ဖိကာ လက္ခလယ္ႏွစ္ဆစ္ခန္႔ ဖင္ထဲႏိႈက္ကာ ကလိေပးသည္။ လီလီခင္မွာလည္း ေကာ့လန္တက္ေနသည္။ မင္းေက်ာ္က ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းဆြဲကာ နမ္းလုိက္သည္။ လီလီခင္သည္ သြယ္သြယ္ဟန္ဖင္ကုိ ၿဖဲေပးရင္း မင္းေက်ာ္ႏွင့္နမ္းကာ ဖင္ကုိ အႏိႈက္ခံသည္။
“မမလည္း ဖင္ခံခ်င္ၿပီကြာ”
“ေဘးနားမွာ ကုန္းလုိက္မမ”
လီလီခင္က သြယ္သြယ္ဟန္ေဘးနား သြယ္သြယ္ဟန္လုိ ဖင္ဗူးေတာင္းေထာင္ကုန္းလုိက္သည္။ သြယ္သြယ္ဟန္အုိးနဲ႔နီးေအာင္ မင္းေက်ာ္ဆြဲကပ္လုိက္သည္။ သြယ္သြယ္ဟန္က ပိန္သည္။ သြယ္သည္။ အုိးကေတာ့ တင္းသည္။ ပိန္သျဖင့္လည္း အုိးက ရွိသင့္သေလာက္သာ ရွိသျဖင့္ ေသးသည္ဟု ဆုိရမည္။ လီလီခင္ကေတာ့ ဝသည္။ ေတာင့္သည္။ အုိးကလည္း ေကာ့တင္းကာ အယ္ထြက္ေနသည္။ မင္းေက်ာ္က ေခါင္းအံုး တေယာက္တလံုးျဖစ္ေနသျဖင့္ သြယ္သြယ္ဟန္ ေခါင္းအံုးကုိ ဆြဲဖယ္လုိက္ၿပီး ေခါင္းအံုးတလံုးတည္းေပၚ အံုးေစသည္။
“မမတုိ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ေနၾကေလ၊ နမ္းၾက”
လီလီခင္နဲ႔ သြယ္သြယ္ဟန္သည္ မင္းေက်ာ္ေျပာသလုိ လုပ္ၾကသည္။ မင္းေက်ာ္က လီလီခင္အုိးကုိ မတ္တပ္ရပ္ခြလုိက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ အေပၚကေန စုိက္ခ်လုိက္သည္။
“အေမ့ ပလု”
လီလီခင္က သိပ္မေအာ္ႏုိင္ပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ သြယ္သြယ္ဟန္က သူမႏႈတ္ခမ္းကုိ နမ္းထားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
မင္းေက်ာ္က တကၠသုိလ္တက္ရေတာ့မည္ ဆုိသျဖင့္ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ အေပ်ာ္က သိပ္မခံ။ အေဆာင္ေတြ မေနရဘဲ အေဒၚအပ်ိဳႀကီး အိမ္မွာေနရမည္ဆုိသည့္ အတြက္ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ သူေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္သြားသည္။ ေဟာေတြ႕ေတာလည္း ခပ္တည္တည္ပင္။ စည္းကမ္းေတြကလည္း တပံုႀကီးထုတ္သည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း တကၠသုိလ္တြင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနမည္။ အိမ္တြင္ေနေတာ့ စာက်က္ခ်ိန္ရတာေပါ့ဟု ေျဖေတြးလုိက္သည္။ သုိ႔ႏွင့္ အိမ္တြင္ ခပ္ကုတ္ကုတ္ေလးေနေနခဲ့သည္။ အခန္းထဲ ေနေနသည္မွာ ပ်င္းသည္ႏွင့္ အိမ္ထဲ ဟုိဒီေလွ်ာက္ၾကည့္မည္လုပ္ေတာ့ ျပတင္းေပါက္တခုတြင္ မွန္ဘီလူး တခုျဖင့္ ေပါင္ၾကားျပန္ကုတ္ေနေသာ အန္တီကုိ ေတြ႕လုိက္ရသည္။ ေပါင္ၾကားကုိ ျပန္ကုတ္တာမွ ေပါင္ကုိ ကားၿပီး ကြတတေလးျဖစ္ေနသည္အထိပင္။ မွန္ေျပာင္းကလည္း တဖက္ကေန မခ်။ ထူးဆန္းသည့္ အျပဳအမူေၾကာင့္ သူအနီးသုိ႔ ကပ္သြားမိသည္။ အန္တီသည္ တဖက္သုိ႔သာ အာ႐ံုေရာက္ေနသျဖင့္ စိတ္ခ်လက္ခ် ျပတင္းေပါက္ကေန ေခ်ာင္းၿပီး အဖုတ္ကုိ စိတ္ခ်လက္ခ်ျပန္ႏိႈက္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ သူလည္း အသာေလးေျချခြကာ အတူ လုိက္ေခ်ာင္းၾကည့္လုိက္ေတာ့ အုတ္တံတုိင္း အစပ္နားတြင္ ထမင္းခ်က္အေဒၚကို ဒ႐ုိင္ဘာႀကီးက ေနာက္ကေန ပင့္လုိးေနသည္။ ထမင္းခ်က္က အုတ္တံတုိင္းကုိ လက္ေထာက္ကာ ထမီပင့္ၿပီး ကုန္းထားေပးသည္။ ဒ႐ုိင္ဘာက ေနာက္ကေန ပုဆုိးခၽြတ္ကာ အားကုန္လုိးေနသည္။
“ဟင္ နင္ နင္”
လူရိပ္ေၾကာင့္ အန္တီ သတိထားမိသြားသည္။ သူ႔ကုိ တုန္တုန္ရီရီျဖင့္ လက္ညိဳးထုိးကာ အံ့အားသင့္ေနသည္။
“က်ေနာ္ က်ေနာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္”
“သြားစမ္း နင့္အခန္းထဲကုိ”
“က်ေနာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္”
မင္းေက်ာ္သည္ သူ႔အခန္းထဲသုိ႔ ခပ္သြက္သြက္ေလး ဝင္ခဲ့မိသည္။ အခန္းတံခါးပိတ္မည္လုပ္ေတာ့ အန္တီျဖစ္သူ လီလီခင္က ရပ္ေနသျဖင့္ သူပိတ္ရမလုိ မပိတ္ရမလုိ ျဖစ္သြားသည္။ အန္တီလီလီခင္က သူ႔ရင္ဘတ္ကုိ တြန္း၍ အခန္းထဲ လုိက္ဝင္လာကာ တံခါးကုိ ပိတ္လုိက္သည္။ သူလည္း ဘာလုပ္ရမည္မွန္း မသိသျဖင့္ မတ္တပ္ရပ္ေနသည္။ လီလီခင္က သူ႔ကုိ သူ႔စာက်က္ဖုိ႔ ထုိင္သည့္ ထုိင္ခံုေပၚသုိ႔ တြန္းခ်သျဖင့္ သူအထုိင္လုိက္ ျဖစ္သြားသည္။ လီလီခင္က အနီးသုိ႔ လာပိတ္ရပ္သည္။
“ခုနက နင္ဘာေတြ႕လဲ”
“က်ေနာ္ က်ေနာ္ တကယ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္”
လီလီခင္က သူ႔လက္ကုိ ဆြဲ၍ ေပါင္ၾကားထဲထည့္ကာ ညႇပ္လုိက္သည္။ သူမ႐ုန္းရဲ။ အန္တီကုိယ္လံုးက ေတာင့္သည္။ ဝသည္ဆုိေသာ္လည္း ကုိယ္လံုး ကုိယ္ဖန္ႀကီးသည့္ အခ်ိဳးအစားမ်ိဳးျဖစ္သည္။ မ်က္ႏွာအလွနဲ႔ ကုိယ္လံုးကုိယ္ဖန္ အခ်ိဳးအစားက လုိက္ဖက္ပါသည္။ အပ်ိဳႀကီးဆုိသည့္အတုိင္း ေတာ္ေတာ္ေလး ေခ်ာေမာလွပေနေသးသည္။
“နင္ ငါ့ကုိ ေၾကာက္သလား မေၾကာက္ဘူးလား”
“ေၾကာက္ ေၾကာက္ပါတယ္”
လီလီခင္က မင္းေက်ာ္ ေခါင္းကုိင္ကာ ဆံပင္ဆြဲ၍ ေမာ့ခိုင္းၿပီးေမးသည္။ ေနာက္ လက္တဖက္ကုိ ထပ္ဆြဲယူကာ သူမဆီးခံုကုိ ပြတ္ေစသည္။ မင္းေက်ာ္လည္း ေၾကာက္ေၾကာက္ျဖင့္ အဆီထစ္ေနေသာ ဆီးခံုကုိ ပြတ္ေပးသည္။ လီလီခင္သည္ ေအးေက်ာ္ဆီးခံုကုိ ပြတ္သည္ႏွင့္ ေပါင္ၾကားထဲ ညႇပ္ထားေသာ ေအးေက်ာ္လက္ကုိ ထုတ္ကာ ေစာက္ဖုတ္ကုိ ပြတ္ခုိင္းသည္။ ေအးေက်ာ္သည္ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ လီလီခင္ဆီးခံုနဲ႔ အဖုတ္ကုိ ပြတ္ေပးေနရသည္။ အဖုတ္က ေတာ္ေတာ္စုိေနၿပီ။ လီလီခင္သည္ စိတ္ခ်လက္ခ်ပင္ ထမီကုိ ခၽြတ္ခ်ပါေတာ့သည္။ ေဖာင္းအိေနေသာ ဆီးခံုႏွင့္ အနီစင္းၾကား အတြင္းခံေလးကလည္း ေဖာင္းအိ စုိရႊဲလွ်က္ ေပၚလာသည္။ အတြင္းခံအျပင္ဘက္ထိ ေစာက္ေမြးေတြကလည္း ထုိးထုိးေထာင္ေထာင္ ျဖစ္ေနသည္။ လီလီခင္က ပင္တီေလးကုိ ခၽြတ္ခ်လုိက္သည္။ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးက အေမြးစုတ္စုတ္နဲ႔ ခုန္ထေတာ့မည့္ ဖားျပဳတ္ႀကီးလုိ ေဖာင္းေနသည္။
“ဘယ္လုိလဲ ငါ့အဖုတ္ လွလား”
“လွ လွပါတယ္”
“မလွဘူး မဟုတ္လား၊ ငါသိပါတယ္”
“ဟုတ္ ဟုတ္ကဲ့”
“လွတာ မလွတာ မလုိခ်င္ဘူး လ်က္ေပးစမ္း ငါ့အဖုတ္ကုိ”
“ခင္ . . . ဗ်ာ . . .”
မင္းေက်ာ္ တံေတြးတခ်က္ၿမိဳခ်မိသည္။ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိလည္း ရွက္မိသည္။ အေဒၚ့ကုိလည္း ေၾကာက္သည္။ လ်ာထုတ္၍ ေအာက္ကေန အသာပင့္လ်က္တက္မိသည္။ ငံက်ိက်ိေၾကာင့္ မ်က္ႏွာေတြ ႐ႈံ႕မိသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ ဆက္၍ လ်က္ေပးေနရသည္။ လီလီခင္က သူ႔လက္ကုိ ဆြဲ၍ အုိးကုိ ကုိင္ခုိင္းသည္။ လီလီခင္အုိးက အယ္စတံုႀကီးျဖစ္သည္။ ဟီးထေနသည္။ လ်က္ရင္းတံေတြးေတြက လီလီခင္ ေစာက္ေမြးေတြတြင္ ကပ္ကပ္က်န္ေနသည္။ ေစာက္ဖုတ္လည္း စုိလက္လာသည္။ လီလီခင္သည္ အက်ႌေတြ ျပန္ခၽြတ္၍ ႏုိ႔ကုိ ျပန္ပြတ္ေနသည္။ ႏႈတ္မွလည္း အီးအီးအင္းအင္း ညည္းသည္။ လီလီခင္သည္ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ကုိင္ရင္း အားမရေတာ့သျဖင့္ အုိးကုိ ပြတ္ေခ်ကစားေပးေနေသာ မင္းေက်ာ္လက္ကုိ ယူကာ ႏုိ႔ကုိ တဖန္ကုိင္ခုိင္းျပန္သည္။ မင္းေက်ာ္လည္း ေစာက္ဖုတ္လ်က္ေပးရင္း တန္းလန္းျဖင့္ ႏုိ႔ကုိ လွမ္းပြတ္ေပးသည္။ ေစာက္ဖုတ္ကုိလည္း မလ်က္၍ မရ။ နည္းနည္း မလ်က္လုိက္သည္ႏွင့္ လီလီခင္က သူ႔ေခါင္းကုိ ေပါင္ၾကားထဲဆြဲဖိသည္။ လီလီခင္သည္ သူ႔ေစာက္ဖုတ္ျဖင့္ မင္းေက်ာ္လွ်ာေပၚ စေကာဝုိက္သည္။ အရည္ေတြ ျပန္ထြက္လာျပန္ေတာ့လည္း မင္းေက်ာ္ခမ်ာ ရြံဖုိ႔မစဥ္းစားႏုိင္ေတာ့။
“အကုန္လံုးခၽြတ္ ကုတင္ေပၚ တက္အိပ္စမ္း မင္းေက်ာ္”
မင္းေက်ာ္ ပက္လက္ကေလး အိပ္သည္။ ဖုိနဲ႔မ သဘာဝမုိ႔ မင္းေက်ာ္လည္း လီးေတာင္ေနသည္။ လီလီခင္က မင္းေက်ာ္လီးကုိ ကြင္းထုေပးရင္း ေက်နပ္ေနပံု ရသည္။
“မင္းလီးကေတာ့ ငါ့အႀကိဳက္ပဲ”
လီလီခင္သည္ လီးေပၚ တံေတြးေထြးခ်ၿပီး အေပၚကေန တက္ခြပါေတာ့သည္။ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထုိင္ကာ လီးကုိ သူမေစာက္ဖုတ္တြင္ ေတ့လုိက္ၿပီး အသာဖိထုိင္ခ်သည္။ မင္းေက်ာ္သည္ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ လီလီခင္ကုိ ၾကည့္ေနသည္။ လီလီခင္သည္ သူမဆံပင္ကုိ ေနာက္သုိ႔ စုၿပီးသကာလ အေပၚကေန ေဆာင့္ခ်ပါေတာ့သည္။ အုိးအယ္အယ္ႀကီးက မင္းေက်ာ္ေပါင္တြင္ အိခနဲ အိခနဲ လာထိသည္။ ႏုိ႔ႀကီးကလည္း အုန္းသီးလံုးေလာက္ ပမာဏရွိသည္။ အေပၚေအာက္ အိခနဲ အိခနဲ တုန္ေနသည္။ ခဏၾကာေတာ့ ေစာက္ဖုတ္ထဲမွ ပူခနဲ ပူခနဲ အရည္ေတြ ထြက္လာသည္။ လီလီခင္ ၿပီးသြားပံုရသည္။ သူ႔အေပၚ ေမွာက္အိပ္ခ်လာသည္။ လီးကလည္း ေစာက္ဖုတ္ထဲ အထည့္လုိက္ ျဖစ္ေနေသးသည္။
“မင္း မၿပီးေသးဘူး မလား”
“ဟုတ္ ဟုတ္ကဲ့”
“လုပ္စမ္းပါ အေပၚကေန တက္ေဆာင့္ ေမာင္ေလး ၿပီးတဲ့အထိ မမခံေပးမယ္”
ခုေတာ့ ေမာင္ေလးေတြ မမေတြ ျဖစ္ကုန္ၿပီ။ မင္းေက်ာ္ကလည္း တန္းလန္းမုိ႔ အပုိေျပာမေနဘဲ အေပၚလွဲ႕အိပ္ကာ အားကုန္ ေဆာင့္လုိးပါေတာ့သည္။ လီလီခင္က သူေဆာင့္လုိးေနသည္ကုိ ေတာ္ေတာ္ေက်နပ္ပံုရသည္။ ေအာက္မွေနၿပီး တစက္မညည္းဘဲ ၿပံဳးေနသည္။ သူလည္း အားကုန္ထည့္ကာ ေဆာင့္သည္။ ေၾကာက္ေန၍လားမသိ။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ၾကာသည္။ မိနစ္ ၂၀ နီးပါး ျဖစ္သြားသည္။ လရည္ေတြထြက္သြားေတာ့မွ သူလည္း လီလီခင္ေပၚ အိပ္ခ်သည္။ လီလီခင္က သူ႔ကုိ ဖက္ထားသည္။
“ဖယ္”
လီလီခင္က သူ႔အားတြန္းထုတ္ၿပီး အက်ႌေတြ ဘာေတြဝတ္သည္။ အတြင္းခံကုိ ဝတ္ၿပီး မတ္တပ္ရပ္ကာ ထမီကုိ ေကာက္ဝတ္သည္။ ထမီဝတ္တက္တာ ေပါင္ေလာက္ေရာက္ေတာ့ မင္းေက်ာ္က ေပါင္ကုိ ဖက္ကာ လီလီခင္ အုိးႀကီးကုိ လ်က္ေပးသည္။ အုိးေတြကို ဖြဖြကုိက္သည္။ လီလီခင္က ျပန္လွည့္လာသည္။ အသက္ ေလးဆယ္ေက်ာ္ၿပီျဖစ္သည့္ လီလီခင္ေစာက္ဖုတ္မွာ ေစာက္ေမြးေတြနဲ႔ ျပည့္ေနသည့္အျပင္ နည္းနည္းလည္း ရိေနၿပီ။ မင္းေက်ာ္ကေတာ့ မသိရွာေပ။ သၾကားလံုးဆာေနေသာ ကေလးငယ္ သၾကားလံုးေကာက္ရသလုိ လ်က္ေနသည္။ လီးအစစ္အရသာ ခုမွ တကယ္ရဖူးေသာ လီလီခင္မွာလည္း ထမီျပန္မဝတ္ျဖစ္ေတာ့။ ကုတင္ေပၚတက္ကာ မင္းေက်ာ္ႏြဲသမွ် ေစာက္ဖုတ္ကုိ ၿဖဲၿဖဲၿပီး ေက်ေက်နပ္နပ္ေလး ခံေပးလုိက္သည္။
“လူဆုိးေလး ေတာ္ေတာ္ထန္ပါလား”
“အကင္းပဲ ရွိေသးတယ္”
“ဘယ္ႏွစ္ခ်ီရွိၿပီလဲ”
“ေျခာက္ခ်ီပဲ ရွိေသးတယ္ေလ”
“ထပ္ဆြဲဦးမလား ဒီမွာ ဒူးသိပ္မခုိင္ေတာ့ဘူးေနာ္”
“ဒူးမခုိင္ရင္လည္း မမအခန္း မျပန္နဲ႔ေပါ့ မမရဲ႕၊ ေမာင္ေလးဆီမွာ တညလံုးအိပ္၊ ေမာင္ေလး မမအလိုကုိ ေကာင္းေကာင္းျဖည့္ဆည္းေပးမယ္၊ ေဟာၾကည့္”
မင္းေက်ာ္က သူ႔လီးကုိ ျပလုိက္သည္။ လီးက စေတာင္လာၿပီ။
“မမစုပ္ၾကည့္မယ္ေနာ္”
“မမသေဘာေလ”
“ၿပီးရင္ ေျပာေနာ္ မမပါးစပ္ထဲ မၿပီးထည့္ရဘူး”
လီလီခင္သည္ မင္းေက်ာ္၏ ေပါင္ၾကားထဲဝင္ကာ လီးကုိ အရင္းမွ စကုိင္သည္။ နည္းနည္းခါလုိက္သည္။ လီးထိပ္က ဘယ္ညာ ယိမ္းသည္။ လီလီခင္သည္ လွ်ာထုတ္ၿပီး ထိပ္ကုိ လ်က္တက္သည္။ ေလးငါးခါလ်က္ၿပီးေနာက္ ထိပ္ေလးကုိ ငံုသည္။ ေအာက္ကေန ကြင္းဆက္ထုသည္။ ထိပ္ကုိ ငံုၿပီး ကြင္းကုိ အဆက္မျပတ္ထုေပးသည္။ နည္းနည္းေမာလာသလုိ ရွိလွ်င္ ထိပ္မငံုေတာ့ဘဲ ကြင္းဆက္ထုသည္။ ကြင္းထုခ်က္က ေတာ္ေတာ္ျမန္သည္။ အစပုိငး္ဆုိေတာ့လည္း ႐ုပ္ရွင္ေတြထဲကလုိ စုပ္ခုိင္းလုိ႔ မျဖစ္ေသးဘူး မလား။ ေနာက္ေတာ့ ျဖည္းျဖည္းေလး ကြင္းထုကာ လေရခြံအဆုတ္အခြာကုိ ၾကည့္သည္။ ထိပ္ကုိ ကြင္းထုခ်လုိက္သည့္အခါ ၿပဲသြားသည္ကုိ ရယ္သည္။ လေရခြံျဖင့္ စုၾကည့္သည္။ လေရခြံတြန္႔တြန္႔ကုိ စုပ္ၾကည့္သည္။ ႏႈတ္ခမ္းထူထူၾကားထဲမွ လေရခြံပါးပါးက ေပ်ာ့ေပ်ာ့ဝင္သြားသည္။ မိနစ္ ၂၀ ေက်ာ္ကြင္းထုသည္။ ၿပီးခါနီးသည့္အခါ သတိေပးလုိက္သည္။
“ၿပီး အ ၿပီးေတာ့မယ္ မမ”
လီလီခင္သည့္ သိေနေသာ္လည္း ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ လီးထိပ္ကုိ ေတ့ကာ ကြင္းကို ဆက္ထုေလသည္။ မင္းေက်ာ္လည္း ေအာင့္မထားႏိုင္သည့္အဆံုး ပါးစပ္ထဲ လႊတ္ထည့္လုိက္ေတာ့သည္။ လီလီခင္က လရည္ကုန္သည္အထိ ငံုထားသည္။ ေနာက္ သူ႔ဗုိက္သားေပၚတြင္ လရည္ကုိ ေထြးခ်သည္။
“သူမ်ား ဗုိက္ထဲကုိ ဒီဟာေတြ ထည့္ထည့္တာေပါ့ ဟုတ္လား”
လီလီခင္က မင္းေက်ာ္ဗုိက္သားေပၚ ငံုထားေသာ လရည္မ်ားကုိ ေထြးခ်ၿပီး လက္ေခ်ာင္းထိပ္ျဖင့္ ကစားကာ ေမးသည္။
“မမ”
“အြန္”
“အရမ္းခ်စ္တယ္”
“ယံုပါဘူး”
“မမယံုေအာင္ ထပ္လုိးေပးမယ္ေလ ဒါဆုိ”
“အံမယ္ သိပ္မလည္ရွာဘူးကုိး”
သုိ႔ႏွင့္ မင္းေက်ာ္သည္ လီလီခင္နဲ႔ စိတ္တုိင္းက် ႏွစ္ပါးသြားခန္းကုိ စိတ္ႀကိဳက္ဖြင့္သည္။ ၁၀ ရက္ေက်ာ္ေက်ာ္ၾကာေတာ့ အတားအဆီးမရွိေတာ့။ ထင္တုိင္း ၾကဲၾကသည္။ ထုိစဥ္ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ လီလီခင္၏ သူငယ္ခ်င္း သြယ္သြယ္ဟန္ေရာက္လာခဲ့သည္။ သူမက အိမ္ေထာင္ရွိေသာ္လည္း သားသမီး မထြန္းကား။ ၿပီးေတာ့ နာမည္နဲ႔ လုိက္ေအာင္ သြယ္လွ်သည့္ ခႏၶာကုိယ္ ရွိသည္။ အရပ္ကလည္း ျမင့္သည္။ မင္းေက်ာ္အျမင္အရ ေျပာရလွ်င္ အုိးကလည္း တင္းေနသည္။ ၿမိဳ႕မွာေနတာဆုိေတာ့ အသက္ေလးဆယ္ဆုိေပမယ့္လည္း ႐ုပ္က ေခ်ာတုန္း ေမာတုန္း ရွိေသးသည္။ မ်က္ရစ္ကေလးနည္းနည္း လည္ရစ္ကေလးနည္းနည္းေပၚေနေတာ့ ပုိၿပီး ခန္႔ေနသလုိပင္ ရွိေသးသည္။ မမနဲ႔ ခ်စ္ပြဲႏြဲၿပီးျဖစ္၍ မင္းေက်ာ္က သူတုိ႔ကုိ လႊတ္လြတ္လပ္လပ္ စကားေျပာေစဆုိၿပီး တေရးတေမာ အိပ္ေနသည္။ မမက ေတာ္ေတာ္ထန္သည္။ ဧည့္သည္ျပန္သြားလွ်င္ သူ႔အေပၚ တက္ခြမည္ဆုိတာ သိသျဖင့္ အားေမြးေနလုိက္သည္။ ေမွးခနဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။
“ဒါေၾကာင့္ နင္က ငါ့ဆီမလာေတာ့တာကုိး”
ထုိအသံေၾကာင့္ မင္းေက်ာ္ ႏုိးလာသည္။ အဝတ္မဝတ္ျဖစ္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ ေစာင္ပါးပါးေလး ၿခံဳအိပ္ေနရာ သြယ္သြယ္ဟန္က ကုတင္ေစာင္းတြင္ထုိင္၍ ေစာင္ကုိ ဖယ္ကာ သူ႔လီးကုိ လက္ေခ်ာင္းျဖင့္ တို႔ရင္း ေျပာသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သူ႐ုတ္တရက္ ေနာက္ဆုတ္မိသည္။ မမလီလီခင္က သူ႔ေခါင္းအံုးေဘးတြင္ ကုိယ္လံုးတီးျဖင့္ ထိုင္ေနရာ သူတုိးလုိက္သည္ႏွင့္ လီလီခင္က သူ႔ကုိ ဖက္ထားသည္။ သြယ္သြယ္ဟန္က ကုတင္ေပၚ တက္ထုိင္ရင္း သူ႔ေပါင္ကုိ ဆြဲကားသည္။ ၿပီးေတာ့ လီးကုိ ကုိင္သည္။ ေနာက္ ငံု႔လာသည္။ တခုခု သတိရသလုိျဖင့္ ျပန္ဆုတ္သည္။ ၿပီးေတာ့ အက်ႌကုိခၽြတ္သည္။ ေဘာ္လီေအာက္တြင္ အယ္ထြတ္ေနေသာ ႏုိ႔အံုႀကီးက ေဖြးခနဲ ေပၚလာသည္။ ထမီကုိ ခၽြတ္သည္။ အတြင္းခံေလးျဖင့္ ျပန္ထုိင္သည္။ ေနာက္ ဆံထံုးကုိ ေျဖခ်သည္။ ဆံပင္က ေရွ႕သုိ႔ခ်လုိက္သည့္အခါ ေတာ္ေတာ္ရွည္သည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။ အသားကလည္း ေဖြးအုအု၊ ဆံပင္ကလည္း ေရႊနီေရာင္ သန္းသန္းေလး ဆုိးထားသျဖင့္ မင္းေက်ာ္တေယာက္ လီးမွာ ဘယ္လုိမွ မၿငိမ္ေတာ့ဘဲ ေငါက္ခနဲ ထလာပါေတာ့သည္။ သြယ္သြယ္ဟန္သည္ သူ႔လီးကုိ ကုိင္ကာ ေထာင္ထားၿပီး ပါးစပ္အကုန္ ဟလွ်က္ လီးကုိ မထိဘဲ ငံုခ်သည္။ လီးက အသစ္ေလး၏ ပါးစပ္ထဲတြင္ အာေငြ႕ရသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ ပုိပုိ မာထန္လာသည္။ တဝက္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ လီးကို မထိဘဲ ငံုခ်ၿပီးမွ ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ အသာဖိကာ စုပ္တက္သည္။
“ဒါေၾကာင့္ နင္က ငါမွာထားေပးတဲ့အတုကုိ လာမယူတာကုိး”
“အတုက ေအးစိစိႀကီး ေဟာဒါက ေႏြးေႏြးေထြးေထြး အရည္ေလးမ်ား ေစာက္ေခါင္းထဲ ပန္းထည့္လုိက္ရင္ေလ တကုိယ္လံုး ဖ်န္းခနဲ ဖ်န္းခနဲ ၾကက္သီးေတြထတာ အရသာကုိ ဘယ္လုိ ေျပာရမွန္း မသိဘူး”
“ငါ ေယာက်္ားရွိပါတယ္ဟယ္ အဲဒီအရသာကုိ နင့္အားနာလုိ႔ လွ်ိဳထားတာ”
“ဒါေပမယ့္ နင့္ေယာက်္ားက နင့္ကုိ တလေနလုိ႔ တခါလုိးလုိ႔လား”
“ေအးပါဟယ္ သူလ်က္တာ အရမ္းေကာင္းတယ္ဆုိ ငါ့ဟာ လ်က္ခုိင္းလုိက္ရေတာ့မလား”
“မင္းေက်ာ္ ေမာင္ေလး လုပ္ေပးလုိက္စမ္းဘာ”
မင္းေက်ာ္သည္ အိမ္ေထာင္ရွိေသာ္လည္း အာသာမေျပသည့္ မမႏွင့္ တကုိယ္တည္း အပ်ိဳႀကီး၏ စိတ္ဆႏၵကုိ ေက်ာင္းမတက္ဘဲ ေတာက္ေလွ်ာက္ ျဖည့္ေပးေနရပါေတာ့သည္။ သြယ္သြယ္ဟန္ကလည္း အိမ္မျပန္။ ထုိအခါ သူ႔မွာ အဖုတ္ႏွစ္ခုကုိ လက္မလည္ေအာင္ လ်က္ေပးေနရပါေတာ့သည္။ ကုတင္ေပၚကေန ေအာက္ကုိ ဆင္းရသည္ မရွိဘဲ ၿဖဲေပးကာ အတင္းတုတ္လ်က္ အလ်က္ခံေသာ မမႏွစ္ေယာက္၏ ေစာက္ဖုတ္ကုိ လက္ခလယ္ျမဳပ္ေအာင္ ထုိးရင္း လက္ပန္းက်ေအာင္ ကစားေပးလုိက္ စုပ္လ်က္ေပးလုိက္ ထလုိးေပးလုိက္ႏွင့္ မင္းေက်ာ္ခမ်ာ မအားႏုိင္ဘဲ ရွိေနေတာ့သည္။
“ေမာင္ေလး”
“ဗ်ာ”
“မမတုိ႔ကုိ ခ်စ္လား”
“ခ်စ္တာေပါ့”
“ခ်စ္ရင္ မမဖင္ကုိ လ်က္ေပးပါလား၊ ဖင္အရမ္းယားတာပဲ”
သြယ္သြယ္ဟန္ စကားေၾကာင့္ လီလီခင္ပင္ အံ့အားသင့္သည္။
“နင္ ဖင္ခံခ်င္တာလား”
“ေအးဟာ ဘယ္လုိ ေနမလဲလို႔”
“မမကုန္းလုိက္”
မင္းေက်ာ္က မျငင္းဘဲ လက္ခံသျဖင့္ သြယ္သြယ္ဟန္က ဖင္းဗူးေတာင္းေထာင္ ကုန္းလုိက္သည္။ မင္းေက်ာ္က ဖင္ေပါက္ မဲမဲက်ဳပ္က်ဳပ္ေလးကုိ လက္ညိဳးျဖင့္ အသာထုိးသည္။ အတြန္႔ေလးေတြကုိ ထိကာ ပြတ္ေပးသည္။ လီလီခင္က အေပၚကေန ဖင္ကုိ ၿဖဲေပးၿပီး တံေတြးေထြးခ်သည္။ မင္းေက်ာ္က ေအာက္ကေန တံေတြးကုိ ျပန္လ်က္တက္ေပးသည္။ ဖင္ကုိ လ်က္တက္ၿပီး လွ်ာကုိ မသြင္းဘဲ လီလီခင္ထံထုိးေပးသည္။ ဖင္လ်က္ထားေသာ မင္းေက်ာ္လွ်ာကို လီလီခင္က စုပ္သည္။ မင္းေက်ာ္က ဖင္လ်က္ၿပီး လွ်ာကုိ လီလီခင္ထံထုိးေပးသည္။ လီလီခင္က ကုိယ္တုိင္ ဖင္မလ်က္ေပးေသာ္လည္း သြယ္သြယ္ဟန္ ဖင္အရသာကုိ စမ္းမိသည္။ မင္းေက်ာ္နဲ႔ လီလီခင္ အခ်င္းခ်င္း ႏႈတ္ခမ္းစုပ္နမ္းလုိက္ သြယ္သြယ္ဟန္ ဖင္လ်က္ေပးလုိက္ လုပ္ေနသည္။ နည္းနည္း အားရလာေတာ့ မင္းေက်ာ္က သြယ္သြယ္ဟန္ ဖင္ေညႇာင့္႐ုိးေပၚ လီးတင္လုိက္သည္။ လီလီခင္က သူ႔လီးကုိ လွ်ာေလးနဲ႔ သပ္ယူကာ စုပ္သည္။ သြယ္သြယ္ဟန္ ဖင္ထဲ မထည့္ခင္ မင္းေက်ာ္က လီလီခင္ေခါင္းကုိ သြယ္သြယ္ဟန္ အုိးေပၚ ဖိကာ လုိးသည္။ ခပ္သြက္သြက္ေလး လုိးသျဖင့္ လီလီခင္က လ်ာရည္ေတြ မထိန္းႏုိင္ပဲ စီးက်ကာ သြယ္သြယ္ဟန္ဖင္ေပါက္ကုိ ပုိစုိေစသည္။ မင္းေက်ာ္မွာလည္း လီလီခင္တုိ႔ လီးသာ စုပ္ေပးသည္။ ခုလုိ ပါးစပ္ကုိ အားပါးတရ မလုိးဖူးသျဖင့္ စိတ္ရွိ လက္ရွိ ပါးစပ္ကုိ လုိးေပးသည္။ လီလီခင္ကလည္း ေကာင္းလြန္း၍လား မသိ။ သူမပါးစပ္ကုိ လုိးေနေသာ မင္းေက်ာ္အုိးကုိ ႐ုိက္သည္။ ကုတ္သည္။ ဖမ္းဆုပ္ကာ ညစ္သည္။ အရွိန္ကုိ မရပ္ဘဲ လီးကုိ ခပ္သြက္သြက္ထုတ္ၿပီး သြယ္သြယ္ဟန္ ဖင္ထဲကုိ တရစပ္ ပစ္ထည့္လုိက္သည္။
“အု”
“အုိ”
ပါးစပ္ထဲ လုိးေနတန္းလန္း လီးက မိမိဖင္ထဲ ဒုတ္ခနဲ ဝင္လာသျဖင့္ သြယ္သြယ္ဟန္မွာ မ်က္လံုးမ်က္ဆံျပဴးထြက္သြားသည္။ တကုိယ္လံုး က်ဥ္စက္နဲ႔ တုိ႔လုိက္သလုိ ျဖစ္သြားသည္။
“အ အ ေသပါၿပီေတာ့”
တခါမွ မခံစားဖူးေသာ ခံစားခ်က္က ဖင္ေၾကာမွတဆင့္ တကုိယ္လံုး ပ်ံ႕ႏွံ႔တက္သြားသည္။ မင္းေက်ာ္က ဖင္ကေန ခ်က္ခ်င္းထုတ္ကာ ေစာက္ဖုတ္ထဲ တခ်က္ ျပန္ေဆာင့္ထည့္ျပန္သည္။
“အေမေလ့”
အမေလးကုိေတာင္ ပီေအာင္ မေအာ္ႏုိင္။ ေဆာင့္ခ်က္ သိပ္မျပင္းေသာ္လည္း ထင္မထားသည့္ အကြက္ေၾကာင့္ သြယ္သြယ္ဟန္မွာ မ်က္လံုးမ်က္ဆံ ထပ္ျပဴးရျပန္သည္။ မင္းေက်ာ္က လီးထုတ္၍ ဖင္ထဲ ျပန္ေဆာင့္ထည့္ျပန္သည္။
“အအ မေလ့လေလ့”
သြယ္သြယ္ဟန္မွာ အသံေတြ မပီသႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ရသည္။ ဓာတ္ေတြ လုိက္သလုိ တကုိယ္လံုးလည္း တုန္တက္သြားသည္။ သြယ္သြယ္ဟန္၏ ေအာ္ခ်က္ေၾကာင့္ လီလီခင္မွာလည္း ဖင္ေတာ္ေတာ္ယားလာသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကုိယ္ဖင္ေပါက္ ကုိယ္ျပန္စမ္းမိသည္။ မင္းေက်ာ္က သူမေခါင္းကုိ ကုိင္၍ ပါးစပ္ထဲ လီးကိုထည့္ျပန္သည္။ ဖင္ထဲထည့္ၿပီးသား ေစာက္ပတ္ထဲ ထည့္ၿပီးသား လီးအရသာက ေျပာင္းလာသည္။ မင္းေက်ာ္က ပါးစပ္ထဲ တခ်က္သာ ထည့္သည္။ ၿပီးသည္ႏွင့္ သြယ္သြယ္ဟန္ ဖင္ထဲ ျပန္ထည့္သည္။ သြယ္သြယ္ဟန္ နည္းနည္းခံႏုိင္ၿပီ ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ခုနက လီးေခါင္းမွ်သာ ဝင္သည္။ ခုလီးေခါင္းေလာက္ထည့္ၿပီး နည္းနည္းထုိးထည့္ခံရသည္။ ဖင္က က်ဥ္းသျဖင့္ လီးပင္ ေခါက္လုလုျဖစ္သြားသည္။ မင္းေက်ာ္က အရွိန္နည္းနည္းျပန္ေလွ်ာ့ကာ လီးမေခါက္ေအာင္ျပင္ၿပီး ထုိးထည့္သည္။ သြယ္သြယ္ဟန္မွာ ဖင္ေပါက္တခုလံုး ပြင့္ထြက္သြားသလား မွတ္ရသည္။
“အိ အိ အ အ အု”
သြယ္သြယ္ဟန္သည္ ေခါင္းအံုးကုိ ကုတ္ဖဲ့ကာ တြန္႔လိမ္၍ ညည္းသည္။ နည္းနည္း ဖီးလ္လာသေလာက္ရွိေသာ္ မင္းေက်ာ္က ဆြဲထုတ္သည္။ ေစာက္ဖုတ္ထဲ ထည့္သည္။ ဖင္တခုလံုး လီးဆာလွ်က္ က်န္သည္။ မင္းေက်ာ္က ေစာက္ဖုတ္ကုိ ေဆာင့္ၿပီး ဖင္ထဲ ျပန္ထည့္သည္။ နည္းနည္းပုိဝင္လာသည္။ ၿပီးလွ်င္ လီလီခင္ပါးစပ္ကုိ တခ်က္လုိးသည္။ လီလီခင္လည္း သြယ္သြယ္ဟန္ညည္းသံကုိ ၾကားၿပီး ဖင္ပုိခံခ်င္လာသည္။ မင္းေက်ာ္က အလုိက္သိသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ လီလီခင္ဖင္ကုိ လွမ္းဆြဲကာ လက္ခလယ္ျဖင့္ လီလီခင္ဖင္ေပါက္ထဲႏိႈက္သည္။ တဖက္က သြယ္သြယ္ဟန္ခါးကုိ ဖက္ကာ ဖင္ကုိ ျဖည္းျဖည္းဆက္လုိးေပးသည္။ ေဝးေဝးတခ်က္ ေစာက္ဖုတ္ထဲ လီးထည့္ကာ တခ်က္ႏွစ္ခ်က္ေဆာင့္သည္။ ေနာက္ ဖင္ကုိသာ ျပန္လုိးရင္း လီလီခင္ဖင္ကုိ ေကာင္းေကာင္းႏိႈက္ေပးသည္။ ဖင္ေညာင့္႐ုိးကုိ လက္မျဖင့္ဖိကာ လက္ခလယ္ႏွစ္ဆစ္ခန္႔ ဖင္ထဲႏိႈက္ကာ ကလိေပးသည္။ လီလီခင္မွာလည္း ေကာ့လန္တက္ေနသည္။ မင္းေက်ာ္က ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းဆြဲကာ နမ္းလုိက္သည္။ လီလီခင္သည္ သြယ္သြယ္ဟန္ဖင္ကုိ ၿဖဲေပးရင္း မင္းေက်ာ္ႏွင့္နမ္းကာ ဖင္ကုိ အႏိႈက္ခံသည္။
“မမလည္း ဖင္ခံခ်င္ၿပီကြာ”
“ေဘးနားမွာ ကုန္းလုိက္မမ”
လီလီခင္က သြယ္သြယ္ဟန္ေဘးနား သြယ္သြယ္ဟန္လုိ ဖင္ဗူးေတာင္းေထာင္ကုန္းလုိက္သည္။ သြယ္သြယ္ဟန္အုိးနဲ႔နီးေအာင္ မင္းေက်ာ္ဆြဲကပ္လုိက္သည္။ သြယ္သြယ္ဟန္က ပိန္သည္။ သြယ္သည္။ အုိးကေတာ့ တင္းသည္။ ပိန္သျဖင့္လည္း အုိးက ရွိသင့္သေလာက္သာ ရွိသျဖင့္ ေသးသည္ဟု ဆုိရမည္။ လီလီခင္ကေတာ့ ဝသည္။ ေတာင့္သည္။ အုိးကလည္း ေကာ့တင္းကာ အယ္ထြက္ေနသည္။ မင္းေက်ာ္က ေခါင္းအံုး တေယာက္တလံုးျဖစ္ေနသျဖင့္ သြယ္သြယ္ဟန္ ေခါင္းအံုးကုိ ဆြဲဖယ္လုိက္ၿပီး ေခါင္းအံုးတလံုးတည္းေပၚ အံုးေစသည္။
“မမတုိ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ေနၾကေလ၊ နမ္းၾက”
လီလီခင္နဲ႔ သြယ္သြယ္ဟန္သည္ မင္းေက်ာ္ေျပာသလုိ လုပ္ၾကသည္။ မင္းေက်ာ္က လီလီခင္အုိးကုိ မတ္တပ္ရပ္ခြလုိက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ အေပၚကေန စုိက္ခ်လုိက္သည္။
“အေမ့ ပလု”
လီလီခင္က သိပ္မေအာ္ႏုိင္ပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ သြယ္သြယ္ဟန္က သူမႏႈတ္ခမ္းကုိ နမ္းထားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
“ေက်ာင္းအုပ္” N “ေအးမိ”
“ေက်ာင္းအုပ္”
ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးနာမည္က ေဒၚႏုႏုရွိန္ျဖစ္သည္။ အားလံုးက သူမကုိ ေၾကာက္ၾကသည္။ ႐ုပ္က မာန္မာနအျပည့္ရွိသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း သူမအသက္မွာ ခုမွ ၃၀ သာရွိေသးသည္။ တကၠသုိလ္ဝင္တန္းေအာင္ေတာ့ ႐ုိး႐ုိးဘြဲ႕တစ္ခုရသည္။ အလုပ္မရသျဖင့္ ပညာေရးေကာလိပ္ေလွ်ာက္ရာ ရသျဖင့္ တက္လုိက္သည္။ ေနာက္ ေက်းရြာတစ္ခုသုိ႔ ေက်ာင္းအုပ္အျဖစ္ အပုိ႔ခံရသည္။ သူမက ရြာတြင္ သိပ္မေနခ်င္။ သုိ႔ေသာ္လည္း မတတ္ႏုိင္။ အေရးထဲ ရြာနာမည္ကလည္း စိတ္ညစ္စရာ။ “မယားေၾကာက္ရြာ” တဲ့။ မယားက ေၾကာက္ရသလည္လား၊ မယားကုိ ေၾကာက္ရသည္လား မသိ။ မယားကုိ ေၾကာက္ရသည္ဆုိခဲ့ေသာ္ သူမက မိန္းမျဖစ္သျဖင့္ မယားျဖစ္ႏုိင္ေသာ္လည္း လင္က မရွိသျဖင့္ ဘယ္သူ႔ကုိ သြားေျခာက္ရမွန္း မသိ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ခပ္တည္တည္ ခပ္တင္းတင္းပင္ ေနလုိက္သည္။ တျခားသူ ေၾကာက္မေၾကာက္ေတာ့မသိ။ သူမကုိ တပည့္ေတြနဲ႔အတူ လက္ေအာက္က ဆရာမငယ္မ်ား အကုန္လံုး ေၾကာက္သည္။ သုိ႔ႏွင့္ သူမလည္း တကိုယ္တည္း အထီးက်န္လွသည္။ အထီးက်န္သည့္အခါတုိင္း တခါတုန္းက တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသူဘဝက ရည္းစားကုိ လြမ္းမိသည္။
တကၠသုိလ္ဆုိသည္ကလည္း မိန္းကေလးတုိင္းက ရည္းစားရွိမွ ဂုဏ္ရွိသည္ဟု ထင္ၾကသည့္ေနရာ ျဖစ္သည္။ ရည္းစားရွိဖုိ႔ဆုိတာကလည္း အေတာ္ခက္သည့္ ကိစၥျဖစ္သည္။ ၾကည့္ေလ။ စာသင္ခန္း တစ္ခန္းထဲကုိပဲ ၾကည့္။ အၿမဲတမ္း မိန္းကေလးေတြက ၂၀ ေက်ာ္ သံုးဆယ္နီးပါးရွိၿပီး ေယာက္်ားက သံုးေလးေယာက္သာ အၿမဲရွိသည္။ အခန္းတုိင္းလည္း အဲလုိပဲ ျဖစ္ေနတတ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေယာက်္ားေလးမ်ားက သိပ္လုိက္စရာမလုိဘဲ မိန္းကေလးမ်ားကသာ ၾကာပစ္ၾကသည္။ ဤအခ်က္ကုိ ေယာက်္ားေတြကလည္း အခြင့္ေကာင္းယူၾကသည္။ ကုိယ္ႀကိဳက္သည့္ မိန္းခေလးကုိ ေရြးတြဲ႐ံုျဖစ္သျဖင့္ မိန္းကေလးမ်ားမွာ အတြဲမရမွာ အတြဲပ်က္မွာ စိုးရိမ္ၾကသည္။ ထုိတြင္ သူမလည္း ငယ္ရြယ္သူမုိ႔ ေခတ္မီဖုိ႔ ေယာက်္ားဆုိလွ်င္ စိမ္းစိမ္းက်က္က်က္ တူးတူးခါးခါး နည္းနည္း ၾကာပစ္ လက္တည့္စမ္းရသည္။ ထုိအခါ သူမ ရည္းစား တေယာက္ရလာသည္။ သူ႔နာမည္ ေအးကုိ။ ေတာ္ေတာ္ေပြသည့္ဟု သူငယ္ခ်င္း ေအးစိန္က သတိေပးသည္။
“ဟုိ ပထဝီေမဂ်ာက အရပ္ျမင့္ျမင့္ သြယ္သြယ္နဲ႔ ပိန္ပိန္ပါးပါးေကာင္မေလးေလ သိလား”
“ဘယ္သူလဲ ငါဘယ္သိမလဲ ျပၾကည့္ေလ”
“ေအာ္ ငါ့ဖုန္းထဲမွာ သူ႔ပံုပါတယ္၊ ဒီမွာၾကည့္”
ေအးစိန္ျပသျဖင့္ သူမဖုန္းထဲက ဓာတ္ပံုကို ၾကည့္လုိက္သည္။ ဖိနပ္ျမင့္ျမင့္။ အနက္ေရာင္ထမီ။ အဝါေရာင္ လက္ျပတ္အက်ႌဝတ္ထားၿပီး ဆံပင္ကုိ ေနာက္သုိ႔ စု၍ ကုတ္ထားကာ ေဗဒါပန္းေလး ပန္ထားသည္။ အသားအေရက နည္းနည္းျဖဴေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးျဖစ္သည္။
“သူ႔နာမည္က ပပဝင္းတဲ့၊ ငါငွါးေနတဲ့အေဆာင္နဲ႔ တေဆာင္ျခားမွာ၊ သိေတာ့ မသိဘူး။ မ်က္မွန္းတန္းမိတယ္။ ငါ့သူငယ္ခ်င္းေအးမိနဲ႔ေတာ့ သိတယ္”
“အဲဒါ ငါနဲ႔ ဘာဆုိင္လုိ႔လဲ”
“နင္နဲ႔ မဆုိင္ေပမယ့္ ေအးကုိနဲ႔ ဆုိင္တယ္ေလ”
“သူတုိ႔ ျပတ္သြားၾကပါၿပီဟာ”
“ဘာလုိ႔ျပတ္သြားလဲ သိလား”
“တကၠသုိလ္မွာ ရည္းစားေတြ ဒီေလာက္ဆက္လုိက္ ျပတ္လုိက္ျဖစ္ေနတာ၊ ဆန္းမွတ္လုိ႔ နင္ကလဲ”
“ေအး အဲဒါပဲ နင္ ေအးကုိ သတိထားဖုိ႔ေျပာတာလဲ ဒါပဲ”
“ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ”
“ဘာျဖစ္ရမွာလဲ၊ ေအးကုိက ဖ်ားတယ္တဲ့။ ပပဝင္းက အိမ္ျပန္တယ္တဲ့။ သူတုိ႔ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ သတင္းျဖန္႔ထားတာေလ။ ေအးမိသြားေတြ႕တာ”
“အဲဒါ ဘာျဖစ္လဲဟယ္”
“သူတုိ႔က တကယ္ေတာ့ ပုရစ္ဖူးတည္းခုိခန္းကုိ ႏွစ္ေယာက္အတူသြားတာေဟ့ သိၿပီလား”
“ပုရစ္ဖူး”
“ေအး တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြအတြက္ အခန္းငွါးလုိ႔ရတဲ့ တည္းခုိခန္းေပါ့ဟာ၊ အဲဒီကုိ ေအးကုိကပပဝင္းကုိ ေခၚသြားၿပီး ဖုတ္တာ၊ ေအးကုိ ဘယ္ေလာက္ထိ သန္သလဲဆုိရင္ တရက္လံုးလံုးဖုတ္ပစ္လု႔ိ ပပဝင္းေတာင္ လမ္းမေလွ်ာက္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သြားတာတဲ့”
“နင္က ဘယ္လုိလုပ္သိတာလဲ”
“ေအးမိေျပာျပတာေလ”
“ေအးမိက ဘယ္လုိလုပ္သိတာလဲ”
“နင္သိတဲ့အတုိင္းပဲ ေအးမိကလည္း ငေပြးမပဲဟာ”
“ေျပာၾကည့္ပါဦး ဘယ္လုိလဲလုိ႔”
“ေအးမိ”
ေအးမိသည္ သူမထမီထဲ လက္လ်ိဳကာ အဖုတ္ကုိ ႏိႈက္ေနေသာ ဖုိးျပည့္ကုိ အလုိျပည့္ေအာင္ ေပါင္ကားေပးထားသည္။ ဖုိးျပည့္နဲ႔ သူမ ရည္းစားျဖစ္တာ သိပ္မၾကာေသး။ ဖုိးျပည့္က လက္သြက္သည္။ မေန႔က ဖုန္းထဲကေန သူမက အေျဖေပးခဲ့သည္။ ယေန႔သူမကုိ ကင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားေနသည္။ ေအးမိက ပတ္ဝန္းက်င္ အေျခအေနကုိ တခ်က္ လမ္း႐ိႈးလုိက္သည္။ လမ္းနဲ႔ေတာ္ေတာ္ေဝးသျဖင့္ ေတာ္႐ံုတန္႐ံုေတာ့ လူမေရာက္ႏုိင္။ ဤေနရာမ်ိဳးကုိ ေခၚလာကတည္းက ဖုိးျပည့္အၾကံကုိ ေအးမိသိၿပီးသား။ ဖုိးျပည့္သည္ သူမကုိ ရင္ခြင္ထဲ ဆြဲသြင္းကာ တရစပ္ ဖက္နမ္းသည္။ သူမလည္း ျပန္နမ္းေပးသည္။ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း စုတ္သံေတြက ေတာ္ေတာ္က်ယ္သည္။ ဖုိးျပည့္ကလည္း အေျခအေနေကာင္းမွန္းသိသျဖင့္ သူမႏုိ႔ကုိ ကစားသည္။ သူမလည္း နည္းနည္းေလးပဲ မူသည္။ ခုေတာ့ ဖုိးျပည့္က သူမအဖုတ္ကုိ ႏိႈက္ေနၿပီ။ ဖုိးျပည့္သည္ သူမကုိ ေျမေပၚ အိပ္ခ်ေစၿပီး သူမကုိ ခြသည္။ ထမီကုိ အသာပင့္သည္။
“ငါတခါမွ မႀကံဳဖူးဘူးေနာ္ နင္ေျဖးေျဖးလုပ္”
ေစာက္ဖုတ္ေပၚ ဖုိးျပည့္လီးေထာက္ေနၿပီျဖစ္သျဖင့္ သူမႀကိဳေျပာထားရသည္။ ဖုိးျပည့္က သူမမ်က္ႏွာကုိ ေစ့ေစ့ၾကည့္ရင္း သြင္းသည္။ ဒုတ္ဆုိ ေအာက္သို႔ ေခ်ာ္ထြက္သည္။ သူမ မခ်င့္မရဲျဖစ္ရသည္။ ဖုိးျပည့္ထပ္ႀကိဳးစားသည္။ ျပြတ္ဆုိ ဝင္သြားသည္။
“အ”
ေအးမိသည္ ဖုိးျပည့္လက္ေမာင္းကုိ ဖမ္းဆုပ္ကာ ကုတ္ထားမိသည္။ ဖုိးျပည့္က တခ်က္ခ်င္းစီ ကင္သည္။ ဖုိးျပည့္က ပံုမွန္ေလး ေဆာင့္သည္။ တခါခါ ေဆာင့္ရင္း သူမပါးကုိ နမ္းသည္။ သူမကုိေတာ့ ေစ့ေစ့ၾကည့္ရင္း တျဖည္းျဖည္း သြက္လာသည္။ ဖုိးျပည့္က လက္မေထာက္ေတာ့ဘဲ သူမေပၚ ေမွာက္အိပ္ကာ ဆက္လုိးသည္။ သူမကုိယ္ကုိ ဖက္ထားသည္။ သူမလည္း ဖုိးျပည့္ေက်ာကုိ ဖက္ထားသည္။ ဖုိးျပည့္က ပံုမွန္ေဆာင့္ေနသည္။ သူမေစာက္ဖုတ္ထဲ ပူခနဲ တပ်စ္ပ်စ္ဝင္လာသည္။ ဖုိးျပည့္က ေတာင့္တင္းကာ တုန္တက္သြားသည္။ ေယာက်ားေတြၿပီးတာ ဒီလုိကုိးဟု ေအးမိေတြးမိသည္။ ဖုိးျပည့္သူမအေပၚ အိပ္ခ်သည္။ ခဏေနေတာ့ သူမက ဖုိးျပည့္ကုိ တြန္းထုတ္သည္။ ဖုိးျပည့္လီးကလည္း သူမေစာက္ဖုတ္ကေန ကၽြတ္သည္။ သူမ မတ္တပ္ရပ္ကာ ထမီျပန္ျပင္ဝတ္သည္။ အက်ႌတြန္႔ေတြကုိ ဆြဲျဖည္သည္။ ဖုိးျပည့္က အထုိင္လုိက္ေဘာင္းဘီေတြ ျပန္ဝတ္ကာ သူမကုိ သူ႔ေပါင္ေပၚဆြဲထုိင္သည္။
“အရမ္းခ်စ္တယ္ကြာ”
“အပုိေတြ”
တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ နမ္းၾကသည္။
“ျပန္ဆြဲၾကရေအာင္ေနာ္”
“ေတာ္ေတာ္ကဲ”
ေအးမိက ဖုိးျပည့္ေပါင္ေပၚ ထုိင္လ်က္သား ျဖစ္ေနသျဖင့္ သူမက အုိးျဖင့္ ဖုိးျပည့္ေပါင္ရင္းကုိ စေကာဝိႈက္ ဝိႈက္ေပးလုိက္သည္။ ဖုိးျပည့္က သေဘာက်သျဖင့္ သူမကုိ ေျမေပၚဆြဲလဲကာ တက္ခြသည္။ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ခဏေတာ့ ရယ္ၾကသည္။ ေနာက္ေတာ့ တအင္းအင္းညည္းၾကသည္။ ၿပီးမွ ျပန္ထကာ သစ္ရြက္ေတြ ဘာေတြ ျပန္ခါခ်သည္။
“သူေနာ္ သူမ်ားကုိ ေတာ္ေတာ္အႏုိင္က်င့္တယ္”
“ခ်စ္လုိ႔ပါ”
ဆုိကာ ဖုိးျပည့္က သူမအုိးကုိ ပုတ္သည္။ သူမတုိ႔ျပန္ခဲ့ၾကသည္။ ဖုိးျပည့္က အခ်ိန္ရတိုင္း ထုိေနရာသုိ႔ သူမကုိ ေခၚဖုတ္သည္။ အျပတ္အသတ္ ကင္သည္။ သူမလည္း နည္းနည္းအထာက်လာသည္။ သိပ္မၾကာခင္ ဖုိးျပည့္က အျခားတေယာက္နဲ႔တြဲသည္။ သူမလည္း ဖုိးျပည့္ကုိ သိပ္စိတ္မဝင္စားေတာ့။ ဖုိးျပည့္ကလည္း ေနရာေဟာင္းကုိ တျခားတေယာက္ေခၚသြားသည့္ခ်ိန္တြင္ သူမလည္း ေနရာသစ္တြင္ ဖုိးျပည့္ထက္ေကာင္းသည့္ တေယာက္ျဖင့္ ႏွစ္ပါးသြားသည္။ သူ႔နာမည္က သန္းစိန္ျဖစ္သည္။ နာမည္ကသာ မိန္းမနာမည္။ ပစၥည္းက တခ်ီတည္းနဲ႔ ေမ်ာ့ေနေအာင္ ေကာင္းသည္။ သည္တေယာက္က ပစၥည္းႀကီး႐ံုမက သူ႔ပစၥည္းကုိပါ သူမအား ကစားခုိင္းသည္။ ခ်ိန္းထားသည့္ ေနရာေရာက္သည္ႏွင့္ ဖက္နမ္းၿပီးေတ့ထားေတာ့သည္။ သူမအုိးကုိလည္း ေအာက္ကေန ပင့္ကုိင္ကာ ညစ္သည္။ သူမကုိ မလုိးခင္ ပစၥည္းႀကီး ထုတ္ေပးကာ သူမကုိ အရင္ကြင္းထုေစသည္။ ဖုိးျပည့္နဲ႔ သံုးလေလာက္ အလုိးခံဖူးေသာ္လည္း ဖုိးျပည့္ပစၥည္း တခါမွ မကုိင္ဖူး။ အေၾကာႀကီးငယ္ အသြယ္သြယ္ျဖင့္ မာေထာင္ေနေသာ သန္းစိန္လီးႀကီးကုိ သူ႔ရင္ခြင္ထဲေန၍ ကြင္းထုေပးသည္။ သန္းစိန္က သူမအုိးကုိ ပြတ္ရင္း ဇိမ္ခံတတ္သည္။ ၿပီးေတာ့ သန္းစိန္က ထမီပင့္သူမဟုတ္။ ခၽြတ္သူျဖစ္သည္။
“ရွက္စရာႀကီးကြာ”
သန္းစိန္က ထမီခၽြတ္လုိက္တုိင္း သူမရွက္သည္။ ဟုတ္သည္။ သန္းစိန္က လီးႀကီးတန္းလန္းေတာင္လ်က္ သူမထမီကုိ ခၽြတ္ကာ သူမေရွ႕ရပ္ရပ္တတ္သည္။ ၿပီးလွ်င္ သူမေပါင္ၾကားဝင္၍ သူမေပါင္ကုိ ဆြဲကားၿပီးသကာလ သူမအုိးကုိ ဆြဲတင္ကာ ဒူးေထာက္ၿပီး လုိးတတ္သည္။ လုိးရင္း သူမေပါင္ေတြကုိ မုိးေပၚ ေထာင္ထားသျဖင့္ သန္းစိန္က သူမေျခသလံုးေတြကုိ နမ္းစုပ္ေပးတတ္ေသးသည္။ ၿပီးေတာ့ လုိးေနရင္းတန္းလန္းလည္း သူမအဖုတ္ကုိ လက္မျဖင့္ ႏိႈက္ေပးတတ္သည္။ နည္းနည္းနက္ေမွာင္ခါစ သူမေစာက္ေမြးကုိလည္း ကစားေပးတတ္သည္။ ထူးျခားသည္က လုိးၿပီးတုိင္း သူမေစာက္ဖုတ္ေပၚ လရည္ကုိ လႊတ္ခ်တတ္သည့္အက်င့္။
“ၾကည့္ သူမ်ားဟာ ေပကုန္ၿပီ”
ဆုိလွ်င္ တစ္႐ႈးျဖင့္ ေသခ်ာျပန္သုတ္ေပးသည္။ ေပက်ံေနေသာ လရည္ကုိ သုတ္ေပးတုိင္းလည္း လက္ေခ်ာင္းဖ်ားျဖင့္ ေစာက္ေစ့ကုိ ကစားေပးတတ္ေသးသည္။ အလုိးခံၿပီးကာစ က်ဥ္က်ဥ္ေလးျဖစ္ေနသျဖင့္ အရသာရွိလွသည္။ ႏွစ္လေလာက္ၾကာလာေတာ့ သန္းစိန္က လီးစုပ္ေပးပါလားဟု ေျပာသည္။ သူမကလည္း ျငင္းသည္။ မရမက စုပ္ခုိင္းသျဖင့္ သန္းစိန္ႏွင့္ သူမျပတ္သြားျပန္သည္။ ငါးလနီးပါး ထူးျခားသည့္ အရသာကုိ သိထားၿပီးျဖစ္ေသာ ေအးမိသည္ ၾကံ့ၾကံ့ခုိင္ခုိင္ ေကာင္ေလးကုိ ရွာသည္။ ေဟာ လုိခ်င္လွ်င္ မည္သည့္အရာကိုမဆုိ အလြယ္တကူ ရပါသည္။ သူ႔နာမည္ မင္းေက်ာ္။
“တည္ခုိခန္းတစ္ခုခုဆီ သြားၿပီး နားရေအာင္ေလ ခ်စ္”
“အုိ တည္ခုိခန္းဆုိတာက ဘယ္လြတ္လပ္မလဲ”
“လုိက္ခဲ့စမ္းပါကြာ”
နည္းနည္းအင္လုိက္ေသးသည္။ ေနာက္ေတာ့လည္း တည္ခုိခန္းဆီသုိ႔ လွမ္းခဲ့သည္။ တည္ခုိခန္းတြင္ ပပဝင္းနဲ႔တြဲေနသည့္ ေကာင္ေလး ေအးကုိကုိ ေတြ႕သည္။
“ပပဝင္းေရာလား”
“ေအး သူနားေနတယ္၊ အဆာေျပ နည္းနည္းပါးပါး ထြက္ဝယ္တာ”
သူမက ေမးလုိက္ေတာ့ ေအးကုိက ေျဖသည္။ မင္းေက်ာ္က အသိလား ဟုေမးေငါ့သည္။ အင္းဟု ေခါင္းညိတ္ျပသည္။
“ငါ သူတုိ႔ကုိ ေခ်ာင္းၾကည့္လုိ႔ရတယ္”
“ဟင္ ဘယ္လုိ”
မင္းေက်ာ္သည္ ေတာ္ေတာ္ေစ့စပ္သည့္လူ ျဖစ္သည္။ ဤေနရာကုိလည္း ခဏခဏ ေရာက္ဖူးပံုရသည္။ သူမလက္ကုိ ဆြဲကာ အခန္းထဲဝင္သည္။ အခန္းကုိ အေျခအေနၾကည့္ ေသခ်ာပိတ္ၿပီး ပပဝင္း အခန္းရွိရာ အခန္းဘက္သုိ႔ နံရံတြင္ ကပ္ထားေသာ စကၠဴတစ္စကုိ ခြာလုိက္သည္။ အခန္းနံရံကလည္း ေပါက္လုိ႔ ေပါက္ေနမွန္း မသိႏုိင္သည့္ အေနအထား။ ေသခ်ာၾကည့္လွ်င္ေတာ့ ျမင္ရႏုိင္သည္။ မင္းေက်ာ္က အေျခအေနကုိ တခ်က္လွမ္းၾကည့္သည္။ ေနာက္ သူမကုိ ေခ်ာင္းၾကည့္ေစသည္။ ဘာမွ ထူးထူးျခားျခား မလုပ္ၾကေသးသျဖင့္ မင္းေက်ာ္ႏွင့္ နမ္းျဖစ္ၾကသည္။ မင္းေက်ာ္က အဝတ္ေတြခၽြတ္သည္။ သူမျငင္းေသာ္လည္း ဤေနရာက ျငင္းလုိ႔ရသည့္ ေနရာမ်ိဳးမဟုတ္။ မင္းေက်ာ္သည္ သူမတကုိယ္လံုးအလွကုိ သံုးသပ္ရင္းၾကည့္သည္။ မင္းေက်ာ္က ပါးကုိ နည္းနည္းနမ္းၿပီး ႏႈတ္ခမ္းကုိ စုပ္သည္။ ႏုိ႔အစံုကုိ ပြတ္သည္။ ႏုိ႔ကုိ ပင့္ကာ ကစားၿပီး စုိ႔ေပးသည္။ ႏုိ႔စုိ႔ေတာ့ သူမအုိးကုိကုိင္ကာ ညစ္သည္။ အေပၚဆြဲတင္လုိက္ ဆြဲစိလုိက္ ဆြဲကားလုိက္ လုပ္သည္။ မင္းေက်ာ္က သူမဗုိက္သားေတြကုိ နမ္းဆင္းသည္။ ေနာက္ သူမေရွ႕ဒူးေထာက္ၿပီး သူမအဖုတ္ကုိ ေသခ်ာၾကည့္သည္။ သူမက ရွက္သျဖင့္ လက္ျဖင့္ အုပ္ထားမိသည္။ မင္းေက်ာ္က သူမလက္ကုိ အတင္းဆြဲဖယ္သည္။ မင္းေက်ာ္သည္ သူမေပါင္ကုိ ဝိုက္ကာ ဖက္ထားသည္။ လက္တဖက္ျဖင့္ သူမေစာက္ေမြးကုိ ဆြဲသည္။ မင္းေက်ာ္သည္ သူမေစာက္ပတ္စီးေၾကာင္းကုိ လက္ေခ်ာင္းဖ်ားျဖင့္ အထက္ေအာက္ ဆြဲကစားသည္။
“အုိ”
မင္းေက်ာ္က သူမေစာက္ဖုတ္ကုိ နမ္းသည္။ သူမ မျငင္းရက္ပါ။ မင္းေက်ာ္က ေစာက္စိအက္ေၾကာင္းထိ ဖြဖြေလး နမ္းသည္။ ေနာက္လ်ာဖ်ားေလးထုတ္ကာ အထက္ေအာက္ အသာေလး လ်က္ေပးသည္။ လက္မႏွင့္ လက္ညိဳးသံုး၍ ေစာက္ပတ္ကုိ ၿဖဲသည္။ အတြင္းသား နီနီေလးကုိ လ်က္သည္။ တခါမွ မေတြ႕ႀကံဳဖူးေသာ ေအးမိတေယာက္ ဖ်ားလုလု ျဖစ္သြားသည္။ လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႔ မထိတထိ လုပ္ေပးေလ သူမမွာ မေနတတ္ေလ ျဖစ္ရသည္။ ေစာက္ေခါင္းထဲ လက္ေခ်ာင္းေလးထည့္ကာ ကစားေပးသည္။ ေအးမိမွာ မူးေမ့မတတ္ ျဖစ္ရသည္။ မင္းေက်ာ္က အေပၚျပန္နမ္းတက္လာသည္။ ေနာက္ သူမပခံုးကုိင္၍ ေအာက္ကုိ ထိုင္ခ်ခုိင္းသည္။ သူမ မင္းေက်ာ္လီးကုိ ကုိင္လုိက္သည္။
“သူမ်ား တခါမွ မလုပ္ဖူးဘူးေနာ္”
“ဒီလုိပဲ သင္ရတာေပါ့”
လီးႀကီးက မည္းတူးကာ ေတာ္ေတာ္ႀကီးသည္။ လံုးပတ္ကလည္း ေတာ္ေတာ္တုတ္သည္။ အရွည္က ရွစ္လက္မေလာက္ရွိမည္။ ထိပ္ကလည္း ၿပဲၿပဲႀကီး။ ဒစ္ကေန ၿဖဲခ်လုိက္ေတာ့ ေခါင္းက သူမကုိ မာန္ဖီေနသည္။ ေအးမိ မရဲတရဲ ပါးစပ္ဟလုိက္သည္။ လီးနံ႔က ျပင္းျပင္းရွရွ ႏွာေခါင္းထဲ ဝင္လာသည္။ ဤအနံ႔မ်ိဳးရဖူးေနၿပီးသား ျဖစ္ေသာ ေအးမိ ၾကက္သီးနည္းနည္းထလာသည္။ လီးထိပ္ႏွင့္ မိမိႏႈတ္ခမ္းကုိ ထိလုိက္သည္။ အိခနဲေလး ျဖစ္သည္။ အသာေလး ဖြဖြငံုေပးလုိက္သည္။ ႏႈတ္ခမ္းကုိ အသာျပန္ဆုတ္သည္။ လီးက ဆတ္ခနဲ တုန္သြားသည္။ ေအးမိက ထိပ္ကုိ တခ်က္ျပန္ငံုၿပီး လွ်ာျဖင့္ အသာထိလုိက္သည္။ အသာျပန္ထုတ္သည္။ ေနာက္လီးတံႀကီးကုိ လုိက္စုပ္နမ္းသည္။ မင္းေက်ာ္က သူမနဖူးမွ ဆံႏြယ္ကုိ အသာဖယ္ေပးေနသည္။ ေအးမိ ပါးစပ္ကုိ နည္းနည္းဟလုိက္သည္။ လီးကုိထည့္လုိက္သည္။ ေနာက္ ငံုလုိက္သည္။ နည္းနည္းတုိးငံုသည္။ ၿပီးလွ်င္ ျပန္ထုတ္သည္။ ေလးငါးခ်က္လုပ္ေပးၿပီး နည္းနည္းရဲလာေတာ့ မထုတ္ေတာ့ဘဲ ပါးစပ္ျဖင့္ ကြင္းတုိက္ေပးသည္။ လွ်ာျဖင့္လည္း ကစားေပးသည္။
“ကုတင္ေစာင္းကုိ လက္ေထာက္ၿပီး အရပ္လုိက္ကုန္းလုိက္”
“ငါ ဖင္မခံဘူးေနာ္”
“ေအးပါ ငါလည္းမလုိးေသးပါဘူး”
“နင္ ငါ့ဖင္ကုိ လုိးဖုိ႔အစီအစဥ္ရွိရင္ ခုကတည္းက ငါေစာက္ဖုတ္လည္း မခံဘူးေနာ္”
သူမက ေအးေက်ာ္ ခုိင္းသလုိ မေနေသးဘဲ ေျပာေနသည္။
“ေနမွသာ ေနစမ္းပါ”
ေအးေက်ာ္က သူမကုိ အတင္းတြန္းကာ ေနခုိင္းသျဖင့္ သူမလည္း အရပ္လုိက္ကုန္းကာ ကုတင္စြန္းကုိ လက္ေထာက္လုိက္သည္။ မင္းေက်ာ္က သူမအုိးကုိ ပြတ္ကစားသည္။
“နင့္အုိးကေတာ့ ဘဲေတြအႀကိဳက္ဘဲ”
ေျပာလည္းေျပာ လီးကုိ ကုိင္ၿပီးေတ့ကာ ေဆာင့္ထည့္သည္။ ခ်က္ခ်င္းႀကီးမဟုတ္ေပမယ့္ ေစာက္ဖုတ္ထဲ လီးတဆံုးဝင္သြားတာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ျမန္သည္။ မင္းေက်ာ္က ခါးေစာင္းကုိင္ၿပီးေဆာင့္သည္။ ဖင္အိုးႀကီးက တဆတ္ဆတ္တုန္ေနသည္။ သူမႏုိ႔ေတြလည္း ေအာက္ကုိ တြဲက်ကာ ခါေနသည္။ သူမဆံပင္ေတြလည္း ေျပာင္းျပန္လွန္က်ကုန္သည္။ ေခါင္းငံု႔လွ်က္ေပါင္ၾကားထဲ ျပန္ၾကည့္သည္။ လီးမည္းမည္းႀကီးက ျဖဴေဖြးေနေသာ သူမေစာက္ဖုတ္ကုိ အတင္းျဖဲကာ ဝင္ေနသည္။ ေစာက္ရည္ကလည္း ထြက္သျဖင့္ စုိလက္လက္ေလး ျဖစ္ေနသည္။
“ညာဘက္ေျခေထာက္ကုိ အားထည့္”
မင္းေက်ာ္က သူမ ဘယ္ဘက္ေပါင္ကုိ အေပၚမတင္ကာ သူမကုိ ဆက္လုိးသည္။ လုိးနည္းကလည္း ထူးဆန္းသမုိ႔ ခံစားခ်က္ကလည္း ထူးဆန္းသည္။ မင္းေက်ာ္က ဘယ္ဘက္ေပါင္ေအာက္ခ်ၿပီး ညာဘက္ေပါင္ ဆက္မခ်ီကာ ေနာက္ကေန အရပ္လုိက္ပင္ ခါးေလးညႊတ္ညႊတ္ရင္း ေဆာင့္လုိးသည္။ ထုိ႔ေနာက္ သူမကုိ ကုတင္ေပၚ ေမွာက္အိပ္ေစသည္။ ေျခေထာက္ေတြေတာ့ ေအာက္တြင္ ခ်ထားသည္။ ေနာက္ကေန သူမဖင္ၾကားထဲ လီးေထာက္ၿပီး ေအာက္သုိ႔ ေလွ်ာဆင္းကာ လုိးသည္။ ဒူးေထာက္၍ လုိးေနသျဖင့္ နည္းနည္းေတာ့ေႏွးသည္။ ခဏေန သူမလက္ႏွစ္ဖက္ကုိ ေနာက္ျပန္ဆြဲသည္။ ေက်ာေပၚသုိ႔ ခ်ဳပ္ထားၿပီး သူမကုိယ္ကုိ ဆြဲလွည့္ကာ အလုိးလုိက္ပင္ ႏုိ႔ကုိ ကစားသည္။ လုိးရင္း သူမေက်ာျပင္ကုိလည္း နမ္းသည္။ မင္းေက်ာ္ သူမကုိ လုိးတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသည္။ ၿပီးသည့္အခါ လီးထုတ္ၿပီး သူမအုိးေပၚ လရည္လႊတ္ခ်သည္။ တခါမွ မႀကံဳဖူးသျဖင့္ သူမရြံသလုိလုိျဖင့္ ေနရခက္လွသည္။ မင္းေက်ာ္က သူမလက္ကုိ ယူ၍ လရည္ေတြကုိ ကုိင္ခုိင္းလုိက္ေသးသည္။ ေစးပ်စ္ပ်စ္လရည္ေတြ လက္တြင္ေပလာေတာ့ သူမေရခ်ိဳးခန္းထဲ ေျပးပါေတာ့သည္။
“ဖင္ေပးလုိးပါကြာေနာ္”
မင္းေက်ာ္က ေရခ်ိဳးခန္းထဲထိ လုိက္လာကာ သူမအုိးကုိ ေဆးေပးရင္း ဖင္ကုိ ကလိကာ ေျပာသည္။ လီးစုပ္ရမွာစုိး၍ အရင္ရည္းစားကုိ ျဖတ္ခဲ့ခါမွ လီးစုပ္မွ ျဖစ္သည့္ ရည္းစားနဲ႔ တည့္တည့္လာတုိးသည္။ ခု ဖင္ေတာင္းလုိးေနျပန္ၿပီ။ သူမ ျငင္းမည္လုပ္ေတာ့ မင္းေက်ာ္က သူမဖင္ေပါက္ကို ေရေဆးၿပီး လက္ညိဳးေလးနဲ႔ ကစားကာ လ်က္ေပးလာသျဖင့္ သူမလည္း မျငင္းခ်င္ေတာ့။ သူမခါးကုိ ဖက္ကာ မင္းေက်ာ္က ဖင္ကုိ လ်က္ေပးသည္။ ေစာက္ဖုတ္ကုိလည္း ကစားေပးသည္။ ေရခ်ိဳးကန္ေစာင္းကုိ လက္ေထာက္ကာ နည္းနည္းကုန္းေပးလုိက္သည္။ မင္းေက်ာ္ကလည္း ေတာ္ေတာ္ျမန္ ေတာ္ေတာ္ထန္သည့္လူပင္။ ဖင္ေပါက္ကုိ သူ႔လီးႀကီးျဖင့္ ေထာက္ပါေတာ့သည္။ သူမ နည္းနည္းေၾကာက္ေနသျဖင့္ ဖင္ကုိ ႐ံႈ႕ထားမိေသးသည္။ မင္းေက်ာ္က စိတ္လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ထားဖုိ႔ေျပာၿပီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ဖင္ကုိ တခ်ီအၿပီးဆြဲပါေတာ့သည္။
“သြားလူဆုိး သူမ်ားဖင္ကုိလုိးတယ္”
ေအးမိက မင္းေက်ာ္ ရင္ခြင္ထဲေန၍ မင္းေက်ာ္ ရင္ဘတ္ကုိ ထုကာ ေျပာသည္။
“ခ်စ္လုိ႔ပါကြာ”
“သူအဲလို ဖင္လုိးတတ္တာ ၾကာၿပီလား”
“သိခ်င္လား”
ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးနာမည္က ေဒၚႏုႏုရွိန္ျဖစ္သည္။ အားလံုးက သူမကုိ ေၾကာက္ၾကသည္။ ႐ုပ္က မာန္မာနအျပည့္ရွိသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း သူမအသက္မွာ ခုမွ ၃၀ သာရွိေသးသည္။ တကၠသုိလ္ဝင္တန္းေအာင္ေတာ့ ႐ုိး႐ုိးဘြဲ႕တစ္ခုရသည္။ အလုပ္မရသျဖင့္ ပညာေရးေကာလိပ္ေလွ်ာက္ရာ ရသျဖင့္ တက္လုိက္သည္။ ေနာက္ ေက်းရြာတစ္ခုသုိ႔ ေက်ာင္းအုပ္အျဖစ္ အပုိ႔ခံရသည္။ သူမက ရြာတြင္ သိပ္မေနခ်င္။ သုိ႔ေသာ္လည္း မတတ္ႏုိင္။ အေရးထဲ ရြာနာမည္ကလည္း စိတ္ညစ္စရာ။ “မယားေၾကာက္ရြာ” တဲ့။ မယားက ေၾကာက္ရသလည္လား၊ မယားကုိ ေၾကာက္ရသည္လား မသိ။ မယားကုိ ေၾကာက္ရသည္ဆုိခဲ့ေသာ္ သူမက မိန္းမျဖစ္သျဖင့္ မယားျဖစ္ႏုိင္ေသာ္လည္း လင္က မရွိသျဖင့္ ဘယ္သူ႔ကုိ သြားေျခာက္ရမွန္း မသိ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ခပ္တည္တည္ ခပ္တင္းတင္းပင္ ေနလုိက္သည္။ တျခားသူ ေၾကာက္မေၾကာက္ေတာ့မသိ။ သူမကုိ တပည့္ေတြနဲ႔အတူ လက္ေအာက္က ဆရာမငယ္မ်ား အကုန္လံုး ေၾကာက္သည္။ သုိ႔ႏွင့္ သူမလည္း တကိုယ္တည္း အထီးက်န္လွသည္။ အထီးက်န္သည့္အခါတုိင္း တခါတုန္းက တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသူဘဝက ရည္းစားကုိ လြမ္းမိသည္။
တကၠသုိလ္ဆုိသည္ကလည္း မိန္းကေလးတုိင္းက ရည္းစားရွိမွ ဂုဏ္ရွိသည္ဟု ထင္ၾကသည့္ေနရာ ျဖစ္သည္။ ရည္းစားရွိဖုိ႔ဆုိတာကလည္း အေတာ္ခက္သည့္ ကိစၥျဖစ္သည္။ ၾကည့္ေလ။ စာသင္ခန္း တစ္ခန္းထဲကုိပဲ ၾကည့္။ အၿမဲတမ္း မိန္းကေလးေတြက ၂၀ ေက်ာ္ သံုးဆယ္နီးပါးရွိၿပီး ေယာက္်ားက သံုးေလးေယာက္သာ အၿမဲရွိသည္။ အခန္းတုိင္းလည္း အဲလုိပဲ ျဖစ္ေနတတ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေယာက်္ားေလးမ်ားက သိပ္လုိက္စရာမလုိဘဲ မိန္းကေလးမ်ားကသာ ၾကာပစ္ၾကသည္။ ဤအခ်က္ကုိ ေယာက်္ားေတြကလည္း အခြင့္ေကာင္းယူၾကသည္။ ကုိယ္ႀကိဳက္သည့္ မိန္းခေလးကုိ ေရြးတြဲ႐ံုျဖစ္သျဖင့္ မိန္းကေလးမ်ားမွာ အတြဲမရမွာ အတြဲပ်က္မွာ စိုးရိမ္ၾကသည္။ ထုိတြင္ သူမလည္း ငယ္ရြယ္သူမုိ႔ ေခတ္မီဖုိ႔ ေယာက်္ားဆုိလွ်င္ စိမ္းစိမ္းက်က္က်က္ တူးတူးခါးခါး နည္းနည္း ၾကာပစ္ လက္တည့္စမ္းရသည္။ ထုိအခါ သူမ ရည္းစား တေယာက္ရလာသည္။ သူ႔နာမည္ ေအးကုိ။ ေတာ္ေတာ္ေပြသည့္ဟု သူငယ္ခ်င္း ေအးစိန္က သတိေပးသည္။
“ဟုိ ပထဝီေမဂ်ာက အရပ္ျမင့္ျမင့္ သြယ္သြယ္နဲ႔ ပိန္ပိန္ပါးပါးေကာင္မေလးေလ သိလား”
“ဘယ္သူလဲ ငါဘယ္သိမလဲ ျပၾကည့္ေလ”
“ေအာ္ ငါ့ဖုန္းထဲမွာ သူ႔ပံုပါတယ္၊ ဒီမွာၾကည့္”
ေအးစိန္ျပသျဖင့္ သူမဖုန္းထဲက ဓာတ္ပံုကို ၾကည့္လုိက္သည္။ ဖိနပ္ျမင့္ျမင့္။ အနက္ေရာင္ထမီ။ အဝါေရာင္ လက္ျပတ္အက်ႌဝတ္ထားၿပီး ဆံပင္ကုိ ေနာက္သုိ႔ စု၍ ကုတ္ထားကာ ေဗဒါပန္းေလး ပန္ထားသည္။ အသားအေရက နည္းနည္းျဖဴေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးျဖစ္သည္။
“သူ႔နာမည္က ပပဝင္းတဲ့၊ ငါငွါးေနတဲ့အေဆာင္နဲ႔ တေဆာင္ျခားမွာ၊ သိေတာ့ မသိဘူး။ မ်က္မွန္းတန္းမိတယ္။ ငါ့သူငယ္ခ်င္းေအးမိနဲ႔ေတာ့ သိတယ္”
“အဲဒါ ငါနဲ႔ ဘာဆုိင္လုိ႔လဲ”
“နင္နဲ႔ မဆုိင္ေပမယ့္ ေအးကုိနဲ႔ ဆုိင္တယ္ေလ”
“သူတုိ႔ ျပတ္သြားၾကပါၿပီဟာ”
“ဘာလုိ႔ျပတ္သြားလဲ သိလား”
“တကၠသုိလ္မွာ ရည္းစားေတြ ဒီေလာက္ဆက္လုိက္ ျပတ္လုိက္ျဖစ္ေနတာ၊ ဆန္းမွတ္လုိ႔ နင္ကလဲ”
“ေအး အဲဒါပဲ နင္ ေအးကုိ သတိထားဖုိ႔ေျပာတာလဲ ဒါပဲ”
“ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ”
“ဘာျဖစ္ရမွာလဲ၊ ေအးကုိက ဖ်ားတယ္တဲ့။ ပပဝင္းက အိမ္ျပန္တယ္တဲ့။ သူတုိ႔ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ သတင္းျဖန္႔ထားတာေလ။ ေအးမိသြားေတြ႕တာ”
“အဲဒါ ဘာျဖစ္လဲဟယ္”
“သူတုိ႔က တကယ္ေတာ့ ပုရစ္ဖူးတည္းခုိခန္းကုိ ႏွစ္ေယာက္အတူသြားတာေဟ့ သိၿပီလား”
“ပုရစ္ဖူး”
“ေအး တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြအတြက္ အခန္းငွါးလုိ႔ရတဲ့ တည္းခုိခန္းေပါ့ဟာ၊ အဲဒီကုိ ေအးကုိကပပဝင္းကုိ ေခၚသြားၿပီး ဖုတ္တာ၊ ေအးကုိ ဘယ္ေလာက္ထိ သန္သလဲဆုိရင္ တရက္လံုးလံုးဖုတ္ပစ္လု႔ိ ပပဝင္းေတာင္ လမ္းမေလွ်ာက္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သြားတာတဲ့”
“နင္က ဘယ္လုိလုပ္သိတာလဲ”
“ေအးမိေျပာျပတာေလ”
“ေအးမိက ဘယ္လုိလုပ္သိတာလဲ”
“နင္သိတဲ့အတုိင္းပဲ ေအးမိကလည္း ငေပြးမပဲဟာ”
“ေျပာၾကည့္ပါဦး ဘယ္လုိလဲလုိ႔”
“ေအးမိ”
ေအးမိသည္ သူမထမီထဲ လက္လ်ိဳကာ အဖုတ္ကုိ ႏိႈက္ေနေသာ ဖုိးျပည့္ကုိ အလုိျပည့္ေအာင္ ေပါင္ကားေပးထားသည္။ ဖုိးျပည့္နဲ႔ သူမ ရည္းစားျဖစ္တာ သိပ္မၾကာေသး။ ဖုိးျပည့္က လက္သြက္သည္။ မေန႔က ဖုန္းထဲကေန သူမက အေျဖေပးခဲ့သည္။ ယေန႔သူမကုိ ကင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားေနသည္။ ေအးမိက ပတ္ဝန္းက်င္ အေျခအေနကုိ တခ်က္ လမ္း႐ိႈးလုိက္သည္။ လမ္းနဲ႔ေတာ္ေတာ္ေဝးသျဖင့္ ေတာ္႐ံုတန္႐ံုေတာ့ လူမေရာက္ႏုိင္။ ဤေနရာမ်ိဳးကုိ ေခၚလာကတည္းက ဖုိးျပည့္အၾကံကုိ ေအးမိသိၿပီးသား။ ဖုိးျပည့္သည္ သူမကုိ ရင္ခြင္ထဲ ဆြဲသြင္းကာ တရစပ္ ဖက္နမ္းသည္။ သူမလည္း ျပန္နမ္းေပးသည္။ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း စုတ္သံေတြက ေတာ္ေတာ္က်ယ္သည္။ ဖုိးျပည့္ကလည္း အေျခအေနေကာင္းမွန္းသိသျဖင့္ သူမႏုိ႔ကုိ ကစားသည္။ သူမလည္း နည္းနည္းေလးပဲ မူသည္။ ခုေတာ့ ဖုိးျပည့္က သူမအဖုတ္ကုိ ႏိႈက္ေနၿပီ။ ဖုိးျပည့္သည္ သူမကုိ ေျမေပၚ အိပ္ခ်ေစၿပီး သူမကုိ ခြသည္။ ထမီကုိ အသာပင့္သည္။
“ငါတခါမွ မႀကံဳဖူးဘူးေနာ္ နင္ေျဖးေျဖးလုပ္”
ေစာက္ဖုတ္ေပၚ ဖုိးျပည့္လီးေထာက္ေနၿပီျဖစ္သျဖင့္ သူမႀကိဳေျပာထားရသည္။ ဖုိးျပည့္က သူမမ်က္ႏွာကုိ ေစ့ေစ့ၾကည့္ရင္း သြင္းသည္။ ဒုတ္ဆုိ ေအာက္သို႔ ေခ်ာ္ထြက္သည္။ သူမ မခ်င့္မရဲျဖစ္ရသည္။ ဖုိးျပည့္ထပ္ႀကိဳးစားသည္။ ျပြတ္ဆုိ ဝင္သြားသည္။
“အ”
ေအးမိသည္ ဖုိးျပည့္လက္ေမာင္းကုိ ဖမ္းဆုပ္ကာ ကုတ္ထားမိသည္။ ဖုိးျပည့္က တခ်က္ခ်င္းစီ ကင္သည္။ ဖုိးျပည့္က ပံုမွန္ေလး ေဆာင့္သည္။ တခါခါ ေဆာင့္ရင္း သူမပါးကုိ နမ္းသည္။ သူမကုိေတာ့ ေစ့ေစ့ၾကည့္ရင္း တျဖည္းျဖည္း သြက္လာသည္။ ဖုိးျပည့္က လက္မေထာက္ေတာ့ဘဲ သူမေပၚ ေမွာက္အိပ္ကာ ဆက္လုိးသည္။ သူမကုိယ္ကုိ ဖက္ထားသည္။ သူမလည္း ဖုိးျပည့္ေက်ာကုိ ဖက္ထားသည္။ ဖုိးျပည့္က ပံုမွန္ေဆာင့္ေနသည္။ သူမေစာက္ဖုတ္ထဲ ပူခနဲ တပ်စ္ပ်စ္ဝင္လာသည္။ ဖုိးျပည့္က ေတာင့္တင္းကာ တုန္တက္သြားသည္။ ေယာက်ားေတြၿပီးတာ ဒီလုိကုိးဟု ေအးမိေတြးမိသည္။ ဖုိးျပည့္သူမအေပၚ အိပ္ခ်သည္။ ခဏေနေတာ့ သူမက ဖုိးျပည့္ကုိ တြန္းထုတ္သည္။ ဖုိးျပည့္လီးကလည္း သူမေစာက္ဖုတ္ကေန ကၽြတ္သည္။ သူမ မတ္တပ္ရပ္ကာ ထမီျပန္ျပင္ဝတ္သည္။ အက်ႌတြန္႔ေတြကုိ ဆြဲျဖည္သည္။ ဖုိးျပည့္က အထုိင္လုိက္ေဘာင္းဘီေတြ ျပန္ဝတ္ကာ သူမကုိ သူ႔ေပါင္ေပၚဆြဲထုိင္သည္။
“အရမ္းခ်စ္တယ္ကြာ”
“အပုိေတြ”
တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ နမ္းၾကသည္။
“ျပန္ဆြဲၾကရေအာင္ေနာ္”
“ေတာ္ေတာ္ကဲ”
ေအးမိက ဖုိးျပည့္ေပါင္ေပၚ ထုိင္လ်က္သား ျဖစ္ေနသျဖင့္ သူမက အုိးျဖင့္ ဖုိးျပည့္ေပါင္ရင္းကုိ စေကာဝိႈက္ ဝိႈက္ေပးလုိက္သည္။ ဖုိးျပည့္က သေဘာက်သျဖင့္ သူမကုိ ေျမေပၚဆြဲလဲကာ တက္ခြသည္။ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ခဏေတာ့ ရယ္ၾကသည္။ ေနာက္ေတာ့ တအင္းအင္းညည္းၾကသည္။ ၿပီးမွ ျပန္ထကာ သစ္ရြက္ေတြ ဘာေတြ ျပန္ခါခ်သည္။
“သူေနာ္ သူမ်ားကုိ ေတာ္ေတာ္အႏုိင္က်င့္တယ္”
“ခ်စ္လုိ႔ပါ”
ဆုိကာ ဖုိးျပည့္က သူမအုိးကုိ ပုတ္သည္။ သူမတုိ႔ျပန္ခဲ့ၾကသည္။ ဖုိးျပည့္က အခ်ိန္ရတိုင္း ထုိေနရာသုိ႔ သူမကုိ ေခၚဖုတ္သည္။ အျပတ္အသတ္ ကင္သည္။ သူမလည္း နည္းနည္းအထာက်လာသည္။ သိပ္မၾကာခင္ ဖုိးျပည့္က အျခားတေယာက္နဲ႔တြဲသည္။ သူမလည္း ဖုိးျပည့္ကုိ သိပ္စိတ္မဝင္စားေတာ့။ ဖုိးျပည့္ကလည္း ေနရာေဟာင္းကုိ တျခားတေယာက္ေခၚသြားသည့္ခ်ိန္တြင္ သူမလည္း ေနရာသစ္တြင္ ဖုိးျပည့္ထက္ေကာင္းသည့္ တေယာက္ျဖင့္ ႏွစ္ပါးသြားသည္။ သူ႔နာမည္က သန္းစိန္ျဖစ္သည္။ နာမည္ကသာ မိန္းမနာမည္။ ပစၥည္းက တခ်ီတည္းနဲ႔ ေမ်ာ့ေနေအာင္ ေကာင္းသည္။ သည္တေယာက္က ပစၥည္းႀကီး႐ံုမက သူ႔ပစၥည္းကုိပါ သူမအား ကစားခုိင္းသည္။ ခ်ိန္းထားသည့္ ေနရာေရာက္သည္ႏွင့္ ဖက္နမ္းၿပီးေတ့ထားေတာ့သည္။ သူမအုိးကုိလည္း ေအာက္ကေန ပင့္ကုိင္ကာ ညစ္သည္။ သူမကုိ မလုိးခင္ ပစၥည္းႀကီး ထုတ္ေပးကာ သူမကုိ အရင္ကြင္းထုေစသည္။ ဖုိးျပည့္နဲ႔ သံုးလေလာက္ အလုိးခံဖူးေသာ္လည္း ဖုိးျပည့္ပစၥည္း တခါမွ မကုိင္ဖူး။ အေၾကာႀကီးငယ္ အသြယ္သြယ္ျဖင့္ မာေထာင္ေနေသာ သန္းစိန္လီးႀကီးကုိ သူ႔ရင္ခြင္ထဲေန၍ ကြင္းထုေပးသည္။ သန္းစိန္က သူမအုိးကုိ ပြတ္ရင္း ဇိမ္ခံတတ္သည္။ ၿပီးေတာ့ သန္းစိန္က ထမီပင့္သူမဟုတ္။ ခၽြတ္သူျဖစ္သည္။
“ရွက္စရာႀကီးကြာ”
သန္းစိန္က ထမီခၽြတ္လုိက္တုိင္း သူမရွက္သည္။ ဟုတ္သည္။ သန္းစိန္က လီးႀကီးတန္းလန္းေတာင္လ်က္ သူမထမီကုိ ခၽြတ္ကာ သူမေရွ႕ရပ္ရပ္တတ္သည္။ ၿပီးလွ်င္ သူမေပါင္ၾကားဝင္၍ သူမေပါင္ကုိ ဆြဲကားၿပီးသကာလ သူမအုိးကုိ ဆြဲတင္ကာ ဒူးေထာက္ၿပီး လုိးတတ္သည္။ လုိးရင္း သူမေပါင္ေတြကုိ မုိးေပၚ ေထာင္ထားသျဖင့္ သန္းစိန္က သူမေျခသလံုးေတြကုိ နမ္းစုပ္ေပးတတ္ေသးသည္။ ၿပီးေတာ့ လုိးေနရင္းတန္းလန္းလည္း သူမအဖုတ္ကုိ လက္မျဖင့္ ႏိႈက္ေပးတတ္သည္။ နည္းနည္းနက္ေမွာင္ခါစ သူမေစာက္ေမြးကုိလည္း ကစားေပးတတ္သည္။ ထူးျခားသည္က လုိးၿပီးတုိင္း သူမေစာက္ဖုတ္ေပၚ လရည္ကုိ လႊတ္ခ်တတ္သည့္အက်င့္။
“ၾကည့္ သူမ်ားဟာ ေပကုန္ၿပီ”
ဆုိလွ်င္ တစ္႐ႈးျဖင့္ ေသခ်ာျပန္သုတ္ေပးသည္။ ေပက်ံေနေသာ လရည္ကုိ သုတ္ေပးတုိင္းလည္း လက္ေခ်ာင္းဖ်ားျဖင့္ ေစာက္ေစ့ကုိ ကစားေပးတတ္ေသးသည္။ အလုိးခံၿပီးကာစ က်ဥ္က်ဥ္ေလးျဖစ္ေနသျဖင့္ အရသာရွိလွသည္။ ႏွစ္လေလာက္ၾကာလာေတာ့ သန္းစိန္က လီးစုပ္ေပးပါလားဟု ေျပာသည္။ သူမကလည္း ျငင္းသည္။ မရမက စုပ္ခုိင္းသျဖင့္ သန္းစိန္ႏွင့္ သူမျပတ္သြားျပန္သည္။ ငါးလနီးပါး ထူးျခားသည့္ အရသာကုိ သိထားၿပီးျဖစ္ေသာ ေအးမိသည္ ၾကံ့ၾကံ့ခုိင္ခုိင္ ေကာင္ေလးကုိ ရွာသည္။ ေဟာ လုိခ်င္လွ်င္ မည္သည့္အရာကိုမဆုိ အလြယ္တကူ ရပါသည္။ သူ႔နာမည္ မင္းေက်ာ္။
“တည္ခုိခန္းတစ္ခုခုဆီ သြားၿပီး နားရေအာင္ေလ ခ်စ္”
“အုိ တည္ခုိခန္းဆုိတာက ဘယ္လြတ္လပ္မလဲ”
“လုိက္ခဲ့စမ္းပါကြာ”
နည္းနည္းအင္လုိက္ေသးသည္။ ေနာက္ေတာ့လည္း တည္ခုိခန္းဆီသုိ႔ လွမ္းခဲ့သည္။ တည္ခုိခန္းတြင္ ပပဝင္းနဲ႔တြဲေနသည့္ ေကာင္ေလး ေအးကုိကုိ ေတြ႕သည္။
“ပပဝင္းေရာလား”
“ေအး သူနားေနတယ္၊ အဆာေျပ နည္းနည္းပါးပါး ထြက္ဝယ္တာ”
သူမက ေမးလုိက္ေတာ့ ေအးကုိက ေျဖသည္။ မင္းေက်ာ္က အသိလား ဟုေမးေငါ့သည္။ အင္းဟု ေခါင္းညိတ္ျပသည္။
“ငါ သူတုိ႔ကုိ ေခ်ာင္းၾကည့္လုိ႔ရတယ္”
“ဟင္ ဘယ္လုိ”
မင္းေက်ာ္သည္ ေတာ္ေတာ္ေစ့စပ္သည့္လူ ျဖစ္သည္။ ဤေနရာကုိလည္း ခဏခဏ ေရာက္ဖူးပံုရသည္။ သူမလက္ကုိ ဆြဲကာ အခန္းထဲဝင္သည္။ အခန္းကုိ အေျခအေနၾကည့္ ေသခ်ာပိတ္ၿပီး ပပဝင္း အခန္းရွိရာ အခန္းဘက္သုိ႔ နံရံတြင္ ကပ္ထားေသာ စကၠဴတစ္စကုိ ခြာလုိက္သည္။ အခန္းနံရံကလည္း ေပါက္လုိ႔ ေပါက္ေနမွန္း မသိႏုိင္သည့္ အေနအထား။ ေသခ်ာၾကည့္လွ်င္ေတာ့ ျမင္ရႏုိင္သည္။ မင္းေက်ာ္က အေျခအေနကုိ တခ်က္လွမ္းၾကည့္သည္။ ေနာက္ သူမကုိ ေခ်ာင္းၾကည့္ေစသည္။ ဘာမွ ထူးထူးျခားျခား မလုပ္ၾကေသးသျဖင့္ မင္းေက်ာ္ႏွင့္ နမ္းျဖစ္ၾကသည္။ မင္းေက်ာ္က အဝတ္ေတြခၽြတ္သည္။ သူမျငင္းေသာ္လည္း ဤေနရာက ျငင္းလုိ႔ရသည့္ ေနရာမ်ိဳးမဟုတ္။ မင္းေက်ာ္သည္ သူမတကုိယ္လံုးအလွကုိ သံုးသပ္ရင္းၾကည့္သည္။ မင္းေက်ာ္က ပါးကုိ နည္းနည္းနမ္းၿပီး ႏႈတ္ခမ္းကုိ စုပ္သည္။ ႏုိ႔အစံုကုိ ပြတ္သည္။ ႏုိ႔ကုိ ပင့္ကာ ကစားၿပီး စုိ႔ေပးသည္။ ႏုိ႔စုိ႔ေတာ့ သူမအုိးကုိကုိင္ကာ ညစ္သည္။ အေပၚဆြဲတင္လုိက္ ဆြဲစိလုိက္ ဆြဲကားလုိက္ လုပ္သည္။ မင္းေက်ာ္က သူမဗုိက္သားေတြကုိ နမ္းဆင္းသည္။ ေနာက္ သူမေရွ႕ဒူးေထာက္ၿပီး သူမအဖုတ္ကုိ ေသခ်ာၾကည့္သည္။ သူမက ရွက္သျဖင့္ လက္ျဖင့္ အုပ္ထားမိသည္။ မင္းေက်ာ္က သူမလက္ကုိ အတင္းဆြဲဖယ္သည္။ မင္းေက်ာ္သည္ သူမေပါင္ကုိ ဝိုက္ကာ ဖက္ထားသည္။ လက္တဖက္ျဖင့္ သူမေစာက္ေမြးကုိ ဆြဲသည္။ မင္းေက်ာ္သည္ သူမေစာက္ပတ္စီးေၾကာင္းကုိ လက္ေခ်ာင္းဖ်ားျဖင့္ အထက္ေအာက္ ဆြဲကစားသည္။
“အုိ”
မင္းေက်ာ္က သူမေစာက္ဖုတ္ကုိ နမ္းသည္။ သူမ မျငင္းရက္ပါ။ မင္းေက်ာ္က ေစာက္စိအက္ေၾကာင္းထိ ဖြဖြေလး နမ္းသည္။ ေနာက္လ်ာဖ်ားေလးထုတ္ကာ အထက္ေအာက္ အသာေလး လ်က္ေပးသည္။ လက္မႏွင့္ လက္ညိဳးသံုး၍ ေစာက္ပတ္ကုိ ၿဖဲသည္။ အတြင္းသား နီနီေလးကုိ လ်က္သည္။ တခါမွ မေတြ႕ႀကံဳဖူးေသာ ေအးမိတေယာက္ ဖ်ားလုလု ျဖစ္သြားသည္။ လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႔ မထိတထိ လုပ္ေပးေလ သူမမွာ မေနတတ္ေလ ျဖစ္ရသည္။ ေစာက္ေခါင္းထဲ လက္ေခ်ာင္းေလးထည့္ကာ ကစားေပးသည္။ ေအးမိမွာ မူးေမ့မတတ္ ျဖစ္ရသည္။ မင္းေက်ာ္က အေပၚျပန္နမ္းတက္လာသည္။ ေနာက္ သူမပခံုးကုိင္၍ ေအာက္ကုိ ထိုင္ခ်ခုိင္းသည္။ သူမ မင္းေက်ာ္လီးကုိ ကုိင္လုိက္သည္။
“သူမ်ား တခါမွ မလုပ္ဖူးဘူးေနာ္”
“ဒီလုိပဲ သင္ရတာေပါ့”
လီးႀကီးက မည္းတူးကာ ေတာ္ေတာ္ႀကီးသည္။ လံုးပတ္ကလည္း ေတာ္ေတာ္တုတ္သည္။ အရွည္က ရွစ္လက္မေလာက္ရွိမည္။ ထိပ္ကလည္း ၿပဲၿပဲႀကီး။ ဒစ္ကေန ၿဖဲခ်လုိက္ေတာ့ ေခါင္းက သူမကုိ မာန္ဖီေနသည္။ ေအးမိ မရဲတရဲ ပါးစပ္ဟလုိက္သည္။ လီးနံ႔က ျပင္းျပင္းရွရွ ႏွာေခါင္းထဲ ဝင္လာသည္။ ဤအနံ႔မ်ိဳးရဖူးေနၿပီးသား ျဖစ္ေသာ ေအးမိ ၾကက္သီးနည္းနည္းထလာသည္။ လီးထိပ္ႏွင့္ မိမိႏႈတ္ခမ္းကုိ ထိလုိက္သည္။ အိခနဲေလး ျဖစ္သည္။ အသာေလး ဖြဖြငံုေပးလုိက္သည္။ ႏႈတ္ခမ္းကုိ အသာျပန္ဆုတ္သည္။ လီးက ဆတ္ခနဲ တုန္သြားသည္။ ေအးမိက ထိပ္ကုိ တခ်က္ျပန္ငံုၿပီး လွ်ာျဖင့္ အသာထိလုိက္သည္။ အသာျပန္ထုတ္သည္။ ေနာက္လီးတံႀကီးကုိ လုိက္စုပ္နမ္းသည္။ မင္းေက်ာ္က သူမနဖူးမွ ဆံႏြယ္ကုိ အသာဖယ္ေပးေနသည္။ ေအးမိ ပါးစပ္ကုိ နည္းနည္းဟလုိက္သည္။ လီးကုိထည့္လုိက္သည္။ ေနာက္ ငံုလုိက္သည္။ နည္းနည္းတုိးငံုသည္။ ၿပီးလွ်င္ ျပန္ထုတ္သည္။ ေလးငါးခ်က္လုပ္ေပးၿပီး နည္းနည္းရဲလာေတာ့ မထုတ္ေတာ့ဘဲ ပါးစပ္ျဖင့္ ကြင္းတုိက္ေပးသည္။ လွ်ာျဖင့္လည္း ကစားေပးသည္။
“ကုတင္ေစာင္းကုိ လက္ေထာက္ၿပီး အရပ္လုိက္ကုန္းလုိက္”
“ငါ ဖင္မခံဘူးေနာ္”
“ေအးပါ ငါလည္းမလုိးေသးပါဘူး”
“နင္ ငါ့ဖင္ကုိ လုိးဖုိ႔အစီအစဥ္ရွိရင္ ခုကတည္းက ငါေစာက္ဖုတ္လည္း မခံဘူးေနာ္”
သူမက ေအးေက်ာ္ ခုိင္းသလုိ မေနေသးဘဲ ေျပာေနသည္။
“ေနမွသာ ေနစမ္းပါ”
ေအးေက်ာ္က သူမကုိ အတင္းတြန္းကာ ေနခုိင္းသျဖင့္ သူမလည္း အရပ္လုိက္ကုန္းကာ ကုတင္စြန္းကုိ လက္ေထာက္လုိက္သည္။ မင္းေက်ာ္က သူမအုိးကုိ ပြတ္ကစားသည္။
“နင့္အုိးကေတာ့ ဘဲေတြအႀကိဳက္ဘဲ”
ေျပာလည္းေျပာ လီးကုိ ကုိင္ၿပီးေတ့ကာ ေဆာင့္ထည့္သည္။ ခ်က္ခ်င္းႀကီးမဟုတ္ေပမယ့္ ေစာက္ဖုတ္ထဲ လီးတဆံုးဝင္သြားတာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ျမန္သည္။ မင္းေက်ာ္က ခါးေစာင္းကုိင္ၿပီးေဆာင့္သည္။ ဖင္အိုးႀကီးက တဆတ္ဆတ္တုန္ေနသည္။ သူမႏုိ႔ေတြလည္း ေအာက္ကုိ တြဲက်ကာ ခါေနသည္။ သူမဆံပင္ေတြလည္း ေျပာင္းျပန္လွန္က်ကုန္သည္။ ေခါင္းငံု႔လွ်က္ေပါင္ၾကားထဲ ျပန္ၾကည့္သည္။ လီးမည္းမည္းႀကီးက ျဖဴေဖြးေနေသာ သူမေစာက္ဖုတ္ကုိ အတင္းျဖဲကာ ဝင္ေနသည္။ ေစာက္ရည္ကလည္း ထြက္သျဖင့္ စုိလက္လက္ေလး ျဖစ္ေနသည္။
“ညာဘက္ေျခေထာက္ကုိ အားထည့္”
မင္းေက်ာ္က သူမ ဘယ္ဘက္ေပါင္ကုိ အေပၚမတင္ကာ သူမကုိ ဆက္လုိးသည္။ လုိးနည္းကလည္း ထူးဆန္းသမုိ႔ ခံစားခ်က္ကလည္း ထူးဆန္းသည္။ မင္းေက်ာ္က ဘယ္ဘက္ေပါင္ေအာက္ခ်ၿပီး ညာဘက္ေပါင္ ဆက္မခ်ီကာ ေနာက္ကေန အရပ္လုိက္ပင္ ခါးေလးညႊတ္ညႊတ္ရင္း ေဆာင့္လုိးသည္။ ထုိ႔ေနာက္ သူမကုိ ကုတင္ေပၚ ေမွာက္အိပ္ေစသည္။ ေျခေထာက္ေတြေတာ့ ေအာက္တြင္ ခ်ထားသည္။ ေနာက္ကေန သူမဖင္ၾကားထဲ လီးေထာက္ၿပီး ေအာက္သုိ႔ ေလွ်ာဆင္းကာ လုိးသည္။ ဒူးေထာက္၍ လုိးေနသျဖင့္ နည္းနည္းေတာ့ေႏွးသည္။ ခဏေန သူမလက္ႏွစ္ဖက္ကုိ ေနာက္ျပန္ဆြဲသည္။ ေက်ာေပၚသုိ႔ ခ်ဳပ္ထားၿပီး သူမကုိယ္ကုိ ဆြဲလွည့္ကာ အလုိးလုိက္ပင္ ႏုိ႔ကုိ ကစားသည္။ လုိးရင္း သူမေက်ာျပင္ကုိလည္း နမ္းသည္။ မင္းေက်ာ္ သူမကုိ လုိးတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသည္။ ၿပီးသည့္အခါ လီးထုတ္ၿပီး သူမအုိးေပၚ လရည္လႊတ္ခ်သည္။ တခါမွ မႀကံဳဖူးသျဖင့္ သူမရြံသလုိလုိျဖင့္ ေနရခက္လွသည္။ မင္းေက်ာ္က သူမလက္ကုိ ယူ၍ လရည္ေတြကုိ ကုိင္ခုိင္းလုိက္ေသးသည္။ ေစးပ်စ္ပ်စ္လရည္ေတြ လက္တြင္ေပလာေတာ့ သူမေရခ်ိဳးခန္းထဲ ေျပးပါေတာ့သည္။
“ဖင္ေပးလုိးပါကြာေနာ္”
မင္းေက်ာ္က ေရခ်ိဳးခန္းထဲထိ လုိက္လာကာ သူမအုိးကုိ ေဆးေပးရင္း ဖင္ကုိ ကလိကာ ေျပာသည္။ လီးစုပ္ရမွာစုိး၍ အရင္ရည္းစားကုိ ျဖတ္ခဲ့ခါမွ လီးစုပ္မွ ျဖစ္သည့္ ရည္းစားနဲ႔ တည့္တည့္လာတုိးသည္။ ခု ဖင္ေတာင္းလုိးေနျပန္ၿပီ။ သူမ ျငင္းမည္လုပ္ေတာ့ မင္းေက်ာ္က သူမဖင္ေပါက္ကို ေရေဆးၿပီး လက္ညိဳးေလးနဲ႔ ကစားကာ လ်က္ေပးလာသျဖင့္ သူမလည္း မျငင္းခ်င္ေတာ့။ သူမခါးကုိ ဖက္ကာ မင္းေက်ာ္က ဖင္ကုိ လ်က္ေပးသည္။ ေစာက္ဖုတ္ကုိလည္း ကစားေပးသည္။ ေရခ်ိဳးကန္ေစာင္းကုိ လက္ေထာက္ကာ နည္းနည္းကုန္းေပးလုိက္သည္။ မင္းေက်ာ္ကလည္း ေတာ္ေတာ္ျမန္ ေတာ္ေတာ္ထန္သည့္လူပင္။ ဖင္ေပါက္ကုိ သူ႔လီးႀကီးျဖင့္ ေထာက္ပါေတာ့သည္။ သူမ နည္းနည္းေၾကာက္ေနသျဖင့္ ဖင္ကုိ ႐ံႈ႕ထားမိေသးသည္။ မင္းေက်ာ္က စိတ္လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ထားဖုိ႔ေျပာၿပီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ဖင္ကုိ တခ်ီအၿပီးဆြဲပါေတာ့သည္။
“သြားလူဆုိး သူမ်ားဖင္ကုိလုိးတယ္”
ေအးမိက မင္းေက်ာ္ ရင္ခြင္ထဲေန၍ မင္းေက်ာ္ ရင္ဘတ္ကုိ ထုကာ ေျပာသည္။
“ခ်စ္လုိ႔ပါကြာ”
“သူအဲလို ဖင္လုိးတတ္တာ ၾကာၿပီလား”
“သိခ်င္လား”
“ခင္စီ”
“ခင္စီ”
ေလးငါးရက္ဆုိေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ရင္းႏွီးလာၿပီ ျဖစ္သည္။ ခင္စီသည္ မုိက္ခဲ၏ ေဘာင္းဘီတုိကုိ ခၽြတ္ခ်လုိက္သည္။
“နင္ေအာင့္ထား ေကာင္ေလး၊ ငါ့လ်ာ အစြမ္းျပေပးမယ္”
“ဟုတ္ မမ”
ဆရာႀကီးက ခုနက ခင္စီကုိ ေကာင္းေကာင္း လုိးၿပီးၿပီးၿပီမုိ႔ ေအးေဆး ေဆးလိပ္ထုိင္ေသာက္ေနသည္။
“နင္ ဖင္ေတာ့ မခံဖူးဘူး မလား”
ဆရာႀကီးက မလုိးခင္ ခင္စီကုိ ေမးသည္။
“အုိ ဖင္လိုးမလုိ႔ေပါ့၊ ခင္စီကေလ ခံၾကည့္ခ်င္ေနတာ၊ လုိးေပးမလား”
“နင့္ အဖုတ္ကုိလုိးေနတုန္း နင္ဖင္ယားလာရင္ ေျပာေလ”
ခင္စီက ထမီခၽြတ္ရင္း သူမအုိးကုိ ျပန္ပြတ္ကာ ဆရာႀကီးကုိ ၾကည့္သည္။
“ရွင္က လုိးမယ္ေျပာလုိ႔လား မသိဘူး၊ ဖင္ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ယားေနၿပီ”
“ငါ့လီးေတာင္လာေအာင္ အရင္စုပ္ေလ ဒါဆုိ”
ခင္စီသည္ ေတာ္ေတာ္ေလး ဖင္ယားကာ ဖင္ေတာ္ေတာ္ အလုိးခံခ်င္ေနပံုရသည္။ ဆရာႀကီး ေဘာင္းဘီကုိ ခၽြတ္သည္။ အတြင္းခံပါ တခါတည္း ခၽြတ္သည္။ ဆရာႀကီးလီးက ခုမွ ေတာင္မလုိလုိ ရြယ္ကာ ရွိေသးသည္။ ခပ္ငုိက္ငုိက္ေလး ျဖစ္ေနသည္။ ခင္စီက လက္ျဖင့္ပင္ မကုိင္ဘဲ လ်ာျဖင့္ ငုိက္က်ေနေသာ လီးကုိ ပင့္လ်က္ကာ ငံုသည္။ လီးက ေပ်ာ့ေနေသးသျဖင့္ ခင္စီက အကုန္ငံုသည္။ အရင္းထိငံုသျဖင့္ ဆရာလေမြးေတြေၾကာင့္ ခင္စီမွာ အေဝးကေနၾကည့္လွွ်င္ ႏႈတ္ခမ္းေမြးေပါက္ေနသလုိ ျဖစ္ေနသည္။ ခင္စီေတာ္ေတာ္ဆြဲစုပ္သည္။ လီးႀကီး ခင္စီပါးစပ္ထဲ ျပည့္သိပ္လာသည္။ ခင္စီကလည္း သူမပါးစပ္ထဲ လီးႀကီး ျပည့္ေနသည့္တုိင္ မရရေအာင္ ငံုထားသည္။ ခင္စီမွာ ေတာ္ေတာ္ဆာေနသည္။ သူမေနာက္ျပန္ဆုတ္ေတာ့ လီးက အေခ်ာင္းလုိက္ သူမပါးစပ္ထဲ ရွိေနသည္။ ခင္စီက ပါးစပ္ျဖင့္ ကြင္းတုိက္ေပးသည္။ ဆရာႀကီးက ခင္စီေခါင္းကုိ ဆြဲေမာ့ကာ လီးကုိ ထုတ္သည္။ လျပြတ္ကုိ ကုိင္ထည့္ေပးေတာ့ ခင္စီက လျပြတ္ကုိ စုပ္ေပးသည္။ လျပြတ္ကုိ ျပြတ္ခနဲ တလံုးၿပီး တလံုးငံုသည္။ ဆရာႀကီးက ေပါင္နည္းနည္းကားေပးေတာ့ ခင္စီက လျပြတ္ေအာက္ပုိင္း ဖင္ေပါက္အနားတဝုိက္ကုိ လ်က္ေပးသည္။ ဆရာႀကီးကလည္း သေဘာက်သျဖင့္ ခင္စီဆံပင္ကုိ ခပ္တင္းတင္းဆြဲကာ မ်က္ႏွာကုိ ေမာ့သည္။ ခင္စီပါးစပ္ထဲကုိ တံေတြးေထြးထည့္သည္။ ခင္စီက ဆရာႀကီးလျပြတ္ကုိ ကုိင္ရင္းရယ္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ လီးေပၚတံေတြးေထြးခ်သည္။ လီးတေခ်ာင္းလံုး တံေတြးမ်ား စုိသြားသည္။ ခင္စီက ထုိတံေတြးမ်ားကုိ ျပန္လ်က္ေပးသည္။ ဆရာႀကီးလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး ေတာင္ေနၿပီျဖစ္သျဖင့္ ခင္စီကုိ တြန္းလဲလုိက္သည္။ ခင္စီလည္း လဲလဲခ်င္း ဖင္ဗူးေတာင္းေထာင္ ကုန္းေပးသည္။ ဆရာႀကီးသည္ ခင္စီအုိးကုိ ေလးငါးခ်က္ရုိက္သည္။ ခင္စီက ေနာက္ျပန္လွည့္ၾကည့္ရင္း အ႐ုိက္ခံရတုိင္း ေအာ္ညည္းသည္။ ခင္စီလက္ လက္ေခ်ာင္းေပၚ တံေတြးေထြး၍ သူ႔ဖင္ သူျပန္သုတ္သည္။ ဆရာႀကီးလည္း တံေတြးစုိေနေသာ လီးျဖင့္ ခင္စီလက္ကုိ ဆြဲဖယ္လုိက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ လီးကုိ ဖင္ထဲ စုိက္ထည့္လုိက္သည္။ လီးေခါင္းခ်က္ခ်င္း ျမဳပ္သြားသည္။
“အား မုိက္တယ္ ေဆာင့္လုိက္စမ္း”
ခင္စီသည္ ဖင္အလုိးခံရ၍ ေတာ္ေတာ္ေက်နပ္ေနသည္။ ဖင္ကုိ အစြမ္းကုန္ ဟေပးထားသည္။ ဆရာႀကီးကလည္း ဖင္လုိးရသည့္ အရသာကုိ ေတာ္ေတာ္ေတြ႕ေနသျဖင့္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပင္ ေဆာင့္ထည့္သည္။ တခ်က္ေဆာင့္လုိက္သည္ႏွင့္ လီးက တဝက္ေလာက္ဝင္သည္။ ခင္စီက နာလည္းနာ ေကာင္းလည္းေကာင္း ျဖစ္ပံုရသည္။
“အား ေဆာင့္ အား နာတယ္ အား ေဆာင့္”
ေဆာင့္ခ်က္ေတြ မ်ားလာေတာ့ လီးက အဆံုးထိျမဳပ္သည္။ ခင္စီလည္း ဆက္ေအာ္ျမဲေအာ္သည္။ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ရွိသည္။ ခင္စီမွာ ေခၽြးေတြရႊဲလ်က္ ရွိသည္။ ဆရာႀကီးသည္ လီးကုိ ခ်က္ခ်င္းျမန္ျမန္ထုတ္ၿပီး ခင္စီကုိ စုပ္ခုိင္းသည္။ ခင္စီလည္း စုပ္ေပးသည္။ ဆရာႀကီးက ပါးစပ္ကုိ နည္းနည္းလုိးေသးသည္။ ၿပီးသည္ႏွင့္ ခင္စီကုိ တေစာင္းအိပ္ခုိင္းကာ ဖင္တျခမ္းကုိ တေစာင္းတြန္းၿပီး ေဘးကေန စုိက္ခ်သည္။ ခင္စီမွာ ေကာ့ကာ ညည္းသည္။ အုိးတျခမ္းကုိ တြန္းကာ ဆက္လုိးသည္။ ေဆာင့္လုိက္တုိင္း ဖင္တျခမ္းက တုန္တုန္သြားသည္။ ခင္စီမွာလည္း ေကာင္းလြန္းလုိ႔လားမသိ။ မ်က္လံုးေလးမွိတ္ၿပီး တအင္းအင္းညည္းကာ ခံေပးသည္။ ဇိမ္ခံေနေသာ ခင္စီကုိ ထပ္ေအာ္ရေအာင္ ဆရာႀကီးက လုပ္သည္။ ကြပ္ပ်စ္က တေပေလာက္ျမင့္သည္။ ခင္စီကုိ အေပၚတြင္ေန၍ လက္ကုိ ေအာက္ကုိ ေထာက္ခုိင္းသည္။ ခင္စီမွာ ဖင္က မုိးေပၚ ေထာင္ေနသည္။ ေခါင္းက ေအာက္စုိက္က်ေနသည္။ ဆရာႀကီးသည္ ေျမေပၚ ေျခတဖက္ ကြတ္ပ်စ္ေပၚ ေျခတဖက္ေထာက္ကာ လီးကုိ ေအာက္စုိက္ခ်ၿပီး ခင္စီေခါင္းကုိ ခြလ်က္လုိးသည္။ လုိးရင္း အစက ခင္စီလက္ေထာက္ႏုိင္ေသာ္လည္း ေနာက္ မေထာက္ႏုိင္ေတာ့။ လုိးခ်က္ကလည္း ျပင္းသျဖင့္ ခင္စီမွာ ေခါင္းနဲ႔ ေျမႀကီး တုိက္ေနသည္။ ဆရာႀကီးကလည္း ဆက္ဆက္ကာ လုိးသည္။ ေနာက္ လုိးရင္း ခင္စီေခါင္းလည္း မေထာက္ႏုိင္ေတာ့သျဖင့္ ပါးျပင္နဲ႔ ေျမႀကီး စုိက္ကပ္လ်က္ရွိသည္။ အသက္႐ႈလုိက္တုိင္း ေျမႀကီးေတြက ဖုန္မႈန္႔မ်ားျဖစ္ေနသျဖင့္ ေထာင္းခနဲ ထသည္။ ဆံပင္ေတြလည္း ဖားယားက်ေနသျဖင့္ ဆရာႀကီးက ဆံပင္ေတြကုိ နင္းထားျပန္ရာ ဆံပင္ေတြလည္း ဖုန္ေတြအလိမ္းလိမ္း ျဖစ္ေနသည္။ ခင္စီသည္ ဘာကုိမွ ဂ႐ုမစုိက္အား။ ဖင္ခံရ၍ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ ခံေပးသည္။ မ်က္ႏွာက ေအာက္စုိက္ခ်ေနသျဖင့္ ႏုိ႔ေတြလည္း ေအာက္သုိ႔ အလွန္လုိက္ က်သည္။ သူမ၏ ခဲအုိ ေကာင္းမႈေၾကာင့္ အံုန႔ဲက်င္းနဲ႔ ႀကီးထြားလွေသာ ႏုိ႔မွာလည္း ဖုန္ေတြေပလ်က္ ရွိသည္။ အေတာ္ၾကာေတာ့ ဆရာႀကီးၿပီးေလသည္။ ဆရာႀကီးသည္ လရည္ကုိ ခင္စီပါးျပင္ႏွစ္ဖက္စီသုိ႔ ပန္းထုတ္သည္။ လီးရည္က မ်ားသျဖင့္ ေအာက္သို႔လည္း စီးက်သည္။ လရည္နဲ႔ ဖုန္နဲ႔မုိ႔ ခင္စီပါးျပင္က လွေနသည္။ ဆရာႀကီးသည္ ခင္စီအား ျပန္လ်က္ခုိင္းသည္။ ခင္စီကလည္း ဖုန္ေတြေပေနေသာ လရည္ကုိ လက္ျဖင့္ သပ္ယူကာ လ်က္သည္။ ႏုိ႔ကလည္း ေတာ္ေတာ္ႀကီးရာ ႏုိ႔တြင္ ေပက်ံေနေသာ လရည္ကုိ ႏုိ႔အားပင့္၍ ျပန္လ်က္သည္။ ဆရာႀကီး အားရပါးရ လုိးေနေသည္ကုိ ေဘးတြင္ ေငးၾကည့္ေနေသာ မိုက္ခဲလည္း လီးတျပင္ျပင္နဲ႔ ရွိရာ ဖင္ခံရ၍ ေက်နပ္ေနေသာ ခင္စီမွာ မုိက္ခဲကုိလည္း ေက်နပ္ေအာင္ လုပ္ေပးခ်င္သည္။
“နင္ေအာင့္ထား ေကာင္ေလး၊ ငါ့လ်ာ အစြမ္းျပေပးမယ္”
“ဟုတ္ မမ”
ကြတ္ပ်စ္ေပၚတြင္ ေျခကုိ ေအာက္ခ်၍ ထုိင္ေပးသည္။ ခင္စီက ေျမႀကီးေပၚတြင္ ဒူးေထာက္ထုိင္ၿပီးသကာလ သူ႔ေပါင္ၾကားထဲ ဝင္ကာ မုိက္ခဲလီးကုိ ကၽြမ္းက်င္စြာ စုပ္ေပးေလသည္။ မုိက္ခဲမွာ အစက လက္ေနာက္ပစ္၍ ဇိမ္ခံေသာ္လည္း စုပ္အားေကာင္းလွေသာ ခင္စီေၾကာင့္ ခင္စီေခါင္းကုိ ကုိင္ကာ ေဆာင့္ခ်မိေတာ့သည္။ ၿပီးသည့္အခါလည္း ခင္စီပါးစပ္ထဲတြင္ ၿပီးထည့္လုိက္ရသျဖင့္ မုိက္ခဲမွာ ခင္စီကုိ လီးအစုပ္လုိက္ ေပါင္ၾကားထဲ ေတာ္ေတာ္ၾကာဖက္ထားမိသည္။
စပါးေတြ ဝင္းမွည့္လာသည္။ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပ၍ စပါးခင္းသုိ႔ ေန႔စဥ္မျပတ္လာခဲ့ေသာ ခင္စီတေယာက္ စပါးရိတ္သိမ္းခ်ိန္တြင္ အမ်ားႏွင့္ လာရမည္မုိ႔ တေယာက္တည္း မလာႏုိင္ေတာ့။ မုိက္ခဲကလည္း သံုးလနီးပါး ခင္စီထံမွ ပညာကုန္ရလုိက္သည္။ ခင္စီကလည္း ခဲအုိတုိ႔၏ အသင္အျပႏွင့္ မုိက္ခဲကုိ ဆက္လက္၍ ပညာျဖန္႔ေဝသည္။ ဆရာႀကီးက တေန႔တခ်ီမွ်သာ ဆြဲေသာ္လည္း ခင္စီက မေက်နပ္။ ခင္စီက ႏွစ္ခ်ီသံုးခ်ီ လုိခ်င္သည္။ ဒါကုိ မုိက္ခဲက ျဖည့္ဆည္းေပးသည္။ ဆရာႀကီးထံမွ ပညာႏွင့္ ခင္စီထံမွ ပညာေပါင္း၍ ေတာ္ေတာ္ေလး ေကာင္းစားလာေသာ မုိက္ခဲမွာ ခင္စီကုိ ႐ုိးအီလာသလုိ ရွိစဥ္ လမ္းခြဲရန္ အေၾကာင္းဖန္လာသမုိ႔ ခင္စီအား သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကုိ ေမ့ပစ္ဖို႔ အမိန္႔ေပးလုိက္ေလေတာ့သည္။
“ဆရာႀကီး က်ေနာ္ေတာ့ အသစ္ေလးေတြ စမ္းၾကည့္ခ်င္သဗ်ာ”
“ငါတုိ႔ ပုိက္ဆံ ရွာရဦးမယ္ေလ”
“ပုိက္ဆံလည္းရွာ မိန္းမေတြနဲ႔လည္း ေပ်ာ္ရင္းေပ့ါ ဆရာႀကီး”
“မင္းေတာ့ အ႐ူးအမဲသားေကၽြးမိသလုိျဖစ္ေနၿပီ”
“အခု စာသင္ေက်ာင္းက ရြာကပုိင္တဲ့ ေတာအုပ္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္နီးတယ္ဆရာ၊ ၿပီးေတာ့ ေတာအုပ္က နတ္ႀကီးတယ္လုိ႔ ရြာသားေတြက ယံုၾကၿပီးေတာ့ ဘယ္သူမွ အေရးမႀကီးဘဲ ေတာအုပ္ထဲ မဝင္ဘူးဆရာ၊ ေတာအုပ္ထဲမွာ သူတုိ႔ တဲတလံုးေဆာက္ထားတယ္၊ အဲဒီတဲထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေနၿပီး ညညဆုိ ဆရာမေလးကုိ သြားဖုတ္မယ္ေလဆရာ”
“မင္းအစီအစဥ္နဲ႔ မင္းေတာ့ ဟုတ္ေနတာပဲ၊ ေနပါဦး ဆရာမက ေျခာက္ေယာင္ေတာင္ရွိတာ၊ ဘယ္တေယာက္ကုိတုန္း မင္းက”
“အင္ ဆရာမေျခာက္ေယာက္ရွိတာ ဆရာႀကီးက ဘယ္လုိလုပ္ သိတာလဲ”
“ေရာ ခက္ၿပီ။ ဒီေခတ္မွာ ေယာက်္ားေတြဟာ ဆရာမလုပ္ၾကေတာ့ ဆရာဆုိတာ မရွိေတာ့ဘူးကြ၊ မိန္းကေလးေတြပဲ ဆရာမ လုပ္ၾကတာ။ ဘြဲ႕ရၿပီး ဘာလုပ္ရမွန္း မသိတဲ့ မိန္းကေလးေတြ တပံုႀကီး ဆုိပါေတာ့ကြာ။ အလုပ္လက္မဲ့ ျဖစ္ေနေတာ့ ဆရာမပဲ အလုပ္က လြယ္တာကုိး။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာမခ်ည္းပဲ ရွိတာကုိ သိတာ။ ေျခာက္ေယာက္ဆုိတာကေတာ့ကာ တေက်ာင္းမွာ ပံုမွန္အားျဖင့္ တတန္းတေယာက္ရယ္၊ အေထြေထြရယ္ဆုိမွေတာ့ ေျခာက္ေယာက္ေပၚကြာ”
“ဟီး ဆရာႀကီးက သိပ္ေတာ္တာပဲ၊ ဒါေၾကာင့္ ဆရာႀကီး ျဖစ္ေနတာ ေနမွာ”
“မင္း ေျမႇာက္လည္း ငါမေျမာက္ပါဘူး”
“ဟဲဟဲ သိပါတယ္ခင္ဗ်၊ က်ေနာ္က တျခားဆရာမေတြကုိ မႀကိဳက္ဘူးဆရာ၊ ရြာသူႀကီးက ေရလုိရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ခပ္ခုိင္းပါလုိ႔ ဆရာမေတြကုိ မွာထားတယ္ေလ။ အဲဒီမွာ တျခားဆရာမေတြကေတာ့ ဘာမွ မထူးျခားေပမယ့္ ဒီဆရာမက ကၽြန္ေတာ့္ကုိ နည္းနည္း႐ြံသလုိလုိမ်ိဳးရွိတယ္ဆရာ၊ သူကလည္း ေခ်ာတာကုိး၊ ဒါေၾကာင့္ လွတဲ့သူဟာ မာနႀကီးသလားဆုိတာေတာ့ မသိဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ေလ သူ႔ကုိ ေရသာခတ္ေပးေနရတာ၊ ဒီေလာက္လွရက္သားနဲ႔ ငါ့ကုိ မတူသလုိ မတန္သလုိကြာဆုိၿပီး လုိးသတ္ပစ္ခ်င္တာပဲ ဆရာ”
“မင္းကေတာ့ ႀကံဖန္ပစ္မွားတတ္တဲ့ေကာင္၊ မင္းအစီအစဥ္ဆုိေတာ့ မင္းဆြဲေပါ့”
မုိက္ခဲသည္ တခါက ရြာခုိင္းဖတ္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး မိမိကုိယ္ကုိ ေသေၾကာင္းၾကံသည္အထိ စိတ္ညစ္ရေလာက္ေသာ ဒုကၡမ်ား ရွိေသာေၾကာင့္ သူ႔အစီအစဥ္အတြက္ ေသခ်ာကုိ ေရးဆြဲေနေလသည္။
“မင္းဆရာမ နာမည္က ဘယ္လုိတဲ့လဲကြ”
ဆရာႀကီးကေတာ့ ေအးေဆးျဖစ္ေနသည္။ သူ႔ထံတြင္ ေဆးအိတ္တအိပ္ႏွင့္ ဆုိလာျပား ဖုန္း၊ အုိင္ပက္စသည္ထည့္ထားေသာ အိတ္တလံုးပါသည္။
“ခုိင္သဇင္တဲ့ဆရာ သဇင္လုိ႔ပဲ ေခၚၾကတယ္ သူ႔ကုိယ္သူေတာ့ ဇင္ တစ္လံုးပဲ ေခၚတယ္ဆရာရဲ႕”
“ဟား ဟား ဟား နာမည္ကေတာ့ လွသားပဲ ဇင္ ဟား ဟား ဇင္ ဇင္”
“ဆရာသူ႔ကုိေတြ႕ရင္ လူလည္းလွတယ္ဆုိတာ ဆရာသိမွာပါဆရာ၊ ဟုိ ဗြီဒီယုိထဲမွာဆုိ သရဲမအျဖစ္ သ႐ုပ္ေဆာင္ေလ့ရွိတဲ့ မင္းသမီးကုိယ္လံုး ကုိယ္ဖန္မ်ိဳး ဆရာရဲ႕”
“ေျပာေပါ့ကြာ”
ဆရာႀကီးက တဟား ဟား ရယ္ေနသည္။ လူေျခတိတ္ခ်ိန္ ျဖစ္သည့္ ည ၁၀ နာရီမွ သြားမည္ဆုိသျဖင့္ မုိက္ခဲတေယာက္ ေတာ္ေတာ္ေနရခက္ ထိုင္ရခက္ျဖစ္ေနသည္။ ဇင္၏ အလွအပကုိ စိတ္ကူးယဥ္မိသည္။ အုိးႀကီးက ဟီးထေနသည္။ ရင္သားကလည္း မုိ႔ေမာက္ေနသည္။ ကုိယ္လံုးကုိယ္ဖန္ကလည္း သြယ္လ်သည္။ ဆံပင္ကလည္း ခါးအထိရွည္သည္။ အသားကလည္း ေဖြးသည္။ မ်က္ဝန္းေလးက ဝုိင္းစက္စက္။ ႏႈတ္ခမ္းေတြက အေပၚႏႈတ္ခမ္းပါးၿပီး ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းထူထူေလး။ ၿပံဳးလုိက္လွ်င္ ဘယ္ဘက္တြင္ ပါးခ်ိဳင့္လုိေယာင္ေယာင္က ေပၚသည္။ ေစာက္ဖုတ္က ဘယ္လုိေနမွာပါလိမ့္။ လုိးလုိက္လွ်င္ ဘယ္လုိေလး ေအာ္မွာပါလိမ့္။
“လာသြားရေအာင္”
နာရီတၾကည့္ၾကည့္နဲ႔ လုပ္ေနေသာ ကၽြန္ေတာ့္အား ဆရာႀကီးက စိတ္မရွည္ေတာ့သျဖင့္ေခၚသည္။ မတ္ေတာ့တင္းေနၿပီ။ ေလာကႀကီးကလည္း တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ ဆရာမအိမ္ေရာက္ေတာ့ ဆုိလာမီးေလး လင္းေနသည္။ ေျခသံလံုေအာင္ ေလွ်ာက္ရင္း အနားကပ္သည္။ ဆရာမက မီးဖြင့္ၿပီး အိပ္ေနၿပီ။ တံခါးက ခတ္ထားသည္။ ဆရာႀကီးက အိမ္ေလးဘက္ေလးနား ရပ္၍ ဂါထာတစ္ပုဒ္ရြတ္ကာ တံခါးေခါက္လုိက္ရာ ခဏေနေတာ့ ခုိင္သဇင္က တံခါးလာဖြင့္သည္။ အိပ္ေပ်ာ္ကာစ ျဖစ္သျဖင့္ အိပ္မႈံစံုဝါးျဖစ္ေနသည္။ အနီေရာင္သန္းေသာ ပန္းေရာင္ညအိပ္ဝတ္စံုကို ဝတ္ထားသျဖင့္ ကပုိက႐ုိေလး ျဖစ္ေနသည္။ သနပ္ခါးကုိလည္း မႈံမႈံေလး လူးထားရာ ညျဖစ္သည့္အတြက္ေၾကာင့္လား မသိ။ ေတာ္ေတာ့ကုိ လွသည္။
“ဘာလဲဟင္”
အိမ္ထဲေရာက္ေတာ့ ဇင္က ေမးသည္။ သူတုိ႔ဝင္ၿပီးေတာ့ တံခါးကုိ ျပန္ခ်က္ခ်လုိက္သည္။
“အိပ္ယာထဲ သြားေျပာရေအာင္ေလ”
ဆရာႀကီးအစြမ္း အံ့မခန္းဟု ဆုိရေပလိမ့္မည္။ မာနႀကီးေသာ ခက္ထန္ေသာ ဇင္သည္ ဘာမွမေျပာ အိပ္ယာခန္းသုိ႔ ခန္းစီးစေလး ဖယ္ကာ ဝင္သြားသည္။ ေနက္ကေန လႈပ္တုတ္ လႈပ္တုတ္ သဇင္၏အုိးႀကီးကုိၾကည့္ၿပီး ဆရာႀကီးလည္း စိတ္ပါလာဟန္ ရွိသည္။ သဇင္က ကုတင္ေပၚ ထုိင္ေနသည္။ ဆရာႀကီးက သဇင္ေဘးဝင္ထုိင္၍ ဖက္လုိက္သည္။ ပါးကုိ နမ္းသည္။ သဇင္က ၿငိမ္၍ အနမ္းခံသည္။ ဆရာႀကီးက ရင္ခြင္ထဲ ဆြဲထည့္ကာ ပါးကို ဆက္နမ္းသည္။ သဇင္သည္ မိမိခ်စ္သူက မိမိကုိ နမ္းေနသည့္အလား ပါးကုိ ထုိးေပးသည္။ ဆရာႀကီးက သဇင္ႏႈတ္ခမ္းကုိ လက္မျဖင့္ အသာဖိသည္။ သဇင္က လက္မကုိ စုပ္သည္။ ဆရာႀကီးသည္ သဇင့္ႏႈတ္ခမ္းကုိ စုပ္နမ္းသည္။ သဇင္ကလည္း ျပန္နမ္းသည္။ မိုက္ခဲက ေဘးကေန ခံုတခံုယူထုိင္ကာ ၾကည့္ေနရသည္။
“အက်ႌခၽြတ္ေပးဦးေလ”
ဆရာႀကီးက သဇင့္ႏုိ႔ေတြကုိ ပြတ္ရင္းေျပာသည္။ သဇင္ၾကယ္သီးေတြကုိ ျဖဳတ္ေပးသည္။ ဆရာႀကီးက ခၽြတ္ခ်လုိက္သည္။ ေဆာင္းဦးေပါက္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေဒသရာသီက ပူအုိက္ေသာ ရာသီမုိ႔ အေအးဒဏ္က ေအးေဆးျဖစ္ေနသည္။ ဆရာႀကီးသည္ သဇင့္ေဘာ္လီကုိ ကၽြမ္းက်င္စြာ ခၽြတ္လုိက္သည္။ သဇင့္ႏုိ႔ေတြက ေတာ္ေတာ္ႀကီးသည္။ ခုန ေဘာ္လီနဲ႔တုန္းက သိပ္မထင္ရေသာ္လည္း အံုကေတာ္ေတာ္ႀကီးသည္။ စြင့္လည္းစြင့္ကားသည္။ ဆရာႀကီးက သဇင့္ႏုိ႔ကုိ ေအာက္က ပင့္တင္ကာ ႏုိ႔သီးကုိ စို႔သည္။ သဇင္က ဆရာႀကီးေက်ာကုိ ပြတ္သည္။ ဆရာႀကီးသည္ သဇင့္ႏုိ႔ေတြကုိ စုိ႔ရင္း စုိ႔ရင္း သဇင့္ညအိပ္ေဘာင္းဘီကုိ ခၽြတ္သည္။ သဇင့္ေပါင္တံႀကီးေတြက လံုးတုတ္သည္။ တင္းရင္းသည္။ ဆရာႀကီးက သဇင့္ေပါင္တံတုတ္တုတ္ႀကီးကုိ အထက္ေအာက္ပြတ္သပ္ၿပီး သဇင့္စပင္ဒါကုိ ခၽြတ္သည္။ သဇင္က အလုိက္သင့္ေနေပးသည္။ ဒူးထိသာ ခၽြတ္လုိက္သည္။ သဇင္က သူမေျခေထာက္ျဖင့္ တဖက္စီဆြဲခၽြတ္သြားသည္။ ထုိ႔ေနာက္ သဇင့္ေစာက္ဖုတ္ကုိ ပြတ္ေပးသည္။ သဇင္ထံမွ ညည္းသံေတြ ထြက္လာသည္။ ဆရာႀကီးသည္ သူ႔ေဘာင္းဘီကုိ ခၽြတ္ကာ လီးထုတ္လုိက္သည္။ ေနာက္ သဇင့္ကုိ ငံုစုပ္ခုိင္းသည္။ သဇင္သည္ ဆရာႀကီး၏ လီးကုိ ဆုပ္ကုိင္ကာ ကြင္းသံုးေလးခ်က္တုိက္ၿပီးေနာက္ ခပ္ဖြဖြေလး စငံုသည္။ ေနာက္ ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ ဖိသည္။ သဇင္ပါးစပ္ဟကာ လီးကုိ အဆံုးထိငံုသည္။ ၿပီးလွ်င္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ ဖိကာ ျပန္ထုတ္သည္။ သဇင္သည္ ဆရာႀကီးလီးကုိ အမ်ိဳးမ်ိဳးစုပ္ ေနသည္။ လွ်ာျဖင့္လည္း လထိပ္ကို ထိကာ လ်က္ေပးသည္။
“ေမွာက္အိပ္ေတာ့”
သဇင္က ကုတင္ေပၚ ေမွာက္အိပ္သည္။ အုိးႀကီးက စြင့္ကားေနသည္။ ဆရာႀကီးသည္ သဇင့္အုိးကုိ စံုကုိင္၍ လႈပ္ကာ ၿဖဲသည္။ ေနာက္ သဇင့္ေျခတဖက္ကုိ ကုတင္ေအာက္ ခ်လုိက္သည္။ ဖင္နဲ႔ ေစာက္ဖုတ္က တင္းရင္းစြာေပၚလာသည္။ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကလည္း ေဖာင္းေနသည္။ ဆရာႀကီးက သူ႔လီးျဖင့္ သဇင့္ေစာက္ဖုတ္နားေတ့လုိက္ၿပီး သဇင့္ဆံပင္ကုိ ဆြဲကာ မ်က္ႏွာကုိ ေနာက္သုိ႔ဆြဲလွည့္သည္။ သဇင္ကလည္း ေနာက္ကုိ ျပန္ၾကည့္သည္။ ဆရာႀကီးသည္ သဇင့္မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ရင္း စလုိးသည္။ လီးေခါင္းျမဳတ္ေတာ့ သဇင္က အံႀကိတ္ကာ ခံမည့္ပံုေပါက္သည္။ မ်က္ႏွာေတာ့ နာသျဖင့္ နည္းနည္းညိဳးက်သလုိ ရွိသည္။
“အင့္”
ဆရာႀကီးက လီးေခါင္းထည့္ေတ့ၿပီး ေဆာင့္လုိးသျဖင့္ သဇင္က အင့္ခနဲ ျဖစ္သြားသည္။ ဆရာႀကီးက လီးျပန္ထုတ္ ျပန္ေဆာင့္သည္။ တခ်က္ခ်င္းစီ ေဆာင့္သည္။ ေဆာင့္ထည့္လုိက္တုိင္း သဇင္မွာ ေခါင္းေမာ့ကာ အင့္ခနဲ အင့္ခနဲ ျဖစ္ျဖစ္သြားသည္။
“မင္းေရွ႕ကေန စုပ္ခုိင္းေလ”
ဆရာႀကီးက အခြင့္ကုိ ေစာင့္ေနေသာ မုိက္ခဲအား ေျပာသည္။ မုိက္ခဲသည္ အကႌ်ကို အျမန္ခၽြတ္ကာ သဇင့္ကုတင္ေခါင္းရင္း သဇင့္ေရွ႕တြင္ ေပါင္ကားကာ ထုိင္ခ်ၿပီးသကာလ သဇင့္ေခါင္းကုိ ဆြဲေမာ့လုိက္သည္။ ေဆာင္းတြင္းျဖစ္ေသာ္လည္း သဇင့္နဖူးျပင္တြင္ ေခၽြးေတြ စုိ႔ေနသည္။ မုိက္ခဲက မ်က္ႏွာ နည္းနည္းဆြဲေမာ့ကာ လီးကုိကုိင္ၿပီး သဇင့္ပါးစပ္တည့္တည့္ေတ့လုိက္သည္။ သဇင္လည္း ပါးစပ္ဟေပးသည္။
“ရာရာစစ ေအာက္တန္းစား ေတာသားကမ်ား”
“ကိုယ္နဲ႔ တူသလား တန္သလား စဥ္းစား”
“နင့္ခပ္တဲ့ေရ ခ်ိဳးရမွာ သနသလုိလုိပဲ”
စသျဖင့္ သူ႔အား ႏွစ္ျပားမတန္ေအာင္ ေျပာခဲ့ဖူးေသာ ပါးစပ္အား လီးနဲ႔ထုိးခြင့္ရခဲ့ေပၿပီ။ ေက်နပ္လြန္းသျဖင့္ လီးႀကီးကုိ ပါးစပ္ထဲ တဆံုးထည့္လုိက္သည္။ ေနာက္ကေန ဆရာႀကီးက ေဆာင့္လုိးေနသျဖင့္ အထူးအေထြ လုိးေနစရာ မလုိဘဲ သဇင့္ပါးစပ္ထဲ လီးက အဝင္အထြက္ လုပ္ေနၿပီးသား ျဖစ္ေနသည္။ မုိက္ခဲက သဇင့္ဆံပင္ကုိ ကစားရင္း ဆရာႀကီးေဆာင့္လုိက္တုိင္း တုန္တုန္တက္ေသာ အုိးကုိ ၾကည့္ေနမိသည္။ တခါခါ ဆရာႀကီးေဆာင့္သျဖင့္ သဇင့္အုိးသည္ အတုန္ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မရပ္။ ထုိ႔အတူ သူ႔လီးကလည္း သဇင့္အာေခါင္ကုိ ထိသျဖင့္ သဇင္မွာ ေခ်ာင္းဆုိးလုလု ျဖစ္ရသည္။ မုိက္ခဲသည္ သဇင့္လက္ႏွစ္ဖက္ကုိ ေက်ာေပၚလက္ပုိက္ခုိင္းထားလုိက္သည္။ သဇင္သည္လည္း ေက်ာင္းသားမ်ားကုိ လက္ပုိက္ခုိင္းခဲ့သေလာက္ ခုေတာ့ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ လက္ပုိက္ေနရၿပီ။ မိုက္ခဲက သဇင္ပါးစပ္ထဲလီးကုိ အမ်ိဳးမ်ိဳးထုိးကစားသည္။ သဇင့္ေခါင္းကုိ နည္းနည္းဆြဲေစာင္း၍ ပါးေဘးကုိ ထုိးေစသည္။ ၿပီးလွ်င္ ပါးကုိ ပုတ္ကစားသည္။ ႏုိ႔ကုိလည္း အားပါးတရဆြဲသည္။ စိတ္ႀကိဳက္ဆုပ္နယ္ပစ္သည္။
“ေနရာခ်ိန္းမယ္”
ဆရာႀကီးက ေျပာသည္။ သူ ခုိးေႂကြခဲ့ရေသာ္လည္း သူ႔အေပၚ လဲ့မၾကည့္ခဲ့သည့္အျပင္ အၿငိဳးေတြျဖစ္ေပၚလာေအာင္ ရက္ရက္စက္စက္ ေျပာခဲ့ေသာ ပါးစပ္ကုိ စိတ္ႀကိဳက္လုိးၿပီးေနာက္ တရြာလံုးရွိကာလသားတုိင္း တမ္းတစြဲလန္းေနေသာ သဇင့္ေစာက္ဖုတ္ကုိ လုိးဖုိ႔ခ်ိန္လုိက္သည္။ ဆရာႀကီးကေတာ့ သဇင့္ပါးစပ္ကုိ လုိးေနၿပီ။ သူက သဇင့္အုိးႀကီးကုိ အရင္ဆြဲကစားလုိက္ေသးသည္။ ဆရာႀကီးလုိးထားေသာ အေပါက္ေလး ျပန္စိေအာင္ ေစာင့္ၿပီးမွ ေတ့ျခင္းျဖစ္သည္။ သူက ဆရာႀကီးေဖာက္ထားၿပီးသားမုိ႔ သိပ္ဆင္ျခင္စရာမလုိ ခပ္ရဲရဲပင္ ေဆာင့္ထည့္သည္။ ျပြတ္ခနဲအသံနဲ႔အတူ သဇင္၏ လီးငံုထားသည့္ၾကားမွ နာသည့္အသံက ျမည္လာသည္။ သဇင့္အုိးႀကီးကုိ ၾကည့္ရင္း မနားတမ္းတုန္ေနေအာင္ သူအဆက္မျပတ္ေဆာင့္လုိက္သည္။ ေနာက္ဆရာႀကီးသည္ သဇင့္ကုိ ကုတင္ကန္႔လန္႔ျဖတ္ ပက္လက္အိပ္ေစသည္။ ေခါင္းကုိေတာ့ ေအာက္ကုိ လွန္ခ်ထားေစသည္။ ကုတင္ေပၚတက္ကာ မုိက္ခဲက လုိးရသည္။ ဆရာႀကီးက သဇင္၏ ပက္လက္ေမာ့ေနေသာ မ်က္ႏွာကုိ ခြကာ ပါးစပ္ထဲ လီးကုိ ေျပာင္းျပန္ထည့္သည္။ သူက ကုတင္ေပၚကေန ေနရာမေရြ႕ေအာင္ သဇင့္ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကုိ ထမ္းကာ ေဆာင့္လုိးသည္။ ဆရာက သဇင့္ေခါင္းကုိ ေပါင္ၾကားညႇပ္ကာ ပါးစပ္ထဲ လီးထည့္ထားသည္။ သူေဆာင့္လုိက္သည္ႏွင့္ ပါးစပ္က ကုိယ္တုိင္လုိးေပးသလုိ ျဖစ္ေနသည္။ သူနဲ႔ ဆရာေနရာေျပာင္းသည္။ သဇင့္ပါးစပ္ကုိ ေျပာင္းျပန္ဆက္လုိးေပးသည္။ ႏုိ႔ေတြမွာ အဆက္မျပတ္ တုန္ခါေနသည္။
“အား အား အား”
ဤနည္းျဖင့္ သူတုိ႔ခင္စီကုိ လုိးဖူးၿပီးသား ျဖစ္ရာ ပါးစပ္ကုိ ေျပာင္းျပန္လုိးလွ်င္ လရည္ကုိ ပါးစပ္ထဲ မထည့္သင့္ေၾကာင္း သိထားၿပီး ျဖစ္သျဖင့္ လီးထုတ္ကာ မ်က္ႏွာေပၚ အရင္ပန္းခ်သည္။ ေနာက္ ရပ္ဘတ္ေပၚလည္း ပန္းခ်သည္။
“မင္းက ခုထိ ျမန္ေနတုန္းပဲကြာ”
ဆရာႀကီးက ေျပာသည္။ ေနာက္ ဆရာႀကီးသည္ ကုတင္ေပၚထုိင္ကာ သဇင္ကုိ ေအာက္ကေနေစ၍ လီးဆက္စုပ္ေစသည္။ သဇင္သည္ မ်က္ႏွာေပၚတြင္ လရည္ေတြစုိေနဆဲျဖစ္ေသာ္လည္း လီးကုိ ဆက္စုပ္ေနသည္။ စုပ္၍ ေမာေသာ္ ကြင္းထုသည္။ ထိပ္ကုိ လွ်ာဖ်ားနဲ႔ လ်က္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း စုပ္ခ်ရင္း ကြင္းတုိက္သည္။ ဆရာႀကီးက ဘယ္ေလာက္ကြင္းထုထု မၿပီးေသးပါ။ သဇင္က လက္ျဖင့္ကြင္းထုရင္း လျပြတ္ကုိ ငံုေပးသည္။ ေဂြးေစ့ကုိ တလံုးစီ ဆြဲစုပ္သည္။ ေဂြးေစ့စုပ္ၿပီးလွ်င္ ဆရာႀကီးေဂြးေစ့ေအာက္ကုိ လ်က္သည္။ ဖင္ေပါက္ကုိ လွ်ာဖ်ားနဲ႔ထိသျဖင့္ ဆရာႀကီးလည္း ဖီးတက္ပံုရသည္။ သဇင့္ကၽြမ္းခ်က္က လန္းထြက္ေနရာ ဆရာႀကီးမွာလည္း စြဲလန္းရသည္။ ခဏေနေတာ့ သဇင့္ပါးျပင္ကုိ ဆရာႀကီးက သူ႔လရည္ျဖင့္ အလွဆင္ေပးလုိက္သည္။ လရည္ပ်စ္ခၽြဲခၽြဲ တစိစိစီးက်လွ်က္ သဇင့္ပါးျပင္မွာ လွလုိ႔ေနသည္။ မီးေရာင္ေအာက္တြင္ လရည္ျဖင့္ လွေနေသာ သဇင့္မ်က္ႏွာကုိ ဆရာႀကီးက ဆံပင္ကုိ ဆြဲေမာ့လ်က္ ၾကည့္ေနသည္။
“ရွင္က ဘယ္သူလဲ”
ေကာင္းလုိက္သည့္ ေမးခြန္း။ ကိုယ့္ကုိ စိတ္တုိင္းက် လုိးလုိက္တဲ့သူကို လုိးၿပီးခါမွ ေမးသည္တဲ့။
“မုိက္ခဲ နင္က ဒီလုိဆုိေတာ့ မဆုိးဘူးပဲ”
သဇင္သည္ ဆရာႀကီး မေျဖသျဖင့္ မုိက္ခဲဘက္လွည့္ေျပာသည္။
“နင့္မ်က္ႏွာကုိ သုတ္လုိက္ဦး၊ ၿပီးရင္ နင့္ကို ျပန္လုိးဦးမွာ”
“လုိးရမွာေပါ့”
သဇင္က တစ္႐ႈးယူ၍ မ်က္ႏွာေပၚ လရည္ေတြကုိ သုတ္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ကုတင္ေပၚတြင္ ျပန္ထိုင္သည္။ ဆရာႀကီးသည္ သဇင့္ေစာက္ေမြးေလးကုိ ဆြဲကစားေနသည္။ သဇင့္ေစာက္ေမြးေလးက လွလွပပေလး အေပၚသို႔ ညီညီညာညာေထာင္တက္ေနသည္။ ထုိည ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ခ်ီဆြဲၿပီးသကာလ နံနက္ ႏွစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္တြင္ ျပန္လာခဲ့သည္။
“ေက်နပ္လား ေဟ့ေကာင္”
“မေျပာတတ္ေအာင္ပါပဲ ဆရာႀကီးရယ္”
“မင္းေတာင္ ေတာ္ေတာ္ အခ်ိန္ဆြဲတတ္ေနၿပီပဲ”
“ခင္စီသင္ထားေပးတယ္ေလဆရာ”
“ေအးေပါ့ကြာ၊ ငါက အပ်ိဳစင္ေလးမွ လုိးၾကည့္ခ်င္တာကြ၊ ဒီည နည္းနည္းသေဘာက်လုိ႔သာ သံုးခ်ီလံုးလုိးလုိက္တာ၊ ဒီေကာင္မလည္း အပ်ိဳမစစ္ဘူးကြာ၊ ဆရာမဆုိေတာ့ အပ်ိဳမ်ား စစ္မလားလုိ႔၊ ခုေခတ္ ဒီလုိဆရာမနဲ႔ ဒီလုိတပည့္နဲ႔ေတာ့ ပ်က္ပါၿပီကြာ”
“ဟုတ္လား၊ ကၽြန္ေတာ္က အပ်ိဳစစ္တယ္ ထင္ေနတာ၊ ေမးၾကည့္ရမလားဆရာ”
“စိတ္ဝင္စားရင္ ေမးၾကည့္ေပါ့ကြာ”
ေလးညအထိ သူတုိ႔ ႐ုိး႐ုိးပဲလုိးခဲ့ၾကၿပီး ငါးညေျမာက္ေတာ့ ခုိင္သဇင္ေခၚ သဇင္ေခၚ ဇင္အေၾကာင္းကို ေမးၾကည့္ျဖစ္သည္။
ေလးငါးရက္ဆုိေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ရင္းႏွီးလာၿပီ ျဖစ္သည္။ ခင္စီသည္ မုိက္ခဲ၏ ေဘာင္းဘီတုိကုိ ခၽြတ္ခ်လုိက္သည္။
“နင္ေအာင့္ထား ေကာင္ေလး၊ ငါ့လ်ာ အစြမ္းျပေပးမယ္”
“ဟုတ္ မမ”
ဆရာႀကီးက ခုနက ခင္စီကုိ ေကာင္းေကာင္း လုိးၿပီးၿပီးၿပီမုိ႔ ေအးေဆး ေဆးလိပ္ထုိင္ေသာက္ေနသည္။
“နင္ ဖင္ေတာ့ မခံဖူးဘူး မလား”
ဆရာႀကီးက မလုိးခင္ ခင္စီကုိ ေမးသည္။
“အုိ ဖင္လိုးမလုိ႔ေပါ့၊ ခင္စီကေလ ခံၾကည့္ခ်င္ေနတာ၊ လုိးေပးမလား”
“နင့္ အဖုတ္ကုိလုိးေနတုန္း နင္ဖင္ယားလာရင္ ေျပာေလ”
ခင္စီက ထမီခၽြတ္ရင္း သူမအုိးကုိ ျပန္ပြတ္ကာ ဆရာႀကီးကုိ ၾကည့္သည္။
“ရွင္က လုိးမယ္ေျပာလုိ႔လား မသိဘူး၊ ဖင္ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ယားေနၿပီ”
“ငါ့လီးေတာင္လာေအာင္ အရင္စုပ္ေလ ဒါဆုိ”
ခင္စီသည္ ေတာ္ေတာ္ေလး ဖင္ယားကာ ဖင္ေတာ္ေတာ္ အလုိးခံခ်င္ေနပံုရသည္။ ဆရာႀကီး ေဘာင္းဘီကုိ ခၽြတ္သည္။ အတြင္းခံပါ တခါတည္း ခၽြတ္သည္။ ဆရာႀကီးလီးက ခုမွ ေတာင္မလုိလုိ ရြယ္ကာ ရွိေသးသည္။ ခပ္ငုိက္ငုိက္ေလး ျဖစ္ေနသည္။ ခင္စီက လက္ျဖင့္ပင္ မကုိင္ဘဲ လ်ာျဖင့္ ငုိက္က်ေနေသာ လီးကုိ ပင့္လ်က္ကာ ငံုသည္။ လီးက ေပ်ာ့ေနေသးသျဖင့္ ခင္စီက အကုန္ငံုသည္။ အရင္းထိငံုသျဖင့္ ဆရာလေမြးေတြေၾကာင့္ ခင္စီမွာ အေဝးကေနၾကည့္လွွ်င္ ႏႈတ္ခမ္းေမြးေပါက္ေနသလုိ ျဖစ္ေနသည္။ ခင္စီေတာ္ေတာ္ဆြဲစုပ္သည္။ လီးႀကီး ခင္စီပါးစပ္ထဲ ျပည့္သိပ္လာသည္။ ခင္စီကလည္း သူမပါးစပ္ထဲ လီးႀကီး ျပည့္ေနသည့္တုိင္ မရရေအာင္ ငံုထားသည္။ ခင္စီမွာ ေတာ္ေတာ္ဆာေနသည္။ သူမေနာက္ျပန္ဆုတ္ေတာ့ လီးက အေခ်ာင္းလုိက္ သူမပါးစပ္ထဲ ရွိေနသည္။ ခင္စီက ပါးစပ္ျဖင့္ ကြင္းတုိက္ေပးသည္။ ဆရာႀကီးက ခင္စီေခါင္းကုိ ဆြဲေမာ့ကာ လီးကုိ ထုတ္သည္။ လျပြတ္ကုိ ကုိင္ထည့္ေပးေတာ့ ခင္စီက လျပြတ္ကုိ စုပ္ေပးသည္။ လျပြတ္ကုိ ျပြတ္ခနဲ တလံုးၿပီး တလံုးငံုသည္။ ဆရာႀကီးက ေပါင္နည္းနည္းကားေပးေတာ့ ခင္စီက လျပြတ္ေအာက္ပုိင္း ဖင္ေပါက္အနားတဝုိက္ကုိ လ်က္ေပးသည္။ ဆရာႀကီးကလည္း သေဘာက်သျဖင့္ ခင္စီဆံပင္ကုိ ခပ္တင္းတင္းဆြဲကာ မ်က္ႏွာကုိ ေမာ့သည္။ ခင္စီပါးစပ္ထဲကုိ တံေတြးေထြးထည့္သည္။ ခင္စီက ဆရာႀကီးလျပြတ္ကုိ ကုိင္ရင္းရယ္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ လီးေပၚတံေတြးေထြးခ်သည္။ လီးတေခ်ာင္းလံုး တံေတြးမ်ား စုိသြားသည္။ ခင္စီက ထုိတံေတြးမ်ားကုိ ျပန္လ်က္ေပးသည္။ ဆရာႀကီးလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး ေတာင္ေနၿပီျဖစ္သျဖင့္ ခင္စီကုိ တြန္းလဲလုိက္သည္။ ခင္စီလည္း လဲလဲခ်င္း ဖင္ဗူးေတာင္းေထာင္ ကုန္းေပးသည္။ ဆရာႀကီးသည္ ခင္စီအုိးကုိ ေလးငါးခ်က္ရုိက္သည္။ ခင္စီက ေနာက္ျပန္လွည့္ၾကည့္ရင္း အ႐ုိက္ခံရတုိင္း ေအာ္ညည္းသည္။ ခင္စီလက္ လက္ေခ်ာင္းေပၚ တံေတြးေထြး၍ သူ႔ဖင္ သူျပန္သုတ္သည္။ ဆရာႀကီးလည္း တံေတြးစုိေနေသာ လီးျဖင့္ ခင္စီလက္ကုိ ဆြဲဖယ္လုိက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ လီးကုိ ဖင္ထဲ စုိက္ထည့္လုိက္သည္။ လီးေခါင္းခ်က္ခ်င္း ျမဳပ္သြားသည္။
“အား မုိက္တယ္ ေဆာင့္လုိက္စမ္း”
ခင္စီသည္ ဖင္အလုိးခံရ၍ ေတာ္ေတာ္ေက်နပ္ေနသည္။ ဖင္ကုိ အစြမ္းကုန္ ဟေပးထားသည္။ ဆရာႀကီးကလည္း ဖင္လုိးရသည့္ အရသာကုိ ေတာ္ေတာ္ေတြ႕ေနသျဖင့္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပင္ ေဆာင့္ထည့္သည္။ တခ်က္ေဆာင့္လုိက္သည္ႏွင့္ လီးက တဝက္ေလာက္ဝင္သည္။ ခင္စီက နာလည္းနာ ေကာင္းလည္းေကာင္း ျဖစ္ပံုရသည္။
“အား ေဆာင့္ အား နာတယ္ အား ေဆာင့္”
ေဆာင့္ခ်က္ေတြ မ်ားလာေတာ့ လီးက အဆံုးထိျမဳပ္သည္။ ခင္စီလည္း ဆက္ေအာ္ျမဲေအာ္သည္။ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ရွိသည္။ ခင္စီမွာ ေခၽြးေတြရႊဲလ်က္ ရွိသည္။ ဆရာႀကီးသည္ လီးကုိ ခ်က္ခ်င္းျမန္ျမန္ထုတ္ၿပီး ခင္စီကုိ စုပ္ခုိင္းသည္။ ခင္စီလည္း စုပ္ေပးသည္။ ဆရာႀကီးက ပါးစပ္ကုိ နည္းနည္းလုိးေသးသည္။ ၿပီးသည္ႏွင့္ ခင္စီကုိ တေစာင္းအိပ္ခုိင္းကာ ဖင္တျခမ္းကုိ တေစာင္းတြန္းၿပီး ေဘးကေန စုိက္ခ်သည္။ ခင္စီမွာ ေကာ့ကာ ညည္းသည္။ အုိးတျခမ္းကုိ တြန္းကာ ဆက္လုိးသည္။ ေဆာင့္လုိက္တုိင္း ဖင္တျခမ္းက တုန္တုန္သြားသည္။ ခင္စီမွာလည္း ေကာင္းလြန္းလုိ႔လားမသိ။ မ်က္လံုးေလးမွိတ္ၿပီး တအင္းအင္းညည္းကာ ခံေပးသည္။ ဇိမ္ခံေနေသာ ခင္စီကုိ ထပ္ေအာ္ရေအာင္ ဆရာႀကီးက လုပ္သည္။ ကြပ္ပ်စ္က တေပေလာက္ျမင့္သည္။ ခင္စီကုိ အေပၚတြင္ေန၍ လက္ကုိ ေအာက္ကုိ ေထာက္ခုိင္းသည္။ ခင္စီမွာ ဖင္က မုိးေပၚ ေထာင္ေနသည္။ ေခါင္းက ေအာက္စုိက္က်ေနသည္။ ဆရာႀကီးသည္ ေျမေပၚ ေျခတဖက္ ကြတ္ပ်စ္ေပၚ ေျခတဖက္ေထာက္ကာ လီးကုိ ေအာက္စုိက္ခ်ၿပီး ခင္စီေခါင္းကုိ ခြလ်က္လုိးသည္။ လုိးရင္း အစက ခင္စီလက္ေထာက္ႏုိင္ေသာ္လည္း ေနာက္ မေထာက္ႏုိင္ေတာ့။ လုိးခ်က္ကလည္း ျပင္းသျဖင့္ ခင္စီမွာ ေခါင္းနဲ႔ ေျမႀကီး တုိက္ေနသည္။ ဆရာႀကီးကလည္း ဆက္ဆက္ကာ လုိးသည္။ ေနာက္ လုိးရင္း ခင္စီေခါင္းလည္း မေထာက္ႏုိင္ေတာ့သျဖင့္ ပါးျပင္နဲ႔ ေျမႀကီး စုိက္ကပ္လ်က္ရွိသည္။ အသက္႐ႈလုိက္တုိင္း ေျမႀကီးေတြက ဖုန္မႈန္႔မ်ားျဖစ္ေနသျဖင့္ ေထာင္းခနဲ ထသည္။ ဆံပင္ေတြလည္း ဖားယားက်ေနသျဖင့္ ဆရာႀကီးက ဆံပင္ေတြကုိ နင္းထားျပန္ရာ ဆံပင္ေတြလည္း ဖုန္ေတြအလိမ္းလိမ္း ျဖစ္ေနသည္။ ခင္စီသည္ ဘာကုိမွ ဂ႐ုမစုိက္အား။ ဖင္ခံရ၍ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ ခံေပးသည္။ မ်က္ႏွာက ေအာက္စုိက္ခ်ေနသျဖင့္ ႏုိ႔ေတြလည္း ေအာက္သုိ႔ အလွန္လုိက္ က်သည္။ သူမ၏ ခဲအုိ ေကာင္းမႈေၾကာင့္ အံုန႔ဲက်င္းနဲ႔ ႀကီးထြားလွေသာ ႏုိ႔မွာလည္း ဖုန္ေတြေပလ်က္ ရွိသည္။ အေတာ္ၾကာေတာ့ ဆရာႀကီးၿပီးေလသည္။ ဆရာႀကီးသည္ လရည္ကုိ ခင္စီပါးျပင္ႏွစ္ဖက္စီသုိ႔ ပန္းထုတ္သည္။ လီးရည္က မ်ားသျဖင့္ ေအာက္သို႔လည္း စီးက်သည္။ လရည္နဲ႔ ဖုန္နဲ႔မုိ႔ ခင္စီပါးျပင္က လွေနသည္။ ဆရာႀကီးသည္ ခင္စီအား ျပန္လ်က္ခုိင္းသည္။ ခင္စီကလည္း ဖုန္ေတြေပေနေသာ လရည္ကုိ လက္ျဖင့္ သပ္ယူကာ လ်က္သည္။ ႏုိ႔ကလည္း ေတာ္ေတာ္ႀကီးရာ ႏုိ႔တြင္ ေပက်ံေနေသာ လရည္ကုိ ႏုိ႔အားပင့္၍ ျပန္လ်က္သည္။ ဆရာႀကီး အားရပါးရ လုိးေနေသည္ကုိ ေဘးတြင္ ေငးၾကည့္ေနေသာ မိုက္ခဲလည္း လီးတျပင္ျပင္နဲ႔ ရွိရာ ဖင္ခံရ၍ ေက်နပ္ေနေသာ ခင္စီမွာ မုိက္ခဲကုိလည္း ေက်နပ္ေအာင္ လုပ္ေပးခ်င္သည္။
“နင္ေအာင့္ထား ေကာင္ေလး၊ ငါ့လ်ာ အစြမ္းျပေပးမယ္”
“ဟုတ္ မမ”
ကြတ္ပ်စ္ေပၚတြင္ ေျခကုိ ေအာက္ခ်၍ ထုိင္ေပးသည္။ ခင္စီက ေျမႀကီးေပၚတြင္ ဒူးေထာက္ထုိင္ၿပီးသကာလ သူ႔ေပါင္ၾကားထဲ ဝင္ကာ မုိက္ခဲလီးကုိ ကၽြမ္းက်င္စြာ စုပ္ေပးေလသည္။ မုိက္ခဲမွာ အစက လက္ေနာက္ပစ္၍ ဇိမ္ခံေသာ္လည္း စုပ္အားေကာင္းလွေသာ ခင္စီေၾကာင့္ ခင္စီေခါင္းကုိ ကုိင္ကာ ေဆာင့္ခ်မိေတာ့သည္။ ၿပီးသည့္အခါလည္း ခင္စီပါးစပ္ထဲတြင္ ၿပီးထည့္လုိက္ရသျဖင့္ မုိက္ခဲမွာ ခင္စီကုိ လီးအစုပ္လုိက္ ေပါင္ၾကားထဲ ေတာ္ေတာ္ၾကာဖက္ထားမိသည္။
စပါးေတြ ဝင္းမွည့္လာသည္။ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပ၍ စပါးခင္းသုိ႔ ေန႔စဥ္မျပတ္လာခဲ့ေသာ ခင္စီတေယာက္ စပါးရိတ္သိမ္းခ်ိန္တြင္ အမ်ားႏွင့္ လာရမည္မုိ႔ တေယာက္တည္း မလာႏုိင္ေတာ့။ မုိက္ခဲကလည္း သံုးလနီးပါး ခင္စီထံမွ ပညာကုန္ရလုိက္သည္။ ခင္စီကလည္း ခဲအုိတုိ႔၏ အသင္အျပႏွင့္ မုိက္ခဲကုိ ဆက္လက္၍ ပညာျဖန္႔ေဝသည္။ ဆရာႀကီးက တေန႔တခ်ီမွ်သာ ဆြဲေသာ္လည္း ခင္စီက မေက်နပ္။ ခင္စီက ႏွစ္ခ်ီသံုးခ်ီ လုိခ်င္သည္။ ဒါကုိ မုိက္ခဲက ျဖည့္ဆည္းေပးသည္။ ဆရာႀကီးထံမွ ပညာႏွင့္ ခင္စီထံမွ ပညာေပါင္း၍ ေတာ္ေတာ္ေလး ေကာင္းစားလာေသာ မုိက္ခဲမွာ ခင္စီကုိ ႐ုိးအီလာသလုိ ရွိစဥ္ လမ္းခြဲရန္ အေၾကာင္းဖန္လာသမုိ႔ ခင္စီအား သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကုိ ေမ့ပစ္ဖို႔ အမိန္႔ေပးလုိက္ေလေတာ့သည္။
“ဆရာႀကီး က်ေနာ္ေတာ့ အသစ္ေလးေတြ စမ္းၾကည့္ခ်င္သဗ်ာ”
“ငါတုိ႔ ပုိက္ဆံ ရွာရဦးမယ္ေလ”
“ပုိက္ဆံလည္းရွာ မိန္းမေတြနဲ႔လည္း ေပ်ာ္ရင္းေပ့ါ ဆရာႀကီး”
“မင္းေတာ့ အ႐ူးအမဲသားေကၽြးမိသလုိျဖစ္ေနၿပီ”
“အခု စာသင္ေက်ာင္းက ရြာကပုိင္တဲ့ ေတာအုပ္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္နီးတယ္ဆရာ၊ ၿပီးေတာ့ ေတာအုပ္က နတ္ႀကီးတယ္လုိ႔ ရြာသားေတြက ယံုၾကၿပီးေတာ့ ဘယ္သူမွ အေရးမႀကီးဘဲ ေတာအုပ္ထဲ မဝင္ဘူးဆရာ၊ ေတာအုပ္ထဲမွာ သူတုိ႔ တဲတလံုးေဆာက္ထားတယ္၊ အဲဒီတဲထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေနၿပီး ညညဆုိ ဆရာမေလးကုိ သြားဖုတ္မယ္ေလဆရာ”
“မင္းအစီအစဥ္နဲ႔ မင္းေတာ့ ဟုတ္ေနတာပဲ၊ ေနပါဦး ဆရာမက ေျခာက္ေယာင္ေတာင္ရွိတာ၊ ဘယ္တေယာက္ကုိတုန္း မင္းက”
“အင္ ဆရာမေျခာက္ေယာက္ရွိတာ ဆရာႀကီးက ဘယ္လုိလုပ္ သိတာလဲ”
“ေရာ ခက္ၿပီ။ ဒီေခတ္မွာ ေယာက်္ားေတြဟာ ဆရာမလုပ္ၾကေတာ့ ဆရာဆုိတာ မရွိေတာ့ဘူးကြ၊ မိန္းကေလးေတြပဲ ဆရာမ လုပ္ၾကတာ။ ဘြဲ႕ရၿပီး ဘာလုပ္ရမွန္း မသိတဲ့ မိန္းကေလးေတြ တပံုႀကီး ဆုိပါေတာ့ကြာ။ အလုပ္လက္မဲ့ ျဖစ္ေနေတာ့ ဆရာမပဲ အလုပ္က လြယ္တာကုိး။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာမခ်ည္းပဲ ရွိတာကုိ သိတာ။ ေျခာက္ေယာက္ဆုိတာကေတာ့ကာ တေက်ာင္းမွာ ပံုမွန္အားျဖင့္ တတန္းတေယာက္ရယ္၊ အေထြေထြရယ္ဆုိမွေတာ့ ေျခာက္ေယာက္ေပၚကြာ”
“ဟီး ဆရာႀကီးက သိပ္ေတာ္တာပဲ၊ ဒါေၾကာင့္ ဆရာႀကီး ျဖစ္ေနတာ ေနမွာ”
“မင္း ေျမႇာက္လည္း ငါမေျမာက္ပါဘူး”
“ဟဲဟဲ သိပါတယ္ခင္ဗ်၊ က်ေနာ္က တျခားဆရာမေတြကုိ မႀကိဳက္ဘူးဆရာ၊ ရြာသူႀကီးက ေရလုိရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ခပ္ခုိင္းပါလုိ႔ ဆရာမေတြကုိ မွာထားတယ္ေလ။ အဲဒီမွာ တျခားဆရာမေတြကေတာ့ ဘာမွ မထူးျခားေပမယ့္ ဒီဆရာမက ကၽြန္ေတာ့္ကုိ နည္းနည္း႐ြံသလုိလုိမ်ိဳးရွိတယ္ဆရာ၊ သူကလည္း ေခ်ာတာကုိး၊ ဒါေၾကာင့္ လွတဲ့သူဟာ မာနႀကီးသလားဆုိတာေတာ့ မသိဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ေလ သူ႔ကုိ ေရသာခတ္ေပးေနရတာ၊ ဒီေလာက္လွရက္သားနဲ႔ ငါ့ကုိ မတူသလုိ မတန္သလုိကြာဆုိၿပီး လုိးသတ္ပစ္ခ်င္တာပဲ ဆရာ”
“မင္းကေတာ့ ႀကံဖန္ပစ္မွားတတ္တဲ့ေကာင္၊ မင္းအစီအစဥ္ဆုိေတာ့ မင္းဆြဲေပါ့”
မုိက္ခဲသည္ တခါက ရြာခုိင္းဖတ္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး မိမိကုိယ္ကုိ ေသေၾကာင္းၾကံသည္အထိ စိတ္ညစ္ရေလာက္ေသာ ဒုကၡမ်ား ရွိေသာေၾကာင့္ သူ႔အစီအစဥ္အတြက္ ေသခ်ာကုိ ေရးဆြဲေနေလသည္။
“မင္းဆရာမ နာမည္က ဘယ္လုိတဲ့လဲကြ”
ဆရာႀကီးကေတာ့ ေအးေဆးျဖစ္ေနသည္။ သူ႔ထံတြင္ ေဆးအိတ္တအိပ္ႏွင့္ ဆုိလာျပား ဖုန္း၊ အုိင္ပက္စသည္ထည့္ထားေသာ အိတ္တလံုးပါသည္။
“ခုိင္သဇင္တဲ့ဆရာ သဇင္လုိ႔ပဲ ေခၚၾကတယ္ သူ႔ကုိယ္သူေတာ့ ဇင္ တစ္လံုးပဲ ေခၚတယ္ဆရာရဲ႕”
“ဟား ဟား ဟား နာမည္ကေတာ့ လွသားပဲ ဇင္ ဟား ဟား ဇင္ ဇင္”
“ဆရာသူ႔ကုိေတြ႕ရင္ လူလည္းလွတယ္ဆုိတာ ဆရာသိမွာပါဆရာ၊ ဟုိ ဗြီဒီယုိထဲမွာဆုိ သရဲမအျဖစ္ သ႐ုပ္ေဆာင္ေလ့ရွိတဲ့ မင္းသမီးကုိယ္လံုး ကုိယ္ဖန္မ်ိဳး ဆရာရဲ႕”
“ေျပာေပါ့ကြာ”
ဆရာႀကီးက တဟား ဟား ရယ္ေနသည္။ လူေျခတိတ္ခ်ိန္ ျဖစ္သည့္ ည ၁၀ နာရီမွ သြားမည္ဆုိသျဖင့္ မုိက္ခဲတေယာက္ ေတာ္ေတာ္ေနရခက္ ထိုင္ရခက္ျဖစ္ေနသည္။ ဇင္၏ အလွအပကုိ စိတ္ကူးယဥ္မိသည္။ အုိးႀကီးက ဟီးထေနသည္။ ရင္သားကလည္း မုိ႔ေမာက္ေနသည္။ ကုိယ္လံုးကုိယ္ဖန္ကလည္း သြယ္လ်သည္။ ဆံပင္ကလည္း ခါးအထိရွည္သည္။ အသားကလည္း ေဖြးသည္။ မ်က္ဝန္းေလးက ဝုိင္းစက္စက္။ ႏႈတ္ခမ္းေတြက အေပၚႏႈတ္ခမ္းပါးၿပီး ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းထူထူေလး။ ၿပံဳးလုိက္လွ်င္ ဘယ္ဘက္တြင္ ပါးခ်ိဳင့္လုိေယာင္ေယာင္က ေပၚသည္။ ေစာက္ဖုတ္က ဘယ္လုိေနမွာပါလိမ့္။ လုိးလုိက္လွ်င္ ဘယ္လုိေလး ေအာ္မွာပါလိမ့္။
“လာသြားရေအာင္”
နာရီတၾကည့္ၾကည့္နဲ႔ လုပ္ေနေသာ ကၽြန္ေတာ့္အား ဆရာႀကီးက စိတ္မရွည္ေတာ့သျဖင့္ေခၚသည္။ မတ္ေတာ့တင္းေနၿပီ။ ေလာကႀကီးကလည္း တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ ဆရာမအိမ္ေရာက္ေတာ့ ဆုိလာမီးေလး လင္းေနသည္။ ေျခသံလံုေအာင္ ေလွ်ာက္ရင္း အနားကပ္သည္။ ဆရာမက မီးဖြင့္ၿပီး အိပ္ေနၿပီ။ တံခါးက ခတ္ထားသည္။ ဆရာႀကီးက အိမ္ေလးဘက္ေလးနား ရပ္၍ ဂါထာတစ္ပုဒ္ရြတ္ကာ တံခါးေခါက္လုိက္ရာ ခဏေနေတာ့ ခုိင္သဇင္က တံခါးလာဖြင့္သည္။ အိပ္ေပ်ာ္ကာစ ျဖစ္သျဖင့္ အိပ္မႈံစံုဝါးျဖစ္ေနသည္။ အနီေရာင္သန္းေသာ ပန္းေရာင္ညအိပ္ဝတ္စံုကို ဝတ္ထားသျဖင့္ ကပုိက႐ုိေလး ျဖစ္ေနသည္။ သနပ္ခါးကုိလည္း မႈံမႈံေလး လူးထားရာ ညျဖစ္သည့္အတြက္ေၾကာင့္လား မသိ။ ေတာ္ေတာ့ကုိ လွသည္။
“ဘာလဲဟင္”
အိမ္ထဲေရာက္ေတာ့ ဇင္က ေမးသည္။ သူတုိ႔ဝင္ၿပီးေတာ့ တံခါးကုိ ျပန္ခ်က္ခ်လုိက္သည္။
“အိပ္ယာထဲ သြားေျပာရေအာင္ေလ”
ဆရာႀကီးအစြမ္း အံ့မခန္းဟု ဆုိရေပလိမ့္မည္။ မာနႀကီးေသာ ခက္ထန္ေသာ ဇင္သည္ ဘာမွမေျပာ အိပ္ယာခန္းသုိ႔ ခန္းစီးစေလး ဖယ္ကာ ဝင္သြားသည္။ ေနက္ကေန လႈပ္တုတ္ လႈပ္တုတ္ သဇင္၏အုိးႀကီးကုိၾကည့္ၿပီး ဆရာႀကီးလည္း စိတ္ပါလာဟန္ ရွိသည္။ သဇင္က ကုတင္ေပၚ ထုိင္ေနသည္။ ဆရာႀကီးက သဇင္ေဘးဝင္ထုိင္၍ ဖက္လုိက္သည္။ ပါးကုိ နမ္းသည္။ သဇင္က ၿငိမ္၍ အနမ္းခံသည္။ ဆရာႀကီးက ရင္ခြင္ထဲ ဆြဲထည့္ကာ ပါးကို ဆက္နမ္းသည္။ သဇင္သည္ မိမိခ်စ္သူက မိမိကုိ နမ္းေနသည့္အလား ပါးကုိ ထုိးေပးသည္။ ဆရာႀကီးက သဇင္ႏႈတ္ခမ္းကုိ လက္မျဖင့္ အသာဖိသည္။ သဇင္က လက္မကုိ စုပ္သည္။ ဆရာႀကီးသည္ သဇင့္ႏႈတ္ခမ္းကုိ စုပ္နမ္းသည္။ သဇင္ကလည္း ျပန္နမ္းသည္။ မိုက္ခဲက ေဘးကေန ခံုတခံုယူထုိင္ကာ ၾကည့္ေနရသည္။
“အက်ႌခၽြတ္ေပးဦးေလ”
ဆရာႀကီးက သဇင့္ႏုိ႔ေတြကုိ ပြတ္ရင္းေျပာသည္။ သဇင္ၾကယ္သီးေတြကုိ ျဖဳတ္ေပးသည္။ ဆရာႀကီးက ခၽြတ္ခ်လုိက္သည္။ ေဆာင္းဦးေပါက္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေဒသရာသီက ပူအုိက္ေသာ ရာသီမုိ႔ အေအးဒဏ္က ေအးေဆးျဖစ္ေနသည္။ ဆရာႀကီးသည္ သဇင့္ေဘာ္လီကုိ ကၽြမ္းက်င္စြာ ခၽြတ္လုိက္သည္။ သဇင့္ႏုိ႔ေတြက ေတာ္ေတာ္ႀကီးသည္။ ခုန ေဘာ္လီနဲ႔တုန္းက သိပ္မထင္ရေသာ္လည္း အံုကေတာ္ေတာ္ႀကီးသည္။ စြင့္လည္းစြင့္ကားသည္။ ဆရာႀကီးက သဇင့္ႏုိ႔ကုိ ေအာက္က ပင့္တင္ကာ ႏုိ႔သီးကုိ စို႔သည္။ သဇင္က ဆရာႀကီးေက်ာကုိ ပြတ္သည္။ ဆရာႀကီးသည္ သဇင့္ႏုိ႔ေတြကုိ စုိ႔ရင္း စုိ႔ရင္း သဇင့္ညအိပ္ေဘာင္းဘီကုိ ခၽြတ္သည္။ သဇင့္ေပါင္တံႀကီးေတြက လံုးတုတ္သည္။ တင္းရင္းသည္။ ဆရာႀကီးက သဇင့္ေပါင္တံတုတ္တုတ္ႀကီးကုိ အထက္ေအာက္ပြတ္သပ္ၿပီး သဇင့္စပင္ဒါကုိ ခၽြတ္သည္။ သဇင္က အလုိက္သင့္ေနေပးသည္။ ဒူးထိသာ ခၽြတ္လုိက္သည္။ သဇင္က သူမေျခေထာက္ျဖင့္ တဖက္စီဆြဲခၽြတ္သြားသည္။ ထုိ႔ေနာက္ သဇင့္ေစာက္ဖုတ္ကုိ ပြတ္ေပးသည္။ သဇင္ထံမွ ညည္းသံေတြ ထြက္လာသည္။ ဆရာႀကီးသည္ သူ႔ေဘာင္းဘီကုိ ခၽြတ္ကာ လီးထုတ္လုိက္သည္။ ေနာက္ သဇင့္ကုိ ငံုစုပ္ခုိင္းသည္။ သဇင္သည္ ဆရာႀကီး၏ လီးကုိ ဆုပ္ကုိင္ကာ ကြင္းသံုးေလးခ်က္တုိက္ၿပီးေနာက္ ခပ္ဖြဖြေလး စငံုသည္။ ေနာက္ ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ ဖိသည္။ သဇင္ပါးစပ္ဟကာ လီးကုိ အဆံုးထိငံုသည္။ ၿပီးလွ်င္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ ဖိကာ ျပန္ထုတ္သည္။ သဇင္သည္ ဆရာႀကီးလီးကုိ အမ်ိဳးမ်ိဳးစုပ္ ေနသည္။ လွ်ာျဖင့္လည္း လထိပ္ကို ထိကာ လ်က္ေပးသည္။
“ေမွာက္အိပ္ေတာ့”
သဇင္က ကုတင္ေပၚ ေမွာက္အိပ္သည္။ အုိးႀကီးက စြင့္ကားေနသည္။ ဆရာႀကီးသည္ သဇင့္အုိးကုိ စံုကုိင္၍ လႈပ္ကာ ၿဖဲသည္။ ေနာက္ သဇင့္ေျခတဖက္ကုိ ကုတင္ေအာက္ ခ်လုိက္သည္။ ဖင္နဲ႔ ေစာက္ဖုတ္က တင္းရင္းစြာေပၚလာသည္။ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကလည္း ေဖာင္းေနသည္။ ဆရာႀကီးက သူ႔လီးျဖင့္ သဇင့္ေစာက္ဖုတ္နားေတ့လုိက္ၿပီး သဇင့္ဆံပင္ကုိ ဆြဲကာ မ်က္ႏွာကုိ ေနာက္သုိ႔ဆြဲလွည့္သည္။ သဇင္ကလည္း ေနာက္ကုိ ျပန္ၾကည့္သည္။ ဆရာႀကီးသည္ သဇင့္မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ရင္း စလုိးသည္။ လီးေခါင္းျမဳတ္ေတာ့ သဇင္က အံႀကိတ္ကာ ခံမည့္ပံုေပါက္သည္။ မ်က္ႏွာေတာ့ နာသျဖင့္ နည္းနည္းညိဳးက်သလုိ ရွိသည္။
“အင့္”
ဆရာႀကီးက လီးေခါင္းထည့္ေတ့ၿပီး ေဆာင့္လုိးသျဖင့္ သဇင္က အင့္ခနဲ ျဖစ္သြားသည္။ ဆရာႀကီးက လီးျပန္ထုတ္ ျပန္ေဆာင့္သည္။ တခ်က္ခ်င္းစီ ေဆာင့္သည္။ ေဆာင့္ထည့္လုိက္တုိင္း သဇင္မွာ ေခါင္းေမာ့ကာ အင့္ခနဲ အင့္ခနဲ ျဖစ္ျဖစ္သြားသည္။
“မင္းေရွ႕ကေန စုပ္ခုိင္းေလ”
ဆရာႀကီးက အခြင့္ကုိ ေစာင့္ေနေသာ မုိက္ခဲအား ေျပာသည္။ မုိက္ခဲသည္ အကႌ်ကို အျမန္ခၽြတ္ကာ သဇင့္ကုတင္ေခါင္းရင္း သဇင့္ေရွ႕တြင္ ေပါင္ကားကာ ထုိင္ခ်ၿပီးသကာလ သဇင့္ေခါင္းကုိ ဆြဲေမာ့လုိက္သည္။ ေဆာင္းတြင္းျဖစ္ေသာ္လည္း သဇင့္နဖူးျပင္တြင္ ေခၽြးေတြ စုိ႔ေနသည္။ မုိက္ခဲက မ်က္ႏွာ နည္းနည္းဆြဲေမာ့ကာ လီးကုိကုိင္ၿပီး သဇင့္ပါးစပ္တည့္တည့္ေတ့လုိက္သည္။ သဇင္လည္း ပါးစပ္ဟေပးသည္။
“ရာရာစစ ေအာက္တန္းစား ေတာသားကမ်ား”
“ကိုယ္နဲ႔ တူသလား တန္သလား စဥ္းစား”
“နင့္ခပ္တဲ့ေရ ခ်ိဳးရမွာ သနသလုိလုိပဲ”
စသျဖင့္ သူ႔အား ႏွစ္ျပားမတန္ေအာင္ ေျပာခဲ့ဖူးေသာ ပါးစပ္အား လီးနဲ႔ထုိးခြင့္ရခဲ့ေပၿပီ။ ေက်နပ္လြန္းသျဖင့္ လီးႀကီးကုိ ပါးစပ္ထဲ တဆံုးထည့္လုိက္သည္။ ေနာက္ကေန ဆရာႀကီးက ေဆာင့္လုိးေနသျဖင့္ အထူးအေထြ လုိးေနစရာ မလုိဘဲ သဇင့္ပါးစပ္ထဲ လီးက အဝင္အထြက္ လုပ္ေနၿပီးသား ျဖစ္ေနသည္။ မုိက္ခဲက သဇင့္ဆံပင္ကုိ ကစားရင္း ဆရာႀကီးေဆာင့္လုိက္တုိင္း တုန္တုန္တက္ေသာ အုိးကုိ ၾကည့္ေနမိသည္။ တခါခါ ဆရာႀကီးေဆာင့္သျဖင့္ သဇင့္အုိးသည္ အတုန္ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မရပ္။ ထုိ႔အတူ သူ႔လီးကလည္း သဇင့္အာေခါင္ကုိ ထိသျဖင့္ သဇင္မွာ ေခ်ာင္းဆုိးလုလု ျဖစ္ရသည္။ မုိက္ခဲသည္ သဇင့္လက္ႏွစ္ဖက္ကုိ ေက်ာေပၚလက္ပုိက္ခုိင္းထားလုိက္သည္။ သဇင္သည္လည္း ေက်ာင္းသားမ်ားကုိ လက္ပုိက္ခုိင္းခဲ့သေလာက္ ခုေတာ့ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ လက္ပုိက္ေနရၿပီ။ မိုက္ခဲက သဇင္ပါးစပ္ထဲလီးကုိ အမ်ိဳးမ်ိဳးထုိးကစားသည္။ သဇင့္ေခါင္းကုိ နည္းနည္းဆြဲေစာင္း၍ ပါးေဘးကုိ ထုိးေစသည္။ ၿပီးလွ်င္ ပါးကုိ ပုတ္ကစားသည္။ ႏုိ႔ကုိလည္း အားပါးတရဆြဲသည္။ စိတ္ႀကိဳက္ဆုပ္နယ္ပစ္သည္။
“ေနရာခ်ိန္းမယ္”
ဆရာႀကီးက ေျပာသည္။ သူ ခုိးေႂကြခဲ့ရေသာ္လည္း သူ႔အေပၚ လဲ့မၾကည့္ခဲ့သည့္အျပင္ အၿငိဳးေတြျဖစ္ေပၚလာေအာင္ ရက္ရက္စက္စက္ ေျပာခဲ့ေသာ ပါးစပ္ကုိ စိတ္ႀကိဳက္လုိးၿပီးေနာက္ တရြာလံုးရွိကာလသားတုိင္း တမ္းတစြဲလန္းေနေသာ သဇင့္ေစာက္ဖုတ္ကုိ လုိးဖုိ႔ခ်ိန္လုိက္သည္။ ဆရာႀကီးကေတာ့ သဇင့္ပါးစပ္ကုိ လုိးေနၿပီ။ သူက သဇင့္အုိးႀကီးကုိ အရင္ဆြဲကစားလုိက္ေသးသည္။ ဆရာႀကီးလုိးထားေသာ အေပါက္ေလး ျပန္စိေအာင္ ေစာင့္ၿပီးမွ ေတ့ျခင္းျဖစ္သည္။ သူက ဆရာႀကီးေဖာက္ထားၿပီးသားမုိ႔ သိပ္ဆင္ျခင္စရာမလုိ ခပ္ရဲရဲပင္ ေဆာင့္ထည့္သည္။ ျပြတ္ခနဲအသံနဲ႔အတူ သဇင္၏ လီးငံုထားသည့္ၾကားမွ နာသည့္အသံက ျမည္လာသည္။ သဇင့္အုိးႀကီးကုိ ၾကည့္ရင္း မနားတမ္းတုန္ေနေအာင္ သူအဆက္မျပတ္ေဆာင့္လုိက္သည္။ ေနာက္ဆရာႀကီးသည္ သဇင့္ကုိ ကုတင္ကန္႔လန္႔ျဖတ္ ပက္လက္အိပ္ေစသည္။ ေခါင္းကုိေတာ့ ေအာက္ကုိ လွန္ခ်ထားေစသည္။ ကုတင္ေပၚတက္ကာ မုိက္ခဲက လုိးရသည္။ ဆရာႀကီးက သဇင္၏ ပက္လက္ေမာ့ေနေသာ မ်က္ႏွာကုိ ခြကာ ပါးစပ္ထဲ လီးကုိ ေျပာင္းျပန္ထည့္သည္။ သူက ကုတင္ေပၚကေန ေနရာမေရြ႕ေအာင္ သဇင့္ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကုိ ထမ္းကာ ေဆာင့္လုိးသည္။ ဆရာက သဇင့္ေခါင္းကုိ ေပါင္ၾကားညႇပ္ကာ ပါးစပ္ထဲ လီးထည့္ထားသည္။ သူေဆာင့္လုိက္သည္ႏွင့္ ပါးစပ္က ကုိယ္တုိင္လုိးေပးသလုိ ျဖစ္ေနသည္။ သူနဲ႔ ဆရာေနရာေျပာင္းသည္။ သဇင့္ပါးစပ္ကုိ ေျပာင္းျပန္ဆက္လုိးေပးသည္။ ႏုိ႔ေတြမွာ အဆက္မျပတ္ တုန္ခါေနသည္။
“အား အား အား”
ဤနည္းျဖင့္ သူတုိ႔ခင္စီကုိ လုိးဖူးၿပီးသား ျဖစ္ရာ ပါးစပ္ကုိ ေျပာင္းျပန္လုိးလွ်င္ လရည္ကုိ ပါးစပ္ထဲ မထည့္သင့္ေၾကာင္း သိထားၿပီး ျဖစ္သျဖင့္ လီးထုတ္ကာ မ်က္ႏွာေပၚ အရင္ပန္းခ်သည္။ ေနာက္ ရပ္ဘတ္ေပၚလည္း ပန္းခ်သည္။
“မင္းက ခုထိ ျမန္ေနတုန္းပဲကြာ”
ဆရာႀကီးက ေျပာသည္။ ေနာက္ ဆရာႀကီးသည္ ကုတင္ေပၚထုိင္ကာ သဇင္ကုိ ေအာက္ကေနေစ၍ လီးဆက္စုပ္ေစသည္။ သဇင္သည္ မ်က္ႏွာေပၚတြင္ လရည္ေတြစုိေနဆဲျဖစ္ေသာ္လည္း လီးကုိ ဆက္စုပ္ေနသည္။ စုပ္၍ ေမာေသာ္ ကြင္းထုသည္။ ထိပ္ကုိ လွ်ာဖ်ားနဲ႔ လ်က္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း စုပ္ခ်ရင္း ကြင္းတုိက္သည္။ ဆရာႀကီးက ဘယ္ေလာက္ကြင္းထုထု မၿပီးေသးပါ။ သဇင္က လက္ျဖင့္ကြင္းထုရင္း လျပြတ္ကုိ ငံုေပးသည္။ ေဂြးေစ့ကုိ တလံုးစီ ဆြဲစုပ္သည္။ ေဂြးေစ့စုပ္ၿပီးလွ်င္ ဆရာႀကီးေဂြးေစ့ေအာက္ကုိ လ်က္သည္။ ဖင္ေပါက္ကုိ လွ်ာဖ်ားနဲ႔ထိသျဖင့္ ဆရာႀကီးလည္း ဖီးတက္ပံုရသည္။ သဇင့္ကၽြမ္းခ်က္က လန္းထြက္ေနရာ ဆရာႀကီးမွာလည္း စြဲလန္းရသည္။ ခဏေနေတာ့ သဇင့္ပါးျပင္ကုိ ဆရာႀကီးက သူ႔လရည္ျဖင့္ အလွဆင္ေပးလုိက္သည္။ လရည္ပ်စ္ခၽြဲခၽြဲ တစိစိစီးက်လွ်က္ သဇင့္ပါးျပင္မွာ လွလုိ႔ေနသည္။ မီးေရာင္ေအာက္တြင္ လရည္ျဖင့္ လွေနေသာ သဇင့္မ်က္ႏွာကုိ ဆရာႀကီးက ဆံပင္ကုိ ဆြဲေမာ့လ်က္ ၾကည့္ေနသည္။
“ရွင္က ဘယ္သူလဲ”
ေကာင္းလုိက္သည့္ ေမးခြန္း။ ကိုယ့္ကုိ စိတ္တုိင္းက် လုိးလုိက္တဲ့သူကို လုိးၿပီးခါမွ ေမးသည္တဲ့။
“မုိက္ခဲ နင္က ဒီလုိဆုိေတာ့ မဆုိးဘူးပဲ”
သဇင္သည္ ဆရာႀကီး မေျဖသျဖင့္ မုိက္ခဲဘက္လွည့္ေျပာသည္။
“နင့္မ်က္ႏွာကုိ သုတ္လုိက္ဦး၊ ၿပီးရင္ နင့္ကို ျပန္လုိးဦးမွာ”
“လုိးရမွာေပါ့”
သဇင္က တစ္႐ႈးယူ၍ မ်က္ႏွာေပၚ လရည္ေတြကုိ သုတ္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ကုတင္ေပၚတြင္ ျပန္ထိုင္သည္။ ဆရာႀကီးသည္ သဇင့္ေစာက္ေမြးေလးကုိ ဆြဲကစားေနသည္။ သဇင့္ေစာက္ေမြးေလးက လွလွပပေလး အေပၚသို႔ ညီညီညာညာေထာင္တက္ေနသည္။ ထုိည ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ခ်ီဆြဲၿပီးသကာလ နံနက္ ႏွစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္တြင္ ျပန္လာခဲ့သည္။
“ေက်နပ္လား ေဟ့ေကာင္”
“မေျပာတတ္ေအာင္ပါပဲ ဆရာႀကီးရယ္”
“မင္းေတာင္ ေတာ္ေတာ္ အခ်ိန္ဆြဲတတ္ေနၿပီပဲ”
“ခင္စီသင္ထားေပးတယ္ေလဆရာ”
“ေအးေပါ့ကြာ၊ ငါက အပ်ိဳစင္ေလးမွ လုိးၾကည့္ခ်င္တာကြ၊ ဒီည နည္းနည္းသေဘာက်လုိ႔သာ သံုးခ်ီလံုးလုိးလုိက္တာ၊ ဒီေကာင္မလည္း အပ်ိဳမစစ္ဘူးကြာ၊ ဆရာမဆုိေတာ့ အပ်ိဳမ်ား စစ္မလားလုိ႔၊ ခုေခတ္ ဒီလုိဆရာမနဲ႔ ဒီလုိတပည့္နဲ႔ေတာ့ ပ်က္ပါၿပီကြာ”
“ဟုတ္လား၊ ကၽြန္ေတာ္က အပ်ိဳစစ္တယ္ ထင္ေနတာ၊ ေမးၾကည့္ရမလားဆရာ”
“စိတ္ဝင္စားရင္ ေမးၾကည့္ေပါ့ကြာ”
ေလးညအထိ သူတုိ႔ ႐ုိး႐ုိးပဲလုိးခဲ့ၾကၿပီး ငါးညေျမာက္ေတာ့ ခုိင္သဇင္ေခၚ သဇင္ေခၚ ဇင္အေၾကာင္းကို ေမးၾကည့္ျဖစ္သည္။
Subscribe to:
Comments (Atom)